Σε υπεράσπιση του indymedia

1Η αποπειρα φίμωσης του indymedia ήταν αναμενόμενη. Θα σας φανεί, μάλλον, άσχετο αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια του Δεκέμβρη δύο ειδών πολιτικά γκρουπ εμφανίστηκαν στο κοινωνικό δίκτυο Facebook. Γκρουπ διαμαρτυρίας για τη δολοφονία Γρηγορόπουλου και -εις απάντησιν- ακροδεξιά γκρουπ διαμαρτυρίας για τη λειτουργία του indymedia! Ας μείνουμε για λίγο στο πολιτικό σκέλος της ιστορίας.

Αναδρομή: Το indymedia δημιουργείται στο Σηάτλ το 1999 με στόχο να ικανοποιήσει τις ανάγκες του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης για πληροφόρηση και συντονισμό δράσεων σε ένα εχθρικό περιβάλλον ενημέρωσης. Προκειμένου να εκφράζονται ισότιμα όλες οι συνιστώσες του κινήματος, υιοθετείται το μοντέλο της ελεύθερης ανάρτησης δημοσιεύσεων, η ανεξαρτητοποίηση των δημοσιεύσεων από την διαχειριστική επιτροπή, η οποία με τη σειρά της λειτουργεί με το δικαίωμα άσκησης βέτο. Αμέσως μετά αυτό το μοντέλο αντι-πληροφόρησης διασπείρεται σε όλο τον πλανήτη. Το δίκτυο των indymedia γίνεται παγκόσμιο και λίγο μετά τη διαδήλωση της Γένοβα, το 2001, μια πρωτοβουλία αριστερών και αναρχικών αποφασίζει να ιδρύσει την πρώτη κοινότητα αντιπληροφόρησης στην Ελλάδα. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το indymedia βρέθηκε πολλάκις στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών και των συντηριτικότερων πολιτικών κύκλων ανά τον κόσμο. Στην προπερσινή εξέγερση της Οαχάκα δολοφονείται Νεοϋορκέζος οπερατέρ του δικτύου. Επανειλημμένα στη Μεγάλη Βρετανία κατάσχονται σέρβερ (υπολογιστές που διακομίζουν το περιεχόμενο του Indy), ενώ στην Ελβετία η κοινότητα δέχεται μηνύσεις για αναπαραγωγή σκίτσων του Λατούφ. Στην Ελλάδα, το 2002, εμφανίζονται τα πρώτα κείμενα στο αστικό Τύπο που στοχοποιούν το indymedia ως άντρο παρανομίας. Την ίδια χρονιά ο επικεφαλής της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος αποπειράται να παρεισφρήσει στο δίκτυο, είδηση που αναμεταδίδεται στα Indy σε όλο τον πλανήτη.

Τα επόμενα χρόνια ακροδεξιοί προσπαθούν επανειλημμένα να αποσταθεροποιήσουν τη λειτουργία του, ενώ αμέσως μετά τη σύλληψη της 17Ν γίνεται απόπειρα σύνδεσης του δικτύου με την τρομοκρατία και οι τηλεοράσεις στρέφονται ανοικτά εναντίον του. Και τώρα το κυνήγι της ακροδεξιάς μεταφέρεται στο κοινοβούλιο. Δύο παρατηρήσεις: Στο Διαδίκτυο σήμερα διεκπεραιώνεται με έναν ακόμα τρόπο το αίτημα για ελευθερία του λόγου. Η αχανής φύση του επιτρέπει σε κάθε φωνή να βρίσκει πεδίο έκφρασης. Η ελευθερία αυτή επιστρέφει τη συζήτηση περί της επικοινωνίας στο πεδίο της πολιτικής.

Αν ο καθένας μπορεί να εκφραστεί δημόσια, τότε μπορεί και να διωχθεί. Και όπως πάντοτε συνέβαινε, διώκονται οι ενοχλητικές πολιτικά φωνές. Στην περίπτωση της φιλοξενίας ιστοτόπων σε servers ιδιωτικών εταιρειών τα πράγματα είναι μάλλον απλά. Μια αγωγή μπορεί εύκολα να φιμώσει και να λογοκρίνει.

Όταν όμως μια άποψη φιλοξενείται σε δημόσιους σέρβερ, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα – δηλαδή πολιτικά. Στην υπόθεση του indymedia δοκιμάζονται οι αρχές και οι αξίες μας. Θέλουμε ή όχι να εκφράζεται η ελευθερία του λόγου; Υπό αυτή την έννοια το ζήτημα των υπολογιστών του δικτύου του πολυτεχνείου είναι ζήτημα ανάλογο του ζητήματος του ασύλου. Και η απάντηση της αριστεράς δεν μπορεί παρά να είναι ξεκάθαρα «ναι». Οι υπολογιστές είναι ο φυσικός πόρος του δυνητικού χώρου. Και όπως αποδεικνύεται και σε αυτή την υπόθεση, ο τελευταίος χρειάζεται να είναι δημόσιος και ελεύθερος. Και αυτή ειναι η ουσία.

Απο την Αυγή εκείνων των ημερών
Διαβάστε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συλλογή κειμένων καθώς και μια έρευνα για το προφίλ των διωκτών του indymedia εδώ

*Δεν σκοπεύω να ανοίξω συζήτηση, νομίζω πως εξαντλήθηκε εδώ κι εδώ με το απίστευτο μένος των συντηρητικών κάθε είδους να εκδηλώνεται σε όλο του το μεγαλείο. Αυτό που παντελώς απουσίασε κατά τη γνώμη μου είναι το στοιχειώδες: Οτι η συζήτηση για το indymedia αφορά τον πολιτικό μας ανταγωνισμό και μόνο. Οσοι βλέπουν μόνο οικονομία, τεχνολογία και ατομικά δικαιώματα ταυτίστηκαν με την πολιτική δίωξη που επεχείρησε το ΛΑΟΣ ενάντια σε ένα πολιτικό χώρο που παρόλες τις αδυναμίες και τα περίεργα του βρήκε ένα τρόπο να εκφράζεται (δεν θα μπορούσε αλλού κι αλλιώς). Οσοι βλέπετε κοινωνικά υποκείμενα και πολιτικούς χώρους αλλά και όσοι καταλαβαίνετε πως λειτουργούν τα indymedia δεν μπορεί παρά να το υπερασπίζεσθε. Οσο σημαντικό είναι να υπερασπισθούμε την ανωνυμία στα blogs, άλλο τόσο και το indymedia. Πρέπει εντούτοις να επισημάνουμε οτι η χυδαιολογία και ο εκνευρισμός είναι μάλλον ενδεικτικοί των συναισθημάτων των συντηρητικών για τον Δεκέμβρη, το ρόλο του indymedia σε αυτόν (που δεν ήταν η οργάνωση κουκουλοφόρων) και της φιλοσοφίας του που το φέρνει λίγο πιο κοντά στην πραγματικότητα του δρόμου απο τα μοντέλα ατομικής έκφρασης, ατομικού ή επαγγελματικού branding, αναφοράς των social media στον ευρύτερο κύκλο λειτουργιας των media κοκ. που προκρίνουν με τον τρόπο τους οι διώκτες του indy σε πολλές περιπτώσεις. Εχοντας συμμετάσχει στην πρώτη διαχειριστική ομάδα για λίγο και γνωρίζοντας τις σοβαρές αδυναμίες του στην διεκπεραίωση ενος μοντέλου αδιαμεσολάβητης αντι-πληροφόρησης, εξακολουθώ να πιστευω οτι θα χάναμε πολλά χωρίς αυτό.

*Μνεία στα σχόλια των adamo και xamogelo (μεταξύ άλλων :-)

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: