Καίμε μια σημαία;


To τσίμπησα απο τα blogs Πολιτεύομαι και «Νεοφιλελεύθερος» και όσο κι αν δεν αισθάνομαι καμια (μα απολύτως καμία) πολιτική συγγένεια μαζί τους, βρήκα το βίντεο εύστοχο. Σας το παραθέτω

Advertisements
  1. Το ότι βρήκαμε το ίδιο βίντεο ενδιαφέρον, μας κάνει λόγο συγγενείς, έστω μακρινά ξαδέρφια, no?

  2. «Οπως με (μας) γέννησε η Γαλλική επανάσταση» λέει ο ποιητής. Ομως, στο επόμενο στοίχο φροντίζει να μας χωρίσει: «Οπως με γέννησε μάνα μου Ισπανία ένας σκοτεινός συνομώτης». Ελπίζω να σας απάντησα

    • korinna
    • 15 Ιουνίου 2007

    Τι ωραία που θα ήταν να πράγουμε και εμείς ένα West Wing, δεν θα ήταν ΗΒΟ δεν θα ήταν διδακτικό, δεν θα είχe 6 series , δεν θα είχε το Rob Low αλλα θα λεγόταν μέγαρο μαξίμου και θα αισθιτοποίουσαμε και εμίες τα ζήτηματα εθνικών συμβόλων μας.

  3. @tsimitakis: «λόγο» –> «λίγο».
    Η απάντησή σας αποτελεί για μένα ενδιαφέροντα γρίφο, μιας και δεν γνωρίζω το ποίημα το οποίο επικαλείστε. Θα το ψάξω λίγο και αν δεν βγάλω άκρη θα επανέλθω

  4. Μην ψάχνετε κύριε Ντόβα: Μιχάλης Κατσαρός – Κατά Σαδουκαίων
    Μπορεί να μην συμφωνώ μαζί σας εκτιμώ όμως το γεγονός οτι εμφανίζεσθε με το πραγματικό σας όνομα και προσπαθείτε να πετύχετε κάτι με ειλικρίνεια και κόπο σε αντίξοες συνθήκες (μιλάω για τον πολιτικό σας σχηματισμό).

  5. κε Τσιμιτάκη, σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, μας δίνουν δύναμη ακόμα και αν δεν συμφωνείτε με τις απόψεις μας. Τον ποιητή τον βρήκα σχετικά εύκολα με ένα googlάρισμα, το πως η Ισπανία μας χωρίζει δεν μπόρεσα να εντοπίσω. Αν θέλετε, εξηγήστε.

  6. Εμείς σημαίες δεν καίμε, αυτοί αστυνομικούς σαν τους δικούς μας έχουν; :P

    (Ελπίζω να μη θίγεται κανείς, απλά προσπαθώ να το διακομοδήσω…)

  7. @sebkom: έχουν βεβαίως αγαπητέ μου. Ωραία ιδέα πάντως να τους στειλουμε μερικούς για σεμινάρια, όπως στέλνουν και αυτοι σε εμάς ε;

    @Ντόβας: Η αναφορά του Κατσαρού αφορά στον Ισπανικό εμφύλιο

    @Κορίνα: Νομίζω πολύ σωστά δείχνεις οτι τα ζητήματα αισθητικής είναι ιδιαιτέρως σημαντικά και δεν στερούνται πολιτικού η άλλου περιεχομένου. Για το Μαξίμου λοιπόν!

  8. @tsimitakis: Αυτό το κατάλαβα, γιατί μας χωρίζει ο Ισπανικός εμφύλιος δεν κατάλαβα… Οι φιλελεύθεροι πολέμησαν με το Δημοκρατικό στρατόπεδο… Τι να υποθέσω?

  9. @Ντόβας
    Μπορείτε ασφαλώς να υποθέσετε οτι προσπάθησα να δώσω ποιητικό τόνο στην απάντηση. Iσως, πράγματι να αστόχησα. Δεν φαντάζομαι να υποθέσατε οτι είμαι οπαδός του Φράνκο… Να εξηγηθώ λοιπόν: Διαβάζω την ερώτηση σας περί ξαδέρφων ως εξής:
    -Μα απο την ίδια μήτρα του Ευρωπαικού Διαφωτισμού, δεν καταγόμαστε όλοι; Τις ίδιες αντιλήψεις για τον άνθρωπο και τα δικαιώματα του δεν υπερασπιζόμαστε, άραγε; Διαφωνούμε ίσως στο πως.

    Διαβάστε την απάντηση μου ως εξής: “Οπως με (μας) γέννησε η Γαλλική επανάσταση” λέει ο ποιητής.
    -Ναι, βεβαίως απο εκεί ερχόμαστε.

    «Ομως, στο επόμενο στοίχο φροντίζει να μας χωρίσει: “Οπως με γέννησε μάνα μου Ισπανία ένας σκοτεινός συνομώτης”»

    Ο Ισπανικός εμφύλιος είναι μια στιγμή θριάμβου των δυνάμεων που αγωνίζονται για απελευθέρωση από κάθε μορφή καταπίεσης. Όσο κι αν αγωνίστηκαν στο πλευρό τους και άλλες δυνάμεις (φιλελεύθεροι, σοσιαλιστές, κομμουνιστές κοκ) είναι η δική ΤΟΥΣ στιγμή. Όσο κι αν υπάρχει μια συνέχεια στην πολιτική σκέψη από τη Γαλλική επανάσταση και μετά (και η Οκτωβριανή επανάσταση άλλωστε γέννημα δικό της είναι), ο Ισπανικός Εμφύλιος νομίζω πως διακρίνεται από ένα ρομαντισμό που «ξεφεύγει» από οποιαδήποτε λογική οργάνωση μιας κοινωνίας μπορεί να φανταστεί κανείς να υλοποιείται πραγματικά. Είναι για μένα πιο σημαντικός ο ρομαντισμός αυτός από την υλοποίηση οποιασδήποτε ιδέας. Αυτό το ρομαντισμό επικαλείται ο Κατσαρός όταν λέει «όπως με γέννησε μάνα μου Ισπανία ένας σκοτεινός συνωμότης» και αυτό λέω ότι μας χωρίζει. Εσείς υπερασπίζεσθε μια λογική οργάνωση της κοινωνίας, η οποία θεωρώ ότι δεν μπόρεί παρά να έχει τέτοιες ασυνέχειες, που μοιραία θα την οδηγούσαν σε ματαίωση των προθέσεων της. Λέγοντας αυτό δεν γίνομαι αντίπαλος σας αναγκαστικά (θα εκτιμούσα έναν έντιμο πολιτικό αν και θα στήριζα δυνάμεις πιο θερμών αποχρώσεων), ούτε φίλος π.χ. της τρομοκρατίας (για να μην παρεξηγούμαστε). Λέω όμως ότι δεν βλέπω πως μπορούμε να συζητήσουμε πραγματικά, αν τοποθετούμε τόσο διαφορετικά το πρίσμα, αν κοιτάμε σε διαφορετικά πεδία. Εγώ θεωρώ για παράδειγμα ότι τα περιστατικά των τελευταίων ημερών (βασανισμοί συνανθρώπων μας σε αστυνομικά τμήματα και άλλες παρεκτροπές) πρέπει να τα περιμένει κανείς στις συνθήκες μιας ψευδεπίγραφης φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας (αυτό δεν έχουμε;). Γίνονται και θα γίνονται, λόγω των προβλημάτων που προκύπτουν από την κάθετη κατανομή της εξουσίας. Και δεν γίνονται μόνο στην ανορθολογική και ελαφρώς οθωμανική Ελλάδα. Γίνονται και εις Παρισίους όπου το βράδυ της εκλογής Σαρκοζύ, τα παιδιά των Προαστίων φώναζαν στα οδοφράγματα «Αντίσταση». Σε κάθε περίπτωση σας ευχαριστώ ξανά γιατί μου υπενθυμίσατε ότι πρέπει να έχει κανείς σε εγρήγορση τα αντανακλαστικά του στο διαδίκτυο, όπου η επικοινωνία διεξάγεται με όρους αντάρτοπόλεμου. Δείχνετε να γνωρίζετε καλά αυτό το παιχνίδι κάτι που είμαι σίγουρος ότι θα φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο στην πολιτική σας καριέρα.

  10. @tsimitakis: Αν, έστω, είναι η δική ΤΟΥΣ (και ΣΑΣ?) στιγμή, από τις τρεις άλλες σύμμαχές τους δυνάμεις που αναφέρατε, ποια βρίσκεται πιο κοντά τους ιδεολογικά? Και ποια από τις τρεις τούς χτύπησε ανηλεώς?

    Πάντως, πράγματι, όπως το θέτετε, οι δρόμοι μας αποκλείνουν. Αδυνατώ να προσεγγίσω τα δημόσια πράγματα χωρίς ορθολογισμό.

    Διαφωνώ ότι έχουμε ψευδεπίγραφη φιλελεύθερη δημοκρατία. Καμμία «επιγραφή» δεν γράφει «Φιλελεύθερη». Απεναντίας, γράφει (και είναι) ουσιαστική κρατικιστική δημοκρατία. Αδιάψευστος μάρτυράς μου το σύνταγμα της χώρας μας:

    1) Δεν κατωχυρώνει την ελευθερία της έκφρασης
    2) Ορίζει ότι υποχρέωση του κράτους είναι η διαμόρφωση εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης στους νέους
    3) Αναγνωρίζει «κρατούσα» θρησκεία
    4) Επιβάλλει το μονοπώλειο του κράτους στην «Παιδεία»
    5) Απαγορεύει την μετάφραση του Ευαγγελίου σε άλλο γλωσσικό τύπο (μιλάμε για το σύνταγμα της χώρας!)
    6) O προσηλυτισμός απαγορεύεται (πλην βέβαια της διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία)
    7) Επιτρέπει την κατάσχεση εφημερίδων και εντύπων αν προσβάλλουν τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, την χριστιανική ή οποιαδήποτε άλλη θρησκεία (δηλ. ο εισαγγελέας διέπραξε παράβαση καθήκοντος που δεν κατάσχεσε τις εφημερίδες που αναδημοσίευσαν τα σκίτσα του Μωάμεθ!)
    8) «Tο Kράτος δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης.»
    9) «Για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Kράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Xώρα»
    10) … και όπως σωστά επισημαίνει ο κ. Καζάκος, στο Eυρωσύνταγμα γίνονται 37 αναφορές στις έννοιες ανταγωνισμός και ανταγωνιστικότητα. Στο δικό μας Σύνταγμα, αντιθέτως, η έννοια ανταγωνισμός δεν υπάρχει καθόλου.

    …και πόσα άλλα παραδείγματα, και στο σύνταγμα και στους νόμους και στις εγκυκλίους και στα προεδρικά διατάγματα…

    Μια πραγματικά φιλελεύθερη κοινωνία αποτελεί την εγγύηση ότι τέτοιου είδους φαινόμενα κρατικής αυθαιρεσίας θα εμφανίζονται σε ελάχιστο βαθμό. Αντίθετα, όσο περισσότερο το κράτος είναι ενδυναμωμένο, τόσες περισσότερες οι αυθαιρεσίες των λειτουργών του. Κοιτάξτε την Κίνα, την Κούβα, την πρώην Σοβιετία… Αλίμονο στους ταλαίπωρους πολίτες τους…

    Την τελευταία παρατήρησή σας σχετικά με τον ανταρτοπόλεμο, την αντιπαρέρχομαι. Πράγματι, μερικές φορές χτυπάω, αλλά ποτέ δεν τρέχω.

  11. Αγαπητέ Κύριε Ντόβα

    «@tsimitakis: Αν, έστω, είναι η δική ΤΟΥΣ (και ΣΑΣ?) στιγμή, από τις τρεις άλλες σύμμαχές τους δυνάμεις που αναφέρατε, ποια βρίσκεται πιο κοντά τους ιδεολογικά? Και ποια από τις τρεις τούς χτύπησε ανηλεώς?’

    Με ρωτάτε αν είμαι αναρχικός; Θα ασκήσω το δικαίωμα μου να μην αποκαλύψω τα πολιτικα μου φρονήματα. Μεταξύ κομμουνιστών και αναρχικών υπάρχει χάσμα; Βαθύτατο βέβαια, είναι η απάντηση.

    «Πάντως, πράγματι, όπως το θέτετε, οι δρόμοι μας αποκλίνουν. Αδυνατώ να προσεγγίσω τα δημόσια πράγματα χωρίς ορθολογισμό.»

    Και πολύ καλά κάνετε είναι η απάντηση μου. Πάντως δεν είναι εκεί το θέμα. Η πράξη του αγρότη, εργάτη, φοιτητή, αποκλεισμένου κοινωνικά να κατέβει και να διεκδικήσει τα δίκαια που του στερούν, έχει μια συμπαγή αλήθεια που δεν μπορεί να προσεγγίσει κανείς πολιτικός φοβάμαι. Η απόσταση είναι μοιραία μεγάλη. Και λοιπόν, θα πείτε, τι να κάνουμε; Να απορρίψουμε την πολιτική διαδικασία; Επ’ουδενι. Μακάρι να καταφέρετε να διεκπεραιώσετε με επιτυχία, τιμώντας τις ανθρωπιστικές σας αρχές αυτό που τόσοι και τόσοι άλλοι απέτυχαν να πραγματοποιήσουν με τιμή. Εγώ προτιμώ να στέκομαι με δέος και να μιλάω για αυτούς που κατεβάζουν την αλήθεια τους στο δρόμο, μπροστά στα τουφέκια και τα γκλομπ. Σας επαναλαμβάνω λοιπόν ότι αυτό δεν με τοποθετεί αναγκαστικά απέναντι σας, αν και θα υποστήριζα κατά πάσα πιθανότητα άλλες πολιτικές αντιλήψεις για τον κόσμο και την οργάνωση της κοινωνίας, (χωρις μάλιστα να εμπιστεύομαι ιδιαίτερα τους φορείς τους, όπως τους ξέρουμε ως εδώ). Σε κάθε πολιτικό σχηματισμό υπάρχουν τίμιοι και καλοπροαίρετοι άνθρωποι με αρχές. Σε αυτούς βλέπω κάποιες φορές τη ρομαντική αλήθεια που κατεβάζει άλλους στο δρόμο. Μακάρι να είστε ένας από αυτούς, θα έχετε όλο το σεβασμό μου (τουλάχιστον). Με άλλα λόγια: Στην Ελλάδα έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε ανθρώπους να διαστρεβλώνουν βάναυσα τα μηνύματα και τις αρχές της πολιτικής τους φιλοσοφίας (όποια κι αν είναι αυτή). Για πολλούς ανθρώπους εκεί έξω το να εννοείς αυτό που λες είναι τελικά πιο σημαντικό από το τι λες ακριβώς; Πολιτικός είστε όμως και θα κριθείτε συν το χρόνω.

    Αντιπαρέρχομαι το διεκδικητικό σας πλαίσιο περί αλλαγής του συντάγματος. Κάθε ένα από αυτά τα σημεία είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση – εκτός αν στοχεύουμε σε εντυπώσεις. Δεν ενδείκνυται αυτό το blog για κάτι τέτοιο. Το δικό σας σίγουρα είναι ένας πολύ πιο οικείος χώρος για τέτοιου τύπου συζητήσεις

    «Μια πραγματικά φιλελεύθερη κοινωνία αποτελεί την εγγύηση ότι τέτοιου είδους φαινόμενα κρατικής αυθαιρεσίας θα εμφανίζονται σε ελάχιστο βαθμό. Αντίθετα, όσο περισσότερο το κράτος είναι ενδυναμωμένο, τόσες περισσότερες οι αυθαιρεσίες των λειτουργών του. Κοιτάξτε την Κίνα, την Κούβα, την πρώην Σοβιετία… Αλίμονο στους ταλαίπωρους πολίτες τους…»

    Αλίμονο πράγματι και αλίμονο στις απλουστεύσεις ότι εδώ είναι καλά, εκεί δεν είναι, πρέπει να γίνουμε όπως αυτοί και όχι οι άλλοι κοκ. Απλοϊκές τοποθετήσεις φοβάμαι έξω απο το πλαίσιο της ιστορίας, του πολιτισμού, των ιδιαιτέρων συνθηκών, του γεωστρατηγικού πλαισίου, της πολιτικής συγκυρίας κλπ κλπ. Δεν ταλαιπωρούνται λιγότερο οι πολίτες των Δυτικών χωρών και δεν είναι όλα οικονομία και μόνο. Ρωτήστε τους άστεγους του Λός Αντζελες, τους φτωχούς σε Ευρώπη και Αμερική, τους μετανάστες δεύτερης και τριτης γενιάς στο Παρίσι και τη Γερμανία, τους εργάτες στον τρίτο κόσμο που τους υπερεκμεταλεύονται πολυεθνικές της Δύσης για να κρατάνε κάπως ανεκτά τα πράγματα πίσω στις χώρες τους, τα παιδιά εργάτες, τα παιδιά στρατιώτες, τις πόρνες της Ανατολικής Ευρώπης ρωτήστε να σας πούν τι πιστεύουν για τον καπιταλισμό (το γνωρίζατε οτι η Μολδαβία εξάγει κυρίως … γυναίκες;), ρωτήστε τους περιβαλλοντικούς μετανάστες, τους Ιάπωνες με τα απίστευτα ποσοστά ψυχολογικών προβλημάτων, τα παιδιά πόρνες στην Νοτιοανατολκή Ασία, την Αργεντινή που ακολούθησε κατά γράμμα τις νεοφιλελεύθερες επιταγές των διεθνών οργανισμών και πάει (πολύ) λέγοντας. Ο αγώνας για ελευθερία είναι διαρκής και πολυεπίπεδος αγαπητέ φίλε κατά τη γνώμη μου. Δεν απαντιέται με την μαγική συνταγή του ανταγωνισμού.

    «Την τελευταία παρατήρησή σας σχετικά με τον ανταρτοπόλεμο, την αντιπαρέρχομαι. Πράγματι, μερικές φορές χτυπάω, αλλά ποτέ δεν τρέχω.»

    Το τελευταίο βεβαίως το βλέπω και ήδη σας ευχαρίστησα για αυτό. Μπράβο σας που δεν τρέχετε και μπράβο σας που είστε επώνυμα εδώ. Αυτό που είπα πάλι για τον επικοινωνιακό ανταρτοπόλεμο προφανώς δεν καταλάβατε οτι πρόκειται για κομπλιμέντο. Να σας το εξηγήσω λοιπόν: Αντί να βρίσκεστε σε κάποια τηλεόραση και να απαντάτε κούφια λόγια σε κούφιες ερωτήσεις, δημοσιογράφων που ρωτούν όλοι και πάντα τα ίδια – ασφαλή – πράγματα, βρίσκεστε στο δίκτυο, όπου μπορεί και να αντιμετωπίσετε πραγματικές ερωτήσεις ή διαφωνίες, βρώμικες κόντρες κοκ (όπως γίνεται εκεί έξω). Είναι πιο τιμητικό να κάνετε πολιτική στο πεζοδρόμιο απ’ότι στα σαλόνια. Ελπίζω να το βλέπετε κι εσείς έτσι.

  12. Αγαπητέ κ. Τσιμιτάκη

    (παρένθεση: Κάπου διάβασα : Τι κοινό έχουν οι φιλελεύθεροι στο web? Μιλούν στον πληθυντικό, με το σεις και με το σας. Εύστοχη παρατήρηση, τι να πω… :-) )

    Αντιλαμβάνομαι ότι ίσως έχω κάνει κατάχρηση της φιλοξενίας σας και είμαι εκτός του χαρακτήρα του blog σας, πράγμα για το οποίο απολογούμαι. Τα θέματα που καταπιανόμαστε είναι πολύπλοκα, μπορούν να ειδωθούν από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες, μπορούν να τεκμηριωθούν με αναφορά σε πλήθος πηγών (που συχνά υποστηρίζουν αντικρουόμενες απόψεις), και, είτε είσαι ενδελεχής και καταλήγεις σε σεντόνια, είτε είσαι συνοπτικός και κινδυνεύεις να κατηγορηθείς για υπεραπλουστεύσεις…
    Ας πούμε, τώρα τρομερά με προκαλεί να σχολιάσω το θέμα των «δικαίων» των διάφορων κοινωνικών ομάδων στο οποίο αναφερθήκατε, αλλά μάλλον αν το ανοίξουμε αυτό δεν θα τελειώσουμε ποτέ…
    Οπότε ας το αφήσουμε εδώ, ευχαριστώ για την φιλοξενία, και, εδώ γύρω θα’μαστε να τα λέμε :-)

  13. Εχετε δίκιο κύριε Ντόβα. Η ευγένεια δεν ξεχωρίζει απο την φόρμα της γλώσσας – αν μιλάς λαικά ή οχι. Είναι θέμα ουσίας. Εκτός απο την ευθύτητα εκτιμώ και την ευγένεια σας. Αν μη τι άλλο καταφέρατε να με κάνετε να παρακολουθώ το blog σας.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: