Στον αστερισμό του Σόρος

George-Soros

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αυγή με τίτλο: Η πολιτικοποίηση είναι η μοναδική απάντηση στις θεωρίες συνωμοσίας

«Ανθέλληνες σιχαμένοι, δεν ξεχνάμε τους εμετούς που γράφετε». Το υβριστικό και εμμέσως απειλητικό ύφος του μηνύματος που έφτασε στον λογαριασμό μου στο Facebook μου κίνησε την περιέργεια. Στον τοίχο του απρόσκλητου αποστολέα υπήρχαν δημοσιεύματα για «μετανάστες εγκληματίες» και «αγάμητες φεμινίστριες», κείμενα υπέρ της απελευθέρωσης της οπλοφορίας που μπλέκονταν με φωτογραφίες από «μαιάνδρους στο NBA» και καταγγελίες για τον Τζόρτζ Σόρος που διαφεντεύει τη γειτονική χώρα (και τις τύχες μας) – ο φανταστικός κόσμος του νεοναζί της διπλανής πόρτας. Συνέχεια

Advertisements

Δημόσια Μέσα (και η ΕΡΤ) στον αντίποδα των ψηφιακών μονοπωλίων

Screen Shot 2018-10-15 at 23.36.32

Δημοσιεύτηκε στην Αυγή της Κυριακής με τίτλο:

Η ΕΡΤ στον αντίποδα των ψηφιακών μονοπωλίων (ο τίτλος της εφημερίδας)

Την εποχή της τεχνοουτοπίας, όταν αναδύθηκε το web 2.0 και καλλιεργήθηκε η προσδοκία ότι το άνοιγμα των παραδοσιακών μορφών επικοινωνίας θα επέφερε εμπλουτισμό και εκδημοκρατισμό του δημόσιου λόγου, την έχει πλέον διαδεχθεί η πεποίθηση ότι η ψηφιακή τεχνολογία έχει ωθήσει την εξάπλωση της επιτήρησης, η δημιουργία αγορών (προσωπικών και μη) δεδομένων και η ανάδυση μονοπωλιακών πλατφορμών. Συνέχεια

Η κατάρρευση του τεχνορομαντισμού

wired_zuckerberg-testimony-highlightsΑπό τα Ενθέμματα της Αυγής

Οι πολύωρες καταθέσεις του ιδρυτή του facebook Mark Zuckerberg στις επιτροπές εμπορίου και ενέργειας του Αμερικανικού Κογκρέσου, ήταν θεαματικές και καθ’ όλα αποκαλυπτικές.

Όχι βεβαίως για το περιεχόμενο της φτωχής απολογίας του ιδίου, ούτε για τα κραυγαλέα χάσματα κατανόησης των γερουσιαστών πάνω σε βασικά ζητήματα, όπως η διαχείριση των δεδομένων από το facebook, που αναδείχθηκαν κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας.

Ήταν για την επιβεβαίωση της στρατηγικής επιλογής που έγινε πριν από 20 και πλέον χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες για την δημιουργία Μαζικών Μέσων Επικοινωνίας για το νεοφιλελεύθερο κόσμο. Συνέχεια

Τα fake news απειλή για την ενημέρωση

984754952-170667a

Memo stick with words Post-truth and lies, fakes and facts.

Από την Αυγή

Στην ταινία Polaroid του Αγγελου Φρατζή (1998) μια παρέα νεαρών αναζητά τα όρια της συλλογικότητας σε μια εποχή επικράτησης του ατομικισμού και των “αξιών” που τον συνόδευσαν την αυγή του νεοφιλελευθερισμού, όπως είναι ο σεξισμός, ο ελεύθερος ανταγωνισμός, η πατριαρχεία και τα στερεότυπα που παρήγαγαν. Σε μια στιγμή οι νεαροί αποφασίζουν να στήσουν μια ψεύτικη είδηση: ένας κλόουν, υπάλληλος εμπορικού κέντρου αυτοπυρπολείται στις αντρικές τουαλέτες απελπισμένος από την επισφάλεια και τις συμβάσεις μιας υποκριτικής ζωής στον σύγχρονο καπιταλισμό. Στην ταινία σκηνοθετείται η είδηση με μια επιστολή που αποστέλλεται σε αστυνομικό συντάκτη εφημερίδας. Ένα ψεύτικο τηλεφώνημα στον Χατζηνικολάου θολώνει ακόμα περισσότερο τα νερά με αποτέλεσμα η ψεύτικη είδηση να δημοσιευτεί ταχύτατα σε ραδιόφωνα και εφημερίδες εξαιτίας του ανταγωνισμού μεταξύ τους. Συνέχεια

Ήρθε η ώρα να αλλάξουν όλα

4515523

Δημοσιεύτηκε στην Αυγή της Κυριακής

Δεν μπορεί να μην κατάλαβαν τι εννοούσε ο πρωθυπουργός όταν μιλούσε για ανάληψη της πολιτικής ευθύνης. Η συγγνώμη και η απόδοση ευθυνών είναι επιβεβλημένες, όμως πρέπει να έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο και όχι να ξορκίζουν την ουσία. Αυτό σημαίνει αλλαγή πολιτικής – σπάσιμο του φαύλου κύκλου στον οποίο είναι εγκλωβισμένη η χώρα στα ζητήματα πολιτικής προστασίας, προστασίας του περιβάλλοντος και δόμησης.

