To facebook ενάντια στα ατομικά δικαιώματα

facebookΠλοηγείστε στα ηλεκτρονικά καταστήματα του internet, ψάχνοντας ένα δώρο για το φίλο σας που γιορτάζει, το βρίσκετε, δίνετε την πιστωτική σας κάρτα και το αγοράζετε. Σε λίγο όλοι σας οι γνωστοί στο facebook γνωρίζουν τι κάνατε – πιθανότατα και ο άνθρωπος για τον οποίο μπήκατε στον κόπο εφόσον τον έχετε συμπεριλάβει σε αυτή τη λίστα – αφού έχει φροντίσει να τους ειδοποιήσει όλους για αυτό το ίδιο το κοινωνικό σας δίκτυο, το facebook. Αντίστοιχα όλοι μπορεί να γνωρίζουν αν κλείσατε ξενοδοχείο για να περάσετε ένα παράνομο διήμερο με τον εραστή η την ερωμένη σας, τι είδους εσώρουχα αγοράσατε σαν γαμήλιο δώρο στην σύζυγο σας, τι παιχνίδια παίρνετε στα παιδιά σας κοκ. Οι προοπτικές που ανοίγονται με την είσοδο διαδικτυακών κοινοτήτων όπως το Facebook στην διαφήμιση δεν είναι καθόλου καλές για την ιδιωτικότητα των επικοινωνιών σας και –σύμφωνα με μια Ευρωπαϊκή έρευνα- ίσως την

Ασφάλεια σας. Αν μέχρι σήμερα διατηρείτε κάποιο έλεγχο των πληροφοριών στις οποίες εκτίθεστε μέσω των ΜΜΕ, που σας επιτρέπει να ξεφεύγετε από τα «δόντια» των διαφημιστών και όποιου άλλου επιβουλεύεται τα προσωπικά σας δεδομένα, ίσως από αύριο να ξεκινάει μια εποχή στην οποία θα αναγκαστείτε να απολύσετε αυτό τον έλεγχο. Στο internet υπάρχουν πολλές πληροφορίες πλέον για εσάς και τις συνήθειες σας και αυτό πολλοί δεν θέλουν να το αφήσουν «ανεκμετάλευτο». (Το κείμενο που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή – εδώ χωρίς περικοπές)

Κοινωνικές Διαφημίσεις;

Όταν πέρυσι το χειμώνα η διάσημη μηχανή αναζήτησης, Yahoo! προσπάθησε να εξαγοράσει το facebook προσφέροντας ένα δισεκατομμύριο δολάρια, ο 23χρονος ιδρυτής και ιδιοκτήτης του, Μάρκ Ζούγκερμπεργκ, αρνήθηκε θεωρώντας την προσφορά, χαμηλή. Λίγους μήνες αργότερα η εξαγορά του 1,6% μόλις, των μετοχών της εταιρίας του, στοίχισε στην Microsoft, 240 εκατομμύρια, εκτινάσσοντας την αξία του, στα 15 δισ. Το facebook είχε μεγαλώσει εκθετικά από την εποχή που ήταν απλώς ένα δίκτυο κοινωνικής συνεύρεσης μεταξύ φοιτητών των καλών Αμερικανικών Πανεπιστημίων και τώρα είχε έρθει πια η ώρα να βγάλει κέρδη για αυτό. Στις 6 Νοεμβρίου ο νεαρός Ζούγκερμπεργκ, ανακοίνωνε την πολυαναμενόμενη εμπορική και διαφημιστική πολιτική του η οποία θα τάραζε για τα καλά τα νερά της αγοράς. «Σήμερα αλλάζουμε την διαφήμιση για τα επόμενα 100 χρόνια» δήλωσε ο νεαρός Ζούγκερμπεργκ και πράγματι η πρόθεση του ήταν ακριβώς αυτή, αφού παρουσίασε μια σειρά από νέους τρόπους προώθησης προϊόντων, τους οποίους βάφτισε «κοινωνική διαφήμιση». Εκτός από τις μικρές προσωποποιημένες καταχωρήσεις που ήδη προβάλει στις ατομικές σελίδες των χρηστών του, το Facebook εγκαινίασε ένα νέο είδος σελίδων ειδικά για εταιρίες που τους επιτρέπει να συνδεθούν με τους χρήστες, όπως ακριβώς κάνουν κι αυτοί μεταξύ τους. Έτσι κάθε χρήστης πλέον μπορεί να δηλώσει οπαδός ενός μουσικού συγκροτήματος που κυκλοφόρησε ένα καινούργιο δίσκο, να γράψει κριτική στην σελίδα ενός εστιατορίου και με αυτό τον τρόπο να γίνει ακούσιος διαφημιστής του, αφού όλοι οι φίλοι του θα το μάθουν μέσω της υπηρεσίας newsfeed που ενημερώνει αυτόματα κάθε μέλος του κύκλου για τα νέα των υπολοίπων. Αν κάθε χρήστης διαθέτει κατά μέσο όρο 20 εγγεγραμμένους φίλους τότε εύκολα υπολογίζει κανείς πως ακόμα κι ένα μικρό ποσοστό των 50,000,000 μελών του facebook θα μπορούσε να εκθέσει το σύνολο της κοινότητας σε ανεπιθύμητα διαφημιστικά μηνύματα. Η διασπορά των μηνυμάτων γίνεται πλέον με την ίδια ταχύτητα με την οποία μολύνονται από επικίνδυνους ιούς ολόκληρα δίκτυα υπολογιστών. Δεν περιορίζεται όμως μονάχα εκεί. Με το πρόγραμμα Beacon στο οποίο συμβάλλονται όσες εμπορικές επιχειρήσεις επιθυμούν, κάθε φορά που κάποιος χρήστης αγοράζει προϊόντα τους σε οποιοδήποτε ηλεκτρονικό κατάστημα στο internet θα ενημερώνεται αυτομάτως όλος ο κύκλος των φίλων του μέσω –ξανά- της υπηρεσίας newsfeed που λειτουργεί σε κάθε προσωπική σελίδα. Την ίδια στιγμή το facebook διατηρεί το δικαίωμα να συγκεντρώνει πληροφορίες που βρίσκει για αυτούς σε άλλες πηγές (εφημερίδες, internet κοκ). Όπως ήταν αναμενόμενο όλα αυτά ξεσήκωσαν μια μικρή θύελλα αντιδράσεων.

Οι Αντιδράσεις

Μέσα σε δέκα μέρες, 50,000 χρήστες είχαν διαδηλώσει την αντίθεση τους στην νέα διαφημιστική πολιτική του facebook υπογράφοντας ένα κείμενο διαμαρτυρίας εντός του. Το κύριο πρόβλημα σύμφωνα με οργανώσεις δικαιωμάτων όπως οι Binary Freedom και moveOn είναι η αντιστροφή της ροής της πληροφορίας. Ενώ δηλαδή λογικά θα έπρεπε να έχει ο καθένας το δικαίωμα επιλογής της συμμετοχής του ή μη σε προγράμματα όπως το Beacon, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι χρήστες αναγκάζονταν να συμμετέχουν σε αυτό. Δυνατότητα διαγραφής δεν υπήρχε παρά μόνο κατά την διεξαγωγή κάθε μιας συναλλαγής ξεχωριστά που θα έκανε κάποιος στα online καταστήματα. Το facebook αναδιπλώθηκε δίνοντας την δυνατότητα διαγραφής που ζητούσαν οι χρήστες του, όμως λίγο αργότερα μια νέα έκθεση ερευνητών της εταιρίας CA Threat Research Group αποκάλυψε πως το πρόγραμμα Beacon εξακολουθούσε να δίνει στοιχεία των χρηστών παρά τη θέληση τους. Και όχι μόνο.

Ένα πλέγμα εμπορικών παρακολουθήσεων

Σύμφωνα με τις έρευνες των εταιριών CA Threat Research Group και Computer Associates στοιχεία από την εμπορική δραστηριότητα όχι μόνο των μελών του facebook στα site των συμβεβλημένων εταιριών αλλά και οποιουδήποτε άλλου συναλλάσσεται μαζί τους συγκεντρώνονται και αναλύονται από το δίκτυο. Τα στοιχεία αυτά συνδυάζονται με άλλα στοιχεία που ήδη διαθέτει το δίκτυο για τα μέλη του, όπως επίπεδο μόρφωσης, επικοινωνιακές συνήθειες, γεωγραφικά δεδομένα και χαρακτηριστικά των φίλων κάθε χρήστη ώστε να σκιαγραφείται ένα πρωτοφανώς λεπτομερές καταναλωτικό προφίλ.
Το facebook πιστεύει ότι με τους παραπάνω τρόπους θα μπορέσει να εκμεταλλευθεί τον «ντόρο» (buzz στην ορολογία του internet) που προκαλεί το φαινόμενο της δικτύωσης (network effect) το οποίο επιτυγχάνεται στο κοινωνικό διαδίκτυο χάρη στην μετάδοση πληροφοριών από στόμα σε στόμα και να μετατρέψει τις φιλικές απόψεις σε εμπορικές συμβουλές αξίας. «Η σύνδεση με την αγορά είναι κομμάτι της καθημερινής μας ζωής. Σας φέρνουμε πιο ενδιαφέρουσες διαφημίσεις σχετικές με τα γούστα σας χωρίς να διακόπτουμε αυτό που κάνετε» λέει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του.

Κίνδυνος για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα

Στην ίδια την συμφωνία που κατά τρόπο αυτόματο υιοθετεί ο χρήστης προκειμένου να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες του προβλέπεται τόσο η ανταλλαγή δεδομένων με άλλες εταιρίες όσο και με κρατικές υπηρεσίες, εφόσον κριθεί απαραίτητο. Ακόμα προβλέπεται η προσωπική προβολή διαφημίσεων ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του χρήστη (βάσει της ανάλυσης των στοιχείων του) και το μοίρασμα των στοιχείων αυτών σε τρίτους εφόσον πρόκειται για το όφελος της εταιρίας. Ότι γράφεται δε, εκεί, ανήκει στο facebook, ακόμη και μετά τη διαγραφή κάποιου. Σύμφωνα με μια έρευνα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφαλείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ENISA) που εδρεύει στην Κρήτη η ποσότητα και ποικιλία των προσωπικών δεδομένων (κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο) που βρίσκονται πλέον καταχωρημένα στα κοινωνικά δίκτυα εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την ατομική ασφάλεια των χρηστών τους. «Χρήση των δεδομένων αυτών θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναγνώριση προσώπων, η δημιουργία ψηφιακών φακέλων για τις δραστηριότητες των χρηστών, κλοπή ταυτότητας, απόπειρα εκβιασμού, τρομοκράτησης και βιομηχανικής κατασκοπείας» αναφέρει χαρακτηριστικά! Τα ψηφιακά αρχεία φωτογραφιών έχουν στοιχεία που με κατάλληλα ανάλυση θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην συλλογή όλων των φωτογραφιών σας από το internet, την αναγνώριση της ταυτότητας σας καθώς και την εξακρίβωση του πότε και που δημιουργήθηκαν.

Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν πως η υπόθεση θυμίζει την παροιμία «όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά». Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις που εδώ και καιρό ψάχνουν τρόπους για να αντλήσουν κέρδη από την υπηρεσία που προσφέρουν. Είναι ανόητο να πιστεύει κανείς ότι θα μπορεί να χρησιμοποιήσει τις ευκολίες που του παρέχουν χωρίς κάποιο αντάλλαγμα. Ανάμεσα στις ευκολίες της τεχνολογίας, όμως και τον Μεγάλο Αδερφό, υπάρχει ένα όριο. Τι άλλο μπορεί να καθορίσει αυτό το όριο εκτός από την απάντηση του ποιος έχει τον έλεγχο των προσωπικών μας δεδομένων; Οι χρήστες ή οι υπολογιστές και όσοι είναι πίσω τους;

Advertisements
  1. Πολύ καλό το post :)

    Πριν λίγες μέρες είχα γράψει σχετικά το Το Facebook, λίγο πριν το κλικ.
    ps.sorry για το εξωτερικό link.

  2. Το θέμα με προβληματίζει αρκετά. Φυσικά, ο καθένας μπορεί να κρίνει μονος του το βαθμό που θέλει να εκτεθεί. Αλλά δεν ειναι εκεί το θέμα. Ο προβληματισμός μου έγκειται στη χρησιμότητα του συστήματος.Αντικαθιστά κάτι που μας λείπει; Είναι μια προσπάθεια σαν τις συναντήσεις των παλιών συμμαθητριών με τα τέια και τα λοιπα, μονο που τωρα γινονται μέσα από την εικονική πραγματικότητα και τα τέϊα αντικαθίστανται με διαφορα γκατζετάκια;
    Σκεπτομαι να αποχωρήσω γιατί δεν μπορώ να διαβάσω καποια άλλη αλήθεια πίσω από τις γραμμές.
    ριτς

    • Αθήναιος
    • 10 Δεκεμβρίου 2007

    κ.Τσιμιτάκη, με διακατέχει μια αμφιθυμία για το όλο ζήτημα κι ας βρίσκω το facebook επιεικώς παιδαριώδες. Δεν βρίσκω τα επιχειρήματα που παραθέτε πειστικά κι ανήκω στο κόμμα που έχει ως άξονα του πολιτικού του λόγου την προάσπιση των πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων του ατόμου.

    Δεν συμφωνω με τη δαιμονοποίηση της διαφήμισης και των μηχανισμών που χρησιμοποιεί για να καταρτίσει τα προφίλ των καταναλωτών γιατί αυτό γίνεται από την αρχαιότητα ακόμη. Όσο θα υπάρχουν έμποροι, θα υπάρχει και η επιθυμία να διερευνηθεί και να προβλεφθεί η επιθυμία του καταναλωτή.

    Τώρα, δεν ξέρω ποιος είναι αυτός που έχει πιστέψει πως τα κοινωνικά δίκτυα δημιουργήθηκαν για την ψυχή της μανούλας του δημιουργού τους και όχι για κάποιον εμπορικό σκοπό με την ευρεία ή τη στενή έννοια. Επίσης, δεν έχω δει κάποιο πλεονέκτημα σε αυτά, δεν θεωρώ ότι μου παρέχουν κάποια ουσιαστική υπηρεσία. Κι αυτοί δεν το θεωρούν γιαυτό και η συμμετοχή σε αυτά είναι δωρεάν, άλλως τε… Υπάρχουν άπειροι τρόποι να δικτυωθείς κοινωνικά με τη χρήση του διαδικτύου χωρίς αυτά τα δίκτυα.

    Εδώ εμείς στη Συμμαχία, στήσαμε ολόκληρο κόμμα και βρήκαμε ο ένας τον άλλον απλώς από τα γραπτά μας.

    Στην τελική, ο καθένας, είναι ελεύθερος να διαλέξει.

  3. @ όλους
    Εχω θίξει το θέμα και παλιότερα. Το ερώτημα είναι: μας παρέχουν κάτι χρήσιμο ή πρόκειται περί φούσκας. Η υπερχρήση και απαξίωση του δημόσιου χώρου συνηγορεί προς το πρώτο, η εμπειρία ως εδώ συνηγορεί προς το δεύτερο. Είναι προφανές πως κάθε ιδιωτική επιχείρηση θα αποσκοπεί στο κέρδος και συμφωνώ πως είναι αφελής όποιος πιστεύει το αντίθετο. Υπάρχουν θεμιτοί και αθέμιτοι τρόποι κερδοφορίας όμως, όπως λέω κλείνοντας το κείμενο. Ποιος κρίνει και τι καθορίζει το αθέμιτο και το αθέμιτο στα Νέα Μέσα; Αυτή είναι η ερώτηση. Είμαστε στην περιοχή της διαπραγμάτευσης των ορίων ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό στο διαδίκτυο. Η ελευθερία μας πρέπει και εδώ να σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των άλλων – θα συμφωνήσετε ελπίζω. Γνώμη μου είναι πως ήρθε καιρός να μπει πιο δυναμικά ο δημόσιος τομέας σε όλα αυτά.

    • Aθήναιος
    • 10 Δεκεμβρίου 2007

    Στο μη διαδικτυακό βίο και ειδικά στη χώρα μας, ο δημόσιος τομέας έχει το πάνω χέρι και παίζει καταλυτικό ρόλο, δεν βλέπω πως έχει συντελέσει στη χάραξη πιο διακριτών ορίων μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου. Δλδ τί να κάνει το δημόσιο στο facebook? Μόνο να το φορολογισει θα ήθελε. :-)

    Έπειτα, με προβληματίζει το αίτημα για την ύπαρξη σαφών ορίων. Αυτό υπονοεί άνωθεν ρύθμιση ενώ η μόνη αποδεκτή ρύθμιση είναι αυτή που θα επιφέρουν οι ίδιοι οι χρήστες επειδή ακριβώς κανείς δεν μπορεί να κρίνει για κάθε χρήστη ξεχωριστά τί θεωρεί δημόσιο και τί ιδιωτικό.

    Αν όλος ο σκεπτικισμός γύρω από το facebook κινείται γύρω από το ότι κάποιοι προσπαθούν να συλλέξουν πληροφορίες για τη σύνταξη καταναλωτικών προφίλ, τότε θα καταρρεύσει. Δεν βρίσκω τίποτε κακό στο να κάθομαι να παίρνω περαστικούς που περπατούν στο δρόμο στο κατόπι για να δω τις συνήθειές τους στο window shopping για παράδειγμα. Λέγεται μάλιστα πως αυτός είναι ο τρόπος που ο Warren Buffet αγόραζε μετοχές. Φέρεται να έχει δηλώσει πως πήγαινε και την έστηνε στα σούπερ μάρκετ και παρατηρούσε ποια προϊόντα αγόραζε ο κόσμος. Ας μου πει κάποιος τι κακό υπάρχει σε αυτό.

  4. @Αθήναιος Φαντάζομαι πως τίποτα κακό δεν υπάρχει σε αυτό. Αν όμως πήγαινε και το ψιθύριζε μετά σε όλη τη γειτονιά, μάλλον θα εκνευριζόσασταν. Θεωρώ οτι η αγορά είναι ένα είδος δημοκρατικού ελέγχου, στο οποίο όμως υπεισέρχονται παράμετροι ισχύος που ακυρώνουν το «δημοκρατικού» και αφήνουν το «ελέγχου». Είναι αυτό που παραμένει ζητούμενο παρόλαυτα αφού μόνο έτσι μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει την πολυπλοκότητα που παράγουν τα κάθε είδους φαινόμενα. Δημόσιο δεν είναι μόνο η κεντρική κυβέρνηση. Μπορεί να υπάρχει δημόσιος χώρος και με πολύ πιο αποκεντρωμένους τρόπους διαχείρισης της εξουσίας. Το μοίρασμα της εξουσίας είναι το θέμα. Η Ευρωπαική Ενωση έχει ήδη εμπλακεί, οι Αμερικανοί θέλουν να δούν το τέλος του Net neutrality στο όνομα της ασφάλειας και το facebook σας φακελώνει κανονικά. Αλήθεια δεν πιστεύετε οτι στρέφεται κατά των βασικών ατομικών σας ελευθεριών; Αν οχι, με εκπλήσσετε – είχα πιστέψει οτι τα ρεπορτάζ μου κινούνται στη βάση της υπεράσπισης των ελάχιστων φιλελεύθερων αρχών.

    • giorgos
    • 13 Δεκεμβρίου 2007

    Παιδιά νομίζω ότι αντί για το φεγγάρι, κοιτάζεται το δάκτυλο. Το να μάθει κάποιος τις καταναλωτικές συνήθειες της μάζας είναι το πλέον εύκολο. Μην πάτε μακρυά. Έχετε δει τις «κερδοκάρτες»? Που δίνουν τα super market εννοώ. Εκτός από τα ψίχουλα που σου αποδίδουν σαν ανταμοιβή,είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να μάθουν τις καταναλωτικές μας συνήθειες και τάσεις.
    Το πρόβλημα είναι αλλού. Θα το διαπιστώσετε διαβάζοντας το παρακάτω παράδειγμα.
    «Οι συνέπειες για Jason Johnson ήταν σοβαρότερες. Ήταν σπουδαστής στο πανεπιστήμιο του Cumberlands, ένα νότιο σχολείο Βαπτιστών στο Williamsburg, KY, όταν δημιούργησε τη σελίδα του στο MySpace. Οι επισκέπτες στη σελίδα του μπορούσαν να ακούσουν ένα αγαπημένο του τραγούδι, να μάθουν τα γενέθλιά του ή να ανακαλύψουν ήταν ομοφυλόφιλος. Αλλά το handbook των σπουδαστών Cumberlands δηλώνει ότι οι σπουδαστές πρέπει να έχουν έναν «χριστιανικό τρόπο ζωής,» που ο Πρόεδρος του σχολείου εξήγησε ότι περιελάμβανε μια απαγόρευση στην ομοφυλοφυλία. Όταν οι σχολικοί ανώτεροι υπάλληλοι ανακάλυψαν τη σελίδα του Johnson, αποβλήθηκε. Μίσθωσε έναν δικηγόρο, ο οποίος πήγε στο σχολείο για να ακυρώσει την αποβολή και να αφήσει τη μεταφορά του Johnson με το ακαδημαϊκό αρχείο του άθικτο.»
    Αυτό αποτελεί ένα τρανταχτό παράδειγμα εισβολής γενικά των Social Networking Μηχανών στις ζωές μας. Επίσης αποτελεί κοινό μυστικό στην Αμερική,ότι όταν στέλνεις ένα CV, τις αμέσως επόμενες μέρες που μεσολαβούν ξεκινάει μία έρευνα γύρω από το άτομο σου περιμένοντας να έχεις κάνει το «μοιραίο» λάθος.
    Και αυτά δεν αποτελούν σενάρια επιστημονικής φαντασίας

  5. Συνταξιούχους απασχολεί η ΓΣΕΕ!!!
    Δεκέμβριος 8, 2007
    Εργασιακός παράδεισος για ημετέρους …αντεργατικό “Νταχάου” για απλούς εργαζόμενους η ΓΣΕΕ
    Και όμως είναι δυνατόν η ΓΣΕΕ απασχολεί συνταξιούχους!!!!

    Πρώην υπάλληλος της ΓΣΕΕ συνταξιοδοτήθηκε και επαναπροσλήφθηκε στην ΓΣΕΕ ως προσωπάρχης

    Και εργάζεται και αμείβεται και παίρνει την σύνταξη!

    Δείτε σχόλιο που έλαβα σε post του blog αφαιρώ χαρακτηρισμούς από το νέο ποστ που κάνω με αποσπάσματα από το σχόλιο

    Τους χαρακτηρισμούς τους αφαιρώ γιατί δεν εκφράζουν το blog

    ΙΔΟΥ ΤΟ ENA ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ

    “Υπάρχουν εργαζόμενοι της ΓΣΕΕ οι οποίοι έχουν προσφύγει στα δικαστήρια διεκδικώντας εξομοίωση των αμοιβών τους και των επιδομάτων τους με άλλους (ιδίως γραμματέων) στους οποίους η εύνοια του Πολυζωγόπουλου περίσσευε.
    Ακόμα και συνταξιούχος κυρία, απασχολείται στη ΓΣΕΕ (πρώην εργαζόμενη στο ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) με παχυλό μισθό σε σχέση με τις ανύπαρκτες υπηρεσίες που προσφέρει. Και αυτή ρουσφέτι του Πολυζωγόπουλου.
    Επίσης κόρη προσωπικού φίλου του Πολυζωγόπουλου που διόρισε στη ΓΣΕΕ, όπως αναφέρεις, σπανίως εμφανίζεται στο ΚΕΠΕΑ, όπου της έχουν φτιάξει χλιδάτο γραφείο για να έχει τις προσωπικές της «επαφές». Πολύ πρόσφατα υπήρξε και έγγραφη καταγγελία μέλους του Δ.Σ. της ΓΣΕΕ, στην οποία αναφέρεται ότι αυτή η κυρία δεν εργάζεται και απλώς της καταθέτουν τα χρήματα στο λογαριασμό της στην τράπεζα. Φαίνεται ότι ούτε για να πληρωθεί δεν πηγαίνει.”

    • Αθήναιος
    • 17 Δεκεμβρίου 2007

    Αν οχι, με εκπλήσσετε – είχα πιστέψει οτι τα ρεπορτάζ μου κινούνται στη βάση της υπεράσπισης των ελάχιστων φιλελεύθερων αρχών.

    Εντελώς καλοπροαίρετα θέλω να σας πω ότι τα ρεπορτάζ σας κινούνται στα όρια της φοβίας. Η χρήση του facebook δεν είναι υποχρεωτική ενώ για τα υπόλοιπα έτσι όπως τα παρουσιάζετε τότε πρέπει να κρυφτούμε στα μοναστήρια.Κάθε χρήση οποιοδήποτε αγαθού συνιστά ΔΕΣΜΕΥΣΗ με κάποιον τρόπο, αυτό πρέπει να είναι σε γνώση των πολιτών ώστε να κάνουν focus στις πραγματικές παραβιάσεις των ατομικών τους δικαιωμάτων και όχι στις δυνητικές. Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να σκεφτώ αυτά που γράφετε ειδικά στο τελευταίο σας άρθρο αλλά νομίζω πως είστε απόλυτα υπερβολικός.

  6. @Αθήναιος Θεωρώ απολύτως άδικο να με κατηγορείτε για τεχνοφοβία. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω πως προκύπτει αυτό απο τα ρεπορτάζ μου. Πήρα το θάρρος να σας πώ οτι το κίνητρο πίσω απο την δουλειά μου είναι τις περισσότερες φορές η υπενθύμιση των βασικών ατομικών δικαιωμάτων ακριβώς επειδή στηρίζετε την πολιτική σας ύπαρξη σε αυτά. Θεώρησα δε (και εξακολουθώ να το πιστεύω) οτι βρίσκουμε ένα ελάχιστο πεδίο ευρείας συμφωνίας σε αυτά. Δεν περίμενα να ακούσω οτι τα κείμενα μου οδηγούν κάποιον να κλειστεί στο μοναστήρι. Περίμενα ίσως να ακούσω οτι οι αγορές αυτές δεν έχουν ακόμα ωριμάσει ενδεχομένως αρκετά ώστε να ενσωματώνουν στάνταρτς σεβασμού της ιδιωτικής ζωής των χρηστών τους (και παρακάτω της ελευθερίας τους). Δεν το είπατε. Διαφωνείτε μήπως οτι όλες οι εναλλακτικές που παρέχει αυτή τη στιγμή η αγορά είναι παρόμοιες; Δεν έχει καταφέρει (ακόμα έστω) να μας δώσει αληθινά εναλλακτικές προτάσεις. Γνωρίζετε οτι δεν πιστεύω στην ορθοδοξία της αγοράς, αλλά δεν γράφω και κανά επαναστατικό μανιφέστο εδώ πέρα. Κάνω την ερώτηση στο τέλος του κειμένου και την επαναλαμβάνω τώρα: Ανάμεσα στις ευκολίες της τεχνολογίας, και τον Μεγάλο Αδερφό, υπάρχει ένα όριο. Τι άλλο μπορεί να καθορίσει αυτό το όριο εκτός από την απάντηση του ποιος έχει τον έλεγχο των προσωπικών μας δεδομένων; Εμείς η η μηχανή;

    • Αθήναιος
    • 19 Δεκεμβρίου 2007

    Δεν υπάρχει η έννοια της Ορθοδοξίας της Αγοράς μεταξύ των Φιλελευθέρων, αυτό είναι επιχείρημα των αντιπάλων τους. Σε καμία περίπτωση δεν σας κατηγορώ για τεχνοφοβικό και δεν σας κατηγορώ για τίποτε δλδ αντίθετα έχω προβληματιστεί από τις απόψεις σας. Η βασική διαφορά μας είναι ότι το κομβικό σημείο του φιλελεύθερου λόγου δεν είναι η προστασία της ασυδοσίας του κάθε ιδιώτη όπως λέτε εσείς αλλά το δικαίωμα του πολίτη να επιλέγει εκείνος αυτά που τον ενδιαφέρουν και τον αφορούν. Είναι αστείο να ακούω συμβουλές του τύπου «για να προστατευτείς από τις κάμερες, κοίτα κάτω». Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Δεν προστατεύεσαι έτσι από την ασυδοσία του κράτους το οποίο είναι ΠΑΝΤΟΤΕ ύποπτο, προστατεύεσαι από το κράτος όταν το αποδυναμώνεις, όταν το περιορίζεις, όταν ασκείς τα συνταγματικά κατοχυρωμένα σου δικαιώματα για να το ελέγχεις.
    Πολλοί, θέλουν κάποιον να τους προσέχει. Εμείς όχι. Αλλά για να μην καταχρώμαι του χώρου σας θα γράψω κάποια στιγμή ένα ποστάκι.

  7. Κοιτάξτε σαφώς υπάρχει διάθεση υπερβολής – το γράφω κι εγώ άλλωστε – όμως στο συγκεκριμένο κείμενο (είσαι τα δεδομένα σου μην τα εκχωρείς) προσπαθώ στην πραγματικότητα να σκιαγραφήσω το περιβάλλον στο οποίο έχουμε περιέλθει χωρίς απαραίτητα να το συνειδητοποιούμε. Και σε αυτό δεν υπερβάλω. Βεβαίως το να κοιτάς κάτω είναι αστείο. Πολιτικός έλεγχος χρειάζεται. Τώρα, η γνώμη μου είναι οτι όσο ασύδοτο μπορεί να γίνει το κράτος άλλο τόσο και η αγορά. Σας το είπα και άλλη φορά. Νομίζω πως ο έλεγχος των (κάθε λογής) εξουσιών γίνεται δημοκρατικά. Αυτό πρέπει να καλλιεργούμε. Οσο περνάει ο καιρός πείθομαι οτι έχουμε κάθε λόγο, απο αυτό το δυνητικό χώρο του internet, να απαιτήσουμε περισσότερη διαφάνεια σε όλα. Τα αγαθά (που θα λέγατε εσείς) ελεύθερα, οι άνθρωποι ελεύθεροι και οι πληροφορίες ελεύθερες για όλους. Σας προτείνω να υποστηρίξετε την δημιουργία μιας συλλογικής προσπάθειας όλων μας για αυτό

  1. 9 Δεκεμβρίου 2007
    Trackback from : buzz

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: