Το παράδειγμα του Lavalanche της Αϊτής και ο ΣΥΡΙΖΑ

Μερικές σκέψεις, αλλά παρακαλώ προκαταβολικά τα τρολ, μην μου την πέσετε, ακόμα. Απλώς μοιράζομαι προβληματισμούς. Δεν έχω καταληγμένες απόψεις. Σκέφτομαι την ιστορία του κινήματος του Λαβαλάς, η οποία ίσως είναι διδακτική για εμάς σήμερα:

«Το Φανμί Λαβαλάς είναιAristide-2cae6 το κόμμα του Ζ.Μ. Αριστίντ, του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της Αϊτής (1990), η ανάδειξη του οποίου στηρίχτηκε σε ένα πλατύ κοινωνικό-λαϊκό κίνημα εναντίον της δικτατορίας. Ο Αριστίντ ανατράπηκε από τους στρατιωτικούς, εφτά μήνες αργότερα, με ένα βίαιο πραξικόπημα που έφερε τα δαχτυλικά αποτυπώματα των Αμερικανών (επί Μπους πατρός). Ο Κλίντον αναγκάστηκε να αποκαταστήσει στην εξουσία τον Αριστίντ, αλλά αυτό δεν τον έκανε «φρόνιμο παιδί» τους. Αμέσως φρόντισε να διαλύσει τον κτηνώδη στρατό, που δεν ήταν ακριβώς εθνικός στρατός αλλά πολιτικό όργανο των πλουσίων και αρνήθηκε να εφαρμόσει κατά γράμμα τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές εναντίον των φτωχών.
Έτσι, επί Μπους νεότερου, το Μάρτιο του 2004, ένα δεύτερο πραξικόπημα ανέτρεψε τον Αριστίντ που εξορίστηκε στην Αφρική. Το πραξικόπημα είχε αρχίσει να μεθοδεύεται επί Κλίντον ύστερα από τη δεύτερη συντριπτική εκλογική νίκη του Φανμί Λαβαλάς το 2000. (Κατάθεση Πολ Φάρμερ, αναπληρωτή εκπροσώπου ΗΠΑ στον ΟΗΕ, στο Κογκρέσο)».

Ο Ζίζεκ γράφει στο βιβλίο του In praise of lost causes οτι ο Αριστίντ υπέγραψε συμφωνία με το ΔΝΤ, ενώ το κίνημα συνέχισε να δίνει μάχες στους δρόμους ενάντια στους οπαδούς της δικτατορίας, το στρατό και διεκδικώντας τη διεύρυνση των δικαιωμάτων. Δεν υπάρχουν βεβαίως αναλογίες, όμως το μοντέλο του κόμματος που είναι στην εξουσία, ενώ το κίνημα συνεχίζει να διεκδικεί ίσως είναι χρήσιμο.

Το κράτος έχει παίξει κρίσιμο ρόλο στην εναρμόνιση των συμφερόντων του ντόπιου κεφαλαίου με το ευρωπαικό τα προηγούμενα χρόνια, όμως έχει λειτουργήσει και ως ανάχωμα στην ταχύτερη αυτονόμηση του παγκόσμιου κεφαλαίου. Το αδιέξοδο που ζούμε σήμερα, είτε το δεί κανείς με ιμπεριαλιστικούς όρους, ή με όρους πολιτικής οικονομίας, δεν ξεπερνιέται με την κατάληψη της εξυσίας στο εθνικό πεδίο. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ένα σημαντικό βήμα, όταν έβαλε την Ευρωπαική αριστερά στο νέο πολιτικό πεδίο της ευρωπαικής ένωσης (ευρωεκλογές) και έχει να προσφέρει πολύ περισσότερα στην ευρωπαική αριστερά, της οποίας υπόθεση είναι εν τέλει και το ελληνικό ζήτημα.

Ας μην γελιόμαστε. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε πολλές ελπίδες, πέρα από τα όποια λάθη τακτικής και παρά την «ασθένεια Βαρουφάκη» και ο λόγος είναι ο συσχετισμός δυνάμεων και η εξέλιξη της καπιταλιστικής οικονομίας. Αν γυρίσει κανείς ανάποδα το πρίσμα, τότε αυτό που συμβαίνει δεν είναι η αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αλλά ένας ανταγωνισμός για την μορφή της ενοποίησης της και η κατασκευή του πλαισίου της πολιτικής αντιπαράθεσης μέσα σε αυτήν. Η διάσωση της αριστεράς επομένως προκειμένου να δωθεί η μάχη στο πραγματικό πεδίο λίγο αργότερα (το ευρωπαϊκό, το πεδίο της Δύσης και αντιστοιχα το Κινεζικό, της Μέσης Ανατολής κοκ) ίσως είναι υπέρτερος, απο την συνέπεια προς το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ή ακόμη και αυτόν το εξευτελισμό του.

Βεβαίως ο Αλέξης Τσίπρας έχει υπογράψει, όμως η συγκυρία στην Ευρώπη σε λίγο θα είναι πολύ διαφορετική και η συγκυρία διαμορφώνει και τις πραγματικές δεσμεύσεις. Ισως το παράδειγμα του Λαβαλάς να είναι χρήσιμο για μια στρατηγική που μπορεί να ακολουθηθεί. Πτώση του ΣΥΡΙΖΑ απο την εξουσία εσωτερικεύει επικίνδυνα το πρόβλημα και βαθαίνει το διχασμό. Δεν βλέπω σε τι μπορεί να ωφεληθούν οι λαϊκές τάξεις από αυτό

Al Jazeera, The Stream: Discussion on Golden Dawn

Συζήτηση για τα Νέα Μέσα και τη Νέα Δημοσιογραφία στην κατειλημένη ΕΡΤ

Για την συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στους bloggers το 2008 και τους… μπάτσους

1

Κατά την πάγια τακτική της, η Νέα Δημοκρατία, επέλεξε χθες να δημοσιοποιήσει την συνέντευξη που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας τον Γενάρη του 2008 σε μια αυθόρμητη πρωτοβουλία bloggers, απομονώνοντας μια φράση, την οποία και περιφέρει στα ΜΜΕ και το Διαδίκτυο. Θέλω να ευχαριστήσω τη Νέα Δημοκρατία για αυτή της την πρωτοβουλία, μιας και είχα την τύχη να την οργανώσω και να τη συντονίσω. Πρόκειται δε, για μια συνέντευξη η οποία τυγχάνει ιστορικής σημασίας, αφού αποτέλεσε την πρώτη ζωντανή μετάδοση με βίντεο στο διαδίκτυο, με ερωτήσεις κατευθείαν από τους χρήστες του, χωρίς καμιά λογοκρισία – μια πρωτοποριακή ενέργεια τόσο για τα δεδομένα της εποχής, όσο και σήμερα, που πολιτικοί σαν τον πρωθυπουργό της χώρας διοικούν κρυπτόμενοι από το κοινοβούλιο, ενώ ένας εσμός ακροδεξιών προπαγανδιστών επιτίθεται σε οποιονδήποτε τον αμφισβητεί. Ο Αλέξης Τσίπρας, συμβόλισε με εκείνη την ενέργεια την είσοδο μιας νέας γενιάς στην πολιτική – μια είσοδο που συνοδεύτηκε από νέο ήθος και νέα επικοινωνιακά ήθη. Ανάμεσα στους bloggers που συμμετείχαν βρίσκονταν άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές απόψεις και όλοι είχαμε μια αγνή διάθεση για διάλογο και επικοινωνία.

Αλλά είναι και μια καθόλα προφητική συνέντευξη, αφού ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ προειδοποιούσε πως αν δεν επικρατούσαν πολιτικές κοινωνικής δικαιοσύνης τότε σύντομα θα βρισκόμασταν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, όπως και έγινε λίγους μόνο μήνες μετά, το Δεκέμβρη του 2008. Ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε ακόμα αυτό που οι ίδιοι οι αστυνομικοί διαμηνύουν στην κυβέρνηση σήμερα (για παράδειγμα στις Σκουριές Χαλκιδικής), ότι ρόλος τους είναι η ασφάλεια των πολιτών και όχι η καταστολή. Αυτό δεν διακρίνει τον “αστυνόμο” από τον “μπάτσο” στη συνείδηση όλων μας; Και ποιος θεωρεί τους αστυνόμους μπάτσους; Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ που αγωνίζεται ενάντια στις πολιτικές λιτότητας, η η κυβέρνηση που μειώνει τους μισθούς των αστυνομικών και τους μεταχειρίζεται σαν παραστρατιωτικό σώμα καταστολής ενάντια σε δίκαιες λαϊκές διεκδικήσεις;

Σας προτείνω να δείτε ξανά αυτή τη συνέντευξη γιατί νομίζω πως δίνει τη δυνατότητα να ξαναερμηνεύσουμε όσα μεσολάβησαν. Τόσο στις ερωτήσεις των bloggers που συμμετείχαν, όσο και στις απαντήσεις του υποψήφιου – τότε – προέδρου του ΣΥΝ, αποτυπώνεται το κλίμα της εποχής. Στο επίμαχο δε, απόσπασμα ο Αλέξης Τσίπρας κάνει αναφορά στην εξέγερση των Παρισινών προαστίων του 2005, προειδοποιώντας ότι μπορεί να φτάσουμε εκεί. Η συνέντευξη δείχνει ακόμα γιατί η κριτική της ριζοσπαστικής αριστεράς, έχει βάθος και συνέχεια και δεν διαμορφώνεται με βάση τη συγκυρία. Σήμερα ειδικά που η δημόσια επικοινωνία χαρακτηρίζεται από περιχαρακώσεις, μόνο να ωφεληθεί έχει ο δημόσιος διάλογος από παραδείγματα σαν αυτό τηυς συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα στους bloggers το 2008

Δειτε τη συνέντευξη εδώ: http://www.veoh.com/watch/v2650414G8Zp3mn6

Ενας (οχι στ’αλήθεια) άγνωστος παράγοντας ανάπτυξης

Image

(μια μικρότερη έκδοση του άρθρου αυτού δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή: 1+2)

Πως το εξαθλιωμένο προλεταριάτο εργατών γης (δεν) έσωσε την Ελληνική γεωργία

Η ύπαιθρος έχει κατορθώσει ως σήμερα να συγκρατήσει τις συνέπειες της κρίσης στην οικονομία και την απασχόληση, σε εντυπωσιακό βαθμό σε σχέση με τα αστικά κέντρα. Είναι χαρακτηριστικό πως ενώ η συμβολή της αγροτικής οικονομίας στο ΑΕΠ, υπολογίζονταν στο 3,5% το 2009, πέρυσι ανέβηκε στο 4,1% με βελτίωση μάλιστα του ισοζυγίου εξαγωγών του κλάδου. Σε ότι αφορά την απασχόληση, η αγροτική εκμετάλλευση φάνηκε να συγκρατεί τις θέσεις με μικρά πλήγματα και με παράλληλη εισροή από τον Αστικό χώρο, σε επίπεδα που λίγο ως πολύ ίσχυαν και προ κρίσης. Όμως στην πραγματικότητα τα μεγέθη αυτά δεν μπορούν να εμπνέουν καμιά ικανοποίηση ή αισιοδοξία για το μέλλον. Το πραγματικό κόστος της οικονομικής σωτηρίας της υπαίθρου μετριέται σε ανθρώπινο αίμα, καταστροφή του κράτους δικαίου και όπως φάνηκε στην περίπτωση της Μανωλάδας, δυνητικά σοβαρό πλήγμα στις τοπικές οικονομίες. Συνέχεια ανάγνωσης

Ποιοι φοβούνται το ελεύθερο Διαδίκτυο;

We are the web (greek version)

(H Ελληνοποίηση του infographic της google έγινε από την Εφημερίδα των Συντακτών)

Η διακοπή του Internet στη Συρία πριν από λίγες ημέρες ήρθε να υπενθυμίσει με τον πιο γλαφυρό τρόπο γιατί είναι σημαντικό να διαφυλαχθεί ο ανοιχτός και ελεύθερος χαρακτήρας του.

Οι περισσότεροι χρήστες θεωρούν αυτονόητο το επιχείρημα ότι η λογοκρισία αντιμετωπίζεται από την ίδια την αρχιτεκτονική του Διαδικτύου σαν τεχνικό εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί, όμως στην πραγματικότητα η ελεύθερη φύση τής online επικοινωνίας ήταν ενεργητική επιλογή των χρηστών του και των φορέων που ενεπλάκησαν στην ανάπτυξή του.

Κατά τη δεκαετία του 1980 εταιρείες τηλεπικοινωνιών, όπως η France Τelecom, προσπάθησαν να οικειοποιηθούν την έννοια internet λανσάροντας κλειστά δίκτυα (με την αποτυχημένη τεχνολογία του minitel), ενώ κατά τη δεκαετία του 1990 η Microsoft προσπάθησε με τη σειρά της να κάνει το ίδιο με το ιδιόκτητο δίκτυο MSN (Microsoft Network).

Το κεφάλαιο της ιστορίας που δεν είναι γνωστό, αλλά έρχεται αυτή τη βδομάδα στην επικαιρότητα με αφορμή τη διεξαγωγή ενός συνεδρίου στο Ντουμπάι, είναι πως και η ITU (Διεθνής Ενωση Τηλεπικοινωνιών), από τους παλαιότερους διεθνείς οργανισμούς, έχει προσπαθήσει επανειλημμένα -πλην μάταια- στο παρελθόν να ελέγξει τη διακυβέρνηση του Διαδικτύου, είτε μέσω διεθνών συμβάσεων ή τεχνικά, με την υιοθέτηση από τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους εναλλακτικών πρωτοκόλλων επικοινωνίας.

Καμία απόπειρα δεν ευδοκίμησε, αλλά αντίθετα το Διαδίκτυο πήρε τη μορφή που έχει σήμερα χάρη σε μια σειρά επιλογών βέλτιστων τεχνολογιών. Η τεχνολογία της κατανεμημένης διακίνησης δεδομένων και πληροφοριών (όπως το TCP/IP) που επικρατεί διευκόλυνε την ελεύθερη διακίνηση πληροφοριών και την αποκεντρωμένη λήψη αποφάσεων από ευρύ πλέγμα εταιρειών, διεθνών οργανισμών και μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Από σήμερα και για 15 ημέρες συναντιούνται στο Ντουμπάι περισσότεροι από 2.000 αντιπρόσωποι 193 χωρών προκειμένου να λάβουν μέρος στη διεθνή διάσκεψη της ITU (η οποία σημειωτέον αποτελείται από εθνικές αντιπροσωπείες αλλά και από εκπροσώπους τηλεπικοινωνιακών εταιρειών).

Αντικείμενο της συνάντησης είναι η αναθεώρηση του κανονισμού των διεθνών τηλεπικοινωνιών (ITR) που υπογράφηκε το 1988, πολύ πριν γίνει το Internet Μαζικό Μέσο Επικοινωνίας. Επειτα από πιέσεις σειράς χωρών, όπως η Ρωσία, η Ινδία και η Κίνα, αλλά και του λόμπι των μεγαλύτερων τηλεπικοινωνιακών παρόχων ανά τον κόσμο, η ITU εξετάζει το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία η οποία θα υποχρεώσει τις εθνικές κυβερνήσεις να παραδώσουν στον ΟΗΕ και στην ITU την αρμοδιότητα για τη διακυβέρνηση του Διαδικτύου.

Αυτό μπορεί να αφορά την ονοματοδοσία των ιστότοπων σε κάθε χώρα, θέματα ασφαλείας, αλλά και θέματα χρεώσεων που μπορεί να αλλάξουν δραστικά την τεχνολογική υπόσταση του Διαδικτύου.

Σύνδεσμοι εταιρειών τηλεπικοινωνιών, όπως ο ευρωπαϊκός ETNO, προτείνουν την υιοθέτηση του μοντέλου πληρωμών που ισχύει για την τηλεφωνία (ο καλών χρεώνεται) για κάθε μορφή τηλεπικοινωνίας συμπεριλαμβανομένου του Διαδικτύου.

Στις επιχειρούμενες αλλαγές στο καθεστώς που διέπει το Διαδίκτυο αντιδρά έντονα ο κλάδος των εταιρειών Διαδικτύου, όπως η Google και το Facebook, προσωπικότητες όπως ο Βίντον Σερφ, δημιουργός του πρωτοκόλλου του Internet, TCP/IP, αλλά και περισσότερες από 1.000 ΜΚΟ που ασχολούνται με τα ψηφιακά δικαιώματα, όπως το EFF (Electronic Frontier Foundation) και οι ρεπόρτερ χωρίς σύνορα.

Το επιχείρημά τους είναι πως αυτές οι αλλαγές θα αλλοίωναν ουσιωδώς τη λειτουργία του, θα οδηγούσαν μεγάλες μερίδες του παγκόσμιου πληθυσμού στον αποκλεισμό και θα άνοιγαν την πόρτα σε καταπιεστικά καθεστώτα για την επιβολή λογοκρισίας.

Η Google μάλιστα έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό μεγάλη καμπάνια χρησιμοποιώντας το hashtag #freeandopen, η οποία περιλαμβάνει τη συλλογή υπογραφών αλλά και ένα infographic το οποίο αθροίζει τα οφέλη της παρούσας μορφής του Διαδικτύου.

Μεταξύ άλλων σημειώνει πως περισσότερα από 2 δισ. άνθρωποι χρησιμοποιούν το Internet, πράγμα που μεταφράζεται σε ετήσια συμβολή στην παγκόσμια οικονομία ύψους 1,67 τρισ. δολαρίων. -89 δισ. επαγγελματικά emails διακινούνται κάθε μέρα, ενώ το 25% όλων των διεθνών κλήσεων γίνεται πλέον μέσω του skype.

Ακόμη κάθε λεπτό ανεβαίνουν στο youtube 72 ώρες βίντεο, στα κοινωνικά δίκτυα υπάρχουν περισσότεροι από 3 δισ. λογαριασμοί, ενώ κάθε μέρα ανεβαίνουν 325 εκατομμύρια φωτογραφίες.

Χάρη στην παρούσα αρχιτεκτονική του Διαδικτύου υπάρχουν σήμερα περισσότερες από 1 τρισ. ιστοσελίδες και 23 εκατομμύρια άρθρα σε 280 γλώσσες στη wikipedia. Αν αλλάξει η δομή και η διακυβέρνησή του, θα συνεχιστεί αυτή η ανάπτυξη;

Το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα την περασμένη εβδομάδα με το οποίο συντάσσεται με τις ΗΠΑ ενάντια στην επιχειρούμενη αλλαγή του υφιστάμενου καθεστώτος. Η ITU από την πλευρά της δηλώνει σε όλους τους τόνους πως μια διακρατική συμφωνία δεν θα άλλαζε τον ανοιχτό και ελεύθερο χαρακτήρα του Διαδικτύου, αλλά θα τον ενίσχυε.

«Χάρη στην ITU πολίτες σε πολλές χώρες ήρθαν σε επαφή με το Internet καταρχήν και το broadband στη συνέχεια» διαμηνύει σε σχετική ανακοίνωση υπενθυμίζοντας τις πρωτοβουλίες της Ενωσης για την παροχή Ιντερνετ στον αναπτυσσόμενο κόσμο αλλά και τα adsl modem που χρησιμοποιήθηκαν από τους τηλεπικοινωνιακούς οργανισμούς με σκοπό να ξεκινήσει η μαζική πρόσβαση κατά τη δεκαετία του 2000.

Ο γενικός γραμματέας της ITU, Χαμαντούν Τουρέ, δήλωσε χθες πως δύσκολα θα παρθεί απόφαση χωρίς ομοφωνία, κάτι που θεωρείται απίθανο, όμως μετά τις επανειλημμένες απόπειρες να ελεγχθεί το Διαδίκτυο τα προηγούμενα χρόνια μέσα από αδιαφανείς διακρατικές συμφωνίες (ACTA, SOPA, PIPA κ.ο.κ.) η ατζέντα έχει τεθεί.

Στην κόντρα αυτή ανακλάται ένα από τα μείζονα πολιτικά προβλήματα της εποχής μας. Είναι ένας αντιπροσωπευτικός θεσμός με τα προβλήματά του, ή η αγορά ή η κοινωνία των πολιτών είναι που θα ρυθμίσουν το πλαίσιο των επικοινωνιών μας σε παγκόσμια κλίμακα;

Αναδημοσίευση από το efsyn.gr

Στη βιβλιονησίδα

Μετά τη βίαιη επέμβαση του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος εκκένωσε την κατάληψη των κατοίκων στη Δημοτική αγορά της Κυψέλης με τα ΜΑΤ, η Φωκίωνος Νέγρη στέγνωσε πολιτιστικά. Τώρα όμως μια ομάδα ανθρώπων η οποία ήταν παρούσα στις δραστηριότητες της αγοράς προχώρησε σε μια νέα πρωτοβουλία με στόχο να κρατήσει ζωντανό το πνεύμα της συλλογικότητας αλλά και να αποτελέσει σημείο συνάντησης για τους φίλους του βιβλίου και του Πολιτισμού στην Κυψέλη και στην Αθήνα.

Η βιβλιονησίδα είναι μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία, η οποία εδρεύει στο νούμερο 62 της Φωκίωνος Νέγρη. Λειτουργεί σαν ανοιχτός χώρος βιβλίου και Πολιτισμού με δανειστική βιβλιοθήκη, λέσχη ανάγνωσης, διοργάνωση ομιλιών και πολιτιστικών εκδηλώσεων και διαθετήριο βιβλίων.

Στο μικρό χρονικό διάστημα που λειτουργεί έχει ήδη πραγματοποιήσει αρκετές πολιτιστικές εκδηλώσεις, μεταξύ των οποίων παρουσιάσεις βιβλίων και συζητήσεις με τους Γιάννη Μηλιό, Γιάννη Τόλιο, Διαμαντή Λεβεντάκο και άλλους. Το επόμενο διάστημα προγραμματίζει να εντείνει την παρουσία της στα πράγματα της Κυψέλης πυκνώνοντας τις εκδηλώσεις της και φέρνοντας στην περιοχή μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις που διεξάγονται στην πόλη μας.

Το Σάββατο 24 Νοεμβρίου στις 7 μμ πραγματοποιεί τα εγκαίνια και μας περιμένει όλους προκειμένου να ξαναγνωριστούμε και να συμβάλουμε στη διαμόρφωση του προγράμματος του χώρου.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 6.563 ακόμα followers