Οι πρίγκηπες των σκουπιδιών


Το σημερινό ρεπορτάζ μου στο Κ. Πρόκειται για την αρχή μιας μεγαλύτερης έρευνας, την οποια ελπίζω να μπορέσω να ολοκληρώσω σε ένα, δυο κειμενα ακόμα. Περιμένω τα σχόλια σας:

«Η πολύβουη λεωφόρος ΝΑΤΟ, βυθίζεται τη νύχτα σε μια ανατριχιαστική σιωπή. Κάπου κάπου περνά ένα αδέσποτο σκυλί, ένας μετανάστης, ή ένα φορτηγό, όμως γενικά τίποτα δεν θυμίζει ότι εδώ βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές ζώνες, ενός ανεπτυγμένου Ευρωπαϊκού κράτους. Περισσότερο με κακόφημη υποβαθμισμένη βρώμικη και επικίνδυνη περιοχή στην οποία επικρατεί εγκατάλειψη μοιάζει. Ο Δημήτρης, ο φωτογράφος με τον οποίο ερχόμαστε σήμερα εδώ, στρίβει την μοτοσυκλέτα του και μπαίνει μέσα στα μικρά κάθετα στενά. “Κοίτα” μου λέει.

Πίσω από τη λεωφόρο, αποκαλύπτεται ένας υπόγειος κόσμος από γκέτο και φαβέλες. Μετανάστες νόμιμοι και παράνομοι, εξαθλιωμένοι εργάτες αναπνέουν τον μολυσμένο αέρα του Θριασίου για ένα κομμάτι ψωμί. Στα όρια της χωματερής σκουπιδιών, δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως συντηρείται μια χωματερή ανθρώπινων ζωών. Στην μια πλευρά μένουν τα “Πακιστάνια”, πιο κάτω στη Νέα Ζωή στήσανε την κοινότητα τους οι Ρωσοπόντιοι και σκορπισμένοι εδώ κι εκεί τρεις καταυλισμοί τσιγγάνων.

Οι κοινότητες τους είναι κλειστές και απρόσιτες. Οι Ρώσοι θεωρούνται σκληροί και οι τσιγγάνοι ανεξέλεγκτοι που επιδίδονται σε κάθε λογής παράνομες δραστηριότητες. “Οι πακιστανοί είναι ήσυχοι” μου λέει ο Δημήτρης, που έρχεται εδώ τακτικά, τα τελευταία δυο χρόνια. “Δουλεύουν στις αποθήκες και τις βιομηχανίες για ένα κομμάτι ψωμί, νοικιάζουν χαμόσπιτα στα οποία μένουν 10 και 15 καμιά φορά άτομα μαζί και τα μόνα έξοδα τους είναι ένα πιάτο δορυφορικής τηλεόρασης και τηλεκάρτες για να επικοινωνούν με τις οικογένειες στην πατρίδα” συμπληρώνει. Σε ένα τέτοιο χαμόσπιτο, αφήνουμε την μοτοσυκλέτα του προκειμένου να συνεχίσουμε με τα πόδια ως τον καταυλισμό των Αλβανών τσιγγάνων.

Βρίσκεται σε ένα πλάτωμα γεμάτο παράγκες από ελενίτ, νάιλον και χαρτόνια, ακριβώς κάτω από τη χωματερή και πίσω από τις αποθήκες μετάλλου σκράπ – παράνομες οι περισσότερες. Τα παιδιά κυκλοφορούν ξυπόλητα ή γυμνά στις λάσπες και τα βρωμόνερα, ανάμεσα σε κότες, κόκορες, γάτες και σκύλους. Τα ρούχα τους είναι μεσ’τη βρωμιά, αλλά γυρνάνε και σου χαμογελάνε με τα μεγάλα εκφραστικά τους μάτια – αυτά που μόνο οι τσιγγάνοι έχουν. Οι ετοιμόροπες παράγκες είναι στολισμένες με λουλούδια και στο βάθος ακούγεται ο Νίκος Κωνσταντάρας απο κάποια ελληνική ταινία του ‘70. Η ζωή ανθίζει εδώ με αυτοσχέδιο τρόπο από τα σκουπίδια μας.

Οι Αλβανοί τσιγγάνοι θεωρούνται η πιο κλειστή και σκληρή κοινότητα της περιοχής, όμως απόψε μας περιμένουν πως και πως. Ο Δημήτρης μοιράζει φωτογραφίες από ένα γάμο τους που φωτογράφισε τον προηγούμενο μήνα κι έτσι μας καλοδέχονται. Σε όλο τον καταυλισμό υπάρχει όλο κι όλο ένα χτισμένο σπίτι. Το νοικιάζει ο Νίκος, ένας 46χρονος οικογενειάρχης από τους Έλληνες τσιγγάνους ιδιοκτήτες του. “Ήρθαμε το 93-94 από τα βουνά. Ερχόμασταν λίγοι-λίγοι. Από το 2001 έχουμε όλοι χαρτιά και πληρώνουμε κάθε χρόνο για την άδεια παραμονής. Δεν έχουμε επαφές με τους ξένους εδώ, τα πακιστάνια, ούτε τους Αλβανούς. Με τους Έλληνες τσιγγάνους δεν κάνουμε παρέα. Εμείς δεν κλέβουμε και δεν κάνουμε μαλακίες. Δεν είμαστε πρεζάκια. Ήρθαν εδώ και τους διώξαμε από φόβο. Δεν θέλουμε να κάνουν παρέα με τα παιδιά μας” λέει ο Νίκος προσπαθώντας να μου εξηγήσει για ποιο λόγο είναι τόσο κλειστοί. “Μαζεύουμε τα παλιοσίδερα, τα πουλάμε στον παλιατζή για είκοσι ή τριάντα ευρώ για να έχουμε να φάμε. 70, 80 λεπτά το κιλό πάει” συνεχίζει ο ίδιος.

“Δεν μέναμε ποτέ σε ένα μέρος. Ο ένας τράβαγε τον άλλο, όπου είχε δουλειά. Έβλεπα εγώ ότι στη Θήβα είχε περιβόλια, έπαιρνα τηλέφωνο τον ξάδερφο ή το θείο μου και του έλεγα, έλα εδώ, βγαίνει το μεροκάματο. Έτσι φτάσαμε και εδώ” μου εξηγεί ο Βασίλης ένας γεροδεμένος 28χρονος πατέρας τεσσάρων παιδιών που μένει στην άκρη του καταυλισμού. Ήρθε πρώτη φορά σε ηλικία 11 ετών μαζί με τα αδέρφια του περπατώντας για μέρες απο τα βουνά της Ηπείρου.

“Τότε που ερχόμασταν από τα βουνά, ήμασταν πολύς κόσμος. Μπορεί και 70 άτομα, περπάτημα για δέκα ή δώδεκα μέρες. Πολλές φορές μας πιάνανε και μας γυρνάγανε πίσω. Άλλοι αστυνομικοί μας βαράγανε, άλλοι είχαν καλή καδιά. Κάνανε ότι θέλανε ο καθένας τους. Εμείς φοβόμασταν. Είχαμε παιδιά, κουβαλάγαμε τσάντες. Μας πηγαίναν στα σύνορα, παίρνανε τα ονόματα μας, αλλά εμείς γυρνάγαμε πάλι πίσω, τι να κάναμε; Ακούσαμε ότι έχει μια χωματερή στην Αθήνα και βγαίνει το μεροκάματο” συνεχίζει ο ίδιος.

Κατέληξαν στη χωματερή μετά από δεκαετή περιπλάνηση στα χωράφια της ηπειρωτικής Ελλάδας και έστησαν τη μικρή τους φαβέλα (τσιγγάνικο καταυλισμό το λέμε αλλά πρόκειται για κανονική φαβέλα) προκειμένου να δουλέψουν στην ανακύκλωση μετάλλου σκράπ.

Κάθε πρωί στις 6 η ώρα ένα πλήθος από άντρες γυναίκες και παιδιά ανεβαίνει στους σκουπιδόλοφους για να μαζέψουν καλώδια, σίδερα και αλουμίνια – ότι μεταλλικό βρουν. Αυτοί που μένουν πίσω καθαρίζουν το εμπόρευμα, το οποίο πηγαίνουν με τα τσουβάλια μετά στις αποθήκες μέταλλου σκράπ που είναι γεμάτη η περιοχή. Το βράδυ ανάβουν φωτιές για διάφορους λόγους. Καίνε τα καλώδια για να μαζέψουν το χαλκό, αλλά επίσης ελλείψει ρεύματος, συγκεντρώνονται γύρω τους.

Οι ίδιοι μπορεί να μην το συνειδητοποιούν, όμως κάνουν μια ιδιαιτέρως επικίνδυνη δουλειά. “Μπαίνουν ανάμεσα στα οχήματα της χωματερής και δημιουργούν πρόβλημα. Τον περασμένο μήνα σκοτώθηκε κάτω από τις ερπύστριες ενός οχήματος μια τσιγγάνα – ο οδηγός δεν την είδε” λέει ο Γιώργος Χάρδας, πρόεδρος των εργαζομένων της χωματερής. “Ένα παιδί είναι ακόμα στο νοσοκομείο. Άλλες φορές απαγάγουν τους οδηγούς με μαχαίρια και πιστόλια και τους αναγκάζουν να κατεβάζουν τα τσουβάλια τους για να μην τα σέρνουν. Παίρνουν χαλασμένα τρόφιμα και τα πουλάνε ή τα δίνουν στα παιδιά τους και τα κάνουν όλα αυτά μέσα στο εύφλεκτο βιοαέριο των σκουπιδιών. Πρόκειται για πολύ επικίνδυνη κατάσταση” συνεχίζει ο ίδιος.

“Καμιά φορά φέρνουμε καμιά σοκολάτα από τη χωματερή που τρώνε τα παιδιά” λέει από την δική του πλευρά με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο Βασίλης. “Μπορεί να είναι και χαλασμένα, αλλά τους τα δίνουμε, τι να κάνουμε; Δεν περισσεύουν λεφτά”.

Η παρουσία τους ξεσηκώνει αντιδράσεις ανάμεσα στους τοπικούς παράγοντες, οι οποίοι ούτε λίγο, ούτε πολύ ζητάνε την εκδίωξη τους. “Οι Αλβανόγυφτοι πως βρίσκονται στην Ελλάδα; Είναι χρήσιμοι εργάτες αυτοί για τη χώρα; Γιατί δεν τους διώχνει; Δεν κατάλαβα, έχουμε λίγους γύφτους για να πάρουμε και τους Αλβανούς” λέει ο Νίκος Μελετίου, Δήμαρχος Ασπροπύργου. Θεωρεί ότι συνιστούν πρόβλημα για την περιοχή και τους αποδίδει την ευθύνη για τις πρόσφατες φωτιές που παραλίγο να κάνουν στάχτη το Θριάσιο. “Οι τσιγγάνοι βάζουν κάθε βράδυ τις φωτιές και προχτές τους ξέφυγε. Και στις τρεις εστίες πάει η πυροσβεστική κάθε βράδυ. Προχθές άλλο ένα σημείο στην Ελευσίνα πήρε φωτιά, πάλι από καταυλισμό τσιγγάνων. Δεν ξέρω πόσα χρόνια είναι εκεί, αλλά το πρόβλημα είναι από τις αρχές του 90. Πλήθυναν και τώρα έχουμε φτάσει στο αποκορύφωμα, δεν αντέχουμε άλλο” συνεχίζει ο ίδιος.

Αυτό που δεν λένε οι αρχές, είναι πόσα πολλά οι ίδιες δεν έχουν πράξει για να μην αναπτυχθεί αυτό το φαινόμενο. Κάτω απο τα κοιμισμένα φώτα της πρωτεύουσας, μια μικρή φαβέλα, άνθος της ασυδοσίας και της αυθαιρεσίας, πήρε φωτιά.

“Υπάρχουν ανοιχτές παράνομες χωματερές δίπλα στη χωματερή. Εκεί γίνονται αναφλέξεις κάθε τρείς και λίγο. 100% κανείς δεν ξέρει ποιός έβαλε τη φωτιά, οπότε ας μην κάνουμε τους τσιγγάνους εξιλαστήρια θύματα. Οι τσιγγάνοι δεν είναι στον τρίτο κόσμο, είναι στον τέταρτο. Το κράτος είναι απών σε αυτή την περιοχή” λέει ο Γιάννης Τόλιος μέλος της τοπικής οργάνωσης του Συνασπισμού.

Ότι είναι ανεπιθύμητοι το ζουν τακτικά οι τσιγγάνοι στον καταυλισμό με την αστυνομία να μπαίνει και να συλλαμβάνει κόσμο για εξακρίβωση κάθε τρεις και λίγο. “Ηρθανε και πιάσανε το γιο του κουνιάδου μου, 17 χρονών και έμεινε μέσα 22 μέρες, επειδή έχασε τα χαρτιά του εκεί που δούλευε οικοδομή. Έστειλε διαβατήριο από Αλβανία για να βγάλει τα χαρτιά του. Οι γονείς του είναι όμως νόμιμα εδώ πέρα” λέει ο Βασίλης. “Δεν καταλαβαίνω τι παράπονο έχουν από εμάς. Έρχονται στα σπίτια μας και παίρνουν όποιον βρουν. Για ποιο λόγο; Όταν τους ρωτάμε δεν απαντάνε τίποτα. Κι αν φταίει ένας για κάτι, φταίμε όλοι. Πιστεύω ότι θέλουν να μας διώξουν, αλλά δεν έχουμε που να πάμε. Είμαστε 100 οικογένειες. Δεν μπορούμε να πάμε στα περιβόλια τώρα που δουλεύαμε παλιά, γιατί δεν μπορούμε να βγάλουμε το ψωμί για τα παιδιά μας. Δουλεύαμε 8 ώρες δουλειά για 20 ευρώ. Τι να πάρεις με τόσα λίγα; Γάλα μπειμπιλίνες, φαγητό να φάνε τα παιδιά” αναρωτιέται ο Βασίλης.

Ο Νίκος κάθεται σε μια βρώμικη πλαστική καρέκλα και μου λέει με περηφάνια πως έχει τέσσερα παιδιά και 11 εγγόνια. Μένουν όλοι μαζί και ως είθισται στις κλειστές παραδοσιακές κοινότητες, υπακούν ευλαβικά τον πατέρα.

“Δεν έχουμε προέδρους και τέτοια πράματα εμείς εδώ. Έχω παιδιά, αδέρφια, νύφια. Κάνω κουμάντο στην οικογένεια μου. Ούτε φασαρίες κάνουμε, ένα σόι είμαστε όλοι” μου λέει με αμεσότητα. Τα τελευταία δυο χρόνια έχουν μαζευτεί εδώ καμιά κατοσταριά οικογένειες.

Με τις αρχές δεν έχουν επαφή γιατί όπως λένε δεν τους δέχονται αφού δεν έχουν “αξία”. “Κάναμε μια μέρα απεργία και δεν μπορούσαν να δουλέψουν τα χυτήρια εδώ δίπλα. Ζητήσαμε να δούμε το διοικητή της χωματερής. Μας είπε θα σας δώσω λόγο σε δυο μέρες. Ήρθε μετά και μας είπε ότι έφτασε το θέμα μέχρι τον πρωθυπουργό. Λέγανε ότι παρεμποδίζαμε τις μπουλντοζιέρες των δήμων που δουλεύανε εκεί. Τη δουλειά μας κάνουμε, καθαρίζουμε τη βρώμα εκεί πάνω για να μαζέψουμε ένα αλουμίνιο, ένα καλώδιο. Καλό κάνουμε, κακό δεν κάνουμε” λέει ο Βασίλης.

Η Ελληνική βιομηχανία μετάλλου βασίζεται στο σκράπ που μαζεύεται από τις χωματερές και αλλού. Το 100% της παραγωγής μετάλλου βασίζεται στην ανακύκλωση και απο αυτό το 50% έρχεται από τις χωματερές της Αθήνας και της επαρχίας. Αυτά τουλάχιστον υποστηρίζουν επαγγελματίες του σκράπ που έχουν τις αποθήκες τους γύρω από τη χωματερή και στελέχη της βιομηχανίας στο ντοκιμαντέρ “Πρώτη ύλη” τα γυρίσματα του οποίου πραγματοποιεί αυτό τον καιρό, ο σκηνοθέτης Χρήστος Καρακέπελης. Οι τσιγγάνοι είναι στην πραγματικότητα ένα από τα πρωτογενή κύτταρα μιας μεγάλης και ανθηρής βιομηχανίας, η οποία όμως με την ανοχή, την αδιαφορία ή την διαφθορά των δημόσιων λειτουργών και του κράτους αναπτύχθηκε στρεβλά, ενάντια στους κατοίκους και το περιβάλλον.

“Εδώ και δέκα χρόνια έπρεπε να έχει βρεθεί μια λύση στην πολεοδόμηση της βιομηχανικής περιοχής. Δεν έχουν συμφωνήσει ακόμα γιατί όπως είπε ο ίδιος ο δήμαρχος, όλα γίνονται για την πίτα” καταγγέλλει ο Βαγγέλής Λιάκος, δημοσιογράφος της τοπικής εφημερίδας “Θριάσιο”. “Οι ευθύνες του Δήμου είναι στο ότι δεν έχει βρει λύση στην πολεοδόμηση της περιοχής με αποτέλεσμα να λειτουργεί ο καθένας με τους δικούς του νόμους. Υπάρχουν περιοχές που η αστυνομία δεν μπαίνει γιατί φοβάται. Οι τσιγγάνοι, απλώς συμβαδίζουν με την κατάσταση. Επικρατεί αναρχία, οπότε κι αυτοί την εκμεταλλεύονται όπως μπορούν” συνεχίζει ο ίδιος.

Ο Δήμαρχος από την πλευρά του απαντά πως δεν φέρει ευθύνη για τίποτα άλλο εκτός από την καθαριότητα και καταγγέλλει την πολιτεία (νομαρχία, υπουργείο οικονομικών) που δεν ασκούν ελέγχους στην περιοχή και επιτρέπουν στους τσιγγάνους να καταλαμβάνουν ξένες ιδιοκτησίες. Καταγγέλλει όμως και τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμα και το συνήγορο του πολίτη που ζητά από την αστυνομία και τις αρχές διακριτική μεταχείριση και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. “Μπαίνουν στις οικοδομές και κλέβουν τα καλώδια, πάνε στα βουλκανιζατέρ και καίνε τα ελαστικά για να πάνε το σύρμα στους σκραπατζήδες. Αυτούς πάλι ποιος τους ελέγχει; Υπουργείο Οικονομικών, αστυνομία; Κανείς” λέει ο Ν Μελετίου. Του αντιτείνω ότι καταυλισμοί χωρίς νερό και ρεύμα συνιστούν ωρολογιακές βόμβες για την δημόσια υγεία, υποβαθμίζουν την περιοχή και εξαθλιώνουν ανθρώπους μου απαντά ως εξής: “Που να βάλω τουαλέτες και νερό σε καταπατημένη ιδιοκτησία; Μου έχουν κάνει μηνύσεις για αυτό. Όλοι οι άλλοι φορείς έχουν ευθύνη εκτός από το Δήμο. Ας τα λύσει η πολιτεία”.

Ο Βαγγέλης Λιάκος, πάλι δίνει μια διαφορετική εικόνα: “Οι σκραπατζήδες είναι οι ηθικοί αυτουργοί της κατάστασης. Αν τους έλεγχε κάποιος θα λυνόταν το πρόβλημα. Εδώ πάνε και κλέβουν τις σχάρες των υπονόμων από τους δρόμους. Έπειτα υπάρχει έλλειψη πολιτικής για τους τσιγγάνους συνολικά. Είναι πολύ επικίνδυνα τα πράγματα, χωρίς να υπάρχει έλεγχος από την νομαρχία. Ο Δήμος παίρνει δημοτικά τέλη. Είναι ο πιο πλούσιος δήμος της Ελλάδας, χάρη στις επιχειρήσεις. Αν κάνει τις απαραίτητες υποδομές, καθαριότητα, ύδρευση, αποχέτευση, όχι μόνο για τους τσιγγάνους, αλλά για την περιοχή συνολικά, θα βοηθήσει την κατάσταση. Οι τσιγγάνοι είναι απλώς μέρος του προβλήματος”.

Πέρα από την συζήτηση περί αρμοδιότητας ή αναρμοδιότητας που καταδικάζει περιοχές της Δυτικής Αττικής σε παρακμή και περιβαλλοντική υποβάθμιση, στον τσιγγάνικο καταυλισμό, “η ζωή είναι χάλια” λέει ο Βασίλης. “Δεν αντέχουμε με τη ζέστη. Έτσι είναι. Θα κάτσεις χωρίς νερό ή φαγητό για να βγάλεις ένα αλουμίνιο, ένα καλώδιο από τις πρίζες που πετάει ο κόσμος. Καθόμαστε γιατί δεν έχουμε που να πάμε άλλο” λέει με απελπισία. Η έλλειψη νερού και ηλεκτρικού ρεύματος καθιστά τον καταυλισμό υγειονομική βόμβα. Τα κρούσματα μηνιγγίτιδας λένε πως είναι αυξημένα, αλλά αυτό δεν φαίνεται πουθενά, αφού όταν χρειάζονται γιατρό πηγαίνουν σε όποιο νοσοκομείο της Αθήνας εφημερεύει.

Στην μοναδική μέχρι σήμερα κίνηση ανθρωπιάς που έχουν δει από τις αρχές, τον περασμένο μήνα δάσκαλοι από το γειτονικό σχολείο, πήγαν και ζήτησαν να γράψουν τα παιδιά -που είναι όλα αγράμματα- στο σχολείο. Πιστεύουν ότι τους προστατεύει το τάμα που έκαναν κάποτε σε κάποιον Άγιο Νικόλαο έξω από τα φάρσαλα. Κάθε χρόνο, τον Μάιο, ο καταυλισμός αδειάζει. Φοράνε μαύρα και πηγαίνουν να προσκυνήσουν τον Άγιο.

Η κατάσταση στο Θριάσιο πεδίο, δεν πάει άλλο, σε αυτό συμφωνούν όλοι. Θα αντιμετωπιστούν οι πραγματικές αιτίες τουλάχιστον αυτή τη φορά, ή θα πληρώσουν κάποια εξιλαστήρια θύματα;

Advertisements
  1. Συγχαρητήρια. Πάρα πολύ ενδιαφέρον.

    • S G
    • 5 Αυγούστου 2008

    ενδιαφερον αρθρο αλλα δεν καταλαβα τι ακριβως προτεινεις. Ζητας ο δημαρχος να φτιαξει υποδομες σε αυθαιρετα κτισματα? Γιατι, για να εχουμε την επομενη μερα αλλα τοσα?

    Το προβλημα ξεκιναει οπως παντα απο την ελλειψη χωροταξιας. Πρεπει να καταλαβουμε οτι υπαρχουν μεγαλες οικιστικες πιεσεις για κτισματα καθε ποιοτητας, οχι μονο για διαμερισματα στα βορεια προαστια. Πρεπει να μπαινουν περιοχες στο σχεδιο, συνολικα και οργανωμενα. Οργανωση σημαινει πρωτα γινονται υποδομες, μετα να επιτρεπεται το χτισιμο. ΟΛΟΙ οι αλλοι οικισμοι, μα ολοι, πρεπει πολυ απλα να μην υπαρχουν. Καμμια εξαιρεση, απλα πραγματα.

    ΔΕν με νοιαζει αν ειναι καποιος τσιγγανος, Αλβανος, Ελληνας, αν δεν εχει αδεια να χτισει, δεν πρεπει να ανεχομαστε την παραμικρη ανοικοδομηση, απο τσαντιρι μεχρι βιλλα.

  2. @SG Βρε SG πάτα λίγο φρένο. Δημοσιογράφος είμαι και κάνω ρεπορτάζ, δεν προτείνω κάτι, ούτε παίρνω απαραίτητα θέση. Σκιαγραφώ ένα πολύπλοκο φαινόμενο που παράγει εξαθλίωση. Πως θα μπορούσα να μην συμφωνώ μαζί σου για την ανάγκη τήρησης του νόμου; Αν τηρούταν ο νόμος βέβαια η μισή βιομηχανική ζώνη θα κρίνοταν παράνομη και θα έπρεπε να την ρίξουν οι μπουλντόζες. αυτοί εκεί πεθαίνουν κιόλας. Μήπως να δώσεις άλλη μια ευκαιρία στο κείμενο με μια πιο ψύχραιμη αναγνωση;

    • Ο Λύκος της Στέππας
    • 5 Αυγούστου 2008

    Ματθαίε: kudos για το ρεπορτάζ. Ένα στοιχείο που θα το έκανε ακόμη πιο ενδιαφέρον, αν όχι και γαργαλιστικό θα ήταν το να τοποθετηθούν για το πρόβλημα, συγκεκριμένα, αρμόδιοι εκπρόσωποι των κομμάτων, φαντάζομαι το έχεις σκεφτεί ήδη.

    • S G
    • 5 Αυγούστου 2008

    κοιτα να δεις, μια χαρα ψυχραιμα το διαβασα. Σκεφτομουν μαλιστα σημερα οτι ηταν αρκετα καλο κειμενο γιατι παρουσιαζε καμποσες πλευρες του ζητηματος.

    απο την αλλη ολα τα κειμενα παιρνουν θεση, ακομα και με την επιλογη της σελιδας που θα μπουν σε μια εφημεριδα που λεει και ο Εκο. Η εικονα που πηρα εγω απο το κειμενο ειναι καπως περιεργη και δειχνει καπως στατικη σκεψη: πρεπει να φροντισουμε τωρα για αυτους που ειναι εδω, ψιλοαδιαφορωντας για τους σχετικους νομους.

    η θεση μου ειναι οτι οι σχετικοι νομοι πρεπει να τηρουνται οχι μονο για λογους ευνομιας και «σιγουριας δικαιου» αλλα και γιατι ειναι ξεκαθαρο οτι το παιχνιδι ειναι δυναμικο και η εξαθλιωση ειναι ενδογενης: οσο πιο χαλαρες συνθηκες βρισκουν στην Αθηνα σημερα, τοσο περισσοτεροι θα ερχονται να δουλευουν παρανομα στις χωματερες. Δηλαδη αν προσπαθησουμε τωρα να μπαλωσουμε την κατασταση βελτιωνοντας τις συνθηκες διαβιωσης αλλα χωρις να αλλαζουμε το συστημα, θα ερχονται περισσοτεροι μεχρι που οι συνθηκες θα φτανουν στο ιδιο κακο επιπεδο που ηταν πριν.

    Παρεπιμπτοντως σημειωνω οτι στην Ινδια η ιδια δουλεια ειναι πολυ διαδεδομενη ενω ας πουμε στην Γερμανια δεν υπαρχει.

    Τι δειχνει αυτο: οτι η τρομερα επικινδυνη δουλεια αυτων των ανθρωπων μπορει να αντικατασταθει με δουλεια σε ειδικα εργοστασια ανακυκλωσης, με καλυτερες συνθηκες κτλ Μονο που χρειαζεται πολυ περισσοτερος ελεγχος, δεν μπορουμε να αφηνουμε οποιον θελει να στηνει τσαντιρια και να μαζευει σκουπιδια στις χωματερες!

    ΥΓ εξυπνακισμος: οταν το κυδος ειναι ελληνικη λεξη, δεν ξερω γιατι θα το εγραφε καποιος με λατινικα στοιχεια

  3. @SG εμ βλέπεις τώρα; Ποιός δεν θέλει τον έλεγχο και ποιόν εξυπηρετεί η χωροταξική αναρχία στον Ασπρόπυργο; Απο αυτή την κατάσταση κάποιοι θυσαυρίζουν και κάποιοι πεθαίνουν. Συμφωνοι λοιπόν να γίνουμε γερμανία, όμως φοβάμαι πως υπάρχουν δυο στοιχεία στο κείμενο τα οποία δεν έχουν γίνει κατανοητά. Το ένα είναι η ανθρώπινη εξαθλίωση που όταν προκύπτει μας μεταφέρει πολύ μακρύτερα απο το επίπεδο στο οποίο συζητάς. Δηλαδή ναι, το επόμενο ρεπορτάζ που σκοπεύω να κάνω θα αφορά ακριβώς το χωροταξικό και τους όρους με τους οποίους αναπτύσσεται η περιοχή και για να απαντήσω και στον φίλτατο Λύκο της Στέπας, τότε ναι θα ζητήσω και στοιχεία και αποψεις απο όλους. Ηδη έχω δεχθεί τηλεφωνήματα απο πολλούς. Ομως τώρα ήθελα να σταθώ και να σκιαγραφήσω καλά το αποτέλεσμα το οποίο -όπως κι αν το δείς- δημιουργεί μια κατάσταση πιο ζοφερή και επείγουσα. Το δεύτερο στοιχείο πάει αρκετά πιο κάτω και περνάει σε δεύτερο πλάνο απο το κείμενο. Είναι η παράμετρος της ιστορικότητας και των εξωγενών παραγόντων που χαλάνε τη σούπα της ανάπτυξης. Οταν καίγεται το σπίτι του γείτονα σου, έρχεται στο δικό σου. Μπορεί να του ζητήσεις να μην περάσει το κατώφλι, όμως πρέπει να περιμένεις οτι μπορεί να το κάνει και τότε δοκιμάζεσθε και οι δυο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι τελευταίοι των τελευταίων. Ηρθαν απο μια διαλυμένη χώρα. Οπου κι αν πήγαν και αυτοί και οι συμπατριώτες τους Αλβανοί δημιουργησαν και αντιμετώπισαν προβλήματα. Και στην ανεπτυγμένη Γερμανία δηλαδή και στην ανεπτυγμένη και οργανωμένη Ιταλία που είναι και πιο κοντά μας. Μπορείς να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα του γείτονα με διάφορους τρόπους, ένας εκ των οποίων είναι έξω απο τη χώρα και μη μου λερώνετε το χαλάκι της πόρτας. Προφανώς δεν με βρίσκει σύμφωνο αυτό το πνεύμα, αλλά εδώ θα επιστρέψω αναγκαστικά στο προηγούμενο. Οταν ο γείτονας ξεψυχάει έξω απο την πόρτα σου, κάνεις κάτι για αυτό επειδή εκείνη τη στιγμή είναι σημαντικότερο απο οτιδήποτε άλλο. Το ρεπορτάζ μου προσπαθεί να φωτίσει ένα φαινόμενο και να εξηγήσει όσο πιο σφαιρικά μπορεί τις αιτίες κυρίως για να το βάλει σε ένα πλαίσιο. Απο αυτή την άποψη θεωρώ οτι πετυχαίνει. Ολα τα υπόλοιπα είναι κατά τη γνώμη μου η επόμενη συζήτηση.

    • Ο Λύκος της Στέππας
    • 6 Αυγούστου 2008

    SG, αυτό λέγεται αντιδάνειο. Επίσης, αυτό που κάνετε στην φράση με την οποία με κατακεραυνώνετε για «εξυπνακισμό» λέγεται κακοποίηση του ελληνικού συντακτικού. Προσπαθήστε ξανά. Επ’ ευκαιρία, βάλτε και κανέναν τόνο. Γενικά, μπορείτε καλύτερα.

    • Ο Λύκος της Στέππας
    • 6 Αυγούστου 2008

    Παρεμπιπτόντως και συμπληρωματικά βρίσκω καταπληκτικό το πώς οι κατά τα άλλα (νεο)φιλελεύθεροι σε ζητήματα επιβολής του νόμου εις βάρος των αδυνάμων μετατρέπονται εξαίφνης σε μικροί Μπερλουσκόνι.

    • S G
    • 6 Αυγούστου 2008

    λυκε της στεππας δεν καταλαβες, εγω εκανα τον εξυπνακισμο. Ζητω συγγνωμη αν δεν ημουν σαφης. Για τους τονους παραπεμπω εδω

    Τι εννοεις περι νεοφιλελεθερων και Μπερλουσκονι αδυνατω λιγο να το κατανοησω. Το να ζητας νομιμοποιηση των μεταναστων ειναι μπερλουσκονικο? Ή μηπως το να ζητας να εχει η χωρα την ελαχιστη οικιστικη ευνομια και να μην χτιζει ο καθενας οπου γουσταρει?

    «Οταν ο γείτονας ξεψυχάει έξω απο την πόρτα σου, κάνεις κάτι για αυτό επειδή εκείνη τη στιγμή είναι σημαντικότερο απο οτιδήποτε άλλο.»

    Περιμενε, προφανως κανεις ο,τι μπορεις, αλλα υπαρχουν και περιπτωσεις που δεν πρεπει να κανεις αυτο που εκ πρωτης οψεως φαινεται καλο. Η κλασικοτερη περιπτωση ειναι η τρομοκρατια, αν απαγαγουν καποιον δεν καθεσαι να διαπραγματευτεις με τους τρομοκρατες γιατι απλουστατα μεσοπροθεσμα θα οδηγηθεις σε περισσοτερες απαγωγες και θανατους.

    Περιμενω με ενδιαφερον το κειμενο περι χωροταξιας και θα ηθελα επιτελους μια αναλυση σε βαθος γιατι δεν προχωρανε τοσο αυτονοητες για αλλες χωρες κινησεις.

  4. Νομιζω ότι ηταν από τα ωραιότερα κομματια που εχω διαβάσει στο περιοδικό. Η εννοια του ρακοσυλλέκτη ενέχει από μόνη της μαγεία , κι ας είναι συνδεδεμένη με τη μιζέρια και τη λογική του τίποτα ή του οσο το δυνατόν λιγότερου τίποτα. Ολοι γνωρίζουμε βεβαίως ότι μέσα από αυτές τις διαδικασίες κάποιοι πλουτίζουν ή μάλλον κάνουν πουγκί, όμως τί να το κάνεις τέτοιο πουγκί..Μόνο τα μάτια της μικρούλας του εξωφυλλου να κοιτάξεις, σου φτάνουν όλα τ άλλα.
    χαιρετώ

  5. Το κείμενο είναι καταπληκτικό. Εκτός από εικόνες μεταφέρει και συναισθήματα που οι γραφειοκράτες συχαίνονται.

    Και το πιο σημαντικό: μεταφέρει κοινωνικές ευαισθησίες που τείνουν να χαθούν μέσα στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα στο όνομα του εργαλειακού ορθολογισμού.

    Στο δρόμο του εργαλειακού ορθολογισμού κοιτάξτε και την τελευταία απόφαση στις ΗΠΑ για τις περιβαλλοντικές μελέτες: Ο φιλελευθερισμός ενάντια στο περιβάλλον (Άνεμος)

  6. Συγχαρητήρια για το ρεπορτάζ και για το βραβείο!

  7. @Καρατσιουμπάνης Μόλις έμαθα οτι μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ μας μπήκε η αστυνομία με μπουλντόζες και τους πέταξε έξω. Τώρα λέει βρίσκονται στο Βοτανικό. Μάλλον θα πρέπει να ξαναγράψουμε και να ξαναγράψουμε

    • Panayote Dimitras
    • 1 Ιανουαρίου 2009

    Ματθαίε

    Μόλς είδα τα καλά νέα στην «Κ»¨και σε συγχαίρω.

    Κρίμα που δεν ανέβασες και εδώ τις φωτο του ρεπορτάζ (αλλά έβαλες μια δική μας και σε ευχαριστούμε…).

    Πότε έγινε το συμβάν που λες και πού στυο Βοτανικό είναι μια και εκει έχουν γινει δύο εξώσεις.

    Μπορείς να μας ενημερώσεις έστω με εμαιηλ; Είναι παρα πολύ σημαντικό.

    • silentcrossing
    • 4 Ιανουαρίου 2009

    συγχαρητήρια για το ρεπορτάζ και για την υποψηφιότητα. αν δεν σε πειράζει θα το αναδημοσιεύσω…

    • Χρυσάνθη
    • 24 Απριλίου 2009

    Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το άρθρο και τις διακρίσεις του.
    Σήμερα έπεσα πάνω στην σελίδα σας και το διάβασα. Όμως θα ήθελα, αφού είστε δημοσιογράφος, να σταθείτε κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον και σε όλους εκείνους τους πολίτες, οι περιουσίες των οποίων καταπατούνται από τους τσιγγάνους. Σε όλους εκείνους τους πολίτες οι οποίοι είναι γείτονες με τσιγγάνους και οι περιουσίες τους μαζί με την ποιότητα ζωής τους υποβαθμίζονται καθημερινά. Ας καταγράψετε και αυτή την «άλλη πλευρά». Θα συμφωνήσω μαζί σας για την εξαθλίωση των τσιγγάνων και για τις τραγικές αμέλειες της πολιτείας εις βάρος τους, αλλά ας μην είστε όλοι έτοιμοι να κατασπαράξετε την άλλη πλευρά και να κατηγορήσετε για ρατσιστικές τάσεις, καλυπτόμενοι πίσω από την ασφάλεια των ήσυχων γειτονιών σας. Ρωτήστε και όσους μένουμε δίπλα τους για να σας πούμε απλά την άποψή μας. Και βέβαια υπάρχουν τσιγγάνοι που ντρέπεσαι να πατήσεις στο σπίτι τους αλλά δυστυχώς αυτοί είναι ελάχιστοι. Οι πλειοψηφία τους επιλέγει αυτόν τον τρόπο ζωής – την εξαθλίωση. Ερευνήστε τους λόγους που επιλέγουν αυτήν την εξαθλίωση στην οποία συμπαρασύρεται και όποιος άλλος πολίτης βρίσκεται κοντά τους και κατ’ επέκταση όλη η περιοχή, στην οποία διαμένουν. Ποιους πραγματικά λόγους έχει η πολιτεία να κρατάει αυτούς τους πληθυσμούς στην εξαθλίωση; Ποιους πραγματικά λόγους έχουν οι ίδιοι για να παραμένουν σε αυτό το καθεστώς; Ποιοι σκοποί εξυπηρετούνται; Νομίζω ότι θα ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον… Ευχαριστώ

  8. Δεν έχετε άδικο, αλλά ξέρετε φοβάμαι οτι εσκεμμένα σήνονται αυτά για να βλέπουμε το δέντρο (και βέβαια όταν το δέντρο είναι το σπίτι μας που καίγεται τι άλλο να δούμε) και χάνουμε το δάσος. Και το δάσος είναι οι πολιτικές επιλογές. Να αμυνθούμε μεν για τα σπίτια και τον τρόπο ζωής μας, αλλά να καταλάβουμε οτι φταίνε οι τοπικοί άρχοντες και η πολιτεία που δεν ακολουθούν τις σωστές πολιτικές. Αυτοί δημιουργούν αυτή την κατάσταση – σας λέω τη γνώμη μου ευθέως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: