Την Πέμπτη με τον Γκοντό

Λοιπόν είναι πλέον επίσημο. Την Πέμπτη θα εμφανιστεί επιτέλους ο Γκοντό. Στα deck θα είμαστε όσοι δεν παρουσιαστήκαμε σχεδόν καθόλου φέτος στα μικρόφωνα του Radiobubble. Θα κυκλοφορούν διάφοροι τύποι με μάσκες και όσοι έρθετε θα πρέπει να κάνετε τα εξής:

-Να βρείτε τον Γκοντό. Οποιος τον βρεί, σφυρίζει, ανακηρύσσεται ήρωας της βραδιάς, κλείνουμε τα πάντα και πάμε σε άλλο πάρτυ
-Να βρείτε τον τηλεαστέρα. Οποιος τον βρεί κερδίζει το δικαίωμα να τον γιαουρτώσει προς πέντε ευρώ (Ξέρω πολλούς που θα πληρώναν πολλά περισσότερα για κάτι τέτοιο, οπότε μην παραπονιέστε)
-Να βρείτε τον blogger. Γιαούρτωμα προς τρία ευρώ (blogger είναι – αναλώσιμος, άμα στραβώσει σας βρίσκουμε κι άλλους)
-Να βρείτε τον καναλάρχη. Γιαουρτώνετε τζάμπα και παίρνετε και δώρο μπλουζάκι του Radiobubble (γίνεται για διαφημιστικούς λόγους )

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

* Τσάι, σουμάδα και αναψυκτικά

* VJing με το Γιώργο Αυγερόπουλο (όπου το βίντεο θα ειναι ο ίδιος και το j είναι το γράμμα που θα φαίνεται στο καπέλο του)

* DJing με την αφεντομουτσουνάρα μου (το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει βυζαντινούς ψαλμούς και απολυτίκια που θα ακουστούν κατά την Αγία και Μεγάλη σαρακοστή)

* Θεατρικό μονόπρακτο με τίτλο: “Aμάρτησα για το παιδί μου”. Πρόκειται για το αποτέλεσμα μακροχρόνιας θεατρικής έρευνας γύρω απο τους ρόλους της Μάρθας Βούρτση.Για μια ώρα η kaloutsiki με μαύρο τσεμπέρι και το μωρό αγκαλιά θα επαναλαμβάνει ρυθμικά τον τιτλο του έργου, σε μια προσπάθεια να συνδέσει την μετρική των κλασσικών ελληνικών ταινιών με σύγχρονες μουσικές αισθητικές φόρμες και το κίνημα του ανοικτού λογισμικού (άσχετο).

Μην το χάσετε

Η Οικονομία για αρχάριους

O Μετριόφρων και το πάρτυ

Στ’αλήθεια, όμως τι θα γινόμασταν χωρίς τον… Καναλάρχη !

O οποίος – δεν ξέρω αν το εννοεί – αλλά άφησε εδώ και το παρακάτω σχόλιο:

“@gavgero την προσεχή Πέμπτη 11/2 θα πραγματοποιηθεί το τελευταίο παρτι της περιόδου στο Γκοντό υπό τον τίτλο

“περιμένοντας τον Γκοντό για τελευταία φορά, αν δεν έρθει και τώρα τέρμα τα πάρτι! “

Θα βρίσκονται στα decks “όσοι έπαιξαν κι όσοι δεν έπαιξαν”
στο line up γράφει

9:00 έως 10:00 μμ Γιώργος Αυγερόπουλος – Ματθαίος Τσιμιτάκης !!!

εύχομαι ολόψυχα και στους δυό σας καλή επιτυχία ως djs

(έτσι κι αλλιώς η αφίσα είναι έτοιμη και θα ανέβει τη Δευτέρα)

—
πίσω έχει μετριόφρων την ουρά”

Οπότε παρακολουθείτε Radiobubble γιατί δεν σηκώνει πολλά ο Καναλάρχης και μπορεί να κάνουμε και πάρτυ

What love is…

…αναρωτήθηκε ο cpil
και twittαρε αυτό το εκπληκτικό βίντεο του Μανουκιάν :)

Το ντοκιμαντέρ σε νέες προκλήσεις – Συνέντευξη του Δ Εϊπίδη

Την έκπληξή του εξέφρασε το υπουργείο Πολιτισμού, όταν διάβασε την ανακοίνωση της πρωτοβουλίας των Kινηματογραφιστών στην Ομίχλη, ότι δεν προτίθενται να συμμετάσχουν ούτε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρόμενοι για την καθυστέρηση στην κατάθεση του νόμου για τον κινηματογράφο, του αναμενόμενου από καιρό. Οι 21 σκηνοθέτες και παραγωγοί ταινιών τεκμηρίωσης αρνούνται να καταθέσουν τις ταινίες τους ωσότου δουν πράγματι να ρυθμίζονται και να εφαρμόζονται πάγια αιτήματα του κλάδου, όπως η απόδοση του 1,5% των εσόδων των τηλεοπτικών καναλιών στον κινηματογράφο, η στήριξη του ΕΚΚ και η ρύθμιση της κινηματογραφικής παιδείας. Εκπληξη όμως κατέλαβε και τον διευθυντή του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, Δημήτρη Εϊπίδη, ο οποίος παρόλ’ αυτά δηλώνει υποστηρικτής των αιτημάτων των «ομιχλιστών». Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που θα διεξαχθεί τον Μάρτιο στη συμπρωτεύουσα, κλείνει φέτος τον δωδέκατο χρόνο του δρέποντας τις δάφνες του 3ου μεγαλύτερου φεστιβάλ τεκμηρίωσης στην Ευρώπη (σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό δίκτυο ντοκιμαντέρ και το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Media), παρά τον πενιχρό προϋπολογισμό, όπως λέει ο διευθυντής του. Είναι χαρακτηριστικό πως πέρυσι πέρασαν από τις αίθουσές του 44.000 θεατές, ενώ έως τώρα έχει πραγματοποιήσει επιτυχώς αφιερώματα σε θέματα όπως «τα ανθρώπινα δικαιώματα του παιδιού, η παγκοσμιοποίηση, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, η Αφρική, ένα κάρο ζητήματα που αφορούν την ανθρώπινη κοινωνία και με τα οποία δεν ερχόμαστε σε επαφή κοιτώντας τηλεόραση» – απαριθμεί ο διευθυντής του φεστιβάλ.

Ελπίδα τώρα να κτιστεί ανθρώπινα το Πορτ ο Πρενς

Ο εκλογολόγος Αλέξανδρος Καστάνιας ταξίδεψε στην Αϊτή στις 13 Δεκεμβρίου, με στόχο να στελεχώσει μια επιτροπή του ΟΗΕ που θα υποβοηθούσε την εθνική εφορευτική επιτροπή στην οργάνωση και διεξαγωγή ελεύθερων δημοκρατικών εκλογών το Φεβρουάριο, ενώ θα έλεγχε και την διαφάνεια της διαδικασίας. Πιστεύει πως ο δρόμος των δημοκρατικών εκλογών και η ανάδειξη μιας μη διεφθαρμένης κυβέρνησης είναι προϋπόθεση για να βγει η Αϊτή από την απόλυτη μιζέρια. Όπως κι ο ίδιος λέει, αυτό το ενδεχόμενο απομακρύνεται πλέον αφού μια στοιχειώδης ανοικοδόμηση του ήδη διαλυμένου αυτού κράτους θα πάρει χρόνια. Στην μαρτυρία που δημοσιεύει σήμερα η “Κ.Α.” περιγράφει πώς μια χώρα που βρίσκεται μέσα στη δυστυχία, που προσπαθεί να εμπιστευθεί τους θεσμούς που υπόσχονται να την βγάλουν από αυτήν, κατρακυλά στην κατάσταση της μαζικής υστερίας και της απόγνωσης. Η λεπτή αυτή γραμμή διανύθηκε με το σεισμό που την έπληξε. Οτιδήποτε συζητείται πλέον στην Αϊτή, μάλλον συζητείται με νέους όρους.

Πόσο “φυσική” είναι μια φυσική καταστροφή;

Η Φυσική καταστροφή που έπληξε την Αϊτή προ 10 περίπου ημερών χαρακτηρίστηκε από τον ΟΗΕ ως η χειρότερη καταγεγραμμένη καταστροφή και απώλεια ανθρώπων σε μια μόνο ημέρα. Περισσότεροι από 120,000 νεκροί, μέχρι στιγμής, κατάλυση του κράτους με 18 κυβερνητικά κτίρια κατεστραμμένα, καταστροφή του δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης στην πρωτεύουσα Πορτ Ο’ Πρενς, την πείνα και τις επιδημίες να απειλούν τον ήδη εξουθενωμένο λαό της Αϊτής του οποίου το 80% ζει από ένα επίδομα του ΟΗΕ της τάξης των 60 δολαρίων το μήνα. Μια χώρα στην οποία το προσδόκιμο ζωής είναι μόλις τα 47 έτη. Πόσο “φυσική” όμως είναι μια φυσική καταστροφή. Όπως δείχνει ο Σλάβοι Ζίζεκ σε ένα άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο New Statesman τον Αύγουστο του 2008, οι καταστροφές που πλήττουν τη χώρα ήδη από την ανακήρυξη της ανεξαρτησία της τον 19ο αιώνα συνοδεύουν πολιτικές επιλογές των διεφθαρμένων κυβερνήσεων, των δυνάμεων της αποικιοκρατίας και των μοντέρνων δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης ενάντια στο λαϊκό κίνημα της χώρας. Η πρόσφατη απόβαση των 11,000 πεζοναυτών πιθανότατα εγκαινιάζει μια νέα περίοδο πολιτικών αδιεξόδων για τη χώρα, η οποία μετά το 2004 είχε επιτέλους μπει στο δρόμο των δημοκρατικών εκλογών. Τόσο μια στοιχειώδης ανασύσταση του κράτους, όσο και οι ιστορικές επιδιώξεις των Γαλλων, Καναδών, Αμερικανών και Βραζιλιάνων, προμηνύουν μια μακρά ακόμη περίοδο πολιτικής αστάθειας. Ενδέχεται η Αϊτή να συνιστά μια ακόμα απόδειξη αυτού που η Ναόμι Κλάιν αποκαλεί θεραπεία σοκ. Η ίδια καταγγέλει στο Democracy Now πως Αμερικανικές εταιρίες ήδη βλέπουν στη Αϊτή μια πηγή πλουτισμού. Ένα φυσικό φαινόμενο μπορεί να είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την επιβολή πολιτικών που στην Αιτή τουλάχιστον δεν μπόρεσαν οι μεγαλύτερες υπερδυνάμεις να επιβάλουν εδώ και δυο αιώνες (τα τελευταία πέντε χρόνια τα κα6άφεραν με καταστροφικά αποτελέσματα). Αναδημοσιεύουμε σήμερα ένα μέρος του διαφωτιστικού άρθρου του Σλάβοι Ζίζεκ, προκειμένου να καταλάβουμε την πραγματική ιστορία της Αιτής και της “φυσικής” καταστροφής που την έπληξε.

Γιατί αποτυγχάνουν οι ψηφιακές διαβουλεύσεις

Η πληροφοριακή απελευθέρωση, η διαδραστικότητα, η ηλεκτρονική δημοκρατία δεν είναι κάποιο είδος πανάκειας της εποχής μας. Οι νέες τεχνολογίες, όπως έδειξε η πρόσφατη ανοικτή διαβούλευση για το νομοσχέδιο νομιμοποίησης των μεταναστών, μπορεί να οδηγήσουν στα αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα, αν δεν εντάσσονται σε ένα ολοκληρωμένο πολιτικό σχέδιο και δεν υλοποιούνται σε περιβάλλον ορθού, κριτικού και δομημένου δημοσίου διαλόγου. Εδραιωμένες προκαταλήψεις, φόβοι και μια καλή προσπάθεια χάκινγκ μπορεί να εκτρέψουν τη συζήτηση.

Πριν από ένα περίπου μήνα βρέθηκα στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Λεμεσού, στην Κύπρο, προκειμένου να παρακολουθήσω τις εργασίες της ημερίδας με τίτλο “η δημόσια σφαίρα στην ψηφιακή εποχή” που διοργάνωσε το εκεί τμήμα Επικοινωνίας. Ανάμεσα στους ομιλητές ο Marchell Machill, καθηγητής δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου του Leipzig, παρουσίασε μια συγκριτική μελέτη γύρω από τους συντακτικούς κανόνες παλαιών και νέων Μέσων. Παλαιά Μέσα είναι οι εφημερίδες, τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις. Νέα Μέσα είναι το Διαδίκτυο και οι εφαρμογές του που είναι στραμμένες στην παροχή ενημέρωσης και πληροφοριών.

Συνέντευξη με τη Τζούντιθ Μπάτλερ

Η Τζούντιθ Μπάτλερ, καθηγήτρια ρητορικής και συγκριτικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλει είναι μια από τις σημαντικότερες θεωρητικούς της εποχής μας. Έχει συμβάλει τα μέγιστα τόσο στην θεωρία των φύλων και τη φεμινιστική σκέψη, όσο και στην πολιτική φιλοσοφία, την ψυχαναλυτική θεωρία και την λογοτεχνική κριτική. Έτσι, όταν την περασμένη εβδομάδα ήρθε στο Ινστιτούτο Γκαίτε για μια διάλεξη με αφορμή τα τριάντα χρόνια από το θάνατο του Έλληνα θεωρητικού Νίκου Πουλαντζά, συνάντησε μια κατάμεστη αίθουσα και ένα ενθουσιώδς κοινό.

Η Μπάτλερ έγινε γνωστή το 1990 όταν δημοσίευσε το Gender trouble (Τα προβλήματα του φύλου) στο οποίο αποδομούσε την βιολογική θεμελίωση της έμφυλης ταυτότητας και υποστήριζε ότι είναι το κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον, οι διαδικασίες του λόγου και οι σχέσεις εξουσίας που διαμορφώνουν τις κατηγορίες Άντρας και Γυναίκα που οι κοινωνίες μας δέχονται ως δεδομένες. Δέχθηκε σφοδρή κριτική τότε για την άρνηση της “βιολογικότητας” της σεξουαλικής ταυτότητας, όμως η ίδια περισσότερο μιλούσε για ένα πολύπλοκο φαινόμενο που συμβαίνει σε πολλά επίπεδα ταυτόχρονα και ως «παραστασιακή επιτέλεση», δηλαδή, ως παγίωση του κυρίαρχου ιδεώδους που η κοινωνία μας έχει για το φύλο μέσα από τις επαναλαμβανόμενες κοινωνικές τελετουργίες.

Ομορφιά δίχως μνήμη

μονάχα φως ενέργεια σιωπή
ομορφιά παρούσα
ομορφιά εφήμερη
σαν τη σκιά.

Στην ενατένισή μου ένα
σε λογαριάζω με τον ήχο
είσαι ήχος ταξίδι σιωπή
ένα με τη θάλασσα τη μεγάλη
την απόλυτη ερωμένη μου.

Α! δε γυρίζω πίσω
στα μονοπάτια που περάσαμε
χθες – κάποτε.

Στην ενατένισή μου
ένας δρόμος μακραίνει
-χωρίς ανάμνηση
-χωρίς παρελθόν.

Του Αναστάσιου Δρίβα

Via