Σαρκοζισμός εν όψει; Να αντισταθούμε

1Το βράδυ διάβασα στο twitter οτι ο Αλέξης Παπαχελάς έθεσε το θέμα στον ΣΚΑΙ ως πρόβλημα επαγγελματισμού της αστυνομίας η οποία δεν ανταποκρίθηκε ορθά στο καθήκον της με αποτέλεσμα τον νεκρό Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Το κράτος θα πρέπει να την ενισχύσει σε αυτό (να γινει πιο επαγγελματική) και να σταματήσει να ανέχεται τους αναρχικούς και την αυτόνομη ζώνη τους, τα Εξάρχεια. Είπε ακόμα οτι υπάρχει σχέδιο δολοφονίας αστυνομικού απο αναρχικούς και συσχέτισε τα γεγονότα με την τρομοκρατία. Με τη στάση του δηλαδή υποβοήθησε την δημιουργία κλίματος πόλωσης, αναπαρήγαγε τις εκτιμήσεις των συντηρητικότερων κύκλων του κράτους και των σωμάτων ασφαλείας και γαργάλησε τα φοβικά αισθήματα των πολιτών που δεν ενημερώνονται έτσι, αλλά καθοδηγούνται αυτή τη στιγμή απο την τηλεόραση. Σήμερα ο Κώστας Καραμανλής δήλωσε πως θα εγγυηθεί την ασφάλεια των περιουσιών και της κοινωνίας. Ολη η κατάσταση θυμίζει Σαρκοζί κατά την περίοδο της εξέγερσης των προαστίων του Παρισιού ως υπουργός εσωτερικών. Λύθηκαν άραγε τα προβλήματα στο Παρίσι ή κουκουλώθηκαν; Γνώμη μου οτι κουκουλώθηκαν. Ομως αυτή η πολιτική πόλωσης επέτρεψε στη δεξιά να συσπειρωθεί πίσω απο το δόγμα της ασφάλειας, ενίσχυσε τους ακροδεξιούς και βοήθησε στην συνολική μετατόπιση του πολιτικού συστήματος επί δεξιά. Τα πλήγματα που είχαν δεχθεί τα προηγούμενα χρόνια η αριστερά εξαιτίας του φλέρτ της με την Σοσσιαλδημοκρατία και η δεύτερη εξαιτίας της αδυναμίας της να αντιπροτείνει κοινωνικά μέτρα επίλυσης των προβλημάτων – αφού βεβαίως ιδεολογικά είχε μετατοπισθεί ήδη αρκετά δεξιότερα ώστε να ακούει ευκρινέστερα το επιχείρημα της ασφάλειας και να μην μπορεί να συνδεθεί με τα λαικά αιτήματα- δημιούργησαν συνθήκες νίκης για τον ίδιο και την παράταξη του. Η Σοσσιαλδημοκρατία στη Γαλλία ακόμη περνάει κρίση με την αριστερή πτέρυγα να προσπαθεί να την επαναφέρει στις ριζες της και η αριστερά είναι πολιτικά αποδυναμωμένη. Αυτά βεβαίως αλλάζουν τις συνθήκες στην κοινωνία. Οι νέοι των Γαλλικών προαστίων αυτό-οργανώθηκαν τότε χάρη στο internet, όμως η απουσία πολιτικού πλαισίου και κάλυψης – και δή απο τα αριστερά – περιόρισαν την εξέγερση στην τυφλή αντίδραση. Μοιραία κατεστάλη και χάθηκε (ίσως) μια ευκαιρία αυτών των ανθρώπων να αποκτήσουν φωνή και λόγο για τη ζωή τους, μετά απο μια στιγμή αφύπνισης.

Είμαι ο τελευταίος που θα ισχυριζόταν οτι η εξέγερση των τελευταίων ημερών ήταν προσχεδιασμένη η καθοδηγούμενη απο την κυβέρνηση και την αστυνομία (αν και η δολοφονία απο μόνη της είναι ένα εξαιρετικά περίεργο γεγονός το οποίο δεν θα απέκλεια να εντάσσεται σε κάποιο ευρύτερο σχέδιο αποσταθεροποίησης-αν και αυτό απαιτεί έρευνα πριν το ισχυριστεί κανείς). Δεν πιστεύω στις θεωρίες συνομωσίας. Ισως όμως, αφέθηκε να φτάσει σε ακραία επίπεδα προκειμένου να κερδηθεί η συναίνεση της κοινής γνώμης σε ένα πολιτικό σχέδιο σωτηρίας μιας διεφθαρμένης και αποτυχημένης κυβέρνησης, το οποίο να μοιάζει με αυτό του Σαρκοζί. Αν καταλαβαίνω καλά, ο Αλέξης Παπαχελάς χτές πρότεινε αυτό ακριβώς στην κυβέρνηση. Να μια νέα διάκριση μεταξύ συντηρητισμού και προόδου. Η συντηρητική φωνή του Αλέξη Παππαχελά προτείνει επιστροφή στην τάξη και την ασφάλεια με σοβαρούς όρους (επαγγελματικούς) και επιβολή ενός σοβαρού ισχυρού κράτους πάνω στην κοινωνία απο εκει και πέρα χάριν μιας επιδιωκόμενης εύρυθμης λειτουργίας της κοινωνίας και της οικονομίας. Ετσι μπορεί να λυθεί και ένα χρονίζον πρόβλημα (αυτό των εξαρχείων και των αναρχικών) αλλά και να εμπεδωθεί σε άλλες περιοχές και ομάδες του πληθυσμού που ενδεχομένως βρίσκονται στο χείλος της κοινωνικής έκρηξης, οτι δεν μπορούν να κάνουν οτι θέλουν. Οπως γράφαμε με τον συνάδελφο Αποστόλη Φωτιάδη στο ρεπορτάζ που δημοσιεύω για το θέμα σε προηγούμενο πόστ, τα εξάρχια και οι αναρχικοί δεν ειναι παρά το μοντέλο δοκιμής των αντοχών της κοινωνίας μας σε νέες μεθόδους καταστολής και χειραγώγησης. Η φοβισμένη για τις περιουσίες της τηλε-μικροαστική τάξη, ο εθνικός κορμός δηλαδή, καλείται να στοιχιθεί κάτω απο αυτό το νέο δόγμα και πίσω απο την κυβέρνηση και τους δημοσιογράφους που το υπηρετούν.

Εδώ στα blogs όμως δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια ένα άλλο αίτημα, το οποίο θα ονομάσω αίτημα της προόδου. Μιλάω βεβαίως για αυτό που πολλοί και πολλές έχουμε γράψει κατά καιρούς, την ανάγκη μιας νέας μεταπολίτευσης που θα επαναθεμελιώσει τη δημοκρατία μας σε καλύτερες βάσεις, θα την διευρύνει, θα ωθήσει τη συμμετοχή στα κοινά με νέους υγιέστερους όρους, θα δώσει εργαλεία άμεσης έκφρασης των πολιτών, καλύτερου ελέγχου της εξουσίας κοκ. Αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούμε νομίζω σήμερα ειναι αριβώς αυτό. Να μην μετατοπιστεί το πολιτικό μας σύστημα πιο δεξιά, προς τον Καρατζαφέρη, προς πιο κλειστά σχήματα, αλλά προς την κατεύθυνση της ευρύτερης συμμετοχής στην δημοκρατία και τη λήψη αποφάσεων. Η εξέγερση είναι αυθόρμητη έκφραση της κοινωνίας. Θέλει όμως λεπτό χειρισμό και προσοχή προκειμένου να μην διολισθήσει σε επικίνδυνες και ανεξέλεγκτες καταστάσεις αλά να βρεί στόχους, λόγο και αιτήματα. Να εκφρασθεί. Κι εδώ ίσως μας αναλογεί ένας ρόλος, σε οσους ήδη χρησιμοποιούμε τα νέα εργαλεία να προσπαθήσουμε πιο ενεργά να τα αποκτήσουν αυτά και άλλοι καθώς και να απαιτήσουμε πιο ένεργα το άνοιγμα των δομών (σε κόμματα και διοίκηση) αλλά και να δημιουργήσουμε παραδείγματα διεξόδου και έμπνευσης προς όσους απλώς αποσύρονται και όσους αντιδρούν τυφλά. Αυτο το τελευταίο είναι και η απάντηση μου στο συναισθηματικό και γενικό σχόλιο του Μανώλη Ανδριωτάκη, πάνω σε ένα προηγούμενο κείμενο μου ενάντια στην μελαγχολία για το μέλλον των blogs, με τον οποίο προφανώς συμφωνώ. Ασχολούμαστε με τη δημόσια επικοινωνία, μια κατ’εξοχήν πολιτική δραστηριότητα δηλαδή. Περισσότερη συμμετοχή σε αυτήν σημαίνει και περισότερη δημοκρατία. Νομίζω πως πρέπει τώρα να κινητοποιηθούμε για να πάμε τα πράγματα παρακάτω.

Advertisements
  1. Δυστυχώς ο Παπαχελάς συμπεριφέρθηκε με τρομερή εμπάθεια χτες το βράδυ. Προφανώς δεν μπορεί να ξεπεράσει το ντου των αναρχικών στην παρουσίαση του βιβλίου του για τη 17Ν. Τους το κρατάει ακόμα. Η ανάλυση του είναι απλώς θλιβερή. Από τη μια ζητούσε να βγει ο πρωθυπουργός να μιλήσει λες και αλλάζει κάτι (ειδαμε και τι μλκς ειπε σήμερα που μίλησε) και απο την άλλη ζητούσε ουσιαστικά ενα αστυνομικό κράτος. Ουτε κάθησε να αναρωτηθεί για τη δυναμική αυτού του πράγματος. Είχε μπροστά του μια εξέγερση – γιατί περι αυτού πρόκειται- και αυτός ζητούσε απλώς περισσότερους μπάτσους. Άραγε την οργή του κόσμου και δη της νεολαίας πως την αντιμετωπίζουν? την ανεργία, τον αναίσχυντο πλουτισμό, τα σκάνδαλα, την απελπισία? όλα αυτά θρέφουν την οργή και την αντίδραση. ίσως αυτό που μας κάνει ακόμα πιο θυμωμένους όμως είναι ότι για όλα αυτά δεν θα μιλάει κανένας σε 1 μήνα. Θα επιστρέψουμε στη λήθη μας. Και αυτό εξοργίζει και οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερες ακρότητες. Μήπως και καταφερθεί κάτι που θα μείνει αξέχαστο….

  2. Ματθαιε, εξαιρετικο το κειμενο σου, το διαδιδω με καθε μεσο.

    • ilias
    • 9 Δεκεμβρίου 2008

    Αν υποθέσουμε πως αυτό που συμβαίνει είναι μια έκφραση λαϊκής δυσαρέσκειας, ποια θα ήταν τα αιτήματα σε μια υποθετική συνέχεια; Να δοθεί τέλος στην αντιλαϊκή οικονομική πολιτική; Να μαζευτεί η αστυνομική αυθαιρεσία; Να μπουν ξανά σε δημόσια συζήτηση τα θέματα της παιδείας, υγείας και μετανάστευσης; Και με ποιο τρόπο;

  3. […] Η πιο ρεαλιστική προσέγγιση για το ποια θα είναι η επομένη μέρα είναι κατά τη γνώμη μου αυτή που ανέφερε στο ιστολόγιο του ο Ματθαίος Τσιμιτάκης […]

    • indy1208
    • 9 Δεκεμβρίου 2008

    Αστυνομικός των ΜΑΤ έβγαλε όπλο!
    Δεκέμβριος 9, 2008 by indy1208

    Αστυνομικός των ΜΑΤ έβγαλε όπλο
    στην πορεία της Κυριακής 7/12/2008

    στην πορεία της Κυριακής 7/12/2008

    κατά τη διάρκεια της πορείας της Κυριακής, και απείλησε τους διαδηλωτές. Να τη στείλουμε σε όλους/ες και να αναγκάσουμε τους αλήτες των μμε να τη δείξουν.

    Από Indy.gr
    http://indy.gr/newswire/mat-ebgalan-oplo

    • Χ
    • 9 Δεκεμβρίου 2008

    ΟΚ, ένα προοδευτικό αίτημα, αφού αυτό θέλει «η μπλογκόσφαιρα».

    Θέλω να μπορεί ο πελάτης να κυκλοφορεί στους δρόμους και να στηρίζει τους μικρούς καταστηματάρχες.

    Θέλω να μπορούν οι φοιτητές να μπαίνουν στα πανεπιστήμιά τους οποιαδήποτε ώρα.

    Θέλω να μπορούν οι πολίτες να περπατάνε σε οποιαδήποτε περιοχή του κέντρου της πρωτεύουσας, οποιαδήποτε ώρα, δίχως φόβο.

    Θέλω να μη βρωμίζει ο άλλος την πόλη που κυκλοφορώ και να μην καταστρέφει τις υποδομές που πληρώνουμε όλοι μας.

    Αυτό σημαίνει πως, από τη στιγμή που η πλειοψηφία αποδέχεται τη συγκρότηση μιας οργανωμένης κοινωνίας, το κράτος (που δεν είναι κάτι ξένο, αλλά οφείλει να είναι η κοινή συνισταμένη μας κι αν δεν μας αρέσει να την αλλάξουμε) πρέπει να ενεργήσει.

    Όταν με το καλό λυθούν τα παραπάνω προβλήματα, θέλω τον αφοπλισμό των αστυνομικών, την έκθεση όλων των πολιτικών ιδεολογιών (κυρίως από εξωκοινοβουλευτικούς φορείς) στα δημόσια ΜΜΕ και αλλάγή του εκλογικού νόμου σε αναλογικό.

    Ξέρετε, ο πραγματισμός είναι γείτονας του λαϊκισμού. Ένας φράχτης τους χωρίζει.

  4. X

    Μορφή λαϊκισμού είναι και η άκριτη σύνδεση της ένννοιας της προόδου με κάποιους που, πράγματι, αποτελούν θλιβερούς εκπροσώπους του «προοδευτισμού». Νομίζω ο Ματθαίος – και αν ορθά τον καταλαβαίνω – θέλει να εστιάσει στους μελλοντικύς κινδύνους της όλης κατάστασης. Κάποιοι εστιάζουν εκεί. Θεμιτό. Άλλοι επικεντρώνουν στην, όποια, κοινωνική δράση. Στο τέλος θα κάνουμε «ταμείο».

  5. O Σαρκοζισμός είναι πράγματι ένα επικίνδυνο νέο δεξιό προϊόν, με επιτυχημένες «πωλήσεις» μέχρι στιγμής. Ουσιαστικά, στιγνή καπιταλισμική δεξιά, με νέο επικοινωνιακό πρόσωπο, συχνές δημόσιες και τηλεοπτικές εμφανίσεις που πείθουν τον «πελάτη» ότι είναι κοντά του, αυτοεπιβεβαίωση του εθνικισμού των συντηρητικών Γάλλων, λαϊκίστικες δηλώσεις, πολιτική «δίνω 2 και παίρνω 10» (έταξε κάποια μέτρα ανακούφισης λόγω της κρίσης, απείλησε να κόψει μπόνους golden boys δημόσιων εταιριών, αλλά κατήργησε το 35ωρο και αποδυνάμωσε τα συνδικάτα), υπόσχεται ασφάλεια και δημόσια τάξη, ακόμα και τη γυναίκα του τη χρησιμοποιεί σαν γλάστρα. Εδώ ευτυχώς δεν έχουμε ακόμα τέτοιο φρούτο, ο Καραμάν Αλής φαίνεται να καταρρέει, έχουμε όμως παπαχελισμούς και πρετεντερισμούς να ασχολούμαστε…

  6. Τσαλαπετεινε, φοβου την Ντορα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: