Σερφάροντας στο τραπέζι του μέλλοντος

surfaceΓια πάρα πολλά χρόνια όσοι προσπαθούσαν να προβλέψουν το μέλλον της τεχνολογίας υπολογιστών δεν δίσταζαν να διατυπώσουν τη θέση ότι η δεκαετία που διανύουμε θα ανήκει στις φωνητικές εντολές. Ακόμα και ο εκλιπών Μιχάλης Δερτούζος, ένας από τους μεγαλύτερους γκουρού της περασμένης δεκαετίας, στο βιβλίο του «Τι μέλλει γενέσθαι», προέβλεπε πως έως το 2010 περισσότερο θα μιλούσαμε στους έξυπνους υπολογιστές μας, παρά θα κάναμε κλικ με τα ποντίκια μας στις οθόνες τους.

«Δοκιμάστε να βάλετε έναν άνθρωπο μπροστά στον υπολογιστή σας και πείτε του τι να κάνει. Θα δείτε ότι ακόμα και αυτός θα κάνει λάθη ενώ του λέτε ακριβώς τι θα κάνει. Πόσω μάλλον αν πρέπει να μιλήσετε σε μια μηχανή. Οι επαφές μεταξύ ανθρώπων και μηχανών είναι πολύπλοκες και ποικίλες και αυτό είναι το πλεονέκτημά τους» έλεγε το 2002 ο καθηγητής υπολογιστών του Πανεπιστημίου Delawere, John Elias. Μολονότι η παρατήρησή του ήταν σωστή, οι πατέντες που προσπάθησε να λανσάρει ο ίδιος απέτυχαν στην αγορά.

Φαίνεται πως για άλλη μια φορά στην ιστορία της τεχνολογίας η φαντασία μας (ή η ανάγκη για φυσική επικοινωνία) αποδείχτηκε πιο φιλόδοξη των πραγματικών δυνατοτήτων. Το ποντίκι, χάρη στο οποίο μπορείς να κάνεις κλικ σε ένα σημείο του πλαισίου της οθόνης του υπολογιστή σου, παραμένει ενοχλητικά περιοριστικό.

Εν έτει 2007, ικανοποιητική φωνητική τεχνολογία δεν υπάρχει, το παραδοσιακό ποντίκι όμως δείχνει πράγματι να οδεύει προς απόσυρση. Η επανάσταση έρχεται από αλλού.

Το iPhone της Apple, έχοντας ενσωματώσει την τεχνολογία multitouch, επιτρέπει μια λίγο πιο φυσική πλοήγηση στο περιεχόμενο της συσκευής. Τα δάχτυλά σας (ένα ή δύο) είναι αρκετά για να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι ξεφυλλίζετε τις σελίδες ενός βιβλίου ή ότι αγγίζετε ένα αντικείμενο, κι αυτό καθησυχάζει κάπως τους χρήστες του.

Πριν από λίγους μήνες η Microsoft παρουσίασε ένα υπολογιστικό σύστημα που επεκτείνει τις εφαρμογές τής εν λόγω τεχνολογίας (multitouch) εντυπωσιακά. Το Microsoft surface, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ τον επόμενο μήνα, είναι ένα τραπέζι-υπολογιστής, πάνω στο οποίο μπορείτε να κάνετε περίπου ό,τι κάνετε και στο τραπεζάκι του σαλονιού σας. Μπορείτε να αραδιάσετε και να δείτε ψηφιακές φωτογραφίες (σαν να ήταν τυπωμένες στο χαρτί), να ακουμπήσετε το ποτό σας, να παίξετε επιτραπέζια παιχνίδια, να ζωγραφίσετε πάνω σε έναν ψηφιακό καμβά (σαν να είχατε ακουμπήσει μια παλέτα επάνω του και ζωγραφίζατε σε ένα μπλοκ) κ.ο.κ.

Το «περίπου» της προηγούμενης πρότασης, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορείτε να κάνετε λιγότερα από όσα θα κάνατε με τα φυσικά αντικείμενα. Αντίθετα. Μπορείτε να κάνετε πολύ περισσότερα!

Το surface μπορεί να αναπαραγάγει βίντεο, να σας συνδέσει στο Ιντερνετ, να συγχρονίσει τα δεδομένα μεταξύ αυτού και μιας κινητής συσκευής ή δύο κινητών συσκευών (χωρίς μάλιστα να χρειαστεί να τις συνδέσετε μέσω κάποιου καλωδίου, όπως κάνετε σήμερα στον υπολογιστή σας), να σας δώσει διαδραστικούς χάρτες για οποιαδήποτε χρήση κ.ά.

Και όλα αυτά, βεβαίως, μπορείτε να τα κάνετε μόνο με τα δάχτυλά σας. Για την ακρίβεια, 52 δάχτυλα ταυτόχρονα (τα δικά σας και όλων όσοι είναι μαζί σας) μπορούν να κάνουν παράλληλα ό,τι επιθυμούν πάνω σε αυτή την επιφάνεια την οποία παρακολουθούν πέντε κάμερες, οι οποίες εξασφαλίζουν την καλή επικοινωνία της συσκευής με τους χρήστες της.

Αυτό από μόνο του είναι εντυπωσιακό, αφού βάζει πρακτικά την έννοια της κοινωνικότητας στη χρήση των υπολογιστών, κάτι που μπορεί να σημαίνει ότι η εποχή του ατομικού υπολογιστή οδεύει προς το τέλος της.

Η τεχνολογία multitouch ξεκίνησε να εφαρμόζεται σε ερευνητικό επίπεδο στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο το 1982. Η έρευνα πάνω σε αυτό δεν σταμάτησε ποτέ, όμως μόλις το 2006 αποδείχτηκε ότι θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα εμπορικό προϊόν. Εκείνη τη χρονιά ο μηχανικός Jef Han του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης παρουσίασε στο συνέδριο TED στο Μοντερέι της Καλιφόρνιας (στο οποίο παρουσιάζονται κάθε χρόνο οι πιο φιλόδοξες ιδέες από εταιρείες και πανεπιστήμια) ένα τραπέζι το οποίο έμοιαζε πάρα πολύ με τις τεχνολογίες που παρουσίασαν οι Apple και Microsoft. Στην ερώτηση γιατί χρειάστηκαν τριάντα χρόνια προκειμένου να μπουν σε εφαρμογή οι τεχνολογίες αυτές στις καταναλωτικές συσκευές, ενώ υπήρχαν ήδη συστήματα από τη δεκαετία του ’80, δίνει την καλύτερη ίσως απάντηση ο Μπιλ Μπάξτον, ένας βετεράνος ερευνητής της Microsoft, ο οποίος θεωρείται αυθεντία στις εν λόγω τεχνολογίες, στην ιστοσελίδα του.

«Χρειάστηκαν τριάντα χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε το ποντίκι από τους Engelbart και English, το 1965, προκειμένου να γίνει απαραίτητο εξάρτημα για κάθε υπολογιστή. Αν αυτός είναι ο ρυθμός ανάπτυξης κάθε νέας τεχνολογίας επαφής του ανθρώπου με τον υπολογιστή, τότε χρειαζόμαστε λίγα χρόνια ακόμα». Η πρόβλεψή του συναντά τα επιχειρηματικά σχέδια της Microsoft.

Το surface θα διατίθεται σε εταιρικούς πελάτες (π.χ. ξενοδοχεία) προς 5.000 με 10.000 δολάρια ανά τεμάχιο. Οι εκτιμήσεις των αναλυτών της όμως θεωρούν ότι οι τιμές θα πέσουν αρκετά μέσα στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια, ώστε τα τραπέζια αυτά να κατακτήσουν και τα σαλόνια των σπιτιών μας. Αν πάλι δεν ισχύει η πρόβλεψη του Μπράξτον, τότε ίσως οι τεχνολογίες multitouch γίνουν η επόμενη καταχώριση στον μακρύ κατάλογο των τεχνολογιών που έπεσαν στο κενό και ξεχάστηκαν.

Επιτραπέζια και ψηφιακά

Philips Entertaible. Το Entertaible που παρουσίασε η Phillips το 2006 είναι μια συσκευή που θυμίζει αρκετά το surface και το iphone, μόνο που επικεντρώνεται στα παιχνίδια. Σε ένα ψηφιακό ταμπλό που θυμίζει το αντίστοιχο ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού, οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα κινώντας κανονικά πούλια να παίξουν σε δυναμικά κινούμενες εικόνες, όπως σε ένα βιντεοπαιχνίδι. Δεν έχει βρει ακόμη το δρόμο προς την αγορά.

ReacTable. To reacTable είναι ένα μουσικό όργανο που χρησιμοποιεί την τεχνολογία multitouch. Οι χρήστες του στρογγυλού αυτού τραπεζιού συνθέτουν μουσική τοποθετώντας κύβους επάνω στη επιφάνειά του. Στο ευρύ κοινό το παρουσίασε για πρώτη φορά η γνωστή τραγουδίστρια της ποπ Μπιόρκ στο φεστιβάλ Coachella που έγινε στην Καλιφόρνια την άνοιξη.

MPX – Multi-Pointer X Window. To MPX είναι ένα σύστημα που επιτρέπει σε πολλούς κένσορες να κινούνται αυτόνομα στο ίδιο περιβάλλον (στον ίδιο υπολογιστή). Δημιουργήθηκε το 2005 από τον Peter Hutterer, ένα διδακτορικό φοιτητή στην Αυστραλία. Είναι κατά κάποιον τρόπο προάγγελος του surface. Φαντασθείτε να παίζετε ποδοσφαιράκι στον υπολογιστή με κανονική σύνθεση εντεκαμελούς ομάδας και ανάλογους συμπαίκτες.

Advertisements
  1. Ειμαστε ακομη στην αρχη…Το μελλον προβλεπεται λαμπρο,εαν το αφησουμε να ερθει…

  2. Να προσθέσω μερικές παρατηρήσεις:

    Πρώτον το iPhone κάνει ελάχιστη χρήση του multitouch. Είναι, θαρρώ, υπερβολική η — εν πολλοίς — ταύτιση της τεχνολογίας αυτής με την εν λόγω συσκευή από τα μεσα μαζικης ενημέρωσης διεθνώς. Φυσικά αυτό σε καμία περίπτωση δε μειώνει την αξία του iPhone ως συσκευή που όμως δεν αποτελεί ‘επαναστατική εφαρμογή της τεχνολογίας multitouch’ αλλά μια ιδιαίτερα καλογυαλισμένη συσκευή που κάνει μια μικρή χρήση της τεχνολογίας αυτής.

    Δεύτερον, το Surface πρωτοπορεί μόνον στο σύστημα ανίχνευσης των δακτύλων (βασισμένο σε near-IR LED και τις ανάλογες κάμερες), σε αντίθεση με τα υπάρχοντα εμπορικά συστήματα του Han. Μέχρι στιγμής η Microsoft δε φαίνεται να έχει δημιουργήσει εκτενές λογισμικό που να είναι βελτιστοποιημένο στη συγκεκριμένη τεχνολογία.

    Τέλος, νομίζω πως άξια αναφοράς είναι και η αρχική δουλειά του Tom White στο ΜΙΤ καθώς και η υλοποίηση του Erling Ellingsen. Μας θυμίζουν πως δε χρειάζονται πάντα πολύπλοκα κυκλώματα, κάμερες ή film υψηλής ανάλυσης αλλά ευφυϊα. Περισσότερα εδώ.

  3. Thanks cosmix. Βέβαια το iphone εισάγει το multitouch έστω και περιορισμένα, το ίδιο και το surface της good old microsoft που βεβαίως -επίσης- σιγά μην έκανε και καλή δουλειά στο λογισμικό. Ωραίο και το σχόλιο περί ευφυίας. Πρόσεξε όμως, δεν προσπαθώ να κοροιδέψω κανέναν με αυτό το κείμενο. Χρησιμοποιώ τα λόγια του Μπάξτον περί της τριακονταετίας που χρειάστηκε το ποντίκι για να γίνει mainstream, επειδή το ερώτημα είναι: Ολα αυτά φέρνουν κάτι καινούργιο στον τρόπο που αληλεπιδρούμε με τους υπολογιστές ή οχι; Νομίζω πως οχι ακόμα, αλλά ναι. Απο την ευφυία μέχρι την αγορά τι μεσολαβεί;

  4. Μεγάλη συζήτηση, ποιός δεν αφήνει το μέλλον να έρθει και γιατί Πρέζα TV

  5. Το θέμα της αλλαγής νομίζω πως αξίζει δικό του ποστ: Η τεχνολογία αναπτύσσεται πολύ γρηγορότερα απ’ότι το 1960. Οι νεες τεχνολογίες, στον βαθμό που δεν υπόκεινται σε στρατιωτικούς/ελεγκτικούς περιορισμούς (βλ. Quantum Computing), διανέμονται ταχύτατα και βρίσκω το σχόλιο του Μπάξτον ως επι το πλείστον άκυρο. Με άλλα λογια ο χρόνος μεταξύ ανακαλύψεων και διάθεσης αυτών στην αγορά, ο χρόνος ανανέωσης της τεχνολογικής υποδομής στον ευρύ πληθυσμό και τις επιχειρήσεις μειώνεται — αυτό είναι βέβαιο. Ίσως όχι τόσο λόγο της υφιστάμενης τεχνολογικής προσφοράς και χαμηλού κόστους αλλά της καταναλωτικής νοοτροπίας που χαρακτηρίζει τον παγκόσμιο πολιτισμό μας εδώ και κάποιες δεκαετίες.

    Αυτό που δεν αλλάζει όμως, τα τελευταία 10-15 χρόνια τουλάχιστον, είναι το πως εκμεταλλευόμαστε τη τεχνολογία που μας διατίθεται ως πολιτισμός. Οι προσωπικοί υπολογιστές ελάχιστα έχουν εξελιχθεί από το 1990 μέχρι σήμερα, παρα τη τρομακτική άυξηση της ισχύος τους. Και αυτό ίσως είναι άξιο ενός άρθου και δε θα επεκταθώ εδώ :)

    Σχετικά με τα υπόλοιπα: όχι δε νομίζω πως το iPhone πρεσβεύει οποιονδήποτε ‘νέο τρόπο χρήσης ‘ των υπολογιστών ούτε εισάγει (στη πράξη) τη ‘νεα’ τεχνολογία. Το surface θεωρώ πως — ως τεχνολογία, ως concept — είναι σαφώς πιο σχετικό με το όλο νόημα του multitouch και είναι όντως η πρώτη προσιτή εμπορική εμφάνιση τέτοιου προϊόντος (οι συσκευές του Han κοστίζουν πολύ περισσότερο). Το πως και αν αυτό θα γίνει mainstream νομίζω πως δεν είναι σχετικό, όμως ας σημειώσω εδώ πως η τεχνολογία του Surface δεν αρμόζει ούτε για προσωπικούς υπολογιστές (κάθετες επίπεδες οθόνες) ούτε για φορητές συσκευές.

    Από την ευφυία μέχρι την αγορά μεσολαβούν πολλά. Εαν υπάρχει όμως κάποιος βασικός λόγος για τον οποίο αυτή τη στιγμή έχουμε πλεόνασμα τεχνολογίας και έλλειμα εφαρμογών και εμπορικών υλοποιήσεων αυτής είναι η συλλογική έλλειψη «ευφυίας» (σημ. και καινοτομίας) στη βιομηχανία και όχι κάποιος άλλος, εξωτερικός παράγοντας. Το multitouch μέχρι σήμερα βρίσκεται μόνον στη φαντασία πολλών από εμάς που προσπαθούν να βρούν τρόπους εκμετάλλευσής του. Ως τεχνολογία είναι ίσως ικανή για περιθωριακή μεταβολή του τρόπου χρήσης των υπολογιστών. Μέχρις ότου δούμε εφαρμογές της που να προσφέρουν πραγματικό όφελος στον χρήστη περαν των gimmicks που έχουμε δει μέχρι στιγμής (zooming, panning εικόνων κλπ.) νομίζω πως το mouse δε κινδυνεύει να συνταξιοδοτηθεί. :)

  6. Cosmix αν και δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια συζήτησης δεν νομίζεις οτι η αγορά υπολογιστών (και τεχνολογίας γενικότερα) έχει ακολουθήσει ως σήμερα μια γραμμική και ελαφρώς προβλέψιμη πορεία; Δεν γνωρίζω αν υιοθετούνται νωρίτερα πια τεχνολογίες απο οτι παλιότερα. Δεν το βλέπω -ως καταναλωτής- αλλά ίσως κάποιος που είναι πιο μέσα να έχει διαφορετική εικόνα. Σίγουρο είναι πως απο το μοντέλο ξεφεύγουν ίσως μόνο κομβικές τεχνολογίες -όπως το ποντίκι. Για την δεύτερη παρατήρηση σου -ότι παρόλο που έχει αυξηθεί η ισχύς των υπολογιστών δεν έχει αλλάξει και τίποτα στη χρήση τους, μου θυμίζεις το Bernard Chazelle του Πρίνστον που λέει περίπου «αμαν» να σταματήσουν να μικραίνουν τα κυκλώματα για να μπούμε στην εποχή του λογισμικού -αμήν και πότε λέω εγώ. Για το iphone ως καταναλωτής (τονίζω την ιδιότητα) δεν θα συμφωνήσω μαζί σου. Αγνοώ πόση χρήση του multitouch κάνει (όντως ελάχιστη) αλλά έχοντας πιάσει ένα στα χεράκια μου νομίζω οτι είναι πύλη για να αλλάξουμε συνήθειες (και αυτό είναι που με ενδιαφέρει κυρίως όταν γράφω για αυτά τα θέματα). Οσο για το surface μπορείς να το δείς και ανάποδα. Η τεχνολογία δεν ενδείκνυται για επιτραπέζιους υπολογιστές ή laptop αλλά μήπως και οι ήδη υπάρχουσες συσκευές δεν αρμόζουν στις ανάγκες μας και θα τους αλλάξουμε μόλις συναντήσουμε την πρώτη καλύτερη ιδέα; Μπορεί το τραπέζι – υπολογιστής να ειναι καλύτερη ιδέα για κάποια πράγματα. Μπορεί και οχι – θα δούμε. Και όσο για την ευφυία. Ποιά ευφυία είναι η ερώτηση μου; Η αγορά είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Ο Πασχάλης Αλεξανδρίδης (NYU) μου έλεγε σε συνέντευξη που δημοσίευσα στο Κ οτι γνωρίζουν ήδη τι θα γίνει τα επόμενα 15 τουλάχιστον χρόνια στον τομέα των κυκλωμάτων. Στις ανατροπές ελπίζουμε δηλαδή που εσύ (εφόσον ασχολείσαι) ή κάποιος ταλαντούχος μπορεί και να επιφέρει «αν» βρεί τρύπα στο σύστημα. Το έχω καταλάβει λάθος; Αν ναι, παρακαλώ διαφώτισε με (το λέω ειλικρινά αυτό). Το mouse δεν κινδυνεύει να συνταξιοδοτηθεί, όπως και το χαρτί δεν κινδυνεύει κοκ. Να αλλάξει χρήση και σημασία όμως; Το αφήνω ανοικτό στο κείμενο. Για να δούμε. Αν κάνεις κάτι ανακοινώσιμο με το multitouch πληροφόρησε μας please.

  7. Δε προβλέπεται να κάνω κάτι ανακοινώσιμο με multitouch καθώς δε προβλέπεται να κάνω ο,τιδήποτε με multitouch — εκτιμώ όμως το ενδιαφέρον :)

    […] δεν νομίζεις οτι η αγορά υπολογιστών (και τεχνολογίας γενικότερα) έχει ακολουθήσει ως σήμερα μια γραμμική και ελαφρώς προβλέψιμη πορεία;

    Όχι αν και με βεβαιότητα φαίνεται έτσι από κάποιες σκοπιές. Τα παραδείγματα που μεταφέρουν τη ραγδαία επιτάχυνση είναι πάρα πολλά — κάποια διαφανή ως προς τους χρήστες και κάποια όχι (π.χ. οι επεξεργαστές).

    Η γραμμικότης στην οποία αναφέρεσαι όμως υφίσταται, χωρίς αμφιβολία και αφορά σε μεγάλο βαθμό στον χώρο της διεπαφής ανθρώπου-μηχανής και στον τομέα της ποιότητας ανάπτυξης λογισμικού. Και στις δύο περιπτώσεις και σε μεγάλο βαθμό θεωρώ πως είναι απόρροια δύο βασικών καταστάσεων: ο πρώτος είναι η παντοκρατορία της Μicrosoft και η έλλειψη μιας υγειούς ανταγωνιστικής αγοράς που αυτή συνεπάγεται. Ο δεύτερος (και ίσως σχετικός με τον προηγούμενο) είναι ο σταδιακός εκφυλισμός της βιομηχανίας και η τρομακτική μείωση των περιθωρίων κέρδους και κατ’επέκταση η σταδιακή μείωση των πόρων για R&D, κυρίως στις μεγάλες εταιρίες του χώρου.

    Όμως πέραν των όποιων προβλημάτων της αγοράς, της τεχνολογίας και της βιομηχανίας, σημαντικό παράγοντα που ενισχύει τη ‘γραμμικότητα’ ή έστω την αίσθηση αυτής είναι το γεγονός πως οι υπολογιστές πλέον αποτελούν βασικό μέρος της καθημερινότητας για τους περισσότερους από εμάς και χρειάζεται ένα γερό paradigm shift για να εντυπωσιαστούμε. Χρειαζόμαστε κάτι βασικότερο μέχρις ότου να ξεπεράσουμε τη ‘γραμμικότητα’ που επιφέρουν οι ρυθμοί προόδου που ζούμε. Ενδομυχώς, έχουμε πλέον πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις από τη μηχανή απ’ότι είχαμε προ εικοσαετίας όμως παράλληλα ο τροπος ζωής μας ικανοποιείται από την υπάρχουσα, μέτρια και παρωχημένη τεχνολογία που μας πλασάρουν.

    αλλά έχοντας πιάσει ένα στα χεράκια μου νομίζω οτι είναι πύλη για να αλλάξουμε συνήθειες (και αυτό είναι που με ενδιαφέρει κυρίως όταν γράφω για αυτά τα θέματα)

    Προσοχή! Ξεφεύγεις από το προκείμενο. Ουδέποτε ισχυρίσθηκα πως το iPhone δεν αποτελεί σημαντικό βήμα μπροστά στον τεχνολογικό χώρο που ανήκει και σε κάποιο βαθμό ορίζει. Αυτό που ισχυρίσθηκα είναι πως δεν αποτελεί εκπρόσωπο των συσκευών multitouch που ενδέχεται να το ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια. Είτε δεν ήμουν αρκετά σαφής ή παρανόησες.

    Η Apple καταφέρνει να παρουσιαζει καλαίσθητα, λειτουργικά και (σε κάποιο βαθμό) καινοτόμα μηχανήματα, εκεί που οι ανταγωνιστές της δεν φαίνονται να καταλαβαίνουν την αξία της αισθητικής, της εργονομίας και του σχεδιασμού. Η χρήση του Mac OS X και των συναφών APIs (Cocoa, Core Animation κλπ.) στο iPhone φέρνει την ανάπτυξη λογισμικού για φορητές συσκευές σε άλλο επίπεδο. Σε αυτό το βαθμό αποτελεί — και δε θα μπορούσε να μην αποτελεί —παράδειγμα προς μίμηση και — ευελπιστώ — καταλυτικό προΪόν που θα διαμορφώσει εν πολλοίς τη μελλοντική αγορά των converged κινητών τηλεφώνων/PDA/media player. Αυτό όμως δε σημαίνει πως αποτελεί πρώιμο πρέσβη της τεχνολογίας multitouch ή πως η εν λόγω τεχνολογία ευθύνεται για τις λειτουργίες και ικανότητες του iPhone που τόσο φαίνεται να εκτιμά ένα μεγάλο μέρος του κόσμου που το τοποθέτει απέναντι στις άσχημες, μη-εργονομικές, κακοσχεδιασμένες συσκευές στις οποίες μας έχουν συνηθίσει. Η Apple ακροβατεί στο χρυσό σημείο μεταξύ μορφής και λειτουργικότητος δίνωντας σημασία στον χρήστη και όχι τη μηχανή. Ανέκαθεν το έκανε και φαίνεται πως τα καταφέρνει περίφημα. Μακάρι να την ακολουθήσουν και άλλοι και να εξελίξουν τη προσέγγιση της σε κάτι ακόμη καλύτερο.

    Στις ανατροπές ελπίζουμε δηλαδή που εσύ (εφόσον ασχολείσαι) ή κάποιος ταλαντούχος μπορεί και να επιφέρει “αν” βρεί τρύπα στο σύστημα. Το έχω καταλάβει λάθος; Αν ναι, παρακαλώ διαφώτισε με (το λέω ειλικρινά αυτό).

    Στον χώρο των ηλεκτρονικών υπάρχει μια συνεχής μάχη με τη φύση. Ο νόμος του Μoore παραμένει εν ισχύ εδώ και κάποια χρόνια μόνον χάρην του παραλληλισμού στον οποίο επιδίδωνται οι μεγάλοι παίχτες του χώρου. Η ικανότητά μας να ‘στριμώξουμε’ περισσότερα τρανζίστορ στον χώρο έχει αρχίσει να περιορίζεται και το τέλος της τεχνολογίας αυτής έχει αρχίσει να διαφαίνεται εδώ και καιρό. Το τι θα γίνει περαν από αυτό σημείο είναι συζητήσιμο όμως — πολύ συνοπτικά: θεωρώ πως ο παραλληλισμός είναι ευπρόσδεκτος και σημείο ωρίμανσης μιας τεμπέλικης και αδρανούς βιομηχανίας (και κυρίως αυτής του λογισμικού). Είναι όμως βραχυπρόθεσμη λύση. Πολύ σύντομα, ίσως συντομότερα απ’ότι περιμένουμε, θεωρώ πως οι κβαντικοί υπολογιστές θα αποτελέσουν τη σπίθα για το paradigm shift στο οποίο αναφέρεσαι.

    Τέλος πάντων, για να επιστρέψουμε στο προκείμενο: Η τεχνολογία multitouch ενδέχεται να αποτελέσει ενδιαφέρουσα λύση στον χώρο της διεπαφής ανθρώπου-μηχανής. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να παρέχει μια αρκετά καλύτερη εμπειρία χρήσης από αυτή που προσφέρει το ποντίκι και το πληκτρολόγιο. Συμφωνώ πως υπάρχουν κάποια σενάρια όπου η χρήση της είναι προτιμητέα: π.χ. ένα τραπέζι ίσως είναι χρήσιμο για έναν στρατηγό που καταστρώνει σχέδια επίθεσης. Ένας τοίχος ίσως είναι χρήσιμος σε έναν αρχιτέκτονα, ή έναν επιστήμονα. Multitouch τεχνολογία ίσως μπορέσουμε να έχουμε σύντομα και σε μικρότερο μέγεθος και σε φορητούς υπολογιστές, Θα είναι πραγματικά χρήσιμη; Δε το γνωρίζω. Όπως η αναγνώριση φωνής δεν αποτελεί πανάκεια στον χώρο της διεπαφής ανθρώπου-μηχανής (βλ. ζητήματα ιδιωτικότητας, πολυδιεργασίας) έτσι και το multitouch δε πιστεύω πως θα αποτελέσει παρα μια επιπλεόν τεχνολογία διεπαφής όπως αποτέλεσαν τα touchscreens, τα tablets, κλπ. Θεωρώ (και ελπίζω) πως στη δική μας ζωή θα δούμε πολλά περισσότερα από αυτό :)

  8. thanks cosmix.

  1. 15 Οκτωβρίου 2007
    Trackback from : buzz

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: