A special programme from Athens, part of a series of shows hosted at the BBC from five troubled countries. We’re reviewing everyday life in Greece during 2011 and we’re talking about what’s coming next.
Available here
Από την Καθημερινή
Με μια ιδιαίτερα σκληρή τακτική περιορισμού και καταστολής, σε κάποιες περιπτώσεις, αντιμετώπισε η βρετανική αστυνομία τη διαδήλωση περίπου 10.000 φοιτητών (5.000 σύμφωνα με την αστυνομία), οι οποίοι πορεύθηκαν στους δρόμους του Λονδίνου με σκοπό να διαμαρτυρηθούν για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση την οποία θέσπισε πέρυσι η κυβέρνηση Κάμερον και η οποία μεταξύ άλλων αυξάνει τα δίδακτρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης σε απαγορευτικά επίπεδα για τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα.
Για τη βρετανική αστυνομία αλλά και στην κοινή γνώμη είναι νωπές ακόμα οι μνήμες των περσινών μεγάλων εκπαιδευτικών κινητοποιήσεων, οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις κατέληξαν σε αντιπαραθέσεις με την αστυνομία και περιορισμένους βανδαλισμούς, όπως για παράδειγμα κατά τη διαμαρτυρία έξω από τα γραφεία του κόμματος των Συντηρητικών, όπου διαδηλωτές έσπασαν τζάμια και έβαλαν φωτιά στον περίβολο των γραφείων. Τα γεγονότα αυτά θεωρήθηκαν ντροπή για την «καλύτερα οργανωμένη αστυνομία στον κόσμο», όπως θέλουν να πιστεύουν οι Βρετανοί, και έπληξαν το κύρος της. Ετσι, για πρώτη φορά χθες η αστυνομία εφάρμοσε ένα νέο δόγμα το οποίο αναμένεται να επεκταθεί σε κάθε δημόσια εκδήλωση δυσαρέσκειας προς την κυβερνητική πολιτική: αυτό της μηδενικής ανοχής και του ασφυκτικού περιορισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου
Aπό την Αυγή
Στο υπόγειο μιας παμπ στο κέντρο του Λονδίνου, μια ομάδα νεαρών έχει απλώσει εφημερίδες ανάμεσα σε υπολογιστές και ποτήρια μπύρας. Είναι εγκατεστημένοι εδώ πολλές μέρες έχοντας μετατρέψει την παμπ σε επικοινωνιακό στρατηγείο του Οccupy London. Ετοιμάζουν το δεύτερο φύλλο της εφημερίδας της κατάληψης που κοντεύει μήνα στη βρετανική πρωτεύουσα και σε πολύ αντίξοες καιρικές αλλά κυρίως πολιτικές συνθήκες. Ανάγνωση του υπολοίπου
Greek Prime Minister, George Papandreou’s decision to take the latest agreement on the Greek debt, achieved in Brussels last week, to a referendum and the consequent negative reactions by the markets along with many European politicians reveals the gap not only between the living reality in Athens and Berlin or Paris, but also between democracy and the markets. The Greek government is striving to balance between unpopular decision-making caused from the lack of confidence to the euro by the markets on the one hand and the lack of confidence by the very deprived and disenchanted people these policies are producing, on the other. The unprecedented events of the 28th of October when practically the whole of the country stood up against austerity policies turning the celebrations of the National day of resistance to second world war fascism, into anti-governmental protests, seem to have worked as a catalyst. Ανάγνωση του υπολοίπου
Πολύ χάρηκα που ξεκινάει η προσπάθεια για την δημιουργία ενός πόλου δημοσιογραφίας των πολιτών, μια ιδέα που έχει τις ρίζες της στο 2008 και το κάλεσμα για την ανάπτυξη ενός δικτύου δημοσιογραφίας των πολιτών η οποία τότε δεν έδωσε τους αναμενόμενους καρπούς λόγω της ανομοιογένειας των συμμετεχόντων αλλά και του επείγοντος των περιστάσεων. Έπειτα νομίζω πως ήταν λάθος τελικά η αρχική ιδέα. Δεν μπορείς να “κουρδίσεις” το δίκτυο ώστε να συμπεριφερθεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Το δίκτυο είναι ανοικτό – άρα οι δομές του είναι εκτεθειμένες σε κάθε μορφής πίεση που εμποδίζουν την οργανωμένη (έστω και μερική) στράτευση. Αν το 08 το ζητούμενο ήταν η συστράτευση για την αποκατάσταση της αλήθειας, σήμερα νομίζω πως είναι η οργανικότητα. Το δίκτυο υπάρχει με η χωρίς τη δική μας προσπάθεια να οργανωθεί. Αποτελείται από πρόσωπα και σχέσεις μεταξύ προσώπων, οργανώσεις πολιτικές η κοινωνικές, ομαδικές προσπάθειες στο διαδίκτυο και τα έντυπα, σχέσεις με μεγαλύτερες δομές εξουσίας (ηγεμονικούς και αντι-ηγεμονικούς κάθετους μηχανισμούς) στην περιφέρεια των οποίων αναπτύσσεται και σε σχέση με τις οποίες αλληλεπιδρά. Ανάγνωση του υπολοίπου
Από την Αυγή
Μετά τις επικίνδυνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία της έκφρασης και την ποιότητα του δημοκρατικού διαλόγου διακηρύξεις της κυβέρνησης περί άρσης της ανωνυμίας στο Διαδίκτυο (αν όχι απλώς ανόητες, ως τεχνικά ανεφάρμοστες και με μόνο στόχο τον πολιτικό εκφοβισμό), μια δεύτερη δέσμη μέτρων έρχεται να τακτοποιήσει το τοπίο της δημόσιας τηλεόρασης. Οι παρεμβάσεις στοχεύουν στην εξοικονόμηση οκτώ περίπου εκατομμυρίων ευρώ μέσα από περιφερειακές φαινομενικά δράσεις (όπως το κλείσιμο του Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών Μέσων ή της “Ραδιοτηλεόρασης”) και την πίεση του κόστους εργασίας τόσο με συνταξιοδοτήσεις όσο και με αξιολόγηση του προσωπικού. Η νέα διοίκηση της ΕΡΤ, σύμφωνα με τον υπουργό, θα είναι ακομμάτιστη, θα προωθήσει στο ψηφιακό πρόγραμμα τη συνεργασία με τα ιδιωτικά κανάλια και τη δημοσιογραφία των πολιτών.
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα επιμέρους μέτρα, αλλά στις προθέσεις και τους στόχους, τη σημασία του δομικού μετασχηματισμού των media στη χώρα μας, όπως την αντιλαμβάνεται και την υλοποιεί η κυβέρνηση. Στη μεγάλη εικόνα. Ανάγνωση του υπολοίπου
Απο την Αυγή
Η δολοφονία του 29χρονου Μαρκ Ντάγκαν στο προάστιο του Τότεναμ στο βορειοανατολικό Λονδίνο την περασμένη εβδομάδα και τα εκτεταμένα επεισόδια που ακολούθησαν στη βρετανική πρωτεύουσα καθώς και τις περισσότερες από τις αγγλικές πόλεις έχουν επαναφέρει στη Βρετανία μνήμες της θατσερικής περιόδου, όταν οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που εφαρμόζονταν στη χώρα συνοδεύονταν από ένταση της κρατικής καταστολής και της αστυνομικής αυθαιρεσίας έναντι των εργατών και των εθνοτικών μειονοτήτων, όπως οι μαύροι Βρετανοί και οι Ασιάτες μετανάστες.
Την περασμένη βδομάδα η βρετανική κοινωνία ξύπνησε σε έναν εφιάλτη για να ανακαλύψει με έκπληξη ότι όλες οι αντιθέσεις της πρώτης περιόδου των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων είναι ζωντανές και μάλιστα εξακολουθούν να παράγουν εντάσεις στις ίδιες μάλιστα περιοχές και με πρωταγωνιστές λίγο ώς πολύ τις ίδιες κοινωνικές ομάδες και κοινότητες που βρίσκονταν στο επίκεντρο των γεγονότων και τότε. Ανάγνωση του υπολοίπου
Απο την Καθημερινή
Eίναι μεσάνυχτα Δευτέρας προς Τρίτη και το λεωφορείο που κάνει το δρομολόγιο προς το Clapham Junction στο νοτιοδυτικό Λονδίνο, φτάνει στην περιοχή των συγκρούσεων. Καταλαβαίνουμε ότι έχoυμε μπει στη «θερμή ζώνη» από τον θόρυβο μιας βιτρίνας που κομματιάζεται στη νυχτερινή ησυχία. Σε λίγο βλέπουμε στα αριστερά μας μια ομάδα νεαρών να προσπαθούν να μπουν στο μικρό κατάστημα ηλεκτρονικών. Ο οδηγός του λεωφορείου μαρσάρει και αποφεύγει να σταματήσει στη στάση που είναι λίγα μέτρα πιο κάτω, ενώ οι νεαροί τρέχουν προς το μέρος μας.
Κατευθύνομαι προς τον κεντρικό δρόμο της περιοχής, ανάμεσα σε ομάδες νεαρών με κουκούλες και μάσκες που αποχωρούν από την περιοχή και άλλους που παρατηρούν, ενώ αμφιθεατρικά ξεδιπλώνεται μπροστά μου η εικόνα της καταστροφής. Παντού στον δρόμο σπασμένα γυαλιά και αντικείμενα. Κόσμος μπαίνει στα μαγαζιά και να αρπάζει ό,τι βρει, ενώ οι κάτοικοι της περιοχής φοβισμένοι γέρνουν πίσω από κλειστά παράθυρα και παρακολουθούν το θέαμα. Ανάγνωση του υπολοίπου
Απο το Greek Left Review
Any social scientist would probably disagree with the comparison; but coming from the south of Europe and watching the chaos spreading all over London, waking up memories, it seemed unavoidable to me. If there are any analogies to be found, between the London riots and other cities where similar events occurred in the past ten years, then these are in Paris 2005 and the incidents in Athens in December 2008 when a teenager was shot dead in a confrontation with the police and the city drifted into chaos for about a month. Every social phenomenon is different according to its particular nature, yet it’s useful to compare and vary the context in which we attempt to understand it, as this sometimes reveals aspects hidden under the apparatus of shock we’re experiencing. So here’s what happened back in Athens: Ανάγνωση του υπολοίπου
2nd Nov BBC Whys Radio available 
