Posts Tagged ‘ ΣΥΡΙΖΑ ’

Το παράδειγμα του Lavalanche της Αϊτής και ο ΣΥΡΙΖΑ

Μερικές σκέψεις, αλλά παρακαλώ προκαταβολικά τα τρολ, μην μου την πέσετε, ακόμα. Απλώς μοιράζομαι προβληματισμούς. Δεν έχω καταληγμένες απόψεις. Σκέφτομαι την ιστορία του κινήματος του Λαβαλάς, η οποία ίσως είναι διδακτική για εμάς σήμερα:

«Το Φανμί Λαβαλάς είναιAristide-2cae6 το κόμμα του Ζ.Μ. Αριστίντ, του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της Αϊτής (1990), η ανάδειξη του οποίου στηρίχτηκε σε ένα πλατύ κοινωνικό-λαϊκό κίνημα εναντίον της δικτατορίας. Ο Αριστίντ ανατράπηκε από τους στρατιωτικούς, εφτά μήνες αργότερα, με ένα βίαιο πραξικόπημα που έφερε τα δαχτυλικά αποτυπώματα των Αμερικανών (επί Μπους πατρός). Ο Κλίντον αναγκάστηκε να αποκαταστήσει στην εξουσία τον Αριστίντ, αλλά αυτό δεν τον έκανε «φρόνιμο παιδί» τους. Αμέσως φρόντισε να διαλύσει τον κτηνώδη στρατό, που δεν ήταν ακριβώς εθνικός στρατός αλλά πολιτικό όργανο των πλουσίων και αρνήθηκε να εφαρμόσει κατά γράμμα τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές εναντίον των φτωχών.
Έτσι, επί Μπους νεότερου, το Μάρτιο του 2004, ένα δεύτερο πραξικόπημα ανέτρεψε τον Αριστίντ που εξορίστηκε στην Αφρική. Το πραξικόπημα είχε αρχίσει να μεθοδεύεται επί Κλίντον ύστερα από τη δεύτερη συντριπτική εκλογική νίκη του Φανμί Λαβαλάς το 2000. (Κατάθεση Πολ Φάρμερ, αναπληρωτή εκπροσώπου ΗΠΑ στον ΟΗΕ, στο Κογκρέσο)».

Ο Ζίζεκ γράφει στο βιβλίο του In praise of lost causes οτι ο Αριστίντ υπέγραψε συμφωνία με το ΔΝΤ, ενώ το κίνημα συνέχισε να δίνει μάχες στους δρόμους ενάντια στους οπαδούς της δικτατορίας, το στρατό και διεκδικώντας τη διεύρυνση των δικαιωμάτων. Δεν υπάρχουν βεβαίως αναλογίες, όμως το μοντέλο του κόμματος που είναι στην εξουσία, ενώ το κίνημα συνεχίζει να διεκδικεί ίσως είναι χρήσιμο.

Το κράτος έχει παίξει κρίσιμο ρόλο στην εναρμόνιση των συμφερόντων του ντόπιου κεφαλαίου με το ευρωπαικό τα προηγούμενα χρόνια, όμως έχει λειτουργήσει και ως ανάχωμα στην ταχύτερη αυτονόμηση του παγκόσμιου κεφαλαίου. Το αδιέξοδο που ζούμε σήμερα, είτε το δεί κανείς με ιμπεριαλιστικούς όρους, ή με όρους πολιτικής οικονομίας, δεν ξεπερνιέται με την κατάληψη της εξυσίας στο εθνικό πεδίο. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ένα σημαντικό βήμα, όταν έβαλε την Ευρωπαική αριστερά στο νέο πολιτικό πεδίο της ευρωπαικής ένωσης (ευρωεκλογές) και έχει να προσφέρει πολύ περισσότερα στην ευρωπαική αριστερά, της οποίας υπόθεση είναι εν τέλει και το ελληνικό ζήτημα.

Ας μην γελιόμαστε. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε πολλές ελπίδες, πέρα από τα όποια λάθη τακτικής και παρά την «ασθένεια Βαρουφάκη» και ο λόγος είναι ο συσχετισμός δυνάμεων και η εξέλιξη της καπιταλιστικής οικονομίας. Αν γυρίσει κανείς ανάποδα το πρίσμα, τότε αυτό που συμβαίνει δεν είναι η αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αλλά ένας ανταγωνισμός για την μορφή της ενοποίησης της και η κατασκευή του πλαισίου της πολιτικής αντιπαράθεσης μέσα σε αυτήν. Η διάσωση της αριστεράς επομένως προκειμένου να δωθεί η μάχη στο πραγματικό πεδίο λίγο αργότερα (το ευρωπαϊκό, το πεδίο της Δύσης και αντιστοιχα το Κινεζικό, της Μέσης Ανατολής κοκ) ίσως είναι υπέρτερος, απο την συνέπεια προς το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ή ακόμη και αυτόν το εξευτελισμό του.

Βεβαίως ο Αλέξης Τσίπρας έχει υπογράψει, όμως η συγκυρία στην Ευρώπη σε λίγο θα είναι πολύ διαφορετική και η συγκυρία διαμορφώνει και τις πραγματικές δεσμεύσεις. Ισως το παράδειγμα του Λαβαλάς να είναι χρήσιμο για μια στρατηγική που μπορεί να ακολουθηθεί. Πτώση του ΣΥΡΙΖΑ απο την εξουσία εσωτερικεύει επικίνδυνα το πρόβλημα και βαθαίνει το διχασμό. Δεν βλέπω σε τι μπορεί να ωφεληθούν οι λαϊκές τάξεις από αυτό

Εδω ο κοσμος χανεται…

Η Ανακοινωση του Κοκκινοπράσινου δικτύου, η οποία εν πολλοίς με βρίσκει σύμφωνο. Αναδημοσίευση απο το blog του

Δεν θέλαμε να μιλήσουμε, παρ’ ότι πολύ καιρό τώρα καταλαβαίναμε, όπως και ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ εξάλλου, ότι το πολιτικό κλίμα στο συμμαχικό μας σχήμα επιδεινώνεται συνεχώς. Πιστεύαμε και εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι είναι πολυτέλεια οι ενδοαριστερές αντιθέσεις σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης και επαναδιαπραγμάτευσης των ταξικών συσχετισμών. Πόσω μάλλον αποτελούν πολιτική “ύβρη” αυτή την περίοδο οι επαναδιαπραγματεύσεις πολιτικής ισχύος, το παιχνίδι των αρχηγών και των συνιστωσών, οι εκφωνήσεις μειοψηφικών στην απεύθυνση και ανταγωνιστικών πολιτικών με αδικαιολόγητη έπαρση και οικονομική και κοινωνική ελαφρότητα στις επιπτώσεις τους. Συνέχεια

Ενα βραβείο για την διαδικτυακή καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ

1Δεν έχω γράψει σχεδόν τίποτα μέχρι στιγμής για τη δουλειά μας που αφορά στην διαδικτυακή παρουσία της Αυγής, του ρ/σ στο Κόκκινο και του ΣΥΡΙΖΑ κι ο λόγος είναι οτι σχεδόν ένα χρόνο μετά, μόλις που αρχίζει να ξεκαθαρίζει η εικόνα. Ομως τη χθεσινή είδηση μάλλον αξίζει να τη μοιραστώ μαζί σας. Το syriza.eu το website που φτιάξαμε για τις ευρωεκλογές σε συνεργασία με την upset και το οποίο υπήρξε κέντρο της διαδικτυακής μας καμπάνιας κέρδισε το βραβείο Ερμής στη σχετική κατηγορία. Δεν ήταν βεβαίως κανείς απο την ομάδα στην απονομή και δεν έχει βγεί ακόμη σχετική ανακοίνωση, όμως πληροφορηθήκαμε οτι επελέγη ανάμεσα σε εκατό περίπου συμμετοχές ως η καλύτερη καμπάνια πολιτικού ή δημόσιου φορέα (ή κάπως έτσι – αν γνωρίζετε περισσότερα ενημερώστε κι εμάς:) Συνέχεια