Ακούγοντας την υπόθεση του Ευρωπαϊκού Αριθμού Κλήσης Εκτάκτων Αναγκών 112, δεν μπορείς να μη δεις την οικονομία της πολιτικής διαχείρισης που οδήγησε τη χώρα σε κατάρρευση. Το έργο προκηρύχθηκε το 2008, υπογράφηκε το 2010 και ξεκίνησε το 2014 μόνο για να ανακαλυφθεί το 2016 από τη νέα διοίκηση της Κ.τ.Π. ότι με τις (εγκεκριμένες) προδιαγραφές του θα ήταν αδύνατο να λειτουργήσει! Το Δημόσιο θα φορτωνόταν άλλο ένα άχρηστο έργο, αφού δεν είχαν προβλεφθεί δύο κρίσιμες λειτουργίες: η δημιουργία Κέντρων Επικοινωνιών σε Ελληνική Αστυνομία και Πυροσβεστικό Σώμα (!) και η δυνατότητα γεωεντοπισμού και ειδοποίησης (!). Όπως συνέβη με εκατοντάδες άλλα έργα, χρειάστηκε να γίνει επαναδιαπραγμάτευση, επανασχεδιασμός και επανένταξη του έργου σε δύο φάσεις, ώστε να μπορέσει να τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία το 2019.

Πόσα έργα δασοπροστασίας έχουν πληρωθεί με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων χωρίς να παραδοθούν ποτέ ή χωρίς να είναι σε θέση να λειτουργήσουν λόγω κακού σχεδιασμού από τη δεκαετία του ‘90 έως σήμερα; Πείτε μου ότι δεν είναι οικείο το μοντέλο: αγορές με ελλιπείς προδιαγραφές και εκβιαστικές καθυστερήσεις, επεκτάσεις συμβάσεων κόστους πολλών εκατομμυρίων ευρώ, καρατόμηση στελεχών έπειτα από καταστροφές και νομιμοποίηση αυθαιρεσιών της εκλογικής πελατείας λίγο πριν τις εκλογές. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα είχε συμβεί αν ήταν σε επιχειρησιακή λειτουργία το έργο, όμως μπορούμε να πούμε ότι η βαθύτερη αιτία της παράλυσης είναι η αναπαραγωγή του πελατειακού κράτους σε όλο το φάσμα της διακυβέρνησης για όσο καιρό αυτό μπορούσε να συμβαίνει.

Η αντιπολίτευση επιμένει να μιλά για τα προβλήματα αποκόπτοντάς τα από το ιστορικό τους πλαίσιο. Πάρτε για παράδειγμα την εμμονή με την ιδιωτική πρωτοβουλία. “Ο τρόπος με τον οποίο μπορεί δημόσιος και ιδιωτικός τομέας να λειτουργήσουν μαζί είναι, κατά την άποψή μου, η λύση στο πρόβλημα” είπε ο Κ. Μητσοτάκης. Είναι μια λογική ιδέα που έχει αποτύχει στην πράξη. Η ανάθεση του καθήκοντος της προστασίας των δασών στην Πυροσβεστική Υπηρεσία ήταν συμβατή με τη συρρίκνωση του Δημοσίου, τη μείωση του προσωπικού και την πρόσληψη εποχικών πυροσβεστών, την άρση μονιμοποίησης και βεβαίως, αν η λογική αυτή επεκτεινόταν, θα μπορούσε να συμπεριλάβει και την εργολαβική ανάθεση περισσοτέρων λειτουργιών. Δορυφορική τηλεπισκόπηση, δίκτυα αισθητήρων καπνού, συστήματα τηλεειδοποίησης και άλλες τεχνοκρατικές λύσεις έχουν βουλιάξει μέσα σε ένα σαθρό έδαφος ιδεοληψίας, φετιχισμού και υποκρισίας. Άσχετα από το αν ο ίδιος ο αρχηγός της αντιπολίτευσης πέφτει σε αντίφαση όταν παραδέχεται ότι η προστασία των δασών βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα του κράτους, εδώ συμβαίνει κάτι χειρότερο: καμία ηθική δεν μπορεί να εμποτίσει την άσκηση πολιτικής (ούτε καν αυτή τη νεοφιλελεύθερη) όταν διαβρώνεται από την πραγματική ηγεμονία του συντηρητικού αυταρχισμού που εκφράζεται στη χώρα εδώ και πενήντα χρόνια με το πελατειακό κράτος, το οποίο υπηρέτησε και υπηρετεί ακόμα η Ν.Δ.

Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Κ. Μητσοτάκης είπε ότι δεν θα διόριζε ποτέ τους κολλητούς του στην Πολιτική Προστασία, όμως άλλαξε όλους τους προϊσταμένους της δημόσιας διοίκησης λίγο πριν τις εκλογές βάζοντας παντού ανθρώπους του. Το κράτος είναι γεμάτο από απαξιωμένους υποστηρικτές των δύο κομμάτων που διορίζονταν νύχτα. Οι νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων υπήρξαν κλασικό αντάλλαγμα πολιτευτών προς εκλογικούς πελάτες. Κτηματολόγιο και Δασολόγιο εκκρεμούν εδώ και περισσότερα από είκοσι χρόνια και μόνο επί της παρούσας κυβέρνησης φάνηκε η δυνατότητα ολοκλήρωσής τους.

Ευθύνες στη διαχείριση μιας τόσο σοβαρής κρίσης δεν θα μπορούσαν να μην υπάρχουν και πρέπει να αποδοθούν, όμως σήμερα είναι ανάγκη να πάμε πιο βαθιά. Η οικονομική χρεοκοπία πριν δέκα χρόνια και αντίστοιχα ο κορεσμός του δομημένου περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή που οδηγούν σε περιβαλλοντική κατάρρευση το επιβάλλουν. Ένας φετιχισμός που εξαντλείται σε συναισθηματικές εξάρσεις στο Διαδίκτυο και φαντασιώνεται ότι δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τη δεκαετία του ’90 ή του 2000 μάλλον δεν αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των στιγμών. Μια πυρκαγιά είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο όσο είναι και φυσικό. Πριν τις πυρκαγιές της Ηλείας το 2007 προηγήθηκε η πυρκαγιά της Πάρνηθας, όταν χιλιάδες μαυροφορεμένοι νέοι μαζεύτηκαν στο Σύνταγμα προσπαθώντας να αρθρώσουν πολιτικό λόγο – πρώτη πράξη της γόνιμης πολιτικής διεργασίας που ακολούθησε.

Στο φορτίο της πολιτικής Ιστορίας της τελευταίας δεκαετίας βρίσκεται η ουσία της απόδοσης ευθυνών. Το κράτος δεν πρέπει απλώς να ανταποκριθεί στην επόμενη κρίση, αλλά να αποκατασταθεί και να παίξει τον ρόλο του τόσο στην απόδοση ευθυνών όσο και στις απαιτούμενες παρεμβάσεις (επανασχεδιασμός της πολιτικής προστασίας, ανάληψη του κοινωνικού και πολιτικού κόστους των αλλαγών). Έχει έρθει η ώρα να αλλάξουν τα πράγματα. Έχουμε ηθική υποχρέωση να κάνουμε τα πάντα γι’ αυτό.

Από την Αυγή της Κυριακής

Η Ελληνική Οδύσσεια του Διαστήματος

720_523266_1152ddba34-ab0eb294ccd9577fΉταν μέσα της δεκαετίας του ’90 όταν αποδόθηκε στην Ελλάδα από τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών η γεωστατική θέση των 5 μοιρών ανατολικά, όπως εδικαιούτο από το καταστατικό του διεθνούς οργανισμού. Μαζί με τη θέση των 39 μοιρών ανατολικά, που κατείχε η χώρα μαζί με την Κύπρο, αποτελούσαν την πύλη εισόδου στο διεθνές τηλεπικοινωνιακό παιχνίδι και μάλιστα στην αυγή της εποχής της ευρυζωνικότητας και των δικτύων δεδομένων υψηλών ταχυτήτων. Συνέχεια

Είμαστε όλοι τρολ

Του Richard Seymour

1

Είμαστε όλοι trolls. Όπως μας θυμίζει ο David Cameron, αυτό είναι κάτι που κάνουμε όλοι μαζί. Το Διαδίκτυο, και ιδιαίτερα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να εντείνουν πολιτιστικές τάσεις, οι οποίες, ωστόσο, βρίσκονται σε κυοφορία ήδη από τα πριν. Μπορεί τα μέσα αυτά να ενεργοποιούν τη συμπύκνωσή τους σε μια νέα και περίεργη υποκουλτούρα, να μεγεθύνουν τις συνέπειες – αλλά ήμασταν όλοι τρολ πριν ακόμα αρχίσουμε να συζητάμε για το τρολάρισμα. Συνέχεια

Advertisements