ΕΡΤ: Νεοφιλελεύθερο εργαστήρι για τις εργασιακές σχέσεις στο δημόσιο

Από την Αυγή
Μετά τις επικίνδυνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία της έκφρασης και την ποιότητα του δημοκρατικού διαλόγου διακηρύξεις της κυβέρνησης περί άρσης της ανωνυμίας στο Διαδίκτυο (αν όχι απλώς ανόητες, ως τεχνικά ανεφάρμοστες και με μόνο στόχο τον πολιτικό εκφοβισμό), μια δεύτερη δέσμη μέτρων έρχεται να τακτοποιήσει το τοπίο της δημόσιας τηλεόρασης. Οι παρεμβάσεις στοχεύουν στην εξοικονόμηση οκτώ περίπου εκατομμυρίων ευρώ μέσα από περιφερειακές φαινομενικά δράσεις (όπως το κλείσιμο του Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών Μέσων ή της “Ραδιοτηλεόρασης”) και την πίεση του κόστους εργασίας τόσο με συνταξιοδοτήσεις όσο και με αξιολόγηση του προσωπικού. Η νέα διοίκηση της ΕΡΤ, σύμφωνα με τον υπουργό, θα είναι ακομμάτιστη, θα προωθήσει στο ψηφιακό πρόγραμμα τη συνεργασία με τα ιδιωτικά κανάλια και τη δημοσιογραφία των πολιτών.

Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα επιμέρους μέτρα, αλλά στις προθέσεις και τους στόχους, τη σημασία του δομικού μετασχηματισμού των media στη χώρα μας, όπως την αντιλαμβάνεται και την υλοποιεί η κυβέρνηση. Στη μεγάλη εικόνα.

Η ανάγκη της μεταρρύθμισης εξαγγέλλεται στη βάση των απαραίτητων περικοπών. Ας δούμε τα στοιχεία: Κατά το 2010 η ΕΡΤ εμφάνισε κέρδη προ φόρων ύψους 30.651.696 ευρώ και μείωσε τις συνολικές της ζημιές (προηγούμενες χρονιές) σε 98.675.892 ευρώ, έχοντας άμεσα πληρώσει στα δημόσια ταμεία 5.335.903 ευρώ ως φόρο εισοδήματος και 987.401 ευρώ ως έκτακτη εισφορά. Η διοίκηση της ΕΡΤ προϋπολογίζει πλεόνασμα 57 εκατ. ευρώ για το 2011. Όπως είναι γνωστό, η ακίνητη περιουσία της ΕΡΤ, οι συχνότητες και οι πομποί που διαθέτει, είναι της τάξεως των δισ. ευρώ. Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα παραπάνω είναι πως πιθανότατα το έλλειμμα που κληροδότησαν στην ΕΡΤ οι προηγούμενες διοικήσεις των δυο μεγάλων κομμάτων είναι διαχειρίσιμο.

Έπειτα, είναι το επιχείρημα του εκσυγχρονισμού. Η ενημέρωση από την κρατική τηλεόραση ήταν πάντοτε στεγνή, σαν η ΕΡΤ να βρίσκεται πίσω από την εποχή της, με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνει υψηλής τηλεθέασης. Ενώ θα έπρεπε να δίνει το μέτρο για την ποιότητα της ενημέρωσης και την παραγωγή πολιτιστικού προγράμματος στη χώρα, καθώς και να εισάγει τις τεχνολογικές εξελίξεις, ακολουθεί ασθμαίνοντας τα ιδιωτικά κανάλια στον δρόμο της παρακμής, ξοδεύοντας τα εκατομμύρια των φορολογουμένων σε φαραωνικές καλύψεις της Eurovision, του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ή υπογράφει συμβόλαια εκατομμυρίων με κολοσσούς όπως η Disney. Με απλά λόγια, δεν επιτελεί τον ρόλο της. Όμως, αν μη τι άλλο, ακούμε τις απόψεις των μικρότερων κομμάτων και κάποιων διανοουμένων. Πρόκειται για ένα μίνιμουμ, που λειτουργεί με βάση τις αρχές της αντιπροσωπευτικότητας και της καθολικότητας, από τις οποίες προκύπτει και η πολιτική της σημασία. Τι θα αντικαταστήσει αυτή τη λειτουργία; Ο λαϊκισμός του opengov και ο ασύντακτος πλην κατευθυνόμενος διάλογος ή μήπως περισσότερος ανταγωνισμός με τα ιδιωτικά Μέσα, καθώς θα λειτουργεί υπό την καθοδήγηση τεχνοκρατών; Η ουσία του ζητήματος εκτοπίζεται για άλλη μια φορά χάριν της ίδιας αποτυχημένης ιδεοληψίας.

Η δημόσια τηλεόραση είναι βασικό συστατικό του αστικού κράτους όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τον 20ό αιώνα. Ο κατεξοχήν θεσμός, μέσω του οποίου ο «λαός» φαντάζεται τον εαυτό του ως ενιαίο σύνολο, και κεντρικός κόμβος στην εθνική πολιτιστική παραγωγή. Τόσο οι τεχνολογικές εξελίξεις όσο και η οικονομική κρίση επιβάλλουν αναθεώρηση της λειτουργίας της και του κοινωνικού της ρόλου. Αυτό που θα περίμενε κανείς είναι περισσότερη κοινωνικοποίηση της δημόσιας τηλεόρασης. Η ενδυνάμωση και επέκτασή της θα μπορούσε να στηρίξει τοπικές κοινότητες, την συνοχή τους και τον ελληνικό πολιτισμό σε περίοδο κρίσης (όπως, για παράδειγμα, κάνει το BBC εδώ και πολλά χρόνια). Όταν ο υπουργός μιλάει για δημοσιογραφία των πολιτών (η οποία επιτελείται από τα κάτω, στην πραγματικότητα, και όχι με κυβερνητική οδηγία), δεν εννοεί αυτό. Η συρρίκνωσή της, η αφαίρεση συχνοτήτων, υπαλλήλων, κοινών, η απαράδεκτη απαξίωση δημόσιας περιουσίας χωρίς ανταπόδοση στους πολίτες, υπονομεύουν τον ρόλο της, καθαρίζοντας το τοπίο, ενόψει της ψηφιακής, υπέρ της ιδιωτικής τηλεόρασης, της οποίας τη «συμβολή» στην πολιτική και τον πολιτισμό βιώνουμε εδώ και είκοσι χρόνια.

Οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις είναι στην ουσία τους νεοφιλελεύθερες και αντιδημοκρατικές (αφού ξεμπερδεύουν με τον αντιπροσωπευτικό έλεγχο) και χρησιμοποιούν την ΕΡΤ σαν πειραματικό εργαστήριο για την αναδιοργάνωση των εργασιακών σχέσεων στον δημόσιο τομέα με στόχο τις απολύσεις, είναι όμως κάτι ακόμα. Απίστευτα πρόχειρες. Και ως τέτοιες, προδίδουν τον πανικό με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται την κρίση σε όλες της τις διαστάσεις.

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: