Ηλεκτρονική Δημοκρατία είπατε;

Σε μια αποστροφή του λόγου, κατά τη διαδικασία της συζήτησης εχθές στο Κοινοβούλιο για το Νόμο “Διαύγεια”, που αφορά στη δημοσίευση των νόμων και νομοθετικών πράξεων στο Διαδίκτυο, ο πρωθυπουργός είπε: “Καλώ και τους bloggers να βοηθήσουν και να συμβάλουν δημιουργικά, όπως βέβαια και τα συμβατικά Μέσα Ενημέρωσης, να συμμετάσχουν ενεργά στην επισήμανση, στην ανάδειξη των αρνητικών, που θα αποκαλυφθούν και θα αποκαλύπτονται, αλλά και στη δημιουργία προτάσεων, που μπορεί να αποτελέσουν ακόμη και προτάσεις νόμου”.

Έδωσε έτσι για άλλη μια φορά το στίγμα τού τι θεωρεί δημοκρατία και συμμετοχή στη διοίκηση. Πίσω από την ενορχηστρωμένη απαξίωση, συνδικαλιστών και συνδικαλιστικών φορέων που δέχονται την ανελέητη επίθεση, τόσο των ΜΜΕ όσο και στελεχών της κυβέρνησης, αρχίζει να αναδύεται μια ανάγνωση της κοινωνίας η οποία έχει φιλελεύθερα -αν όχι νεοφιλελεύθερα- χαρακτηριστικά. Ο οργανωμένος συνδικαλισμός, αυτός που εκφράζει με οργανωμένο τρόπο τα συμφέροντα των κοινωνικών τάξεων, είναι αποδεκτός μονάχα στον βαθμό που αποδέχεται τις επιλογές της κυβέρνησης. Όταν βγαίνει εκτός πλαισίου, διώκεται ρητορικά, νομικά, πειθαρχικά, αστυνομικά. Η κυβέρνηση προτιμά να συζητά (ει δυνατόν και να νομοθετεί) με μικρότερους ή μεγαλύτερους διαμεσολαβητές της κοινής γνώμης, όπως είναι τα ΜΜΕ και (όπως προκύπτει από τη δήλωση του πρωθυπουργού) οι bloggers.

Βεβαίως ούτε οι μεν ούτε οι δε συνιστούν κοινωνικά υποκείμενα, δεν εκφράζουν συγκεκριμένες ομάδες. Η κυβέρνηση διατηρεί βεβαίως το δικαίωμα επιλογής των συνομιλητών της και έτσι δημιουργεί τελικά ένα κλειστό, ιδεολογικά και κοινωνικά, σύστημα διαλόγου. Τα ΜΜΕ έχουν ιδιοκτήτες, ατζέντα και ιδεολογική τοποθέτηση. Ο θεσμικός τους ρόλος είναι να ενημερώνουν, να ελέγχουν την εξουσία – όχι να συν-διοικούν. Ως μη δημοκρατικός αντιπροσωπευτικός θεσμός, όταν ξεπερνούν αυτά τα όρια δημιουργούν πρόβλημα στη δημοκρατική λειτουργία, υποκαθιστώντας τον κοινωνικό διάλογο, υπονομεύοντας τις κοινωνικές διεκδικήσεις, διαστρεβλώνοντας τα νοήματα και εκβιάζοντας στην πραγματικότητα την πολιτική ατζέντα. Η χώρα μας έχει υποφέρει από αυτό.

Οι bloggers και το Διαδίκτυο πάλι συνιστούν ένα νέο χώρο δημοσιότητας, επικοινωνίας, συνθέτουν προσωπικές αφηγήσεις, υποκειμενικά χρονογραφήματα του καιρού μας, ενώ σε μια εκδοχή τους ασκούν και αυτό που αποκαλούμε “δημοσιογραφία των πολιτών” με την καταγραφή γεγονότων στον δημόσιο χώρο, την άσκηση ελέγχου σε επιμέρους ζητήματα και κυρίως την έκφραση γνώμης. Αυτή η τελευταία λειτουργία θα μπορούσε να ενδυναμωθεί με την δημοσίευση όλων των δεδομένων της διοίκησης (και όχι μόνο των νομοθετικών πράξεων), αφού θα έδινε σε μια μερίδα πολιτών ένα ακόμα εργαλείο ελέγχου.

Στην πραγματικότητα, οι επιδόσεις της κυβέρνησης σε αυτό το επίπεδο είναι ακόμη φτωχές. Αντιθέτως η χρήση των bloggers σε προτάσεις νόμου μόνο επικοινωνιακά χαρακτηριστικά μπορεί να έχει, αφού δεν μπορεί να αφορά τον πυρήνα της πολιτικής της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση δίνοντας χάντρες σε ιθαγενείς (δεν συνιστούν οι προτάσεις της πραγματικό κοινωνικό διάλογο, αν μπορεί να παίρνει προτάσεις και να τις εντάσσει όπως επιθυμεί στην ατζέντα της) επιχειρεί να ηγεμονεύσει σε ένα δημόσιο πεδίο το οποίο έδειξε τα τελευταία χρόνια ότι θα μπορούσε να είναι απειλητικό προς τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Όλα αυτά δεν έχουν βεβαίως καμιά σχέση με καμιά εκδοχή της σοσιαλδημοκρατίας. Αλλά αυτό, θα μου πείτε, είναι γνωστό.

απο την Αυγή

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: