Πρόταση Πρωτοβουλίας για την οργάνωση διαδήλωσης

ΑθήναιοςΠριν λίγο μου επιβεβαίωσαν συνάδελφοι από τον ΣΚΑΙ ότι το υπουργείο δικαιοσύνης ετοιμάζεται να φέρει νόμο τον επόμενο μήνα στη βουλή για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο. Σε αυτό θα περιλαμβάνονται και οι επίμαχες διατάξεις για τον έλεγχο των blogs που δημοσίευσε προχτές ο Ελεύθερος τύπος. Κατόπιν τούτου, είναι σαφές ότι όλα όσα φοβόμασταν και αναλύαμε όλες αυτές τις μέρες είναι αλήθεια. Δεν μπορούμε να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια και να παραχωρήσουμε αμαχητί τις ελευθερίες μας σε αυτούς που όπως εύστοχα επεσήμανε ο Vrypan, διάβαζαν το press-gr, το έγραφαν, οι ίδιοι το ανέδειξαν και οι ίδιοι άνθρωποι τώρα το κατηγορούν. Η ίδια συνομοταξία δηλαδή ανθρώπων που απαξιώνουν το λειτούργημα της δημοσιογραφίας, που οδηγούν την κοινή γνώμη στην παθητικοποίηση που συναλλάσσονται με διεφθαρμένους πολιτικούς και δημιουργούν με το φτηνό τους θέαμα συνθήκες απαξίωσης της πολιτικής, που καλλιεργούν συστηματικά τα πιο φτηνά ένστικτα του κόσμου, παραδίδοντας τον στα χειρότερα πολιτικά αντανακλαστικά. Βασει του ανοιχτού διευκρινιστικού και επεξηγηματικού κειμένου που δημοσίευσε ο Νίκος Δρανδάκης και του καλέσματος του Nefelika που έχει ήδη βρει απήχηση σε μια σειρά από bloggers, βασισμένοι εν πολλοίς στην ανάλυση του elawyer και τις απόψεις του Γιώργου κατά της περιστολής των ελευθεριών, επαναδιατυπώνω το κείμενο διαμαρτυρίας και την πρόσκληση σε διαδήλωση ως εξής:

Κάλεσμα σε σύσταση πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και της ελευθερίας του λόγου στο Διαδίκτυο

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε εμβρόντητοι να εκτυλίσσεται στις οθόνες μας, επ’αφορμής της εισαγγελικής έρευνας για την λειτουργία του «κίτρινου» blog press-gr, μια απόπειρα φίμωσης των blogs και περιστολής της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο.
Ενα θέατρο του παραλόγου με πολιτικούς και δημοσιογράφους που έχουν ουσιαστική άγνοια του internet και των νέων Μέσων κατακεραυνώνουν αυτήν την ελευθερία με την ίδια ευκολία με την οποία καθορίζουν την ενημέρωση του Ελληνικού λαού εδώ και πάρα πολλά χρόνια με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα.
Εδώ και πολύ καιρό έχουμε αντιληφθεί ότι η κυβέρνηση και συγκεκριμένοι μηχανισμοί της διοίκησης (δικαστικοί-αστυνομικοί) ενοχλούνται από την πλουραλιστική και εν πολλοίς ανεξέλεγκτη διαρκή συζήτηση που διεξάγεται μεταξύ πολιτών στο διαδίκτυο, προσδίδοντας ζωντάνια στον δημόσιο διάλογο επαναφέροντας την κοινή γνώμη σε ενεργό δράση, αλλάζοντας συχνά την ατζέντα του διαλόγου αυτού και προσθέτοντας φωνές που δεν θα μπορούσαν αλλιώς να υπάρξουν.
Θεωρούμε πως είτε επιβεβαιωθούν οι κατηγορίες που αποδίδονται στο press-gr, είτε όχι, δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος να αναθεωρηθεί το νομικό καθεστώς ελευθερίας που διέπει αυτή τη στιγμή τις επικοινωνίες στο διαδίκτυο, προστατεύοντας την ανωνυμία και την αυτοδιάθεση των πληροφοριών καθενός, όπως άλλωστε διεθνώς ισχύει, με εξαίρεση λίγα αυταρχικά, απολυταρχικά και αντιδημοκρατικά καθεστώτα.

Επειδή φρονούμε ότι τόσο οι πολιτικοί όσο και ο περισσότερος κόσμος αγνοεί τι είναι και τη λειτουργία επιτελούν τα blogs αισθανόμαστε την ανάγκη να εξηγήσουμε τα παρακάτω:

1. Τα blogs είναι διάλογος – ελεύθερος, ανεμπόδιστος ανάμεσα σε πολίτες, μέσω του διαδικτύου.

2. Τα blogs είναι μια ανοιχτή διαρκής πρόσκληση σε διάλογο κάθε είδους, σε διαφωνία, και επικοινωνία, από την κοινωνία και προς αυτήν που βασίζεται στις δυνατότητες που δίνουν τα νέα μέσα επικοινωνίας, διαθέσιμα σε όλο και περισσότερους ανθρώπους.

3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή είναι αυθεντικές φωνές της ίδιας της κοινωνίας και ως τέτοιες, την επαναφέρουν στο προσκήνιο του δημοσίου διαλόγου.
Απόδειξη αυτού αποτελούν τόσο η υπόθεση της Αμαλίας Καλυβίνου, η οποία επανέφερε στο προσκήνιο το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα της δημόσιας υγείας, όσο και η υπόθεση των βασανισμών στα Αστυνομικά τμήμα αλλά και τόσες άλλες υποθέσεις που η «συντεταγμένη» ενημέρωση αδυνατούσε να καλύψει. Τα blogs είναι η επιστροφή της κοινής γνώμης στον δημόσιο διάλογο που μέχρι σήμερα επιτελούνταν μοναχά μεταξύ πολιτικών, δημοσιογράφων και παραγόντων.

4. Τα blogs διεκπεραιώνουν το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του με όποιο τρόπο επιθυμεί. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε. Υπό αυτή την έννοια υποβοηθούν την δημοκρατική διαδικασία της ενημέρωσης και του διαλόγου δημιουργώντας έναν πλουραλισμό που όμοιο του δεν έχουμε ζήσει ποτέ ως σήμερα, αποκαλύπτοντας μας διαστάσεις που αγνοούσαμε και λειτουργώντας τελικά συνεκτικά.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες – τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη για ότι αυτός επιθυμεί.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν, να την ελέγξουν, ή να την καταστείλουν.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν επαρκείς διαδικασίες για την δίωξή του. Περαιτέρω νομοθετικές ρυθμίσεις δεν μπορεί παρά να δημιουργήσουν περιβάλλον λογοκρισίας. Η Ελληνική κοινωνία δεν έχει κανένα όφελος από μια τέτοια εξέλιξη.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger και όπως η διεθνής εμπειρία δείχνει απαραίτητη προϋπόθεση για την έκφραση των απόψεων του σε πολλές περιπτώσεις.

Διεκδικούμε

-Να μην γίνουν αφορμή οι πρόσφατες καταγγελίες μεμονωμένων περιπτώσεων για την καταπάτηση της ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο και τη χώρα μας η οποία ούτως ή άλλως δεν έχει καλές επιδόσεις σε αυτό τον τομέα.
-Να μην περάσει η δρομολογημένη ρύθμιση του υπουργείου δικαιοσύνης για έλεγχο των blogs δια του ορισμού ενός υπεύθυνου κατά το νόμο.
-Να καταλάβει η πολιτεία ότι είναι τεχνικά αδύνατο να εφαρμόσει κατασταλτικές μεθόδους. Αντ’αυτού προνοιακές πολιτικές οι οποίες θα καταπολεμούν το ψηφιακό χάσμα, θα παρέχουν πρόσβαση σε όλο και περισσότερους ανθρώπους στην κοινωνία της πληροφορίας και της γνώσης καθώς και η ενθάρρυνση πρωτοβουλιών που ενισχύουν την ποιότητα του διαλόγου αυτού θα έχουν σίγουρα πολύ καλύτερα αποτελέσματα στην ωρίμανση του ελληνικού διαδικτύου αλλά και του δημόσιου διαλόγου και της ενημέρωσης στη χώρα μας.
-Διεκδικούμε ακόμα την καταπολέμηση των φαινομένων διαφθοράς, αδιαφάνειας, συναλλαγής που υποβοηθούν την ανάπτυξη φαινομένων τύπου press-gr καθώς και της λαϊκιστικής, κίτρινης δημοσιογραφίας, από όποιο μέσο κι αν εκφράζεται.

Καλούμε

Τα πολιτικά κόμματα, τις Μη κυβερνητικές Οργανώσεις υπεράσπισης δικαιωμάτων, τις Ενώσεις Συντακτών, τους εργαζόμενους στα επαγγέλματα επικοινωνίας πάσης φύσεως και κυρίως τους πολίτες σε διαδήλωση την Κυριακή 9 Μαρτίου με αποκριάτικες μάσκες στην πλατεία Συντάγματος, έξω από το κοινοβούλιο, προκειμένου ειρηνικά να υπερασπισθούμε το δικαίωμα μας να είμαστε και λέμε ότι θέλουμε. Μην έχετε καμιά αμφιβολία. Οι πραγματικοί μασκαράδες δεν χρειάζονται κάτι παραπάνω απο γραβάτες και κοστούμια. Και δεν θα είναι ανάμεσα μας.


Για την οργάνωση της πρωτοβουλίας:

Όσοι συμφωνούμε με το πλαίσιο το υπογράφουμε και συστήνουμε επιτροπή πρωτοβουλίας. Η επιτροπή ανοίγει νέο blog που θα μπορούσε να λέγεται: «Όχι στο όνομα μας», ή «Ανώνυμοι» ή κάτι τέτοιο. Εκεί γίνεται η τελική επεξεργασία του κειμένου της πρωτοβουλίας, καθώς και ο ορισμός των διαδικαστικών θεμάτων που αφορούν την διαδήλωση. Από εκεί επίσης απευθύνεται κάλεσμα σε συντεταγμένες συλλογικότητες, όπως κόμματα και ΜΚΟ, γράφονται και αποστέλλονται δελτία τύπου και γενικά διεκπεραιώνεται ο συντονισμός. Προτίθεμαι βεβαίως να το στήσω και να το τρέξω όσο περισσότερο μπορώ. Ελπίζω οτι συλλογικότητες, όπως οι Φιλελεύθεροι, τα δίκτυα indy και indymedia, κόμματα όπως ο ΣΥΝ, το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ, μκο, όπως η διεθνής αμνηστία, η ΕΣΗΕΑ και άλλοι θα ανταποκριθούν.
Διαβάστε ακόμα:

Oneiros
Τον ΑΝemos
Τον Chaka-Khan στο arxediaMEDIA
Τον Argos
Τον Γιώργο Μαργαρίτη
Την Penguin Witch
Την Magica
Το metablogging.gr

Τον Old Boy
H φωτό είναι απο το blog του Αθήναιου

Advertisements
    • Aθήναιος
    • 26 Φεβρουαρίου 2008

    «Είμαστε Ψευδώνυμοι, όχι ανώνυμοι» κάτι τέτοιο ακούγεται καλύτερο.

  1. Τι σου είναι αυτοί οι bloggers …Μια κουβέντα κάνεις μαζί τους και πάνε και την bloggάρουν! Θα διαβάσω αργότερα το υπόλοιπο άρθρο. Τώρα το έφτασα ως τα λόγια του vrypan.

  2. Ψευδώνυμοι όλης της μπλογκόσφαιρας ενωθείτε ;-)

  3. Οι ιδέες αναπτύσσονται όταν υπάρχει ελευθερία και αρχίζουν να απειλούνται όταν ξαφνικά η κυβέρνηση έχει μια ιδέα για το τι είναι ελευθερία. Το διαδύκτιο δεν χρειάζεται ούτε μπάτσους, ούτε κουκουλοφόρους. Διαδώστε το

    • S G
    • 27 Φεβρουαρίου 2008

    μα καλα, για ενα αυστηρα μπλογκικο ζητημα θα κατεβειτε στους δρομους? αμαν πια με τις διαδηλωσεις, δεν αφηνουμε καλυτερα την πολη λιγο ησυχη?

    υπογραφες, διαμαρτυρια σε καθε ιτολογιο, αυτα φτανουν.

  4. Ματθαιε, παρατηρηση μια για αρχη, προσθεσε και το ΚΚΕ στα κομματα. Για τα υπολοιπα θα δεις pingback σε λιγο.

  5. θα ειμαι μεσα στην ολη κινηση,αρκει να μην εμπλακουν κομματα και παραταξεις….

  6. για ενα αυστηρα μπλογκικο ζητημα
    Κάνεις λάθος’ ζήτημα ελευθεροτυπίας είναι, πρώτα απ΄όλα, κι αγγίζει εξίσου τους επαγγελματίες δημοσιογράφους όσο και τον κάθε πολίτη.

    αμαν πια με τις διαδηλωσεις, δεν αφηνουμε καλυτερα την πολη λιγο ησυχη?
    Ποιά πόλη; Την ιδεατή, ή αυτή στην οποία ζούμε και πληρώνουμε δημοτικούς φόρους;

  7. WE RE IN

  8. bloggers-anonymous ?

    *Να στηθεί πάραυτα το blog
    *Να δηλώσουν συμμετοχές εδώ οι εθελοντές-διαχειριστές του blog (count me in)

    Και από κει και πέρα, μέσα στο νέο blog :

    *Να γραφεί «μανιφέστο» (έχουμε ήδη μια εξαιρετική βάση και δεν είναι blogiko το ζήτημα, είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)
    *Να σχεδιαστεί ένα νέο banner
    *Αποστολή chain-mails και chain-sms

    ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ Η ΘΡΑΣΕΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗ ΝΑ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΘΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ

  9. Count me in αν και πιστεύω ότι τον τελευταίο καιρό το έχω κόψει το άθλημα :(.
    Όπως και να’χει for the shake of the old good times και φυσικά την Ελευθερία…

    BTW μήπως πέραν από τις εγχώριες οργανωμένες δυνάμεις, να συζητηθεί το ζήτημα και με το ΕFF???
    Θα βοηθούσαν αρκετά πιστεύω στην ανάδειξη του προβλήματος και το εξωτερικό…Αν γίνουν ξεφτίλες στην New York Post σίγουρα θα αναθεωρήσουν όσοι εμπλέκονται στον νόμο αυτό(λέμε τώρα :) )…

    • S G
    • 27 Φεβρουαρίου 2008

    «Κάνεις λάθος’ ζήτημα ελευθεροτυπίας είναι, πρώτα απ΄όλα, κι αγγίζει εξίσου τους επαγγελματίες δημοσιογράφους όσο και τον κάθε πολίτη.»

    Ονειρε ο μπλογκονομος, αν ποτε περνουσε, θα ζητουσε απλα εξισωση των μπλογκ με τα εντυπα. Δεν ειναι θεμα ελευθεροτυπιας, εμενα περισσοτερο μου ακουγεται γκρινια μιας συντεχνιας. Αν ηταν να μιλησουμε γενικοτερα για την ελευθεροτυπια και ελευθερια εκφρασης αλλαζει το πραμα.

    «Ποιά πόλη; Την ιδεατή, ή αυτή στην οποία ζούμε και πληρώνουμε δημοτικούς φόρους;»

    επειδη πληρωνεις δημοτικους φορους εχεις δικαιωμα να κλεινεις την πανεπιστημιου? δεν ξερω πολη που να βασανιζεται τοσο απο τις πορειες οσο η Αθηνα.

  10. Εγώ πάντως το βλέπω ως εξής: Επ’ουδενί ζήτημα μιας συντεχνίας. Ζήτημα ελευθερίας του λόγου και προστασίας της ιδιωτικότητας όλων. Δεν θα ζητήσουμε τίποτα παραπάνω από κατοχύρωση του συνταγματικού μας δικαιώματος και στην ψηφιακή εποχή που χαρακτηρίζεται από νέους όρους. Γι’αυτό και πιστεύω ότι δεν πρέπει να είναι «οι bloggers» (οι ποιοι???) αλλά μια πρωτοβουλία όσων δηλώσουν συμμετοχή με τίτλο που θα αναλάβει και την ευθύνη της οργάνωσης του πράγματος και θα το συντονίσει ώστε να το φέρει εις πέρας και να το υποστηρίξει εκφράζοντας αυτό που όλοι αισθανόμαστε αυτές τις μέρες. Ad hoc θα είναι, δημοκρατικο, αντιιεραρχικό και θα διαλυθεί μόλις τελειώσει η πρωτοβουλία, ευχόμενο όσοι μπορέσουμε και θέλουμε να προχωρήσουμε στην ίδρυση μιας σοβαρής δομής ( EFF κανείς? Τώρα που γυρίζει?). Και βεβαίως ως πρωτοβουλία δεν θα κάνει διακρίσεις σε συλλογικούς φορείς και άτομα, θα καλέσει όλους προ της ευθύνης τους. Και τους φορείς (και τα κόμματα δηλαδή και εννοείται και το ΚΚΕ και τη ΝΔ και -ουφ γαμώτο- κι αυτό ακόμα το Λαος) και τα άτομα (bloggers, rockers, gays, drug victims, citizens Σλαβομακεδόνες, αναρχιοχριστιανούς, Παναθηναικούς και Ολυμπιακούς και όπως γουστάρει να αυτοπροσδιορίζεται ο καθένας). Το θέμα είναι πως στην Ψηφιακή εποχή, τα δεδομένα του καθενός έχουν αποκτήσει πολύ σημαντικότερη αξία από ότι σε οποιαδήποτε προηγούμενη. Και για τον ίδιο (την ασφάλεια την ιδιωτικότητα του) αλλά και για τους άλλους (εταιρίες, κράτος, δικαιοσύνη, αστυνομία κοκ). Θέλουμε να διατηρήσουμε τον μέγιστο βαθμό ελευθερίας επειδή την θεωρούμε ουσιαστική δημοκρατική προϋπόθεση της νέας εποχής. Οι περισσότεροι εδώ στο διαδίκτυο έχουμε αναπτύξει μια κουλτούρα διαλόγου και διαφωνίας με κώδικα δεοντολογίας. Σεβόμαστε τον συνομιλητή, τηρούμε την αναφορά στην πηγή, δεν κιτρινίζουμε, δεν λογοκλέπτουμε και καταλαβαίνουμε την διάκριση μεταξύ καφενείων του χειρίστου είδους, τύπου press-gr και άλλων συναθροίσεων, απείρως ποιοτικότερων (μην τα αναφέρω τα ξέρετε). Στην δυνητική μας κοινωνία που μεγαλώνει ανθίζουν όλα τα άνθη (και αυτά του κακού δηλαδή) με τρόπο διάφανο. Χωρίς τοίχους ανάμεσα τους. Και πιστεύουμε ότι όπως παντού στον κόσμο συμβαίνει, δεν πρέπει να μπουν τείχη σε αυτή τη φάση και σίγουρα δεν πρέπει να τα βάλει το κράτος. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η αυτοοργάνωση των δυνητικών κοινοτήτων θα γεννήσουν τις απαραίτητες εξελίξεις και θα το κάνει καλύτερα με την ελάχιστη δυνατή παρέμβαση και βία εκ μέρους φορέων που σκέφτονται με τους παλιούς οικονομικούς όρους- όπως κάνει αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση. Το internet είναι ένας απείρως σημαντικότερος καθρέφτης της κουλτούρας μας και της εποχής μας και μας απογυμνώνει όλους μπροστά σε αυτήν. Δεν είμαστε εμείς που πρέπει να λογοδοτήσουμε για τα press-gr. Είναι οι κυβερνήσεις που άφησαν την νεοφασιστική τηλεόραση να γίνει ο κυρίαρχος διαμορφωτής της σύγχρονης ελληνικής ρηχότητας κατά παράβασιν του καθήκοντος τους. Αυτή η τηλεόραση γεννάει τώρα και αυτή λαϊκίστικη την τάση στο διαδίκτυο. Αυτοί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, όταν γεμίζουν τα πάνελ του Τριανταφυλόπουλου, συζητάνε με πλεύρηδες, καταργούν την εκπαιδευτική τηλεόραση στην πράξη, δεν παράγουν ελληνικό περιεχόμενο αξίας, αφήνουν την στερεοτυπική εμπορική διαφήμιση να καθορίζει τα όρια του δημοσίου διαλόγου κλπ κλπ. Γι’αυτό και λέμε ότι μόνο πολιτικές πρόνοιας μπορεί να έχουν αποτέλεσμα, όντας εκφραστές των βασικών ρομαντικών φιλελεύθερων αρχών που υποτίθεται ότι βρίσκονται στο θεμέλιο του κράτους-γι’αυτό και είμαστε όλοι σύμφωνοι ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης και απόχρωσης. Και με την αντίδραση μας υπερασπιζόμαστε αυτές τις αρχές. Σε μια κοινωνία που πνίγει τον πλουραλισμό, την κριτική σκέψη, την πολιτικοποίηση και καταστρατηγεί στην πράξη τη μια μετά την άλλη τις θεμελιακές ελευθερίες, το internet μας έδωσε ένα εργαλείο να τις ανακαλύψουμε και να τις ασκήσουμε ξανά. Και γι’αυτό δεν πρέπει να το παραχωρήσουμε. Αν αρχίσουν να μας δένουν λίγο-λίγο, θα φτάσουμε σε μια κατάσταση, όπου θα ισχύουν όλες οι παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας και σε αυτή την νέα κοινωνική ζώνη ελευθερίας. Κοινωνικός στιγματισμός, βιομηχανία μηνύσεων και άλλα δεινά ακολουθούν για να μας δέσουν στην χείριστη Ελληνική κοινωνία του θεάματος που κρατάει τη χώρα στη χειρότερη στερεοτυπική εσωστρέφεια, συντήρηση και υπανάπτυξη. Η σημαντικότερη ιδέα της εποχής μας είναι κατά τη γνώμη μου η ιδέα του «ανοίγματος» που ξεκινώντας από το λογισμικό μεταφέρεται σε όλους τους τομείς της ζωής μας διατυπώνοντας το αίτημα της επιστροφής στις βασικές αξίες του πολιτισμού μας με νέους όρους, ζητώντας την ωρίμανση όλων των διαδικασιών στη νέα εποχή. Το αίτημα του ελέγχου και της τάξης είναι υπό αυτή την έννοια βαθιά αναχρονιστικό και διατυπώνεται από θεσμούς που αρνούνται στην πραγματικότητα να αναλάβουν τις ουσιαστικές τους ευθύνες. Λοιπόν συγνώμη για το σεντόνι αλλά δεν μπόρεσα να κρατηθώ. Η πρόταση μου είναι σύνθεση των προτάσεων άλλων (του Nefelika η ιδέα της διαδήλωσης) στην βάση ενός συγκεκριμένου πλαισίου δράσης γιατί πιστεύω ότι πρέπει να ωριμάσουν και οι αντιδράσεις μας. Εμένα τουλάχιστον δεν μου έφτασε η διαδήλωση στο σύνταγμα για τα καμμένα – τη βρήκα λίγη. Η ιδέα της μάσκας είναι εξαιρετική, η πρόταση της αποκριάς είναι προβληματική γιατί θα εμποδίσει κόσμο να κατέβει. Να βρούμε δημιουργικούς τρόπους έκφρασης της διαμαρτυρίας μας συμφωνώ απόλυτα και μακάρι να μας οδηγήσουν σε μια αποτελεσματικότητα που θα μας επιτρέψει να μην κλείσουμε το δρόμο. Κάντε προτάσεις. Αλλιώς και τους δρόμους να κλείσουμε και άλλα να κάνουμε. Πολιτικά για εμένα τουλάχιστον δεν είναι ζητούμενο η εκδήλωση μιας πρωτοβουλίας σε πλαίσια πολιτικής ορθότητας αυτή τη στιγμή.

  11. Αναθεώρησα το κάλεσμα, διορθώνοντας κάποιες λέξεις

    • imwrong
    • 27 Φεβρουαρίου 2008

    Είναι σαφές ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα και, ως συνήθως, σοβαρός αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Επιφυλάσσομαι να διαβάσω αναλυτικότερα το ποστ σου, Ματθαίε, έχω όμως την εντύπωση πως, ως προς την ανάλυση, θα συμφωνώ περισσότερο με τον Μανόλη τον Ανδριωτάκη. Από την άλλη οι αστυνομικοί μηχανισμοί του κράτους προσπαθούν με διάφορους τρόπους να βάλουν χέρι στο διαδίκτυο και παραδείγματα προφανούς χειραγώγησης της κοινής γνώμης σχετικά υπάρχουν ήδη (βλ. πχ υπόθεση Φωτίου). Από την άλλη μια πρωτοβουλία είναι απαραίτητη. Δεν ξέρω αν το ζήτημα θα πρέπει να τεθεί ως «όχι στη λογοκρισία του διαδικτύου». Νομίζω ότι η ανάλυση του elawyer από νομική άποψη είναι πολύ ικανοποιητική.

  12. Είμαι μέσα. ΝΑ γίνει τώρα κάτι επειγόντως και να τρέξει σε όλη την μπλογκόσφαιρα (μπαννεράκια, αλυσιδωτά μέηλ κτλ). Επίσης χρειάζεται ένα σοβαρό κείμενο – δελτίο τύπου με τις θέσεις μας το οποίο να σταλεί σε όλα τα μέσα. Δε μπορεί να γίνεται όργιο βλακείας μέσα στη βουλή, το οποίο να αλλάζει τα πάντα εδώ μέσα, και εμείς να μένουμε άφωνοι.

  13. Όσον αφορά το οργανωτικό κομμάτι της αποκριάτικης διαδήλωσης, ολοκληρώνω το στήσιμο ενός καινούργιου μπλογκ. Μέσα στην ημέρα θα το ανακοινώσω επίσημα και θα καλέσω όσους από εσάς έχουν δείξει ενδιαφέρον να γίνουν contributors ώστε να είναι πλέον μια συλλογική υπόθεση.

    Συμφωνώ απολύτως με όσα γράφει το post του Ματθαίου (και ακόμα περισσότερο με όσα γράφει το σχόλιο-σεντόνι του), μόνο που θέλω να απισημάνω το εξής: Αν συνδέσουμε την πρωτοβουλία για την αποκριάτικη διαδήλωση με «βαριά» ιδεολογία και δυσνόητες για τον πολύ κόσμο διεκδικήσεις ίσως χαθεί ο αρχικός ενθουσιασμός. Καρναβάλι σημαίνει πρώτα απ’ όλα χαβαλές. Αλλιώς, τι νόημα έχει να πορευτούμε μασκαρεμένοι;

    Αυτό δεν συνεπάγεται βέβαια ούτε μία απολιτίκ στάση ούτε ότι δεν θα γίνουν παράλληλα άλλες κινήσεις. Απλά αν είναι να συζητήσουμε σοβαρά το νομικό πλαίσιο της ελευθερίας λόγου καλό θα ήταν να μη φοράμε ψεύτικες μύτες και καουμπόικα καπέλα.

  14. @Elikas Αδερφέ, ωραία όλα αλλά δώσε τη δυνατότητα να σχηματισθεί συλλογικότητα και να εκφραστεί. Η γνώμη μου είναι σαφής. Το θέμα είναι σοβαρό αλλά δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσουμε με μαύρες γραβάτες και πολιτική ορθότητα. Η ιδέα της μάσκας είναι ωραία δημιουργική ιδέα που δίνει τη δυνατότητα να πεις με συμβολικό και οπτικό τρόπο κάτι σημαντικό. Τα περί πάρτι και καρναβαλιού είναι δευτερεύοντα. Να πεις κάτι σοβαρό αλλά με χιούμορ. Θα είναι και μια απάντηση σε αυτή την ίδια θλιβερή εικόνα ων διαδηλώσεων. Δεν θα πρέπει να είναι σε τίποτα υποδεέστερη όμως

  15. Υπολογίστε και εμάς ως συνοδοιπόρους της όποιας κίνησης ενάντια σε κάθε είδους φραγμό στα μπλογκς.

    Για σκεφτείτε και κανένα σωματείο……..

  16. Ο νέος μας δημόσιος λόγος: δίκτυα από απρόβλεπτες χωρίς χαληνάρι προσωπικές γνώμες. Οι προσωπικές γνώμες παραμένουν προσωπικές όσο δεν αντιγράφουν / ακολουθούν / εκτελούν / δεν εξυπηρετούν δεν περιορίζονται στα συμφέροντα της κονόμας και της γραφειοκρατίας.
    Tο ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς σε οτιδήποτε μένει έξω από τα επενδυτικά ενδιαφέροντα της γραφειοκρατίας του χρήματος και των μμε. Σε οτιδήποτε είναι μη-εκμεταλεύσιμο και δεν λαδώνει μηχανισμούς.
    Στις επιθυμίες μας, στις καθημερινές μας συζητήσεις, στις προσωπικές μας γνώμες είμαστε αδιάφοροι σε ταμπέλες : “οι μπλόγκερς”. “Οι μπλόγκερς”, το “κίνημα” κί ό,τι άλλο, οδηγούν σε ομοιόμορφο πακετάρισμα. Πακετάρισμα: το κυρίαρχο προϊόν της μαζικής παραγωγής, λέξεις υβρίδια, μουσικές τσιχλόφουσκα, άγονες έννοιες, που εξυπηρετούν τη παραγωγή του μαζικού καταναλωτή, ο ρόλος χωρίς καμία εξέλιξη.
    Οι προσωπικές γνώμες όσο δικτυώνονται οριζόντια, -και όταν δεν είναι φορείς διαφήμισης- παράγουν νέες σκέψεις, νέες απαιτήσεις, νέες αντιθέσεις, νέες διαφορές, νέα σώματα, νέους ρυθμούς ζωής, νέα τοπία.
    Σημαίνει πως, οι προσωπικές γνώμες Δεν Θέλουν να χωράνε στη μαζική κατανάλωση, ούτε στα μαζικά πρϊόντα, ούτε στις εκπομπές ραδιο & τιβι, ούτε σε άρθρα στις εφημερίδες.

  17. Όχι στη λογοκρισία, γενικώς
    Όλη αυτή η ιστορία που έχει προκύψει μου βρωμά πολύ.
    Οποιοι ενοχλούνται απο αυτά που γράφονται , θα πρέπει να πλύνουν τα άπλυτά τους κι όχι να κόψουν τις μύτες αυτών που μυρίζουν τη βρωμιά τους.

  18. Είναι απολύτως σωστή η ιδέα να δημιουργηθεί ένα ουδέτερο μπλογκ σαν πλατφόρμα ζυμώσεων για το ιδεολογικό και νομοθετικό κομμάτι. Εκεί θα γίνει ανοιχτός διάλογος και θα σχηματιστούν οι συλλογικότητες που αναφέρει ο Ματθαίος. Αυτό το site θα παραμείνει ενεργό, καθώς απ’ ό,τι φαίνεται έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας μέχρι να σιγουρέψουμε ότι ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ.

    Παράλληλα (και μόνον όσον αφορά το καθαρά οργανωτικό κομμάτι της μασκέ διαδήλωσης), στήνεται ένα προσωρινό site που θα επικεντρώνεται πιο πολύ στον χαβαλέ. Μη μπλέξουμε την κουβέντα για το αν και τι είδους φορέα εκπροσώπησης χρειαζόμαστε με σαχλαμάρες για το ποιός θα φέρει σερπαντίνες.

  19. ειλικρινά δεν διάβασα νωρίτερα το άρθρο σου. Κρίμα γιατί τέτοιου είδους νομικές κατασκευές κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει κατηογριοποίηση των blogs και επίσης διαβάζω για πορείες και διαδηλώσεις. Αν είναι λοιπόν να παρθούν πρωτοβουλίες εναντίον ενός νόμου γενικά συμφωνώ. Αν είναι να διαμαρτυρηθούμε με ένα νόμο εναντίον ενός άλλου νόμου μόνοι μας παραδεχόμαστε το θεμελιώδες επιχείρημα : Τα blogs χρειάζονται ρύθμιση. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ και πάλι προσπαθούμε να επιβάλλουμε «θεσμικότητα» σε κάτι που η ομόρφια του είναι ότι έχει αμφισβητήσει αυτή την θεσμικότητα. Για όλες τις τυχόν παράνομες πράξεις υπάρχει επαρκές πλαίσιο και ίσως κάποια βελίτωση σε τεχνικά θέματα να μπορεί να υπάρξει.
    Η άποψη μου είναι ότι πέφτουμε στην παγίδα που στήνουν τα ΜΜΕ και αυτό είναι επικίνδυνο. Ας σκεφτούμε πιο λογικά και ψύχραιμα. Συνδικαλισμός του διαδικτύου doesnt make sense!

  20. Το κείμενο με καλύπτει και δηλώνω διαθεσιμότητα για ό,τι χρειαστεί (μένω Αθήνα). Στο μέιλ σας στέλνω και το τηλέφωνό μου.

  21. Τώρα, βρήκαν την αφορμή που ήθελαν. Τώρα, για να φιμώσουν το μοναδικό χώρο που τα χώνει (και) χωρίς φόβο, στις κυβερνήσεις που ασελγούν στην κοινωνία. Τώρα πάνε να λογοκρίνουν και τον μοναδικό πραγματικά ελεύθερο χώρο έκφρασης των πολιτών. No passaran! Ο sindelius συνυπογράφει.

    • S G
    • 27 Φεβρουαρίου 2008

    Ματθαιε

    «Ζήτημα ελευθερίας του λόγου και προστασίας της ιδιωτικότητας όλων. Δεν θα ζητήσουμε τίποτα παραπάνω από κατοχύρωση του συνταγματικού μας δικαιώματος και στην ψηφιακή εποχή που χαρακτηρίζεται από νέους όρους.»

    τι ακριβως σημαινει προστασια ιδιωτικοτητας? για ποιο συνταγματικο δικαιωμα μιλας? Ποιοι ειναι οι νεοι οροι στην ψηφιακη εποχη?

    Προσωπικα δεν θεωρω οτι πρεπει να υπαρχει διακριση μεταξυ εντυπων και δικτυακων μεσων. Καθε μεσο μαζικης ενημερωσης (ή επικοινωνιας στην περιπτωση των μπλογκ) φερει ευθυνες αναλογες με τον αριθμο των αναγνωστων του. Αν εγω γραψω οτι ο Ματθαιος ειναι παιδεραστης και η κοπελα του τον χωρισει, φερω ευθυνες! Οπου και να το γραψω! ( Λεπτομερειες εδω)
    Τωρα αν καποιος πει οτι η ελληνικη δικαιοσυνη δεν δουλευει σωστα στο ζητημα, θα συμφωνησω. Αλλα αυτο ειναι λογος απαιτησης για συνολικη αναμορφωση της δικαιοσυνης, οχι για επιλεκτικες χαριστικες ρυθμισεις για τα μπλογκ! Τα μπλογκ δεν μπορει να ειναι εκτος νομου, ο νομος πρεπει να γινει σοβαρος και δικαιος!

  22. ΜΟΝΟ ΜΗΝ ΚΟΥΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΑΚΙ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ BLOGGERS….
    ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΑ ΑΠΙΑΣΤΑ….

    http://acaliptos.wordpress.com/

  23. Νομίζω ότι δεν ήταν ζήτημα αφορμής και τώρα. Τα πράγματα μαγειρεύονταν από το 2007 με τις αλλαγές αρμοδιοτήτων της ΕΥΠ και δεν αφορούν το διαδίκτυο μόνο. Διαβάστε τα σχετικά πρακτικά της Βουλής. Ματθαίε συγγνώμη που βγαίνει σεντόνι από το δημοσίευμα μου εδώ, αλλά ήθελα να ενημερωθείτε. Δεν ξέρω πώς γίνεται να βγαίνει μικρότερο κομμάτι.

  24. Συγνώμη για την σιωπή μου τόση ώρα. Είναι λόγω δουλειάς. Είναι όμως και επειδή τα δεδομένα αλλάζουν συνέχεια. Η δήλωση Ρουσόπουλου το πρωί έβαλε ένα νέο πλαίσιο συζήτησης ενω απο συναδέλφους του δικαστικού ρεπορτάζ μαθαίνω πως δεν ξέρουν ακριβώς τι θέλουν να κάνουν. Μάλλον έριξαν άδεια για να πιάσουν γεμάτα – σχολιάζω. Κατά τα λοιπά βρίσκω όλες τις κριτικές σας σωστές. Θα εξηγήσω έως αύριο για ποιο λόγο επέλεξα το κείμενο σε αυτή τη μορφή και γιατί υιοθέτησα το κείμενο του Δρανδάκη με τροποποιήσεις. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε είχαμε τσακωθεί διάφοροι όταν διοργάνωσα την συνέντευξη Τσίπρα. Δεν με ενδιαφέρει να μιλη΄σω στο όνομα καμιάς συντεχνίας – και δεν το κάνω με το παραπάνω κείμενο

  25. «Για σκεφτείτε και κανένα σωματείο……..»

    Πάρ’ ότι ως ανέκδοτο ακούγεται καλό, δεν βγάζει γέλιο… Ποιος μπλόγκερ είναι διατεθειμένος να εκχωρήσει την ελευθερία του σε διαδικτυακούς συνδικαλιστές;

    Kαι σωματείο με χιλιάδες ψευδώνυμους ή σωματείο με λίγους επώνυμους – δημοσιογράφους κυρίως -, σαν αυτούς π.χ. που δημιούργησαν τα τρέχοντα προβλήματα στην μπλογκόσφαιρα με τα μπλογκ-χαβούζες;

    Σωματείο με ψευδώνυμες περσόνες θα είναι παγκόσμια πρωτοτυπία, και σωματείο με λίγους «επώνυμους» επαγγελματίες – που έχουν συμφέρον να διαφημίζονται στο διαδίκτυο – θα είναι καπέλωμα.

    Κατά τα άλλα οποιαδήποτε κίνηση τώρα θα εκληφθεί ως στήριξη στους απαράδεκτους επαγγελματίες του blog-βόθρου PRESS GR που δεν τους έφτασαν – ως πεδίο εξάσκησης του ήθους τους – οι συχνότητες και τα έντυπα, ήθελαν να μεταφέρουν τον «πολιτισμό» τους και στα μπλογκς.

  26. Καταρχήν ένα γενικό σχόλιο: Διαβάσατε τον τίτλο του καλέσματος που απηύθυνα; Κάλεσμα σε σύσταση πρωτοβουλίας, ήτοι σημαίνει, όσοι συμφωνούν, εκφράζοντας τον εαυτό τους αποκλειστικά, συσπειρώνονται μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή προκειμένου να δημιουργήσουν συγκυριακά ένα ανταγωνιστικό υποκείμενο στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης. Ποιος συνδικαλισμός και κοινότητες; Που το είδατε; Και αν διαφωνείτε πως θα εκδηλωθεί η αντίρρηση στην επιχειρούμενη νομοθετική ρύθμιση; Θα αφήσουμε μήπως τους ΕΕΧΙτες και τα πολιτικά κόμματα να κάνουν το παιχνίδι; Γνωρίζετε καλύτερο τρόπο για την εκδήλωση μιας αυθεντικής έκφρασης αυτών που το 90% των κειμένων που διαβάζω αυτές τις μέρες στο ιντερνετ αισθάνεται? Αν ναι, είμαι όλος αυτιά. Για το κείμενο του Νίκου Δρανδάκη που υιοθέτησα και τροποποίησα θέλω να πω τα εξής: Ο Νίκος ατυχώς το χαρακτήρισε Μανιφέστο όμως εκείνη τη στιγμή χρειαζόταν κάποιος να δώσει ένα κείμενο απάντηση που να βάζει κάπως τα πράγματα στη θέση τους μπροστά σε μια τηλεόραση η οποία κυνηγούσε μάγισσες στα blogs. Επιπλέον είναι ένα κείμενο τόσο «ανοιχτό» ώστε να αυτοκαταργείται ουσιαστικά. Λέει κάτι απίστευτα θετικό (μια διαρκής πρόσκληση σε διάλογο). Είναι καλή βάση για να πεις οτιδήποτε σε αυτή την ευαίσθητη στιγμή. Δεν μαντρώνει κανέναν σε κανένα καλούπι.

  27. 1. Πρέπει να προταχθεί γενικά το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου που δεν κατοχυρώνεται επαρκώς στην Ελλάδα, όπως δείχνουν και οι καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και οι υπερβολικοί νόμοι για ορισμένα θέματα εξύβρισης. Με αυτό το γενικό αίτημα να απευθυνθούμε σε όλους τους Έλληνες πολίτες τονίζοντας και την αντίθεση σε κάθε νομοθεσία ειδικά για τα ιστολόγια.

    2. Οι νόμοι περί συκοφαντίας κ.λπ. πρέπει να είναι κοινοί για όλους, όπως και οι προϋποθέσεις άρσης του απορρήτου, αλλά πρώτα πρέπει να θωρακιστεί η ελευθερία του λόγου. Να αντιταχθούμε επίσης σε κάθε νομοθετική θεώρηση των ιστολογίων σαν ΜΜΕ, στην ένταξη σε νόμους περί Τύπου, σε εποπτεία από ΕΣΡ κ.λπ., σε περιορισμό του δικαιώματος της ανωνυμίας κ.λπ..

    3. Καλό θα ήταν να αποδοκιμαστεί και ο ρόλος των ΜΜΕ, ιδίως σε σχέση με το θέμα.

    4. Προσωπικά δεν προσυπογράφω καμία πρωτοβουλία αυτορρύθμισης, καμία διακήρυξη αρχών, καθώς δέχομαι μόνο τον έλεγχο από τη συνείδησή μου όταν ασκώ ένα θεμελιώδες ατομικό δικαίωμά μου, αναλαμβάνοντας πλήρως και όλες τις σχετικές – και νομικές – ευθύνες. Δεν νοώ κάποια συλλογικότητα «μπλογκόσφαιρας» και θεωρώ το αίτημα για ελευθερία του λόγου καθολικό, ανεξαρτήτως αν λόγω της συγκυρίας τη στιγμή αυτή ευαισθητοποιεί περισσότερο όσους έχουν ιστολόγια. Πέραν αυτών, δεν επικρίνω όποιον δημοσιεύει συμβουλές συμπεριφοράς για ιστολόγους ή για όποιον άλλο επιθυμεί να εκφράζεται δημόσια (η δημόσια έκφραση είναι του ουσιαστικό περιεχόμενο της ελευθερίας του λόγου, προφανώς, το να λες ό,τι θέλεις στο οικογενειακό τραπέζι δεν στο στερεί ούτε και η χούντα).

    5. Αποδοκιμάζω την ΕΕΧΙ που δεν εκφράζεται με πιο σαφή τρόπο ενάντια στις διαφαινόμενες εξελίξεις, θα περιμένω να δω και στις επόμενες μέρες τη στάση της.

    Υ.Γ. Πωλούνται κάπου μάσκες V for Vendetta;

  28. @Περαστικός: Συμφωνώ σε όλα. Αν θεωρείς ότι το παραπάνω κάλεσμα αντιστρατεύεται σε κάτι αυτές τις αρχές παρακαλώ υπόδειξε

  29. Όχι, δεν έχω ουσιαστική διαφωνία. Προβάλλω την προσπάθεια από το ιστολόγιό μου. (Αν κάποιος βρει μάσκες V for Vendetta να αναφέρει πού)

  30. geia hara pistevw pos oposdipote tha prepei na organothei poreia alla kai na iparhei kinitopiish online sta blogs! an kai zw sto ekswteriko ! stekome alilegios se oti apofasistei stin ellda kai tha heromoun na me kratisete enimero gia na borw na enimerosw to blog mou pou einai http://autonomous-land.blogspot.com

    parola auta ehw kai ena mikro sholeio!! oi autonomoi servers , to elefthero logismiko , kai genikotera i kriptografish einai to thema tou 21ou aiwna ..

    skeftite to ligo

    in solidarity

    vl

  31. @Koukios Συνδικαλισμός του διαδικτύου doesn’t make sense indeed. Ad hoc πρωτοβουλίες όμως ενάντια σε μια επιχείρηση λάσπης με στόχο την περιστολή της ελευθερίας της έκφρασης βγάζουν νόημα νομίζω. Ιδιαίτερα ελλείψει σοβαρών ανεξάρτητων δομών όπως θα ήταν το EFF.

    @Imwrong: Καταρχήν συμφωνώ πως σε γενικές γραμμές η ανάλυση του elawyer είναι ικανοποιητική. Το κράτος ξέρεις αγαπητέ, δεν είναι πάντα μια καλοκουδισμένη μηχανή. Εχει τις αντιφάσεις του. Επι της ουσίας δεν διαφωνώ με τον Μανώλη – συμμετέχω κι εγώ άλλωστε με ονοματεπώνυμο. Είμαι σίγουρος πως άλλες ιδέες ακούγονται από την Γραμματεία ψηφιακού σχεδιασμού ή το υπουργείο τύπου και άλλα από την αστυνομία και το υπουργείο δικαιοσύνης. Η αναδίπλωση της κυβέρνησης παρόλαυτα τις τελευταίες μέρες νομίζω πως έχει να κάνει με τον δυναμισμό που επιδείξαμε καθολικά και την ετοιμότητα μας για αντίδραση. Η οποία αντίδραση ζητάει να μείνουν τα πράγματα ως έχουν. Πρόβλημα με τα press-gr υπάρχει αλλά θα το συζητήσουμε σε άλλη βάση. Οχι κυνηγημένοι από τηλερεπόρτερ.

    @SG Λοιπόν διάβασα το κείμενο στο μπλόγκ σου και είναι όντως από τα καλύτερα κείμενα που έχουν γραφτεί αυτές τις ημέρες. Ελπίζω τα δικά μου σχόλια που ακολούθησαν από το τελευταίο σου σχόλιο εδώ κάπως να σε κάλυψαν. Δυο πράγματα ακόμα. Προφανώς μιλάμε για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των πληροφοριών του καθενός από εμάς και το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Στα νέα μέσα ο χώρος του ιδιωτικού συρρικνώνεται ή καλύτερα εκτίθεται όλο και περισσότερο στο χώρο του δημοσίου. Που βρίσκονται τα όρια σε μια πολυπανοπτική κοινωνία; Μην μπλέξουμε σε θεωρητική συζήτηση, όμως υπάρχει ένα νέο ακανόνιστο τοπίο, που δημιουργεί νέες σχέσεις οι οποίες καθορίζονται από μια νέα οικονομία όπως σωστά γράφεις. Υπάρχουν σαφή σημάδια αυτορύθμισης, υπάρχουν και προβλήματα. Στο κάτω-κάτω αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό όλα την κουλτούρα της κοινωνίας μας όπως έχει διαμορφωθεί και από τα κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης τα οποία επιπλέον εξακολουθούν να σέρνουν το χορό της επικοινωνίας και τώρα με την ύπαρξη των νέων Μέσων. Κατά τη γνώμη μου μια απόπειρα οχι ρύθμισης ακριβώς (που θα ήταν για παράδειγμα η επέκταση ων κακουργημάτων ώστε να συμπεριλάβουν και κάποιες υποκατηγορίες της συκοφαντικής δυσφήμισης ενδεχομένως) αλλά ελέγχου δεν είναι παρά έκφραση των φορέων της παλαιάς εκείνης οικονομίας η οποία είναι βεβαίως κυρίαρχη και η οποία καταρχήν παράγει αδικία και εκμετάλλευση με τους τρόπους που όλοι γνωρίζουμε. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η δήθεν «φιλελεύθερη» κοινωνία μας παράγει και θα εξακολουθήσει να παράγει αδικία. Και επειδή πέρα από τις αρχές και τις αξίες μας υπάρχει και η πολιτική η οποία δεν διεξάγεται πάντοτε με όρους ευπρέπειας σεβασμού στην αξία και την προσωπικότητα του άλλου κοκ αλλά διεξάγεται και με σπίλωση υπαρκτών ή μη κοινωνικών ομάδων και λειτουργιών (εκτός των προσώπων) κάποτε χρειάζεται η συσπείρωση και η δυναμική αντίδραση. Αυτό εξυπηρέτησαν οι πρωτοβουλίες που εκδηλώθηκαν και το έκαναν σωστά. Δεν μπορώ να δεχτώ την κατηγορία περί επιλεκτικών ρυθμίσεων για τα μπλόγκς γιατί δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στα κείμενα μου καθώς και στα κείμενα των περισσοτέρων που διαβάζω αυτές τις ημέρες. Μη αλλαγή του νομικού καθεστώτος και κυρίως μη δημιουργία ενός καθεστώτος ασφυκτικού ελέγχου δεν συνεπάγεται εξαίρεση από το κοινώς αποδεκτό πλαίσιο αξιών. Αντί της αμηχανίας που αποτυπώθηκε σε πρώτη φάση από την πλευρά της κυβέρνησης θα μπορούσε και θα το ευχόμασταν φαντάζομαι οι περισσότεροι να εκδηλωθούν θετικού χαρακτήρα ή όντως ρυθμιστικού χαρακτήρα πρωτοβουλίες. Εδώ είναι όμως που εγώ πιστεύω ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να αναλάβει ουσιαστικές ευθύνες και για αυτό καταφεύγει και θα καταφεύγει στις εύκολες λύσεις. Γιατί αν το κάνει θα πρέπει να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους πρώτα διάφορα συστήματα, όπως σωστά και πάλι επισημαίνεις όταν μιλάς για αναμόρφωση της δικαιοσύνης. Επιτάχυνση των διαδικασιών της για παράδειγμα, ποιοτικότερη δικαιοσύνη, απλοποίηση των νόμων, περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη κοινωνική ανοχή κλπ κλπ κλπ.
    Καταλήγοντας (και συγνώμη ξανά για το σεντονάκι) ήταν στραβός ο γιαλός στον οποίο πήγαν να μας βάλουν με την άθλια τακτική των διαρροών και της συλλογικής στοχοποίησης. Τώρα που αναδιπλώθηκαν και επειδή προφανώς θα ξαναεκδηλωθούν κάποια στιγμή μπορούμε να ανοίξουμε το πλαίσιο και να βάλουμε τα πράγματα σε μια πιο σωστή βάση. Η γνώμη μου είναι πως η όποια δημόσια εκδήλωση θα πρέπει παρόλαυτα να υπάρξει, με διαφορετικό όμως χαρακτήρα εφόσον δεν υπάρχει πλέον ορατός αντίπαλος. Οι νέες τεχνολογίες νομίζω πως βάζουν ξανά στην συζήτηση την υπόθεση των δικαιωμάτων συνολικά. Και μας δίνουν μια νέα ευκαιρία να τα υπερασπιστούμε. Διαφωνείς;

  32. Φίλε Ματθαίε και συντροφία, ωραίες και απαραίτητες οι αναλύσεις, αλλά στο μεταξύ η έννοια «μπλόγκερ» έχει πασαλειφτεί με πίσσα και πούπουλα από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων (όχι όλα ευτυχώς) και ετοιμάζεται να παραδοθεί στην πυρά. Για μέσο που υποτίθεται ότι ανοίγει νέους δρόμους στην επικοινωνία, μου φαίνεται πως δεν τα έχουμε καταφέρει και πολύ καλά στο να οργανώσουμε μία άμεση και δυναμική αντίδραση που θα έχει απήχηση στην κοινωνία. Όχι για να υπερασπιστούμε κάποια φανταστική συντεχνία εννοείται, αλλά για να διαφυλάξουμε το δικαίωμα στην ελεύθερη και δημόσια έκφραση (που αυτή τη στιγμή κοντεύει να καταντήσει συνώνυμο της συκοφαντίας και του εκβιασμού για τον απλό κόσμο).

    Αν δεν βάλουμε τώρα ένα γκολ το έχουμε χάσει το παιχνίδι οριστικά.

    • papaioannou
    • 28 Φεβρουαρίου 2008

    Τι λεει αυτος ο νομος ρε παιδια;

    μπορουμε να τον δουμε καπου;

  33. Ματθαίε και σε όλους όσους παρακολουθούν καλησπέρα

    Παρότι όπως ενδεχομένως έχεις ήδη διαβάσει, έχω διαφωνήσει κάθετα και οριζόντια με βιαστικές και ελαφρώς θολές κινήσεις, τις οποίες όμως ενστερνίζεται κατά μεγάλο ποσοστό (αναπαραγάγει το Μανιφέστο αλλά αν μη τι άλλο θέτεις βάση για διάλογο) θα έλεγα ότι είναι μία καλή ευκαιρία να επιχειρήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μία τάξη. Όπου πράγματα όμως τα τελευταία γεγονότα και τις ενδεχόμενες προεκτάσεις τους και όχι τα ίδια τα blogs. Συμφωνούμε μέχρι εδώ; Ελπίζω για να μην πάνε άδικα όσα γράψω παρακάτω

    Υπάρχουν κάποια γεγονότα που ακόμα δεν έχουν μπει σε πέντε κομμάτια bytes. Θεωρίες επί θεωριών, εκτιμήσεις, αναλύσεις βαθυστόχτες έχω διαβάσει κατ επανάληψη και κάποιες μάλιστα είναι ιδιαιτέρως πετυχημένες. Τα απλά γεγονότα όμως; Όπως το ότι η ελεύθερες πλατφόρμες των blogs έδωσαν το περιθώριο στους πάντες να γράψουν χωρίς κόπο ας πούμε έχει γραφτεί. Και αυτή είναι και η βάση της «δημοκρατίας» τους. Ήδη όμως αυτός ο κόσμος έχει εκπροσώπους μέσω της αστικής δημοκρατίας για σχεδόν τα πάντα. Για τη μουσική μιλάνε εξ αυτών τα ραδιόφωνα με τα hits, για τον κινηματογράφο και το Θέατρο τα Oscar και για την πολιτική σκηνή προτιμώ να μην επεκταθώ. Το δικαίωμα λοιπόν αυτών να μην θέλουν έναν επιπλέον εκπρόσωπο σε ένα χώρο που ένιωσαν πως μπορούν να αναπνεύσουν λίγο δεν πρέπει να υπολογιστεί;

    Προσωπικά φίλε, αυτή η «αναστάτωση» και ο τρόπος χειρισμού της από προσωπικότητες της Online κοινότητας μου θύμισε εν πολλοίς «παραδοσιακές» τακτικές. Συνοπτικά και με τρόπο γραφής που εκτιμώ ότι μπορούν να παρακολουθήσουν όλοι.

    Η ελεύθερη κοινότητα χαρούμενη και γελαστή είναι σε κίνδυνο. Έρχονται οι κακοί από εκεί έξω. Βάλλεται το τελευταίο οχυρό ελευθερίας. Άρα τι χρειάζεται; Ρυθμίσεις, σωτήρες, εκπροσώπους και επιτροπές. Όποιος ξέρει να μιλάει καλύτερα θα πρέπει να μιλήσει. Όποιος έχει το χρόνο να ασχοληθεί πολύ και την κατάλληλη στιγμή (timing το λένε στις business) θα βγει στον αφρό. Όποιος έχει έτοιμες λύσεις και μπορεί να δομήσει σκελετούς και προγράμματα δράσης, όποιος μπορεί να οργανώσει θα πρέπει -οφείλει ίσως;- να ηγηθεί. Για το καλό όλων φυσικά. Μόνο φίλε που θυμάμαι πολλά νομοσχέδια για το καλό όλων να έχουν περάσει με την ίδια ακριβώς λογική. Απειλείται η δημοκρατία, ας κάνουμε κάτι πριν είναι αργά.

    Προφανώς -και αν δεν είναι προφανές το λέω εγώ- δεν έχω καμία διάθεση να σε θίξω προσωπικά. Μόνο που υπάρχουν wikis που θα μπορούσαν να έχουν στηθεί σε 10 λεπτά και να δείξουν πως μπορούν όλοι να συμμετάσχουν σε διαδικασίες και να αναδείξουν και το πνεύμα του ίδιου του μέσου που ευαγγελίζονται όλοι. Υπάρχουν podcasts που θα μπορούσαν να ζητηθούν σε όλους να γράψουν κάτι και να το στείλουν να αναρτηθεί ως διαμαρτυρία. Υπάρχουν banners που φτιάχνονται σε μισή ωρίτσα για να χλευάσουν πρώτα αστεία νομοσχέδια, υπάρχει φαντασία που αν την αφήσεις ελεύθερη θα δουλέψει. Στη θέση αυτών μπήκε ένα ατελείωτο παιχνιδάκι με τα παραδοσιακά media. Τι θέλει η TV και ο τύπος; Συνεντεύξεις και εκπροσώπους; Δώστους. Τι θέλει η TV διαδηλώσεις που τις καταλαβαίνει (γιατί άμα πας να εξηγήσεις τι σημαίνει wiki θα σε κόψουν από την εξώπορτα)Γιατί ρε φίλε;

  34. Sorry αλλά κατά λάθος πάτησα enter. Συνεχίζω

    Τι θέλει το πλήθος εκτός blogs Και εκτός internet; Να τους το δώσουμε για να φανούμε και εμείς. Sorry ρε φίλε, αλλά αυτό μοιάζει με αρένα και οι bloggers που ξέρω εγώ δεν μου κάνουν στο σκηνικό αυτό για λιοντάρια. Άρα ένας ρόλος μένει…

    Επειδή δικαίως μαντεύω μία ερώτηση θα σου απαντήσω πριν την κάνεις. Γιατί δεν τα έκανα εγώ; Γιατί δεν πρόλαβα ούτε να τα σκεφτώ. Από πότε όμως αν πρόκειται να δοθεί μία μάχη, θα αφήσω τον «εχθρό» – με όποια έννοια- να επιλέξει τον τόπο και το χρόνο; Αν μη τι άλλο θα επιχειρήσω να τον παίξω εντός έδρας. Αν πιστεύεις και εσύ σοβαρά ότι η έδρα μας -όχι των bloggers αλλά όσων πιστεύουν ότι το internet συνολικά μπορεί να είναι μια διαφορετική φωνή- είναι η TV και τα ραδιόφωνα τότε ΟΚ πάω πάσο. Αλλά δεν ακολουθώ παρά μόνο εκπροσωπώντας τον εαυτό μου και αναφέροντας τα πράγματα με το όνομά τους. Όχι με τσιτάτα και ευχολόγια, ούτε παρακαλώντας για προσοχή.

    Και αυτό που διαβάζουμε τώρα δεν αποτελεί κανενός είδος απολογία, ούτε ευκαιρία για visits στο blog μπας και πάρουμε κανά banner-άκι ξέμπαρκο. Είναι κουβέντα στο «σπίτι» -γιατί καλώς ή κακώς σπίτι σου είναι- ενός προσώπου που σέβομαι και εκτιμώ τις θέσεις και τη γνώμη του.

    • papaioannou
    • 29 Φεβρουαρίου 2008

    Εγώ λοιπόν να αντιδράσω για να κάνει ελεύθερα το κάθε press.gr (τυχαιος τιτλος) την δουλειά του δεν το κάνω.

  35. ok Περικλή καταρχήν δεν έχω διάθεση να διαφωνήσω μαζί σου. Η μομφή δε, που μου απευθλυνεις με τον τρόπο σου δεν νομίζω πως μου αφήνει άλλο περιθώριο απο το να κάνω πέρα και να σιωπήσω. Οντως υπάρχει μια επέμβαση του «παλιού» τρόπου εδώ στον «νέο» (ας τα βαφτίσουμε έτσι σχηματικά για να συννενοηθούμε). Και εκφράζεται δια της ανάγκης να υπάρξουν συγκεκριμένα γεγονότα σε συγκεκριμένους χρόνους. Υιοθέτησα το «Μανιφέστο» γιατί είδα την ανάγκη να υπάρξει μια εικόνα που να εξηγει στα ΜΜΕ περί τίνος πρόκειται εφόσον εκείνα κατασκευάζανε τη δική τους τη δεδομένη στιγμή. Και ήταν τόσο ανοιχτή αυτή η εικόνα που εμένα τουλάχιστον με έπεισε. «Τα blogs είναι μια διαρκής πρόσκληση σε διάλογο» λέει. Μου αρέσει αυτό. Προχώρησα στην σύνθεση της πρότασης (βασισμένος σε άλλους) μέσα σε διεκδικητικό πλαίσιο προκειμένου να στείλω το μήνυμα οτι δεν ε΄ναι παιδική χαρά η μπλογκόσφαιρα. αμα παραστεί ανάγκη θα κάνουμε και τον «καβγά» που χρειάζεται για αυτήν. Και πολιτικός «καβγάς» δεν γίνεται με μπανεράκια και lobbying. Ειδικά όταν όλοι είναι ξαφνικά απέναντι σου. Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας εξακολουθώ να νομίζω πως σωστά πράξαμε που ξεδιπλώσαμε όλο αυτό το εύρος των πρωτοβουλιών που είμαστε διατεθειμένοι να αναλάβουμε και των αναλύσεων που δώσαμε όλοι. «Το δικαίωμα των ανθρώπων να μην θέλουν έναν επιπλέον εκπρόσωπο σε ένα χώρο που ένιωσαν πως μπορούν να αναπνεύσουν» δεν πιστεύω οτι καταπατήθηκε. Αυτή η αντίληψη οτι πρωτοβουλία ισοδυναμεί με εκπροσώπηση ειναι η λούμπα της κοινότητας στην οποία μας βάζουν. Δηλαδή δεν καταλαβαίνω, ή θα είμαστε σούπα ή χειραγωγημένοι απο κάποιας μορφής εξουσία; Και γι’αυτό δεν πρέπει να προχωράμε σε συλλογικές πρωτοβουλίες; Γι’αυτό είπα «πρόταση» και «κάλεσμα» για να μην αισθανθεί κανείς οτι είναι αναγκασμένος. Οποιος θέλει και όποιος εκφράζεται μέσα απο αυτό. «Προσωπικότητες» της on line κοινότητας… καταρχήν η δήλωση είναι προβληματική. Ποιάς κοινότητας; Δεύτερον ωραία. Ας πούμε οτι τα ΜΜΕ προσεγγιζουν κάποιους περισσότερο απο άλλους. Εγώ τυχαίνει να είμαι ένας απο αυτούς λόγω δουλειάς. Τι πρέπει να λέμε; Οχι γιατί δεν εκπροσωπούμε κανέναν; Μα αυτό το γνωρίζουν. Δεν μας το ζητάνε. Δεν βλέπω ποιά είναι η απάντηση σε αυτό το πρόβλημα. Για το θέμα της ηγεσίας θα διαφωνήσω. Πρωτοβουλίες προτείνονται ή ξεκινάνε. Οπως εγώ πήρα το κείμενο του Δρανδάκη και του Νεφελίκα και τους έδωσα άλλη διάσταση χωρίς να τους ρωτήσω, το ιδιο φαντάζομαι μπορεί να κάνει ο καθένας. Κι επειδή όντως με πρόλαβες λέγοντας μου οτι δεν προλάβαινες να το κάνεις, αναρωτιέμαι τι είναι προτιμότερο. Να μην γίνει τίποτα γιατί δεν προλαβαίνουμε να το δούμε συλλογικά ή να γίνουν πολλά κάτι; Ξαναλέω κρίνοντας εκ του αποτελέσματος οτι καλώς έγιναν αυτά τα «κάτι» και δεν τσιμπήσαμε στην παγίδα οτι οποιαδήποτε κίνηση θα υπερασπιζόταν τους Καψαμπέληδες. Αυτό θέλανε. Τα wikis ρε Περικλή θέλουν κι αυτά μια οργάνωση. Πόσοι άνθρωποι μαζί μπορούμε να συγγράψουμε ένα κείμενο σε wiki. Πάρτε το και σκίστε το με όποιο τρόπο θέλετε. Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά που καταρίπτει τους φόβους σου. Δεν υπάρχει τρόπος ελέγχου ή επιβολής πειθαρχίας σε μια «γραμμή». Στο internet όλα μένουνε και στο τέλος υπάρχει τις περισσότερες φορές παραγωγικό αποτέλεσμα με μυστήριο τρόπο. Στο «γιατί» στο τεραίν τους η απάντηση είναι απλή. Γιατί εκεί παιζότανε το παιχνιδι και ήταν επιτακτικό. Τι να κάναμε ξαναρωτάω. Να λέγαμε οχι; Τώρα που ηρέμησαν τα πράγματα θα τα ξαναδούμε σε άλλη βάση, με πιο «δικούς μας» τρόπους. Ηδη εξελίσσονται πρωτοβουλίες. Στο τελευταίο σημειο σου γίνεσαι άδικος. Τα media είναι προνομιακό μας πεδίο γιατί είμαστε ήδη μέσα σε αυτά. Κι έτσι δεν μας είναι δύσκολο (κανενός σχεδόν) να μιλάμε στο ένα ή στο άλλο medium. «Τσιτάτα, ευχολόγια και παρακλήσεις για προσοχή» θεωρώ οτι με αδικουν (τουλάχιστον). Δεν μπορώ καν να τα απαντήσω. Περικλή επανέρχομαι στο βασικό μου επιχείρημα που είναι οτι όλα αυτά ειναι «ανοιχτά» εκτός απο πολύ συγκεκριμένα. Αυτό τα καθιστά ποιοτικά διαφορετικά. Αφήνει όλο το χώρο να υπάρξουν και άλλα ή ακόμα τα αντίθετα τους. Κι αυτό κάνει το μοίρασμα ευθυνών να ακούγεται λίγο παράφωνο στα αυτιά μου. Thanks anyways με έβαλες σε σκέψεις.

    @Παπαιωάννου Το press-gr ΔΕΝ ειναι το θέμα μας εδώ.

  36. Μαθιέ θα ξεκινήσω με τα βασικά. Αφενός ο καθένας από εμάς αντιλαμβάνεται κάποια πράγματα με το δικό του τρόπο. Το να διαφωνήσω λοιπόν με την πρακτική σου είναι ένα θέμα και είναι θεμιτό φίλε. Δεν υπάρχει περίπτωση όμως να χρεωθώ εγώ το αν θα συνεχίσεις να μάχεσαι για ένα θέμα ή αν θα σιωπήσεις. Αφενός γιατί δεν έχω κανενός την ευθύνη – ούτε για πλάκα- αφετέρου γιατί όπως ξαναείπα το θέμα είναι πολύ πιο σοβαρό από ότι δείχνει.

    Το να έρθω όμως και να ξεκινήσω διάλογο στο σπίτι σου δεν δείχνει μόνο διαφωνία αλλά πολύ περισσότερο δείχνει ότι μετράω τη γνώμη σου και θεωρώ ότι έχεις αναγνώστες που αναζητούν λίγη σοβαρή ενημέρωση. Ως εκ τούτου μην βλέπεις μόνο το δυσάρεστο μέρος που είναι η διαφωνία. Δεν έχω συμμετάσχει σε κανένα άλλο blog για το θέμα -εκτός από το δικό μου- και αυτό είναι μέρος της αυτορύθμισής μου. Αν έχεις χρόνο και διάθεση για διάλογο νομίζω ότι είναι ευκαιρία να απαντήσουμε σε μερικά θέματα. Πάμε;

    Υιοθέτησα το “Μανιφέστο” γιατί είδα την ανάγκη να υπάρξει μια εικόνα που να εξηγει στα ΜΜΕ περί τίνος πρόκειται εφόσον εκείνα κατασκευάζανε τη δική τους τη δεδομένη στιγμή. Και ήταν τόσο ανοιχτή αυτή η εικόνα που εμένα τουλάχιστον με έπεισε.

    Αυτό φίλε το μόνο που λέει ήταν ότι η πρόθεσή σου ήταν αγνή. Μόνο που εγώ δεν μίλησα για προθέσεις και κυρίως δεν μίλησα για τις δικές σου προθέσεις. Επειδή όμως κατανοώ ότι σε έπεισε η εικόνα ήρθα να συζητήσουμε γιατί εμένα όχι μόνο δεν με έπεισε αλλά με ενόχλησε κιόλας.

    “Τα blogs είναι μια διαρκής πρόσκληση σε διάλογο” λέει.

    Ποια blogs όμως; Έχεις συνειδητοποίησει φίλε ότι σαφής ορισμός δεν υπάρχει; Επί παραδείγματι σε τι διαφέρει ένα blog από ένα medium site ή ένα corporate site; Στο ότι έχει ανοιχτά τα comments? Μα τα ποιο πολλά πλέον online ΜΜΕ έχουν ανοιχτά comments. Στο ότι δεν έχουν moderation στα comments; Μα πολλά blogs έχουν… Στο ότι είναι ερασιτεχνικές προσπάθειες και μέρος της κοινωνικής μας ζωής και όχι της επαγγελματικής; Έχεις δει πολλά blogs εσύ που αυτό είναι σαφές;

    Θα το κάνω λίγο πιο απλό και πιο συγκεκριμένο. Είναι ίδιο ένα blog με δικό του domain (www.tsimitakis.gr ή ότι άλλο) και ίδιο ένα blog κάτω από το sub της πλατφόρμας όπως το δικό σου και το δικό μου; Ακούγεται τεχνικό φίλε και η TV αυτά δεν τα θέλει, οι διαφορές όμως είναι εμφανής. Στη μία περίπτωση αποδέχεσε το ερασιτεχνικό και το ότι όλοι έχουμε τις ίδιες δυνατότητες, στην άλλη περίπτωση κάνεις αυτό που στις businss λένε branding. Παίρνεις όνομα, logo, προσθέτεις στοιχεία που θέλουν χρήματα (πχ widgets και κόλπα που στη free έκδοση δεν μπορείς να προσθέσεις) και αν θέλεις παίζεις και διαφημίσεις. Χτίζεις ένα όνομα, διεκδικείς κοινό. Βλέπεις εσύ κάτι ερασιτεχνικό σε όλα αυτά; Βλέπεις κανένας διαφορές από ένα medium site; Εκτός φυσικά από το μέγεθος του ονόματος… Για να μην αναφέρω περιπτώσεις που υπάρχει ολόκληρη ομάδα αρθρογράφων κάτω από το ίδιο όνομα που επίσης λειτουργεί ως ΜΜΕ. Άρα τι αλλάζει; Να σου πω αγαπητέ τι αλλάζει. Ότι ενώ η TV και τα περιοδικά ένα site δεν το αναφέρουν καν, ένα blog είναι Hype και θα το πουν. Μόνο που εγώ εδώ βλέπω media και μάλιστα παραδοσιακής λογικής. Επισκεψημότητες branding και εκδότες. Όχι απλούς πολίτες που λένε τις απόψεις τους με όλα τα κακά και τα καλά που έχει αυτό.

    Πάμε τώρα στα άλλα που λες.

    Προχώρησα στην σύνθεση της πρότασης (βασισμένος σε άλλους) μέσα σε διεκδικητικό πλαίσιο προκειμένου να στείλω το μήνυμα οτι δεν ε΄ναι παιδική χαρά η μπλογκόσφαιρα. αμα παραστεί ανάγκη θα κάνουμε και τον “καβγά” που χρειάζεται για αυτήν.

    Κατ αρχήν όσο και να σου ακουστεί αστείο δεν καταλαβαίνω τι κακό έχουν οι παιδικές χαρές. Κατά δεύτερο λόγο πως βγαίνει το συμπέρασμα αυτό; Έχουμε σύμφωνα με διάφορες μετρήσεις περί τα 40000 blogs. Έχεις κάποιο στοιχείο που να λέει πως συμπεριφέρεται η πλειονότητα αυτών; Αν επί παραδείγματι στα 40000 τα 29543 δεν λειτουργούν καν ή κάνουν ένα post το εξάμηνο και αυτό για τον Ολυμπιακό τι γίνεται; Και αν από αυτά που μένουν υπάρχουν 5 που έχουν δικό τους domain όπως λέω παραπάνω και κάνουν ότι μπορούν για να φέρουν traffick και διαφημίσεις τότε περί ποιας blogosphere μιλάμε; Πρόσεξέ με pls για να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Δεν λεω ότι αυτό συμβαίνει -που εν πολλοίς συμβαίνει- αλλά επισημαίνω ότι όλα αυτά είναι απλώς εκτιμήσεις και εκφράζουν μόνο αυτές ή ελπίδες για άλλη κατάσταση.

    Και πολιτικός “καβγάς” δεν γίνεται με μπανεράκια και lobbying

    Ενώ γίνεται με μανιφέστα γραμμένα στο «πόδι»; Γίνεται με αοριστίες της μορφής δεν θέλουμε λογοκρισία; Γιατί -όπως ήδη έγραψα- έχεις δει κάποιο μέσο ή πολιτικό σχήμα που υποστηρίζει επισήμως ότι θέλει για τον εαυτό του λογοκρισία; Θα μου επιτρέψεις να σου πω πως τα banner-άκια δεν διαφέρουν σε τίποτα από διάφορα πανό και πλακάτ όσον αφορά την επικοινωνία τους. Προφανώς είναι πιο προχωρημένα τεχνολογικά. Το θέμα είναι πως θα τα χρησιμοποιήσεις. Όσον αφορά το lobbying δεν βλέπω που το υποστήριξα. Lobbying είναι να μαζευόμαστε σε 2-3 blogs και να γράφουμε σεντόνια μεταξύ μας. Το να υπάρχει ένα ουδέτερο σημείο για ανάρτηση θέσεων δεν βλέπω που περιλαμβάνει lobbying.

    “Προσωπικότητες” της on line κοινότητας… καταρχήν η δήλωση είναι προβληματική. Ποιάς κοινότητας;

    Αν το online κοινότητα αποτελεί προβληματική δήλωση τότε προφανώς δεν έχω εγώ λόγο στα δρώμενα. Εγώ πάλι με όλα τα παραπάνω που γράφω αναρωτιέμαι «ποια blogosphere»; Και πολλοί περισσότεροι ποιοι bloggers; Την κοινότητα μπορώ να την ορίσω. Τους bloggers μπορείς; Αν εννοείς ότι σε καλύπτει το Μανιφέστο, έχω ήδη τοποθετηθεί. Δεν με καλύπτει, δεν το υποστηρίζω , δεν πρόκειται καν να δώσω -όπως και δεν έχω δώσει- link σε μέρη όπου δημοσιεύεται όσο δεν ορίζονται τα blogs οι bloggers και πολύ περισσότερο όσο δεν υπάρχει όντως ανοιχτή διαδικασία στο να μιλήσουν όσο γίνεται περισσότεροι – αν όχι όλοι.

    Εγώ τυχαίνει να είμαι ένας απο αυτούς λόγω δουλειάς. Τι πρέπει να λέμε; Οχι γιατί δεν εκπροσωπούμε κανέναν; Μα αυτό το γνωρίζουν. Δεν μας το ζητάνε.

    Στο “γιατί” στο τεραίν τους η απάντηση είναι απλή. Γιατί εκεί παιζότανε το παιχνιδι και ήταν επιτακτικό.

    Φυσικά πρέπει να λες ότι δεν εκπροσωπείς κανέναν – εκτός αν νιώθεις ότι εκπροσωπείς. Και φυσικά το γνωρίζουν ότι δεν εκπροσωπείς. Μόνο που δεν μιλάνε μόνο σε σένα. Μιλάνε σε πολίτες και τους δίνουν να τα καταλάβουν κάποια πράγματα. Αφού είσαι όμως ένας από αυτούς που είσαι κοντά στα media αλλά είσαι και blogger (έτσι δεν είναι;) γιατί δέχτηκες να μιλήσεις και δεν τους φώναξες να έρθουν αυτοί εδώ; Εδώ η επικοινωνία είναι ασύγχρονη έτσι δεν είναι; Δεν οφείλουμε όλοι να απαντάμε σε 32 δευτερόλεπτα ούτε μας περιορίζει το spot που θα πέσει. Ούτε ντύνουμε με μουσικές τα θέματα για να περνάμε δυσάρεστα ή ευχάριστα μηνύματα. Εδώ όσοι έχουν απορίες μπορούν να τους τις λύσουν πολλοί συμμετέχοντες. Αυτό δεν είναι το νέο μέσο ή έχω χάσει κατι ρε φίλε; Και αφού αυτό είναι το νέο μέσο γιατί πρέπει να κάνει πολιτικό ή άλλο «καβγά» με όρους του «παλιού»;

    “Τσιτάτα, ευχολόγια και παρακλήσεις για προσοχή” θεωρώ οτι με αδικουν (τουλάχιστον)

    Μη τα παίρνεις προσωπικά για να μη σε αδικούν ρε φίλε. Στο λέω για μία ακόμα φορά. Δεν ήρθα να γράψω για να τη χωθώ σε σένα ή για να σε προσβάλω. Αντιθέτως, εξακολουθώ να διαφωνώ με μία προσέγγιση και να θρέφω μεγάλες αμφιβολίες για τις διαθέσεις κάποιων. Δεν συμπεριλαμβάνεσαι σ αυτούς όμως γι αυτό και μιλάμε. Αν παρόλα αυτά λόγω ύφους θεωρείς προσβλητικό κάτι, κάντο πιο σαφές και ή θα το αλλάξω και θα ζητήσω συγγνώμη δημοσίως ή απλώς θα τσακωθούμε :-) Αλλά τουλάχιστον με τους δικούς μας όρους και όχι για να «ανεβάσουμε νούμερα» (και προφανώς δεν αναφέρομαι μόνο στην TV αλλά και στα online «μέσα»)…

  37. Δεν αναφέρεται η ώρα συγκέντρωσης.

  38. φίλε ματθαίε και λοιποί όσοι, μου είναι χαρά που η κριτική είναι ειλικρινα ανοιχτή κί έτσι λέω δυο λόγια συγκεκριμένα παρακάτω.
    Το μέτρο της πραγματικότητας δίνεται απο τα μέσα που χρησιμοποιούμε. Όλα τ άλλα είναι ως γνωστό «λόγια».

    Η παραγωγή της προσωπικής μας συνείδησης δεν δίνεται πια όπως στον 20ο αιώνα, με το αναμάσημα μερικων προτάσεων 4 -5 ανθρώπων. Παράγεται από τη «α-κεντρη» διασπορά – τις απρόβλεπτες γνώμες εγωϊσμού, ενός απρόβλεπτου πλήθους ανθρώπων που δεν το εκπροσωπεί κανείς μας.

    :
    αυτές οι απρόβλεπτες γνώμες εγωϊσμού δεν αναπαρίστανται
    με τη παλιά μέθοδο του εξαπλωμένου αναμασήματος 9 προτάσεων,
    που σήμερα μοιάζει σαν με διασωλήνωση με κεντρικά ελεγχόμενο DNA,
    ούτε με συσταση επιτροπών πρωτοβουλίας και με sites κεντρικής οργάνωσης με κεντρικούς διαχειριστές και εκπρόσωπους,
    ούτε με προτάσεις κεντρικών επιτροπών του τι να κάνουμε.
    Γενικώτερα, τα δίκτυα απο απρόβλεπτες γνώμες δεν αναπαρίστανται με αισθητικές νοσταλγίας του 20ου αιώνα .

    Ας μη αποδίδουμε τις εκφρασεις σε ατυχίες μιας στιγμής, γιατί αφήνουμε το νόημα της «προστασίας του εκπρόσωπου» να αναπαράγεται υπόγεια, το ίδιο ξανά και ξανά.

    Η οργάνωση είναι δυναμική έννοια και παράγετα Άμεσα και Οριζόντια από τους αυτοοργανωνόμενους.
    Αυτό είναι το πολυ σημαντικό σημείο. Αυτοί που δικτυώνονται με άλλους, εκφράζοντας αποκλειστικά τους εαυτούς τους, γράφεται και ξαναγράφεται, πως αντιπαθούνε οποιαδήποτε μορφή Αυτόκλητης αναπαράστασης – εκπροσώπησης τους. Τρόποι προσωπικής και κοινωνικής αυτοοργάνωσης, κυκλοφορούν ήδη ανάμεσα μας, δεν ζητάμε ειδικούς οργανωτές.

    Οι γλωσσικές τεχνολογίες για το πώς παράγεται «η συνείδηση του υποκείμενου», είναι «παλαιά» γλώσσα. Η αισθητική αυτής της γλώσσας, με την οποία μιλάμε και ονειρευόμαστε, έχει [ως γνωστό] από παλιά έναν κεντρικό στόχο : τη παραγωγή, έλεγχο & καταστολη της συνείδησης (ο υφιστάμενος).
    Αυτή η γλώσσα διασωληνώνεται και σήμερα ,στα μμε και στα επίσημα δίκτυα εκπαίδευσης. Το DNA του κεντρικού ελέγχου & καταστολής, εκφράζεται άψογα με τη καλλιέργεια της ματαιοδοξίας του «πρωταγωνιστή». [ο νωών νωείτο]

    Σιγά σιγά, σήμερα όμως, το χάος του όχλου, η διασπορα της κακοφωνίας, ο εγωϊσμός των «από κάτω», «εμείς» παράγουμε στα δίκτυα μας μια νέα οριζόντια γλώσσα, όπως μπορούμε. Επαρκής ή ανεπαρκής, ότι κι αν είναι αυτή η γλώσσα, δείχνει διαρκώς ένα αίτημα:
    να παράγεται Αυτονομία [τη προσωπική γνώμη μας τη καθορίζουμε Eμείς]. Αυτό το αίτημα και τις προοπτικές που ανοίγουμε τις χάνουμε από μπροστά μας, xρησιμοποιόντας τη παλαιά γλώσσα με την οποια γαλουχηθήκαμε [«κέντρο»=ο έλεγχος από πάνω].

    πρόταση:
    να γίνει ότι προτείνεται για το ραντεβου στο δρόμο, με τη οριζόντια οργάνωση του δίκτυου. Χωρίς διασωληνομένα κεντρικά συνθήματα – πακετάρισμα, φίλε νεφέλικα και φίλε τσιμιτάκη. Ο καθένας ας πεί όπως τον εκφράζει, το λόγο του, οπως κι αν. Το δίκτυο ας το δούμε με σάρκα και οστά στο δρόμο χωρίς δάσκαλους. Αυτό που θα δέιξει, λάθος καλο ωραίο άσχημο, αυτό μου φαίνεται πως εμπνέει.
    Ενα απλο κειμενάκι με τη μέρα και την ώρα και ο καθένας μας, κάθε δικτυο παρέα, το εκφράζει όπως του πάει. Οι εκφράσεις όσων συμμετέχουν να είναι «ο νωτιαίος μυελός της κριτικής».

    ————————————-
    τα κείμενα- σεντόνι είναι το δικτυακό αντίδοτο στη τσιχλόφουσκα

    • anonimos
    • 1 Μαρτίου 2008

    Σκιαγραφώντας για ελάχιστο τον χαρακτήρα τούτου του κειμένου ξεκαθαρίζω πως εκμεταλλευόμενος την ανωνυμία μου, παραθέτω αυτά που σκέφτομαι με ειλικρίνεια απόλυτη και δίχως το παραμικρό ψήγμα φόβου.

    Ποιος όμως θέλει να διαβάσει έναν άνθρωπο που η βαρύτητα της ίδιας της ταυτότητας του εμποδίζει ουσιαστικά την φυσιολογική διατύπωση του λόγου και των επιχειρημάτων του?

    Αν αυτό σκεφτήκατε και εσείς…είστε τελείως ηλίθιος.

    Σαφώς, το κοινωνικό πλαίσιο καθορίζει το θεμιτό και το αθέμιτο της ανθρώπινης συμπεριφοράς όπως ξεκάθαρα η νόρμα της ευγενικής υποκρισίας επιβάλλεται σε όλα σχεδόν τα επίπεδα σύναξης του ανθρώπινου είδους. Όποιος υποστηρίζει το αντίθετο, ή κοροϊδεύει τον εαυτό του, ή κοροϊδεύει όλους τους υπολοίπους. Αν πάλι, ο προαναφερθείς είναι μεγαλοδημοσιογράφος… απλά κάνει τη δουλεία του…εκφέρει δηλαδή -δημόσια- αυνανικά απόβλητα.

    Το συγκλονιστικότερο γεγονός, που συμπίπτει με το συγκυριακό της ύπαρξης μας σε τούτο το δεδομένο χωροχρόνο, είναι η επανάσταση της πληροφορίας. Συνήθως οπτικά η ακουστικά ερεθίσματα που άλλοτε η πρόσβαση σ αυτά είτε ήταν εξολοκλήρου προνόμιο κάστας, είτε συνάρτηση ή αποτέλεσμα της οικονομικής ευρωστίας του καθενός.

    Ο τρισάθλιος λοιπόν καπιταλισμός, στα ξέφρενα γρανάζια της βιομηχανίας της διαφήμισης αναγκάζεται να γίνει δημιουργικός, ποιοτικά ανταγωνιστικός και να προσφέρει ¨δωρεάν¨ ένα σωρό αντικείμενα, λειτουργίες και υπηρεσίες σ ένα τεράστιο καταναλωτικό πλήθος, που δεν διαθέτει ιδιαίτερα πολιτισμικά γνωρίσματα πέρα από το δικαίωμα στην εσωτερική παρακμή.

    Καταναλώνω…άρα υπάρχω (θα έλεγε και ο σοφός )

    Ετούτη λοιπόν η ¨ευγενική προσφορά¨ αφενός δημιουργεί νέα είδη εξάρτησης σε αυτήν την trainspotting πραγματικότητα αφετέρου όμως δημιουργεί βήμα για εκατοντάδες χιλιάδες άσημους και καθημερινούς ανθρωπάκους, που ξαφνικά…έχουν δικαίωμα στο χορό. Με ένα σχετικά απλό τρόπο στήνω λοιπόν ένα πάγκο ,σ αυτή την απίστευτα βρώμικη γειτονία, και ανεβαίνω για να διαλαλήσω τα διάφορα που περιφέρονται μέσα στο μικρό μου το κεφάλι.

    Το εξαιρετικό της υπόθεσης δεν έγκειται μόνο στο γεγονός ότι ο δέκτης με απλές διαδικασίες μπορεί να αποδεχτεί η να απορρίψει αυτό που εγώ υποστηρίζω, δεν έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά ,ίσως, μπορούμε να καθορίσουμε σε περίπου απόλυτο βαθμό το χαρακτήρα και την ποιότητα της πληροφορίας που δεχόμαστε, πόσο μάλλον στο γεγονός ότι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν δικαίωμα στη έκφραση, θέση για τα κοινά και φωνή που πραγματώνει μια δημοκρατία πιο διευρυμένη, μια δημοκρατία πιο ανθρώπινη.

    Τα Blogs κυρίες και κύριοι ήρθαν για να μείνουν. Το ιντερνέτ είναι ελεύθερο διότι μια γενιά έχει εισαγάγει σ αυτόν τον ,αφηρημένο, χώρο όλα τα όμορφα και τα σπουδαία που την χαρακτηρίζουν. Οπότε η εξουσία μπορεί να χτυπιέται ,ευπρεπώς, όσο θέλει.

    Ο γνωστός άγνωστος Ανώνυμος.

    Υγ. Ελευθερώστε την έκφραση. ( Παρίσι Μάης του 68)

    • zizugataki
    • 1 Μαρτίου 2008

    Δεν είμαι καθόλου ανώνυμη. Είμαι το zizugataki και διεκδικώ να τριγυρνάω σαν γάτα ράτσας «κοντότριχη ευρωπαϊκή» σε όποιο ιστολόγιο θέλω για να αφήνω τα ιστονιαουρίσματά μου. Σε όποιον αρέσουμε στους άλλους λέμε ότι έχουμε και νύχια και γρατσουνάμε άσχημα αν χρειαστεί.

  39. Με συγχωρείτε για το spam, αλλά είναι για καλό σκοπό (και έχει σχέση με το θέμα του post):

    Ζητούνται αλήτες μπλόγκερς για να συμμετάσχουν στη διοργάνωση αποκριάτικης διαδήλωσης.

  40. Αγαπητοί Uroborus και Δημητρίου: Το κείμενο που υπογράφω κι εγώ ανάμεσα σε άλλους είναι σε μεγάλο βαθμό και η απάντηση μου στην κριτική σας. To κείμενο βασίστηκε πάνω σε κάλεσμα που έκανα με τον Chaka Khan, είναι προιόν συλλογικής γραφής, διαφωνώ μαζί του σε πολλά σημεία όμως όπως βλέπετε το υπογράφω και το προπαγανδίζω ως κρίνω οτι οφείλω. Απο την αρχή δεν επιχείρησα να εκφράσω, επιχειρησα να συνθέσω. Συστηματικά δε προσπαθώ να “καλώ” τον κόσμο σε συλλογικές ενέργειες, αφού εξακολουθώ να πιστεύω στις συλλογικότητες ως απάντηση στην ταξικότητα που και στο διαδίκτυο αναπτύσσεται, όπως κι εσείς με τους τρόπους σας επισημαίνετε. Δεν με ενδιαφέρουν οι ατέλειωτοι μονόλογοι και το μάρκετιγκ του “εγώ”, με ενδιαφέρει η συνάντηση. Το κάλεσμα του Νεφελίκα απο όσο γνωρίζω ισχύει και καλό θα είναι να βάλουμε όση δημιουργικοτητα μας διακρίνει και να την κάνουμε ενδιαφέρουσα

  41. Και μιας και λέγαμε για EFF ένας νεαρός (υποθέτω από τη γραφή) μετέφρασε τη «Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου» που έγραψε ο John Perry Barlow το 1996. Αξίζει τον κόπο για όσους δεν γνωρίζουν.

  1. 26 Φεβρουαρίου 2008
    Trackback from : buzz
  2. 26 Φεβρουαρίου 2008
  3. 27 Φεβρουαρίου 2008
  4. 27 Φεβρουαρίου 2008
  5. 27 Φεβρουαρίου 2008
  6. 27 Φεβρουαρίου 2008
  7. 29 Φεβρουαρίου 2008
  8. 4 Μαρτίου 2008
    Trackback from : Διάβασα « Οξύ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: