Για την Google και τα σχόλια στην συνέντευξη

Διάβασα στο metablogging (το οποίο εκτιμώ και παρακολουθώ) ένα σχόλιο για την συνέντευξη που μου παραχώρησε ο Peter Fleischer της Google το οποίο μεταξύ άλλων αφήνει υπόνοιες για κάποια υπόγεια σχέση μεταξύ εφημερίδας-Google, κάποια μικρή συνομωσία, ή τελοσπάντων κάποιο πρόβλημα γύρω απο την δημοσίευση. Το σχόλιο δεν δείχνει να έχει σαφή στόχο άλλο (εμένα, την εφημερίδα ή την Google) από την διατύπωση παρατηρήσεων γύρω από την δημοσίευση του όμως χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα ( π.χ. πληρωμένη δημοσίευση) κάτι που με αναγκάζει να απαντήσω, τουλάχιστον προκειμένου να εξηγήσω την διαδικασία παραγωγής του , αφού πολλοί δεν γνωρίζουν πως λειτουργούν ακριβώς τα media στη χώρα μας. Δεν βρίσκω καλύτερο τρόπο από το να το κάνω απαντώντας σε κάθε σημείο ξεχωριστά:

«Η συνέντευξη δόθηκε στο δημοσιογράφο Ματθαίο Τσιμιτάκη, κατόπιν αιτήματος του συνεντευξιαζόμενου κ. Peter Fleischer, πράγμα το οποίο -κατά τη γνώμη μου- δεν διαφέρει και πολύ από τη καταχώρηση μιας πληρωμένης δημοσίευσης, η οποία απαλύνει κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί εναντίον της πανίσχυρης εταιρείας, από τον τίτλο της κιόλας: «Google: Καμία συνεργασία για φακέλωμα».

-Να ξεκαθαρίσουμε καταρχήν ότι δεν πρόκειται για πληρωμένη καταχώρηση η δημοσίευση. Πληρωμένες δημοσιεύσεις δεν υπάρχουν άλλες από αυτές που δηλώνουν ότι είναι τέτοιες κάτω απο την ένδειξη: advertorial ή «Ξένη δημοσίευση».
-Είναι θεμιτή ενέργεια να ζητά κάποιος πληρέστερη κάλυψη των απόψεων του όταν αισθανθεί ότι θίγεται από ένα δημοσίευμα. Είναι δε και δεοντολογικά σωστό να φιλοξενείται στην συνέχεια η εξήγηση των απόψεων του είτε με την μορφή επιστολής, είτε με νέο ρεπορτάζ είτε με την μορφή συνέντευξης, όπως έγινε στην προκειμένη περίπτωση. Φαντασθείτε τι θα γινόταν αν δεν υπήρχαν όλα αυτά τα follow up.
-Ο τίτλος του άρθρου – ο οποίος δεν επιλέγεται από τον δημοσιογράφο – αντικατοπτρίζει συνήθως το κεντρικό στοιχείο του κειμένου, συμπυκνώνει το νόημα του και στοχεύει στο να «πουλήσει» (όπως λέμε στην δημοσιογραφική γλώσσα) το κείμενο στον αναγνώστη. Να τον κάνει να το διαβάσει. Όποιος διαβάσει προσεκτικά το άρθρο θα συμφωνήσει πως αυτή η ρητή δήλωση της Google ότι δεν καταδίδει είναι κεντρικό στοιχείο του δημοσιεύματος. Συνεπώς νομίζω πως έχουμε ένα σωστό τίτλο.
-Στην ουσία τώρα: Η δημοσίευση απαλύνει κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί εναντίον της πανίσχυρης εταιρίας; Σαφώς όχι είναι η πρώτη απάντηση, δεν είναι δουλειά του δημοσιογράφου να δικάσει κανέναν η δεύτερη. Το άρθρο αυτό ακολουθεί ένα άλλο άρθρο το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Και στις δυο περιπτώσεις φρόντισα να είναι καλά ζυγισμένα τα στοιχεία και να διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα των δημοσιευμάτων. Ούτε από εδώ, ούτε από εκεί για μια ιστορία η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη (και από αυτήν την Google – αφορά τα δικαιώματα μας ως πολίτες της ΕΕ), με πολλές προεκτάσεις και βεβαίως εν εξελίξει σε πολλά επίπεδα. Η στάση μου και στα δυο κείμενα ήταν: Τα συμπεράσματα ανήκουν στον αναγνώστη. Όποιος αμφιβάλει δεν έχει παρά να τα ξαναδιαβάσει (λίγο προσεκτικότερα ίσως). Όπως καταλαβαίνετε και άποψη έχω και στο blog μου την εκφράζω. Στην εφημερίδα, όμως στην οποία εργάζομαι, σέβομαι και τηρώ τους κανόνες του επαγγέλματος. Θεώρησα χρήσιμο και σωστό (και έπεισα και την εφημερίδα για αυτό) να φιλοξενηθούν οι απόψεις της Google, αφού είναι βέβαιο πως στο εγγύς μέλλον θα έχουμε συνέχεια της υπόθεσης και άρα περισσότερες δημοσιεύσεις. Και για να προλάβω τους κακόπιστους που θα πουν ότι θα ήταν προτιμότερο να ζητήσουμε από την Google να στείλει επιστολή, απαντώ ευθέως, ότι «όχι», αν έχεις την ευκαιρία να συνομιλήσεις με τον Peter Fleischer την αξιοποιείς σε κάθε περίπτωση, όπως μπορείς.

Εντυπώσεις – παρατηρήσεις – απορίες για τη δημοσίευση καθαυτή (εκτός της ουσίας του άρθρου):

1. Η διαδραστικότητα μεταξύ παραδοσιακών ΜΜΕ (του Τύπου, στη περίπτωση) και ιντερνετ, η οποία εξαίρεται με το παράδειγμα ενός σημαντικού παράγοντα -του κ. Peter Fleischer.
Δεν καταλαβαίνω αν αυτό επισημαίνεται ως θετικό ή αρνητικό – προσωπικά το θεωρώ θετικό.

2. Τα αντανακλαστικά μιας τεράστιας σε μέγεθος εταιρείας. Στο κάτω-κάτω, τι ανάγκη είχε να “απολογηθεί” ο κ. Peter Fleischer σε ένα δημοσιογράφο μιας μικρής χώρας; Θα έχανε κάτι η Google αν δεν έκανε αυτό το βήμα;
Άποψη μου είναι πως «ναι, θα έχανε κάτι». Όταν χρησιμοποιείτε προϊόντα της Microsoft, τα έχετε αγοράσει προηγουμένως. Τα προϊόντα της Google σας παρέχονται δωρεάν. Αυτό που αγοράζετε είναι λοιπόν η δημόσια εικόνα της. Δεν αντέχει το «ροκάνισμα» των ΜΜΕ οπουδήποτε. Πολύ πριν από αυτό ο Peter Fleischer είχε επισκεφθεί με άλλα στελέχη της Google την Ελλάδα προκειμένου να ενημερώσει και να γνωρίσει τους δημοσιογράφους, όπως φαντάζομαι και όλες τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ

3. Το θέμα είναι ενδιαφέρον, ούτως ή άλλως, οπότε το αν πληρώθηκε η εφημερίδα για τη συνέντευξη αυτή είναι δευτερεύον ζήτημα. Αυτό που θα με άφηνε άναυδη, θα ήταν η πληρωμή του κ. Fleischer από την εφημερίδα!

Βεβαιότατα, μάλιστα τον πλήρωσα προσωπικά από το μισθό μου ;-)

4. Εχουμε την ευκαιρία να δούμε μια μέθοδο διαφήμισης ενός επιχειρηματικού κολοσσού με ανώδυνο (οικονομικά) τρόπο.

Να και μια πραγματικά ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Όλο το Web 2.0 στο hype δεν πατάει όμως; Δεν είναι όλα brand και λίγο αέρας. Είδατε ποτέ διαφήμιση της Google στην Καθημερινή ή αλλού; Όχι βέβαια. Το να δημιουργείς συζήτηση γύρω από το όνομα σου είναι τεράστιας διαφημιστικής αξίας

5. Ενδιαφέρον θα είχε να μάθουμε αν τα ερωτήματα διατύπωσε ο δημοσιογράφος ή η συνέντευξη υπεβλήθη αυτούσια. Χωρίς να έχω τη παραμικρή πρόθεση να θίξω τον κ. Τσιμιτάκη εκφράζω την απορία, δεδομένου ότι -λίγο ως πολύ- γνωρίζουμε τον τρόπο που δίνονται οι συνεντεύξεις, με συνεργασία και των δύο πλευρών, κλπ κλπ

Δεν θίγομαι από τέτοιες παρατηρήσεις. Εταιρίες που διαθέτουν επιτελεία ολόκληρα για το καθετί, συχνά διαπραγματεύονται ακόμα και λεπτομέρειες. Στην Καθημερινή (εξ’όσων τουλάχιστον είμαι σε θέση να γνωρίζω) δεν δημοσιεύονται αυτούσιες (άρα ψεύτικες) συνεντεύξεις. Συνεργασία δεν σημαίνει αυτό (δηλαδή κατάργηση της δουλειάς του ενός και χειραγώγηση – για να μην πω καθυπόταξη του από τον άλλο). Όσο κι αν έχουν κακή εικόνα τα media εκεί έξω, δεν πιστεύω ότι είναι τόσο άσχημα τα πράγματα και πάντως εγώ δεν το ζήσει ή δει. Εν προκειμένω δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από την εταιρία δημοσίων σχέσεων που έχει αναλάβει την Google στην Ελλάδα, συμφωνήσαμε την ημέρα και την διάρκεια (έως 15 λεπτά) και υπέβαλα τις ερωτήσεις χωρίς καμιά άλλη επικοινωνία μαζί τους. Για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία θα ανεβάσω και το ηχητικό της συνέντευξης προκειμένου να το κατεβάσει όποιος επιθυμεί να ακούσει περισσότερα.

Κατόπιν αυτών, διαβάστε και τη συνέντευξη, είναι ενδιαφέρουσες οι απόψεις της Google -και αρκετά πειστικές.

Μα αν δεν ήταν ενδιαφέρουσες, θα τις δημοσιεύαμε; Τώρα για το πειστικές… στο επόμενο δημοσίευμα.

Advertisements
  1. Ευχαριστώ, που καταπιάστηκες λεπτομερώς με το ποστάκι μου. :-)
    Το ζουμί βρίσκεται στο αν πράγματι, όπως σχολίασε ήδη στο ΜΙΞΕΡ (http://rodiat7.blogspot.com/2007/08/peter-fleischer-google.html) ο ninemos, μπορεί να υπάρχει σχέδιο για παγκόσμια καμπάνια -εκ μέρους της Google- κι έτσι δόθηκε η συνέντευξη στην «Κ». Αυτό ήταν το Point που με οδήγησε να σκεφτώ παραπέρα. Συγγνώμη που δεν επεκτείνομαι περισσότερο, νομίζω ότι τα είπες όλα!:-))

  2. Ο ΣΥΝ πάντως ξεκινάει την νέα κοινοβουλευτική περίοδο με μια ενδιαφέρουσα και «πικάντικη» -επιτρέψτε μου να πώ- ενέργεια που αν μη τι άλλο προμηνύει οτι δεν θα βαρεθούμε τα επόμενα τέσσερα χρόνια, όπως συνήθως γίνεται σε αυτή τη χώρα. Το σημαντικό όμως είναι άλλο. Η πολιτική της κριτικής και του αγώνα στο πεζοδρόμιο που έδωσε αποτελέσματα θα πρέπει τώρα να συνοδευτεί απο καθαρές τοποθετήσεις, διακριτές θέσεις κατανοητές απο όλους που να διαμορφώνουν μια θετική εικόνα για το κόμμα και όσους βρίσκονται γύρω του. Πρέπει να μας δείξει (η μήπως να του δείξουμε?) τι είναι αριστερά σήμερα και τι οχι. Μέχρι εδώ πιστεύω οτι περισσότερο συναντηθήκαμε στην εκφραση αρνητικής ψήφου εναντίον του πολιτικού συστήματος και συνακόλουθα στην έκφραση της ανάγκης να αλλάξει, να γίνει πιο πλουραλιστικό, πιο δημοκρατικό και πιο αντιπροσωπευτικό των πραγματικών τάσεων στην κοινωνία την οποία (θεωρητικά) εκφράζει. Νέες συμμαχίες και φωνές πρέπει να έρθουν στο προσκήνιο και -γιατί οχι- νέα πολιτικά σχήματα εφόσον τα παλιά έχουν χάσει την ικανότητα να δίνουν ικανοποιητικές απαντήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ). Αν πράγματι η μεγαλύτερη ανάγκη σήμερα αφορά την αλλαγή του πολιτικού συστήματος (μια μεταπολίτευση ακόμα, όπως έγραψα και σε προηγούμενο ποστ) τότε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει συγκριτικό πλεονέκτημα. Εχοντας περάσει επι εικοσαετία σχεδόν βαθιά πολιτική και οργανωτική κρίση με διασπάσεις και απώλειες στελεχών βρίσκει τον τρόπο να εκφράσει το χώρο του ριζοσπαστικού δημοκρατικού σοσσιαλισμού (με ανθρώπινο πρόσωπο που λέγανε παλιά) μέσα απο δημοκρατικότατες ανασυνθέσεις απόψεων και δυνάμεων που αφήνουν οριστικά στο παρελθόν την εικόνα διάλυσης που παρουσίαζε και ισχυροποιούν την πεποίθηση οτι η ύπαρξη του εκφράζει μια πραγματική ανάγκη της κοινωνίας μας και εναν διακριτό χώρο. Σε μια εποχή που όλοι μπορούμε να έχουμε πιο ενεργό λόγο-ρόλο στα πράγματα, αυτό είναι κρίσιμη προυπόθεση και (κατά την ταπεινή μου γνώμη) συνταγή επιτυχίας. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 – στο απώγειο της κρίσης της αριστεράς παγκοσμίως- επικρατούσε η άποψη οτι χρειάζεται ένας πολιτικός φορέας ομπρέλα ο οποίος θα εξέφραζε τα πιο ζωντανά κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας (π.χ. τα κινήματα). Τότε ήταν πολύ νωρίς. Σήμερα όμως δεν είναι. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μόνος πολιτικός φορέας που δείχνει να έχει την ικανότητα να εκφράσει τις επιμέρους φωνές και να συνθέσει τις απόψεις τους σε ενιαίο πολιτικό λόγο χωρίς να χρειαστεί να καταπνίξει την δημοκρατική τους λειτουργία και υπόσταση. Σεβόμενος τον διακριτό τους χαρακτήρα. Εύχομαι να συνεχίσει έτσι.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: