Ρομπότ και Τεχνολογία, τα φετίχ της εποχής μας

martin 3 projectsΗ Everlandia, είναι ένα ταξιδιωτικό γραφείο στο Ιnternet. Σε καλεί να επισκεφτείς εξωτικά τοπία, να συναντήσεις σπάνια ζώα και φυτά και να θυμηθείς σπάνια συναισθήματα. Μόνο που οι προορισμοί που παρουσιάζει δεν υπάρχουν. Κάθε επισκέπτης κατασκευάζει τη δική του ουτοπική χώρα και επισκέπτεται τις εικονικές χώρες των άλλων. Αυτές τις εικόνες μπορείς να τις στείλεις σαν κάρτες, να τις τυπώσεις σε σουβενίρ, όπως desktop themes ή κούπες του καφέ! Ετσι, το έργο μοιράζεται στην πραγματικότητα ανάμεσα στις εικόνες και στις εμπειρίες που χτίζονται γύρω από αυτές. Αυτό είναι το κεντρικό στοιχείο της δουλειάς του media artist, Μάρτιν Μπρίτσελ (Martin Bricelj ). Ο Μάρτιν κατασκευάζει διαδραστικές εγκαταστάσεις που αξιοποιούν στοιχεία των videogames στην παραγωγή του καλλιτεχνικού έργου, αλλά φεύγουν πέρα και από αυτό. Τον συνάντησα περί τα μέσα Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου συμμετείχε στο ετήσιο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Τμήματος της διεθνούς ένωσης οργανισμών παραγωγής φεστιβάλ και πολιτιστικών γεγονότων (IFEA), ως διοργανωτής ενός μικρού φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής και δημιουργίας (Spring). Διαβάστε την συνέντευξη του εδώ

Οι σπουδές του στη Σλοβενία και στη Γαλλία αφορούν τις Καλές και Εφαρμοσμένες Τέχνες, την οπτική επικοινωνία και τη γραφιστική. Το ίδιο και οι δουλειές που έχει παρουσιάσει σε όλο τον κόσμο. Ενώ στον πυρήνα βρίσκεται πάντοτε μια αμιγώς καλλιτεχνική πρόθεση, οι προεκτάσεις των έργων του εντοπίζονται, στην πολιτική, την τεχνολογία, την επικοινωνία και αλλού. Στο έργο του Fake up, ο καλλιτέχνης γέμισε την πόλη της Λουμπλιάνα με αφίσες και διαφημιστικά μηνύματα ενός υποτιθέμενου οργανισμού που απαρτίζεται από θύματα τρομοκρατικών επιθέσεων με βιολογικά όπλα. Μέσα από αυτό το χάκεμα (hacking) των μέσων ενημέρωσης, έστελνε κόσμο στον ιστότοπο του υποτιθέμενου οργανισμού, όπου τους εξέθετε ένα πλούσιο προβληματισμό πάνω σε καλλιτεχνικά, πολιτικά και ηθικά ζητήματα. Σε εκθέσεις όπως η Τransmedialle και η Αrs Εlectronica, έχει ακόμα παρουσιάσει έργα όπως το Pornogobelin, μια μελέτη πάνω στην πορνογραφία, και το Μemoryplay, μια οπτική άσκηση πάνω στις θεωρίες του Ρεϊμόν Κενό.

everlandia— Αυτό που βλέπει κανείς στη δουλειά σας είναι ότι κάνετε τέχνη που στοχεύει σε συγκεκριμένες εφαρμογές και όχι στις γκαλερί.

— Η εννοιολογική τέχνη χάνει το νόημά της όταν περιορίζεται στους καλλιτεχνικούς κύκλους και τις γκαλερί. Προσπαθώ να βρίσκω τρόπους επικοινωνίας με τον κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάνω διαδραστικά έργα. Δεν είναι έργα που επιχειρούν δηλώσεις, αλλά «διαδικασίες».

— Είναι όμως πάντοτε καθοριστικό το στοιχείο της τεχνολογίας.

— Κάθε νέα μορφή τεχνολογίας περνάει και νέες αντιλήψεις και φόρμες στην τέχνη. Είναι η φύση των μέσων μου, της εποχής μου, τίποτα παραπάνω.

— Τι είναι το Robovox;

— Είναι μια εγκατάσταση 9 μέτρων, ένα μνημείο που προσομοιάζει το φαινόμενο του Χάιντ Πάρκ, στο Λονδίνο. Στο πάρκο συναντάς ανθρώπους οι οποίοι διαβάζουν τις διακηρύξεις τους ή τις πολιτικές τους δηλώσεις. Εδώ πάλι, ο καθένας έχει τη δυνατότητα να εκφράσει την άποψή του, χρησιμοποιώντας απλώς το κινητό του τηλέφωνο. Στέλνει sms το οποίο λαμβάνει το ρομπότ-μνημείο, το μετατρέπει σε συνθετικό ήχο και το εκφωνεί σε ολόκληρη την πόλη.

— Γιατί διαλέξατε τη μορφή του ρομπότ και όχι ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή για παράδειγμα, αν το θέμα σας είναι η μηχανή;

— Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι τα ρομπότ είναι μια μορφή του ιαπωνικού πολιτισμού. Στην πραγματικότητα υπάρχει μια δυτική και μια ανατολική αντίληψη της μορφής και της έννοιάς του. Το ρομπότ συμβολίζει τα εργαλεία του συστήματος. Συμβολίζει όμως και την εργατική τάξη. Είναι μια επαναστατική μορφή. Επειτα θέλω να καταδείξω ότι η λέξη ρομπότ είναι σλαβική (από το bot που σημαίνει σκληρή εργασία) και να επανασυνδέσω τη σύγχρονη μυθολογία του με τη σλαβική παράδοσή του. Τα ρομπότ και η τεχνολογία είναι τα φετίχ της εποχής μας.

— Και με το στοιχείο της μηχανής; Βάζετε ένα μεγάλο μνημείο στη μέση μιας πλατείας το οποίο είναι διάτρητο, αφού μπορεί ο καθένας να υπάρξει μέσα από αυτό, την ίδια στιγμή όμως είναι σαν να μας λέει ότι η μηχανή κυριαρχεί.

— Ο καθένας μπορεί να γίνει το μνημείο της πόλης για λίγο. Αυτό είναι το κεντρικό στοιχείο. Ξεκινάει από την επιθυμία να δώσει στον καθένα τη δυνατότητα να υπάρξει στον δημόσιο χώρο. Είναι ουτοπικό.

Ενα παιχνίδι μνήμης

— Σε ένα άλλο έργο σας, το memory play, φτιάχνετε ένα εκπαιδευτικό εργαλείο με σαφή στόχευση, που όμως δεν χάνει την αξία του ως καλλιτεχνικό έργο. Παίρνετε ένα κλασικό παιχνίδι και το μεταμορφώνετε στην ψηφιακή του εκδοχή. Πώς χάνονται τα όρια ανάμεσα στις διαφορετικές τέχνες και εφαρμογές;

— Κάποια στιγμή μου ζήτησαν να πάρω μέρος σε μια έκθεση ψηφιακής φωτογραφίας. Τράβηξα λοιπόν σκηνές από την πόλη, όπως γκραφίτι και αστικές λεπτομέρειες. Σκεφτόμουν πως δεν αξίζει να αναρτήσω αυτές τις φωτογραφίες στον τοίχο με τον κλασικό τρόπο. Αυτές ήταν οι αναμνήσεις μου από την πόλη, τις οποίες είχα συγκεντρώσει σε μια ψηφιακή κάρτα μνήμης. Το πλέον δόκιμο ήταν να κάνω ένα παιχνίδι μνήμης. Το έστησα σε μια επίπεδη ψηφιακή οθόνη, την οποία μπορούσες να ακουμπήσεις και να παίξεις με τα χέρια σου. Επειτα το ανεβάσαμε στο Ιντερνετ. Οταν αργότερα πήρα μέρος στον διαγωνισμό για την προώθηση της νέας σλοβενικής αρχιτεκτονικής και γραφιστικής σκέφτηκα πως θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να δείξω μέσα από το παιχνίδι την ιστορία της σλοβενικής γραφιστικής παράδοσης. Σε χώρες που δεν πέρασαν από τον σοσιαλισμό είναι άγνωστη αυτή η παράδοση, παρ’ όλο που είναι πλούσια. Αυτό σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία και μας οδήγησε στο να φτιάξουμε άλλο ένα, αυτή τη φορά με τη βιομηχανική παράδοση της Σλοβενίας.

— Σε αυτήν την περίπτωση είχατε και την υποστήριξη της σλοβενικής κυβέρνησης;

— Βεβαίως είχαμε γενναιόδωρη υποστήριξη από το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας. Διαφορετικά δεν νομίζω πως θα τα κατάφερνα να το φτιάξω. Αυτή τη στιγμή φτιάχνουμε ένα πρόγραμμα έπειτα από πρόσκληση της γερμανικής κυβέρνησης για τους επιστήμονες της Κεντρικής Ευρώπης. Το έργο θέλει να δείξει σε εννοιολογικό επίπεδο ότι όλοι ερχόμαστε από την ίδια κουλτούρα. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, καλείται ο θεατής να συσχετίσει τον επιστήμονα με την επιστημονική ανακάλυψη. Είναι δύσκολο, αλλά οι θεατές το αγαπούν.

martinΠοιος είναι

Ο Μάρτιν ζει στη Λουμπλιάνα της Σλοβενίας, όπου δημιουργεί μέσω της CODE.EP, μιας κολεκτίβας πολυμέσων που διοργανώνει γεγονότα γύρω από την προώθηση της νέας ηλεκτρονικής μουσικής και κουλτούρας (visual arts). Η δουλειά του είναι χαρακτηριστική ως προς το πώς λειτουργούν οι νέες υβριδικές μορφές τέχνης και επικοινωνίας (media arts) και ποια σχέση χτίζουν ανάμεσα σε διαφορετικά επίπεδα έκφρασης (φυσικό, κοινωνικό, ηθικό, πολιτικό).

Advertisements
  1. εμένα πάντως όλο αυτό με ακούγεται κάπως LSD, πίνω δυό χάπια και ταξιδεύω στη χώρα του λαλαχαχά :) :)

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: