21 Ιουνίου, 2009 • 8:44 μμ
Ο ταξιδιώτης γύρισε με άδεια τα μάτια.
«Δεν είσαι συ!» έκλαψε ο εγκαταλελειμμένος φίλος.
«Μου έταξες τη φωτιά που δεν σώνεται,
Κι αυτό που μου φέρνεις δεν μπορεί παρά να ‘ναι το τέλος».
Ο ταξιδιώτης κοίταξε τα άδεια του χέρια
Και είπε: «Σου δίνω πράματα που δεν μπορείς να δεις˙
Τους θησαυρούς της γης πέρα από κάθε γη,
Τα μυστικά της θάλασσας πέρα από κάθε θάλασσα.
Οι ψυχές μας έχουν σύνορα κι η αγάπη μας αναπόφευκτα
Θα προσαράξει εκεί που όλα αρχίζουν. Η σιωπηλή άκρη
Είναι γεμάτη ναυάγια. Την ψυχή μου την γύρισαν πνιγμένη
Μιας και τ’ όνειρό της αψήφησε τον ανθρώπινο νόμο.
Με βλέπεις εδώ, αλλά δεν έχω επιστρέψει.
Οσα δεν υπάρχουν είναι προορισμένα να ανατρέπουν
Τα όσα υπάρχουν, τα πλούτη που αποκτήσαμε.
Oταν θα ‘ναι πια όλα χαμένα θα βρούμε το Απειρο».
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ
thanks to Poema
ΥΓ Πάμε ξανα; Δεν υπάρχει τέλος.
Filed under: ποίηση
19 Ιουνίου, 2009 • 1:44 μμ
7 Ιουνίου, 2009 • 12:06 πμ
28 Μαΐου, 2009 • 12:20 πμ
Εχουν ήδη γραφτεί τόσα. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Τον γνώρισα ελάχιστα. Θυμάμαι δυο-τρία πράγματα. Την ζέση και την αποφασιστικότητα με τις οποίες υπερασπιζόταν τις απόψεις του. Την περηφάνεια που εξέπεμπε στηριγμένη σε πολλή δουλειά. Τα μοναχικά ψαρέματα βράδυ μετά το βράδυ στο λιμάνι της Φολεγάνδρου. Είναι πρωτίστως το ήθος του που μας διδάσκει. Η καλύτερη απόδειξη πως η πολιτική δεν είναι αυτό που σιχαινόμαστε παρακολουθώντας το κάθε βράδυ απο τα κανάλια. Πολιτική είναι αυτό που υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Με συγκίνησε ιδιαίτερα το αποχαιρετιστήριο της Αυγής. Διαβάστε το:
Αντίο στον Μιχάλη Παπαγιαννάκη
“Δεν χρειάζεται συστάσεις στους αναγνώστες της Αυγής ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, ο οποίος έφυγε πρόωρα χθες. Αισθανόμαστε, όμως, την ανάγκη να αποχαιρετήσουμε έναν δικό μας άνθρωπο. Read the rest of this entry »
Filed under: Πολιτική
_high.jpg)
Αναπαραγωγή του εξαιρετικού άρθρου του Αλέκου Αλαβάνου για την σχέση Ποίησης και Πολιτικής με αφορμή την αντιπαράθεση γύρω απο τη χρήση της λέξης “βία”. Για αυτή τη λέξη ο ίδιος δέχτηκε επίθεση για φραστικό ατόπημα ενω ο ΣΥΝ δέχτηκε επίθεση για πολιτικό ατόπημα. Και με αυτό το κείμενο σας ανακοινώνω οτι η αυγή είναι και το πρώτο έργο της ομάδας ιντερνετ που συστήσαμε για τον ΣΥΝ, τη Leftmedia, εταιρία του ρ/σ στο Κόκκινο και την Αυγή. Ακόμα σε φάση ανάπτυξης. Ελπίζω οτι και με τα σχόλια σας θα ολοκληρωθεί σύντομα.
Του ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ
Η συζήτηση ξεκίνησε με πολύ “βία”. Αλλά δεν ήταν κενή περιεχομένου.
Σε μια χώρα η συμβολική σταθερά, μαζί με τη σημαία, είναι ο Εθνικός Ύμνος. Το πολίτευμα εξελίσσεται. Η ιστορία έχει πολλαπλές αναγνώσεις. Το νόμισμα μπορεί να είναι κοινό με άλλους. Οι γλώσσες μπορεί να είναι διαφορετικές.
Οι δυο πρώτες στροφές του Ύμνου εις την Ελευθερίαν είναι ίσως το πρώτο ποίημα που μαθαίνουμε από μικρά παιδιά. Και είναι, ταυτόχρονα, το πιο επίσημο κρατικό κείμενο, μαζί με το Σύνταγμα, χωρίς μάλιστα να αναθεωρείται. Read the rest of this entry »
Filed under: Blogroll , Αυγή
11 Μαΐου, 2009 • 11:40 μμ
Τις τελευταίες ημέρες στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων κάποιοι “συναγωνιστές” αναρχικοί δεν διστάζουν να προπηλακίσουν γυναίκες με έντονα φαλοκρατικό τρόπο όπως καταγγέλουν οι γυναίκες του πάρκου. ακόμα χειρότερα, κάποιοι τους δικαιολογούν βαφτίζοντας πολιτικές τις επιθέσεις και τους προπυλακισμούς. Την ίδια στιγμή κάποιοι σύντροφοι τους, επιτίθενται σε θεατρικές παραστάσεις, όπως αυτή που έγινε απο τον Μισέλ Φάις για την Κωνσταντίνα Κούνεβα. Ομολογώ οτι ο Φάις δεν μου αρέσει ιδιαίτερα και ακόμα οτι βρίσκω κι εγώ κάπως παρακινδυνευμένο να ανεβάζεις παράσταση για την Κούνεβα ενω η ίδια βρίσκεται ακόμα στο νοσοκομείο. Οι συγκεκριμένες ομάδες, όμως, νομίζω πως έχουν χάσει κάθε μέτρο. Προδίδουν την συντροφικότητα και την αληλεγγύη που αναπτύχθηκε όλο αυτό τον χρόνο. Στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων το επιδεικνύουν με κάθε ευκαιρία, όπως καταγγέλουν πολλοί. Ανθρωποι που αγωνίζονται, που έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους για αυτό το μικρό κομμάτι γής, προπηλακίζονται χυδαία. Προχθές στην Κάνιγγος έπαιξαν το γνωστό θέατρο με την αστυνομία, αντί να συμπαραταχθούν με τις δυνάμεις των οργανώσεων που βρίσκοταν στο εφετείο για να υπερασπισθούν μετανάστες απο την συντονισμένη επίθεση παρακρατικών-χουντικών και αστυνομίας. Λίγους μήνες νωρίτερα δεν δίστασαν να επιτεθούν σε πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες συμπορέφθηκαν πολιτικά το Δεκέμβρη. Αν το μεγάλο όφελος ήταν το άνοιγμα των διαδικασιών, το σπάσιμο των διαχωριστικών γραμμών και η ανάπτυξη κινημάτων απο τα κάτω, αυτό τώρα προδίδεται. Επιστροφή στα ιδεολογικοπολιτικό μαντρί. Παράδοξο δε, για έναν αντι-ιεραρχικό χώρο να υιοθετεί μεθόδους ΚΚΕ (προτείνετε μου άλλη οπτική-αν υπάρχει). Για ελευθερία μιλάει η Κούνεβα και αυτός ο πολιτικός χώρος θα έπρεπε μάλλον να ακούει καλύτερα απο όλους μας τι εννοεί. Η ανοχή και ο διάλογος εντός των ορίων του – όποιου κινήματος- η επιθυμία να αλλάξεις συνειδήσεις (και οχι να ανοίξεις κεφάλια) είναι προυπόθεση οποιασδήποτε διεκδίκησης, όποιασδήποτε κίνησης της κοινωνίας. Χάνουν το νόημα, χάνουνξ απο το οπτικό τους πεδίο τον άλλο, τον σύντροφο. Παρόλαυτα η ενότητα, οι πρωτογενείς πολιτικές διαδικασίες, το κίνημα παραμένουν ζητούμενο. Θα το καταλάβουν; Η θα παραμείνουν στο μυωπικό κηνύγι μιας κάποιας ηγεμονίας; Φοβάμαι πως θα γίνει το δεύτερο.
-Ολες οι πληροφορίες απο το blog του Τάσου Κορωνάκη
-Δείτε και εδώ
-o απόλυτος κρετινισμός, τίγκα στα κλισέ και την υποκρισία (απο κάποιους) εδώ
-H Αυγή για το θέμα εδώ
-Και ο Ανεμος εδώ
Οφείλω απάντηση στους:
-Πάσχο Μανδραβέλη, εδώ
-και Σοφιστή εδώ
Filed under: Blogroll , Κούνεβα
Αντιγράφω τον 
Αυτά λέτε