Ποιός θέλει να αλλάξει τον κόσμο;

1«Στο internet τα συστήματά μας δουλεύουν. Οταν κάτι δεν είναι αποτελεσματικό, ο ιστός το αποβάλλει και το αντικαθιστά με κάτι καινούργιο. Γιατί δεν μπορεί να γίνει αυτό και στις πόλεις μας; Στην καθημερινότητά μας; Ισως αυτό να ονομάσουμε τότε Web 3.0». Ο Τζον Γκεράτσι, ένας νεαρός ανθρωπολόγος, που έχει βουτήξει για τα καλά στην επανάσταση του internet, πίνει μια γουλιά μπίρα και με κοιτάζει. «Εγώ έτσι το βλέπω» μου λέει. Είναι απόγευμα Σεπτεμβρίου του 2007 και καθόμαστε σε ένα παγκάκι στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, χαζεύοντας τον κόσμο να πηγαινοέρχεται και προσπαθώντας να διακρίνουμε τι έχει μέλλον στο internet και τι όχι.

Είχα ήδη διαβάσει στο περιοδικό Wired πως ο Τζον προσπάθησε να διασυνδέσει τους γείτονες της περιοχής μέσω ενός ασύρματου τοπικού δικτύου, πως δημιούργησε μια επέκταση του γκραφίτι στον κυβερνοχώρο, αλλά και πως έφτιαξε μια καινούργια πηγή πληροφοριών στο site του που ανακατεύει τοπικές πληροφορίες από ΜΜΕ και blogs. Ο ίδιος όμως τώρα μου φαινόταν «ζορισμένος». «Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε με τις τεχνολογίες να κάνουμε περισσότερα για να καλυτερέψουμε τη ζωή μας στον αστικό χώρο, εισάγοντας έννοιες όπως βιώσιμη ανάπτυξη, σεβασμός στο περιβάλλον κ. ά. Αλλά τι;»

Ο Τζον δεν είναι ο μοναδικός με τέτοιους προβληματισμούς. Η γενιά που κοινωνικοποιείται στα blogs και στα κοινωνικά δίκτυα ανακαλύπτει όλο και περισσότερο ότι έχει τη διάθεση να αλλάξει την πραγματικότητα γύρω της. Το Change. org είναι μια κοινότητα αφιερωμένη στην αντιμετώπιση μεγάλων διεθνών κοινωνικών θεμάτων όπως είναι η κλιματική αλλαγή, η μετανάστευση, οι εθνικές εκκαθαρίσεις κ. ο. κ. Μετά δυο χρόνια επιτυχημένης δράσης, το Change. org αποφάσισε να αλλάξει, δημιουργώντας 13 blog, κάθε ένα από τα οποία είναι αφιερωμένο σε ένα συγκεκριμένο θέμα. Το ίδιο το site, σύμφωνα με τον διευθυντή του, μετατρέπεται σε ένα μοναδικό κόμβο από όπου τα 120.000 μέλη του θα αντλούν ενημέρωση και εργαλεία προκειμένου να αναλάβουν δράση.

«Οι άνθρωποι θέλουν να δρουν. Πώς μπορείς να τους βοηθήσεις να το κάνουν εύκολα, διασκεδαστικά και να το συνδέουν με την υπόλοιπη ζωή τους» αναρωτιέται σε δημοσίευμα του περιοδικού Newsweek ο διευθυντής του Change, Τζος Λεβί. Για παράδειγμα στο blog stop global waming που ανήκει στην κοινότητα, μια δημοσιογράφος είναι επιφορτισμένη με την ευθύνη να το ενημερώνει με ειδήσεις αλλά και συμβουλές για το πώς να βοηθήσουν (από το πού θα αγοράσουν βιοδιασπώμενες σακούλες, μέχρι ψηφίσματα και διαδηλώσεις όπου μπορούν να συμμετάσχουν).

Το παράδειγμα Ομπάμα

Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη απήχηση απολαμβάνουν πολιτικά blogs, όπως το Talking points Memo και το Daily Kos στις ΗΠΑ. Μια έρευνα μάλιστα έδειξε ότι ενώ το 2000 είχε ψηφίσει στις εκλογές μόλις το 36% των νέων μεταξύ 18-24 ετών, το 2004 το ποσοστό ανέβηκε στο 47% και όλα δείχνουν ότι φέτος ανέβηκε κι άλλο. Οι αναλυτές συσχετίζουν αυτή την πολιτικοποίηση με τα blogs και το internet. Ακόμα μεταξύ 2002 διπλασιάστηκε και το ποσοστό των μαθητών και σπουδαστών που προσφέρουν εθελοντική εργασία φτάνοντας στο 28%.

Η καμπάνια του Μπαράκ Ομπάμα στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στο Διαδίκτυο και στη συμμετοχή των νεότερων σε ηλικία στα κοινωνικά δίκτυα και στην πολιτική. Το κεντρικό προεκλογικό site της καμπάνιας του change. com μετατράπηκε σε change. gov (έγινε δηλαδή κυβερνητικό site) και εξακολουθεί να καλεί σε συμμετοχή τους χρήστες του Διαδικτύου, κάτι που χαιρετίστηκε ευρέως στα blogs.

H καμπάνια «4Δ» των ελληνικών κινημάτων

Στη χώρα μας η blog–όσφαιρα εξακολουθεί να πολιτικοποιείται και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες. Μετά τη διαδήλωση για το καμένο δάσος της Πάρνηθας, τις καταγγελίες για τα φακελάκια και την κακοδιαχείριση του δημόσιου συστήματος υγείας, σειρά έχει πάρει η καμπάνια 4Δ (δημόσια δεδομένα, δικά μας δεδομένα). Εδώ οι bloggers διεκδικούν το άνοιγμα όλων των δεδομένων της διοίκησης και ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά για κάθε πολίτη χωρίς τη διαμεσολάβηση των κρατικών υπηρεσιών. «Καταγράφουμε τομείς δημοσίων πληροφοριών που θα άξιζε να δημοσιευθούν και να ανοίξουν, όπως για παράδειγμα το Εθνικό Τυπογραφείο, η κατανομή των πόρων του υπουργείου Οικονομικών ανά τομέα, το πολιτικό χρήμα και το πόθεν έσχες, κατανομή κονδυλίων στην εκπαίδευση και την υγεία, γεωγραφικά δεδομένα και στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης κ. ο. κ.» λέει ο Νίκος Δρανδάκης, κάτοχος του blog nylon. gr

Στόχος η Δημόσια Διοίκηση

Η καμπάνια που συναντά αντίστοιχες διεθνείς καμπάνιες, διεκδικεί την ψηφιοποίηση και διάθεση των πληροφοριών της διοίκησης ώστε να μπορέσουν οι ίδιοι οι πολίτες να δώσουν λύσεις σε προβλήματα που τους απασχολούν. Ενα πιο απλό παράδειγμα, όπου η κοινωνία των πολιτών δείχνει να ξεπερνάει τις δυνατότητες της διοίκησης σε δημιουργικότητα και αποτελεσματικότητα, παίρνοντας την κατάσταση «στα χέρια της», βρίσκεται στις διευθύνσεις www. fuelprices. gr/ και www. gasprice. gr/. Εκεί λειτουργούν δύο παρατηρητήρια τιμών της βενζίνης στη χώρα μας. Στην πρώτη διεύθυνση βρίσκεται η Web έκδοση του παρατηρητηρίου υγρών καυσίμων του υπουργείου Ανάπτυξης, όπου παρουσιάζεται ο στατικός κατάλογος μιας βάσης δεδομένων στις οποίες καταγράφονται οι τιμές. Στη δεύτερη, εθελοντές πολίτες και πρατηριούχοι που προσδοκούν να διαφημιστούν στο site έχουν φτιάξει ένα σύστημα πολύ πιο ολοκληρωμένης διαχείρισης των δεδομένων και ταυτόχρονα ελέγχου των τιμών «από τα κάτω» – τους ίδιους τους καταναλωτές δηλαδή. Μπορεί το gasprice. gr να μη θέλει «να αλλάξει τον κόσμο», όμως εκμεταλλεύεται ορθά τη δύναμη των καταναλωτών που επιθυμούν να δουν μια «διόρθωση» των τιμών της βενζίνης προς όφελός τους.

Η νέα γενιά παρεμβαίνει με Web 2.0 τεχνολογίες

Πριν από λίγες μέρες έλαβα ένα email που με καλούσε να εγγραφώ στο DIYcity. com, ένα site που πάει αυτή τη λογική παρακάτω. «Ενα κοινωνικό δίκτυο, στο οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιώντας web2.0 τεχνολογίες αναζητούν τρόπους να κάνουν την πόλη τους καλύτερη. Αποτελεσματικότερη, προσβασιμότερη και πιο φιλική σε κάθε χρήστη της, ικανή να δίνει λύσεις σε προβλήματα, βιώσιμη». Υπογραφή: Τζον! Στο chat του gmail ο Τζον Γκεράτσι μού εξήγησε πως η περσινή μας συζήτηση είχε συνεχιστεί με διάφορους φίλους στη Νέα Υόρκη και είχε καταλήξει στην ανάληψη δράσης με τον πιο πρόσφορο τρόπο για τη γενιά μας. Στο internet δηλαδή. Τα μέλη της κοινότητας του DIYcity δημοσιεύουν προκλήσεις, βρίσκουν τα εργαλεία στο internet και από καιρού εις καιρόν συναντιούνται και ζωντανά προκειμένου να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιό τους. Πρώτη εφαρμογή: το traffictweet. Ενα κανάλι στην πλατφόρμα twitter μέσω του οποίου οι χρήστες ενημερώνουν ο ένας τον άλλο για την κίνηση στις περιοχές τους. «Θα χρησιμοποιήσουμε web 2.0 τεχνολογίες, δηλαδή τεχνολογίες συνεργασίας των μελών των κοινοτήτων μας για να δείξουμε ότι μπορούμε να κάνουμε καλύτερη τη ζωή στις πόλεις μας». Και να επιστρέψουν στην πολιτική, σχολιάζω. Thumbs up γενιά του Web 2.0 – κατά πώς θα χαιρετούσε ένας blogger στο internet τέτοιες ενέργειες, εννοώντας «μπράβο». Η κοινωνικοποίηση και η πολιτικοποίηση αλλάζουν.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή του περασμένου Σαββάτου. Θεωρήστε το συμβολή στον διάλογο που έχει ξεκινήσει για τον θάνατο των blogs ;-)

Advertisements
  1. 24 Νοεμβρίου 2008

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: