Επιστημονικά Βραβεία 2008

Μετά τρία χρόνια απουσίας, το Ιδρυμα Μποδοσάκη επανενεργοποιεί τα «Επιστημονικά Βραβεία» του, έναν υψηλής ποιότητας θεσμό που από το 1993 αναδεικνύει τους πιο λαμπρούς Ελληνες επιστήμονες κάτω των 40 ετών, όπου κι αν εργάζονται στον κόσμο. Οι πέντε νέοι επιστήμονες που θα βραβευθούν στις 11 Ιουνίου στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, βρίσκονται στην κορυφή του τομέα τους, διαθέτουν ήδη παγκόσμια αναγνώριση και αποτελούν ελπίδα προόδου τόσο της επιστημονικής κοινότητας όσο και του Ελληνισμού, μιας και οι τέσσερις από τους πέντε ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό. Το ίδιο ισχύει και για τη συντριπτική πλειονότητα των 36 επιστημόνων που έχουν βραβευθεί από την αρχή του θεσμού έως σήμερα.

Τα «Επιστημονικά Βραβεία» του Ιδρύματος Μποδοσάκη αφορούν τους τομείς των Εφαρμοσμένων και Θετικών Επιστημών, των Κοινωνικών Επιστημών, της Ιατρικής και της Βιοϊατρικής. «Οι μέχρι σήμερα πολυάριθμες υποψηφιότητες των Ελλήνων επιστημόνων για τα Βραβεία αποδεικνύουν ότι υπάρχει πλούσια παραγωγή ελληνικού πνευματικού έργου, το οποίο και υψηλότατης στάθμης είναι και αναγνωρίζεται από όλα τα κορυφαία πνευματικά ιδρύματα του κόσμου, στα οποία διαπρέπουν οι Ελληνες επιστήμονες», λέει στην «Κ» ο κ. Δημήτρης Βλαστός, πρόεδρος του Ιδρύματος. Η ιστορία του Πρόδρομου Μποδοσάκη είναι μια από τις τυπικές ελληνικές ιστορίες των κατατρεγμένων Ελλήνων εμπόρων της Μικράς Ασίας που επιτυγχάνουν οικονομικά και κληροδοτούν στη συνέχεια μέσω των δωρεών τους την αξία της παιδείας στην αναδυόμενη κοινωνία του νεοελληνικού κράτους των αρχών του περασμένου αιώνα. Ο ίδιος ο Μποδοσάκης, έως το 1979 που πέθανε, άφησε σχολεία, νοσοκομεία, δωρεές προς το κράτος και ένα ίδρυμα του οποίου καταστατικός στόχος παρέμεινε η συνέχιση του κοινωφελούς έργου, ιδιαίτερα στον χώρο της παιδείας.

Οι «ιστορίες επιτυχίας» των Ελλήνων επιστημόνων που βραβεύονται από το Ιδρυμα επαναφέρουν στο προσκήνιο κάθε δύο χρόνια την αξία της γνώσης ως κινητήριας αξίας των Ελλήνων και αφηγούνται τις μορφές που παίρνει αυτή η αξία στις μέρες μας. Οι πέντε νέοι επιστήμονες που βραβεύονται φέτος έκαναν τις πρώτες τους σπουδές σε ελληνικά δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια και στη συνέχεια άνοιξαν πανιά προς την κορυφή του κλάδου τους, ο καθένας. Η επιστημονική τους δουλειά δεν απευθύνεται στη χώρα μας, αλλά στον κόσμο.

Ο Νίκος Παραγυιός δημιουργεί με την ομάδα του τεχνητή όραση, η Ελένη Τζαβάρα ανοίγει τον δρόμο για την θεραπεία σοβαρών ψυχικών ασθενειών, όπως αυτή της σχιζοφρένειας και της μανιοκατάθλιψης, ο Μάριος Αγγελέτος θέτει υπό νέο πρίσμα τα πιο σοβαρά μακροοικονομικά ερωτήματα, ο Μιχάλης Δαφέρμος βρήκε ένα δρόμο για την κατανόηση των μαύρων οπών στο Σύμπαν και ο Γεώργιος Κοντοπίδης βρίσκεται στην αιχμή της έρευνας για τα αντικαρκινικά φάρμακα.

Μιχάλης Δαφέρμος

Μελετά τις μαύρες τρύπες

Ο Μιχάλης Δαφέρμος σπούδασε Μαθηματικά στο Χάρβαρντ, από όπου πήρε το πτυχίο του το 1997 με διάκριση. Το ενδιαφέρον του για τη γενική θεωρία της σχετικότητας τον οδήγησε στη συνέχεια στο Πρίνστον, όπου πήρε διδακτορικό στα Μαθηματικά υπό την εποπτεία του καθηγητή Δημήτρη Χριστοδούλου. Δίδαξε πρώτα στο ΜΙΤ και τώρα βρίσκεται στο Κέμπριτζ.

Το επιστημονικό του έργο επικεντρώνεται στα θεμελιώδη ζητήματα της γενικής σχετικότητας, της επικρατούσας σήμερα φυσικής θεωρίας για την περιγραφή της βαρύτητας. «Μελετάω δηλαδή φυσικά προβλήματα που μπορούν όμως να διατυπωθούν ως αυστηρά μαθηματικά και να ερευνηθούν στη συνέχεια με μόνο εργαλείο τη μαθηματική απόδειξη, όπως ακριβώς έγινε στα πρώτα βήματα της επιστήμης και τις πρώτες θεωρίες της μαθηματικής φυσικής, όπως είναι η ευκλείδεια γεωμετρία και η υδροστατική», λέει ο ίδιος.

Βαρυτική κατάρρευση αστέρων και δημιουργία μαύρων οπών και βαρυτικών ιδιομορφιών, βαρυτική ακτινοβολία που εκπέμπεται και η αρχική ιδιομορφία που παρατηρείται στο απώτερο παρελθόν του Σύμπαντος, είναι τα θέματα που απασχολούν τον κ. Δαφέρμο. «Οι προβλέψεις αυτές αφορούν γεωμετρικές ιδιότητες των λύσεων των περίφημων εξισώσεων που ανακάλυψε ο Αϊνστάιν τον Νοέμβριο του 1915 και φέρουν έκτοτε το όνομά του, εξισώσεις που σχετίζουν την καμπυλότητα του χωρόχρονου με την ενέργεια–ορμή της ύλης. Η μαθηματική μελέτη της γενικής σχετικότητας ενώνει την αρχαία μαθηματική παράδοση της γεωμετρίας με τα μοντέρνα μαθηματικά όπως αυτά αναδείχτηκαν από τα τέλη του 17ου αιώνα και μετά», λέει. Τα θεωρήματα του κ. Δαφέρμου αποτελούν ίσως το πρώτο βήμα μιας μελλοντικής απόδειξης ότι οι μαύρες τρύπες είναι ευσταθείς και άρα είναι πραγματική η δυνατότητα πρόβλεψής τους. Εχει ακόμη μελετήσει το πρόβλημα της «εσωτερικής δομής» των μαύρων οπών, καταρρίπτοντας μια εικασία του διάσημου μαθηματικού Roger Penrose.

Ελένη Τζαβάρα

Νέοι θεραπευτικοί δρόμοι για σχιζοφρένεια

Οι ερευνητικές δραστηριότητες της Ελένης Τζαβάρα έχουν κοινό ιστό τη δημιουργία γνώσης που να επιτρέπει την παρασκευή νέων φαρμάκων για καλύτερη αντιμετώπιση ψυχιατρικών παθήσεων με έμφαση στην κατάθλιψη, τη μανιοκατάθλιψη και τη σχιζοφρένεια. Χρησιμοποιεί νευροχημικές και συμπεριφερικές μεθόδους με στόχο τη δημιουργία νέων φαρμακευτικών ουσιών, αλλά και την αναγνώριση νέων παθοφυσιολογικών μηχανισμών που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχους καινούργιας φαρμακολογικής στρατηγικής. Εδειξε για πρώτη φορά ότι υπάρχει ένα είδος ουσιών (ανταγωνιστές κανναβινοειδών) που καθορίζουν τη λειτουργία βασικών νευροχημικών κυκλωμάτων και συνδέονται με την επιβολή της λογικής πάνω στο συναίσθημα. Από τότε έχει αναγνωριστεί ως πρωτοπόρος στη στοχευμένη ανάπτυξη φαρμάκων στον συγκεκριμένο τομέα.

Η Ελένη Τζαβάρα σπούδασε στην Ιατρική Αθηνών από όπου πήρε το πτυχίο της το 1993, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης. Εργάζεται ως «ερευνητής 1ης Κατηγορίας» στο Inserm (Κρατικό Ιδρυμα Ερευνών Υγείας της Γαλλίας), ενώ έχει παράλληλο ακαδημαϊκό τίτλο στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. «Η μελέτη και η φαρμακευτική αντιμετώπιση γνωσιακών δυσλειτουργιών πρέπει να βρίσκονται στο κέντρο της στοχευμένης ανάπτυξης φαρμάκων για ψυχικές παθήσεις. Το έχουμε ήδη δει να ισχύει σε πειραματόζωα», λέει. Ως αποτέλεσμα, της δουλειάς της, τουλάχιστον μία φαρμακευτική εταιρεία έχει αρχίσει ανάπτυξη νέων φαρμάκων για την αντιμετώπιση της μανιοκατάθλιψης.

Γεώργιος Κοντοπίδης

Σχεδιάζει φάρμακα κατά του καρκίνου

Ο Γεώργιος Κοντοπίδης γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Χημικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Αφού πρώτα ολοκλήρωσε τη στρατιωτική θητεία του, συνέχισε τις σπουδές του στη Γλασκώβη από όπου έλαβε μάστερ στον τομέα της Βιοτεχνολογίας.

Η ερευνητική του καριέρα στη στοχευμένη ανάπτυξη φαρμακευτικών ουσιών ξεκίνησε με το διδακτορικό στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, μελετώντας ουσίες και πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην ανοσοκαταστολή. Η εργασία αυτή άνοιξε την προοπτική για αντικατάσταση της ανοσοκατασταλτικής ουσίας «κυκλοσπορίνη», η οποία είναι το πρώτο σε χρήση φάρμακο, παγκοσμίως, στις μεταμοσχεύσεις.

Συνέχισε την ερευνητική του δουλειά μελετώντας τον τρόπο σύνδεσης μικρών μορίων με πρωτεΐνες. «Σχεδιάζουμε και παρασκευάζουμε φαρμακευτικές ουσίες για την καταπολέμηση του καρκίνου, που μελετώνται στη συνέχεια σε προκλινικές και κλινικές δοκιμές», εξηγεί ο ίδιος. «Οι μελέτες αυτές οδηγούν ακόμα στη βελτίωση χαρακτηριστικών ήδη υπαρχουσών φαρμακευτικών ουσιών», συμπληρώνει.

Η συστηματική μελέτη του στον τομέα του σχεδιασμού μορίων οδήγησε στη βελτίωση της δραστικότητας και της εκλεκτικότητας των υπαρχουσών φαρμακευτικών ουσιών, η οποία έχει ως αποτέλεσμα λιγότερες παρενέργειες και μειωμένη τοξικότητα του φαρμάκου.

Μάριος Αγγελέτος

Ανατρέπει πεποιθήσεις για την οικονομία

Θεωρείται ένας από τους πλέον διακεκριμένους μακροοικονομολόγους της γενιάς του. Η έρευνά του σε θέματα μακροοικονομικής θεωρίας και πολιτικής έχει δημοσιευθεί στα πλέον έγκυρα διεθνή επιστημονικά περιοδικά του κλάδου του, ενώ έχει δώσει πάνω από 80 διαλέξεις τόσο σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης όσο και σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια. Η εργασία του κ. Αγγελέτου χαρακτηρίζεται από μια διαρκή προσπάθεια να αντιστρέψει το πρίσμα της κυρίαρχης οπτικής, να ανατρέψει τα στερεότυπα στην επιστήμη του και να αναδείξει τις σκοτεινές εκείνες πλευρές της, που όμως διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της οικονομίας. Από την αρχή ακόμη της ερευνητικής του δραστηριότητας, ο κ. Αγγελέτος προτείνει λύσεις ή οπτικές που οι κυρίαρχοι οικονομικοί και πολιτικοί κύκλοι των ημερών μας θεωρούν είτε παράδοξες είτε αγνοούν.

Εκανε την αρχή σε νεαρή ηλικία –λίγο μετά το διδακτορικό του– στις έρευνές του για τον ρόλο της πληροφόρησης στις οικονομικές κρίσεις, επισημαίνοντας ότι ενώ η κοινή λογική θεωρεί ότι όσο καλύτερη είναι η πληροφόρηση των επενδυτών, των επιχειρήσεων και των καταναλωτών σε μια οικονομία, τόσο πιο αποδοτική η λειτουργία της οικονομίας στο σύνολό της, μπορεί τελικά να συμβαίνει το αντίθετο. «Περισσότερη πληροφόρηση σε περιόδους κρίσεων μπορεί να ξεκινήσει ένα άσχημο “ντόμινο εφέκτ”: Επενδυτές που έχουν σχετικά καλές προσδοκίες για τα θεμελιώδη στοιχεία της οικονομίας μπορεί να αρχίσουν να αποσύρονται από την αγορά, προκαλώντας και άλλους επενδυτές να αποσυρθούν φοβούμενοι τις βραχυπρόθεσμες απειλές», εξηγεί ο κ. Αγγελέτος, ο οποίος διδάσκει στο ΜΙΤ.

Νίκος Παραγυιός

Επεκτείνει τα όρια της όρασης

Οι ερευνητικές δραστηριότητες του δρος Νίκου Παραγυιού μπορούν να συνοψιστούν σε μία φράση: δημιουργία μαθηματικών μοντέλων και υπολογιστικών λύσεων που επιτρέπουν την κατανόηση του περιβάλλοντος μέσω εικόνων από υπολογιστές, με στόχο την αναπαραγωγή του ανθρώπινου συστήματος όρασης. Ο Νίκος Παραγυιός και η ομάδα του προσπαθούν να καταλάβουν τη λειτουργία των βιολογικών οργανισμών και να κατασκευάσουν συστήματα αυτόματης διάγνωσης των ασθενειών τους μέσω επεξεργασίας ιατρικών εικόνων και σημάτων. Παράλληλα ενδιαφέρεται για τη δημιουργία αυτόνομων συστημάτων μηχανικής όρασης, με στόχο τη βοήθεια αντίληψης, προσανατολισμού και επικοινωνίας με το περιβάλλον για ανθρώπους με περιορισμένες οπτικοακουστικές δυνατότητες.

«Προσπαθούμε να εισαγάγουμε νέα μαθηματικά μοντέλα, νέους τρόπους αντιστοίχισης μεταξύ αυτών των μοντέλων και της διαθέσιμης οπτικής πληροφορίας και νέες τεχνικές για τις υπολογιστικές λύσεις του βέλτιστου δυνατού συσχετισμού μεταξύ του μοντέλου και της οπτικής πληροφορίας», εξηγεί. «Μερικές από τις εφαρμογές στον τομέα της μηχανικής όρασης είναι η βελτιστοποίηση της ποιότητας των εικόνων/φωτογραφιών από κινητά τηλέφωνα, η αυτόματη μετάφραση της γλώσσας των κωφάλαλων, η τρισδιάστατη εξαγωγή και αναπαράσταση πραγματικών περιβαλλόντων μέσω εικόνων. Στον τομέα της ιατρικής, αυτά μεταφράζονται σε έγκαιρη ανίχνευση καρδιοπαθειών, μελέτη μυασθενειών και πώς επιδρούν στο μυϊκό σύστημα, εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τη συσχέτιση γονιδιωμάτων και εικόνων μαγνητικής και λειτουργικής διάχυσης στην περίπτωση νευρολογικών ασθενειών ».

Ο Νίκος Παραγυιός γεννήθηκε στη Ρόδο το 1972 από Καρπάθιους γονείς. Το 2007 ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Yale, ενώ το 2008 η ερευνητική του ομάδα εντάχθηκε ως τμήμα του Γαλλικού Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, ένα από τα πλέον διακεκριμένα στον κόσμο.

Advertisements
  1. Onomazomai Junior kai eimai 15 xronon. Dimiourgisa ena site me thema tin epikairotita mesa apo ta matia enos paidiou… Tha ta leo ola exo apo ta dontia xoris fovo kai pathos…gia na deite to site kante klik sto onoma mou(Junior) stin arxi tou sxoliou…Perimeno ipostirixi… thnx!

    • S G
    • 2 Ιουνίου 2008

    Ενδιαφεροντα παραγματα αλλα αναρωτιεμαι κυριε Τσιμιτακη αν ρωτησες τον γιωργο-μαριο αγγελετο αν συμφωνει με την περιγραφη που εκανες:

    «προτείνει λύσεις ή οπτικές που οι κυρίαρχοι οικονομικοί και πολιτικοί κύκλοι των ημερών μας θεωρούν είτε παράδοξες είτε αγνοούν»

    ποιες ειναι αυτες ακριβως και πως του εδωσαν δουλεια στο ΜΙΤ αν ειναι τοσο αντιθετος στους κυριαρχους οικονομικους κυκλους των ημερων μας?

  2. @SG όπως βλέπεις απέφυγα να μπώ στην ουσία της δουλειάς του Αγγελέτου. Το παράδοξο στις εργασίες του βρίσκεται στις αντιστροφές του πρίσματος που προκαλεί βάζοντας «ψυχολογικές» παραμέτρους, όταν ας πούμε μιλάει για το ρόλο της πληροφόρησης στην αγορά, ή όταν ισχυρίζεται οτι μια αμυντική οικονομική πολιτική μπορεί στην πραγματικότητα να ενισχύσει μια κερδοκοπική επίθεση. Αγνοια στο σχεδιασμό οικονομικής πολιτικής του γεγονότος οτι το κλίμα σε μια χώρα δεν είναι θετικό παρά την θετική πληροφόρηση των επενδυτών κοκ. Ελπίζω να μην έχει πολιτικό περιεχόμενο η ερώτηση σου. Να μην ρωτάς δηλαδή αν συμφωνώ κιόλας με τον Αγγελέτο. Δημοσιογραφικά είναι σωστοί οι χαρακτηρισμοί νομίζω.

    • S G
    • 2 Ιουνίου 2008

    οχι οικονομικο περιεχομενο εχει. η ασυμμετρη πληροφορηση ειναι εντελως mainstream οικονομικα (το καλυτερο δειγμα γιαυτο ειναι οτι ο κλαδος πηρε Νομπελ εδω και καιρο. τα νομπελ οικονομικων ειναι διαβοητα αργα στο να δοθουν). Η δουλεια του Αγγελετου ειναι σε εντελως συνηθισμενο κλαδο των οικονομικων, με μερικα αντιδιαισθητικα αποτελεματα βεβαια (αν δεν ηταν ενδιαφεροντα δεν θα δημοσιευονταν τοσο καλα).

    Δεν λεω οτι ο ανθρωπος δεν ειναι καλος, ειναι πιθανοτατα ο,τι καλυτερο εβγαλαν τα οικονομικα στην Ελλαδα εδω και δεκαετιες. Απλα λεω οτι ειναι ανακριβεια να παρουσιαζεται σαν περιθωριακος (με την καλη εννοια) ή περιεργος. Κανονικοτατα οικονομικα κανει και γιαυτο και βρηκε δουλεια σε τοσο δυνατο πανεπιστημιο. Απλα ο κοσμος (και οι δημοσιογραφοι) φαινεται να μην εχουν καταλαβει τι ακριβως κανουν τα οικονομικα σημερα.

    Δεν με βρισκει γενικα συμφωνο η ταση να παρουσιαζεται κατι ως ανατρεπτικο στα οικονομικα για να φαιενται ενδιαφερον, γιατι υπονοει οτι το μεηνστρημ ειναι προκατηλλειμενο και παλιομοδτιικο. Αυτο δεν ισχυει, ο μεσος assistant prof σε καλο πανεπιστημιο σημερα κανει πολυ ενδιαφεροντα πραγματα…

  3. @SG Εντάξει, προφανώς δεν είμαι οικονομολόγος, ούτε έχω μελετήσει αυτά τα θέματα και γι’αυτό επαναλαμβάνω οτι αποφεύγω να μπώ στην ουσία, εντούτοις έχω την εντύπωση οτι τα στοιχεία της δουλειάς του Αγγελέτου δεν είναι ακριβώς το κυρίως πιάτο των υπουργείων οικονομικών ανα τον κόσμο ή των μεγάλων τραπεζών. Πιθανολογώ πως υπάρχει μια λογική απόσταση ανάμεσα στην κυρίαρχη πρακτική εκ μέρους πολιτικών και οικονομικών φορέων και ακαδημαικής έρευνας. Υπο αυτή την έννοια η δουλειά του Αγγελέτου (προφανώς και άλλων ακαδημαικών) προσπαθεί να ανατρέψει (η να προεκτείνει τα όρια, να δοκιμάσει) την κυρίαρχη οπτική. Οταν για παράδειγμα μιλάει για το ρόλο της οικονομικής πολιτικής στην εξομάλυνση των οικονομικών διακυμάνσεων, τον συντονισμό των αγορών, την αποφυγή οικονομικών κρίσεων, και την αναδιανομή του εισοδήματος, φαντάζομαι πως πολλοί υπουργοί οικονομικών θα τον ακούνε σαν εξωγήινο. Φαντάζομαι το ίδιο θα ισχύει και για άλλους. Επίσης όταν ισχυρίζεται οτι: «Ακόμη και εάν όλοι οι επενδυτές και επιχειρηματίες έχουν θετική πληροφόρηση για τα θεμελιώδη στοιχεία της οικονομίας, όσο αυτό το γεγονός δεν είναι πασιφανές, ο κάθε ένας από αυτούς μπορεί να φοβάται ότι οι άλλοι έχουν αρνητική πληροφόρηση και αυτό μπορεί να οδηγήσει τον κάθε ένα από αυτούς να μείωσει την επενδυτική και επιχειρηματική του δραστηριότητα, φέρνοντας την οικονομία σε ύφεση παρά το ότι τα θελειώδη στοιχεία της οικονομίας είναι θετικά», φαντάζομαι οτι και αυτό θα ακούγεται κάπως αιρετικό. Με όλα τα παραπάνω θέλω να πώ οτι δεν είναι λάθος ένας δημοσιογράφος να χαρακτηρίζει ανατρεπτική ή καινοτόμα αν θές τη δουλειά ενος νέου οικονομολόγου, ο οποίος μάλιστα είναι οτι πιο λαμπρό (πιθανόν) έχει να επιδείξει η χώρα και του οποίου οι απόψεις δοκιμάζουν την κυρίαρχη πρακτική. Μπορεί να ενοχλεί ανθρώπους του συγκεκριμένου χώρου που -δικαίως απο την πλευρά τους- διακρίνουν λανθασμένες απλουστεύσεις, αλλά ελπίζω οτι εξάπτει το ενδιαφέρον των αναγνωστών που δεν ανήκουν στο συγκεκριμένο χώρο με ένα δόκιμο τρόπο. Τέλσοπαντων, πολλά λέω, πάλι. Θα επιδιώξω να δώ απο κοντά τον Αγγελέτο. Κάθε παρατήρηση/πρόταση/επισήμανση κλπ δεκτή με ευχαρίστηση.

    • stinathina
    • 3 Ιουνίου 2008

    Χαίρετε! Καλά όλα αυτά και αυτές οι βραβεύσεις είναι δείγμα καλής θέλησης πλην όμως ξεπερασμένες. Δεν σου κρύβω πως τις θεωρώ ενοχλητικές. Εξηγούμαι εν τάχει, αν το κείμενο στερείται χιούμορ είναι και λόγω βιασύνης αλλά νομίζω αξίζει να γράψω δυό λόγια. Δε ξέρω σε τι σκοπεύει η βράβευση ούτε σε τι συνίσταται (δυστυχώς δε μας το είπες..) αλλά μου φαίνεται πως το Ίδρυμα θα μπορούσε να κάνει πιο εμπνευσμένες κινήσεις σε τομείς που έχουμε νευραλγικά κενά. Όταν ο Ευγενίδης κι ο Μποδοσάκης έκαναν όσα έκαναν η Ελλάδα ήταν τελείως απομονωμένη, τωρα όμως μοιάζει αρκετά εύκολο οι Έλληνες να πάνε σε σχολές του Εξωτερικού και εκεί να διαπρέψουν αν μπορούν και θέλουν. (Παρ’ επιπτόντως τα παιδιά αυτά κατά πάσα πιθανότητα δε θα γυρίσουν πίσω κι αυτό λόγω της κατάστασης στα Ελληνικά Πανεπιστήμια..) Άλλοι τομείς όμως δεν έχουν κάνει αντιστοιχη πρόοδο.. δε προλαβαίνω να πω πιο πολλά.. ας προτείνω και κάτι γιατί αυτό είναι το θέμα.
    Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ετοιμολογικό λεξικό, η Ακαδημία Αθηνών κάνει τώρα ένα χρηστικό λεξικό σα του Μπαμπινιώτη αλλά το λεξικό της Ιστορίας της Ελληνικής Γλώσσας το εγκατελειψε λόγω έλλειψις πόρων… Η Ελληνική γλώσσα δεν είναι κτήμα μόνο των Βλαμμένων νεοΕλλήνων, έιναι παγκόσμιο αγαθό και εξαιρετικό εργαλείο σκέψης και μνήμης, είναι μια αποθήκη στοχασμού και εμπειρίας, ένα τεκμήριο της ανθρώπινης απορίας απέναντι στον κόσμο. Ένα ακόμα είναι ότι στην Ελληνική δεν έχουμε γραμματοσειρές φτιαγμένες σοβαρά και σωστά για τα ελληνικά κείμενα το πρόβλημα είναι σοβαρο και μια γραμματοσειρά θέλει χρόνια για να σχεδιαστεί σωστά, οι γραμματοσειρές που έχουμε είναι από προσαρμογές διεθνών γραμματοσειρών το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό απ’ όσο μπορεί κανείς να φανταστεί. τα γράμματα που γράφω αυτή την στιγμή είναι άθλια πραγματικά αλλά το χουμε δεχτεί ως έχει.. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια και δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοια όπου υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι(;) Άλλο.. Η χώρα μας έχει πολλόυς μετανάστες, η ένταξη τους είναι απαραίτητη για να υπάρξη κοινωνική ειρήνη και δικαιοσύνη, χρειάζονται τα παιδιά τους κι αυτοί ειδική βοήθεια για να μάθουν ελληνικά αλλιώς δε θα μπορούν να ανέλθουν κοινωνικά ενώ μπορούν να προσφέρουν, δε θα μπορούν να επικοινωνήσουν και να καταλάβουν και να γίνουν κατανοητοί ως εκ τούτου θα είναι έρμαιοι στο φόβο και τις διάφορες προπαγάνδες(..) και στην βία.. γιατί το ίδρυμα δεν κάνει μια προσπάθεια να βγει από την εύκολη λύση να βραβεύει απλώς μια εθνική υπερηφάνεια που το έχει λιγότερο ανάγκη όταν υπάρχουν σημαντικά κενά μέσα στην κοινωνία; Τους ευχαριστούμε θέλουμε να συνεχίσουν αλλά αυτή η βραβευση δεν δε ξέρω αν σημαίνει κάτι για τον τόπο, ο οποίος καίγεται, το οποίο σημαίνει ότι μπορούν να προσφέρουν με λίγη εμπνευση και έρευνα «τρομάκτικά» και να χαρούν και οι ίδιοι πολύ περισσότερο τους καρπούς, συχνά δε με λίγο κόστος αν στοχεύσουμε σώστα και μακριά με τρυφερότητα για το ανθρώπινο δράμμα, με ελπίδα για το μέλλον μπορούν να γίνουν θαύματα. Δυστυχω΄ς η Ελλάδα στερείται σε όλα τα επίπεδα ευρηματικότητας.. Τι νόημα έχει η ζωή μας έτσι; Χωρίς τόλμη..
    Τα παραδείγματα που έδωσα αφορούν στην γλώσσα δεν είμαι φιλόλογος, δεν είμαι ελληνοχτυπημένος απλά διάλεξα ένα πεδίο που νομίζω σημαντικό και δεν με αφορά
    (είμαι εικαστικός) για να μην υπάρχει υποψία συνδικαλισμού.
    Κε Τσιμιτάκη Δημοσιογράφος είσαστε σκέφτηκα πως αντί να λέτε μόνο μπράβο πρέπει να δώσετε στο Ίδρυμα και κάποιο feedback.
    Χαίρετε

    • S G
    • 4 Ιουνίου 2008

    «έχω την εντύπωση οτι τα στοιχεία της δουλειάς του Αγγελέτου δεν είναι ακριβώς το κυρίως πιάτο των υπουργείων οικονομικών ανα τον κόσμο ή των μεγάλων τραπεζών»

    των μεγαλων τραπεζων μαλλον ειναι, μια και οι μεγαλες τραπεζες προσλαμβανουν πολυ καλους οικονομολογους απο πανεπιστημια σαν αυτο πυο διδασκει ο κ. Αγγελετος. Αν μιλας για υπουργεια οικονομικων, εξαρταται παλι για ποια χωρα μιλαμε (το ελληνικο ΥΠΕΘΟ δεν εχει πολλους αποφοιτους του ΜΙΤ να πω την αληθεια). Αυτο που καταληγουμε ομως ειναι οτι πολλες υπηρεσιες δεν εχουν αρκετα καλη προσβαση στην συγχρονη οικονομικη ερευνα, οχι οτι η δουλεια του Αγγελετου ειναι «περιθωριακη» στην συγχρονη οικονομικη ερευνα.

    «Οταν για παράδειγμα μιλάει για το ρόλο της οικονομικής πολιτικής στην εξομάλυνση των οικονομικών διακυμάνσεων, τον συντονισμό των αγορών, την αποφυγή οικονομικών κρίσεων, και την αναδιανομή του εισοδήματος, φαντάζομαι πως πολλοί υπουργοί οικονομικών θα τον ακούνε σαν εξωγήινο.»

    καλα αυτο ειδικα δεν ισχυει καθολου θα ελεγα, σχεδον καθε υπουργος οικονομικων πιστευει στην αξια των επεμβασεων, ακομα και αν δεν εχει καμμια στηριξη απο την επιστημη. Μαλιστα θα ελεγα οτι η δουλεια του Αγγελετου δεν σχετιζεται τοσο με αυτα τα θεματα, τουλαχιστον οχι τοσο οσο η δουλεια αλλων, αρκετα προγενεστερων οικονομολογων.

    «Μπορεί να ενοχλεί ανθρώπους του συγκεκριμένου χώρου που -δικαίως απο την πλευρά τους- διακρίνουν λανθασμένες απλουστεύσεις, αλλά ελπίζω οτι εξάπτει το ενδιαφέρον των αναγνωστών»

    το εξαπτει, αλλα με εναν τροπο που ισως κανει ζημια: πιστευοντας οτι οικονομικα σημερα ειναι αυτο που βλεπει κανεις να στηριζουν μη οικονομολογοι (υπουργοι κτλ) δινεις λιγο το συμπερασμα οτι οι «πολλοι» οικονομολογοι κανουν βαρετη δουλεια και δεν ξερουν τι τους γινεται, σε αντιδιαστολη με τον Χ ή ψ «περιθωριακο» πχ Αγγελετο. Ενω το νοημα που θα επρεπε να βγει ειναι οτι οικονομικα σημερα ειναι ακριβως αυτο που κανει ο Αγγελετος (και τοσοι αλλοι) και οχι τα πολιτικοποιημενα απλουστευτικα βαρετα μη-επιστημονικα λογια που ακουγονται στην δημοσια συζητηση.

    «Θα επιδιώξω να δώ απο κοντά τον Αγγελέτο.»

    ρωτα τι γνωμη εχει για το επιπεδο των οικονομικων σπουδων στην Ελλαδα (συγκριση ΟικΠανΑθηνων και ΜΙΤ ας πουμε?), τι γνωμη εχει για τα οικονομικα επιχειρηματα που πεφτουν στον δημοσιο διαλογο της ελλαδας (απο ολα τα κομματα) κτλ Αν δεν απαξιησει να ασχοληθει με τετοια πραγματα θα εχουν πλακα οι απαντησεις του.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: