Η ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών, για πρώτη φορά

Η πρώτη ολοκληρωμένη έκθεση στην Ελλάδα και μόλις η Τρίτη στην Ευρώπη, από Έλληνα συλλέκτη μας ξεναγεί στην αρχαιολογία του… μέλλοντος της ψυχαγωγίας.Πρέπει να είναι πολύ λίγοι όσοι είναι άνω των 25 ετών και δεν έχουν παίξει ποτέ Arcade ή video games, τα κοινώς λεγόμενα βιντεοπαιχνίδια που συναντούσε κανείς στα καφενεία της δεκαετίας του ’80 ή στα σπίτια μέσω των πρώτων υπολογιστών ή παιχνιδομηχανών, όπως το Atari 2600 ή ακόμα παλιότερα το Pong. Και μπορεί στην Ελλάδα να το ζήσαμε ως μια περιθωριακή δραστηριότητα, είτε μέσω της ημιπαρανομίας των Arcade games (ηλεκτρονικά παιχνίδια στις καφετέριες) είτε μέσω της γενικότερης φοβίας έναντι των υπολογιστών, μπορεί ακόμη και σήμερα να θεωρείται μια υπόθεση για… παιδιά, όμως πρόκειται για κάτι πολύ σημαντικότερο από αυτό. Η ιστορία των video games είναι άμεσα συνυφασμένη με την ιστορία των υπολογιστών, της τηλεόρασης και του ψηφιακού μας πολιτισμού συνολικά.
Η ιδέα της διαδραστικότητας (interactivity) εκκινώντας από τους υπολογιστές και τα videogames των δεκαετιών του ’70 και του ’80 αλλάζει το μέλλον της τηλεόρασης, του κινηματογράφου, της ψυχαγωγίας στο σύνολό της, αλλά εισέρχεται καταλυτικά ακόμη και σε εμπειρίες όπως η κοινωνικότητα ή ο πόλεμος επιδρώντας στο περιεχόμενό τους.
Αυτό είναι που καθιστά σημαντική την έκθεση Gplay που λαμβάνει χώρα στο Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας – NOESIS, στη Θεσσαλονίκη και θα διαρκέσει έως τις 12 Νοεμβρίου 2006. Οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν στην ιστορία των video games, σε μια ολοκληρωμένη συλλογή που περιλαμβάνει συσκευές, software αλλά και όλο το προωθητικό υλικό της εποχής από το Atari και το Pong, έως το Νindendo, XBox 360 και το Playstation.
Τα 140 κομμάτια της συλλογής που παρουσιάζονται είναι μέρος μιας μεγαλύτερης συλλογής 480 κομματιών που συντηρεί εδώ και πολλά χρόνια ο Βασίλης Χαραλαμπίδης (που επιμελείται την έκθεση) και ομάδα Bios και είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται ολοκληρωμένα, αφού μικρότερα τμήματά της έχουν παρουσιασθεί δύο φορές στον χώρο του Bios στην οδό Πειραιώς στην Αθήνα. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η πλέον πλήρης στο είδος και μόλις τρίτη κατά σειρά ακολουθώντας δύο εκθέσεις στη Γερμανία και τη Βρετανία.
Η έκθεση χωρίζεται σε έξι τμήματα, ξεκινώντας από τις ιδέες πριν από την δημιουργία των πρώτων παιχνιδιών και φθάνοντας ώς το Playstation 3 και το Xbox 360, που κυκλοφορούν στις μέρες μας και παρακολουθεί τη διαδρομή τόσο της τεχνολογικής τους εξέλιξης, όσο και της εμπορικής και θεωρητικής.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και παράλληλα με τις έρευνες που διεξάγονταν σε Αμερική και Ευρώπη για την ανάπτυξη του Ιnternet για στρατιωτικούς σκοπούς, επιστήμονες και στις δύο όχθες του Ατλαντικού διεξήγαγαν έρευνες πάνω στη γραφική αναπαράσταση σε οθόνη τηλεόρασης, στοιχείων υπολογιστών και στην ανάπτυξη προσομοιωτών για τον αμερικανικό στρατό. Κάπως έτσι ο Ralph Baer, επονομαζόμενος και «Τόμας Εντισον των παιχνιδιών», έβαλε 500 τεχνικούς να δουλέψουν γι’ αυτό που στη συνέχεια έγινε το πρώτο παιχνίδι ευρείας κυκλοφορίας το Odyssey που κυκλοφόρησε το 1966 και σε μαζική παραγωγή το 1972.
Οταν ο Baer κατέθεσε αίτηση κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας τον Οκτώβριο του 1964 περιέγραψε την εφεύρεσή του ως εξής:
«Αφορά σε συσκευή (και μέθοδο) που συνδέεται με ασπρόμαυρο και έγχρωμο τηλεοπτικό δέκτη για την παραγωγή, εμφάνιση, τον χειρισμό και τη χρήση συμβόλων ή γεωμετρικών σχημάτων στην οθόνη του τηλεοπτικού δέκτη με σκοπό την (προσομοίωση εκπαίδευσης), εκτέλεση παιχνιδιών από έναν ή περισσότερους συμμετέχοντες. Εναλλακτικά, τα παραπάνω μπορούν να εκτελούνται σε συνάρτηση με φόντο που να προέρχεται από το ίδιο το τηλεοπτικό πρόγραμμα, από κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης ή από σταθμούς καλωδιακής τηλεόρασης».
Από νωρίς τα videogames έγιναν αντιληπτά ως στρατιωτικό υλικό εκπαίδευσης και σχεδιασμού, επέκταση της τηλεόρασης, ανεξάρτητο εμπορικό προϊόν ψυχαγωγίας, εικονικό περιβάλλον ανάπτυξης δραστηριοτήτων και ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα…
«Τα videogames πρωτοπαρουσιάστηκαν σαν μια πρώτη απόπειρα δημιουργίας διαδραστικής τηλεόρασης, πολύ πριν βεβαίως την εποχή του Ιnternet και των υπολογιστών» λέει ο Βασίλης Χαραλαμπίδης. «Οταν κυκλοφόρησε το pong το 1974 (προσομοίωση τένις η πιγκ πογκ), ένα παιχνίδι που βρήκε μαζική απήχηση, οι πελάτες έπαιρναν τηλέφωνο στην Atari και ρωτούσαν πώς γίνεται να γνωρίζουν οι τεχνικοί του σταθμού τι κινήσεις κάνουν οι παίκτες και να τους απαντούν».
Στην έκθεση της Θεσσαλονίκης οι διοργανωτές παρουσιάζουν όλες τις ιδέες που αναπτύχθηκαν ώς εδώ με μια ελαφρά διάθεση κριτικής αλλά χωρίς να ωθούν τους επισκέπτες σε συγκεκριμένα συμπεράσματα. Από την τηλεόραση, τις ανεξάρτητες κονσόλες, μηχανές παλάμης και pc ώς τα υπερμηχανήματα της εποχής μας και τους κερδοφόρους τίτλους που η παραγωγή τους κοστίζει ακριβότερα από μια ταινία του Χόλιγουντ, καθιστώντας πλέον τη συγκεκριμένη βιομηχανία, μεγαλύτερη από τη βιομηχανία του σινεμά.
«Το φαινόμενο των games μάς απασχολεί και κοινωνιολογικά. Πώς επηρέασαν την εποχή τους, ιδιαίτερα τη δεκαετία του ’70 και γι’ αυτό παρουσιάζουμε αυτόνομα τόσο κάποιους κεντρικούς χαρακτήρες τους, όπως τον Sonic, τον Super Mario και τη Lara Croft, όσο και τις διαφημίσεις που τα συνόδευσαν. Μας απασχολεί ακόμη το γιατί επικράτησε η άποψη της ψυχαγωγίας με τις τεράστιες παραγωγές και όχι μια πιο καλλιτεχνική τάση. Αυτό που σίγουρα όμως έκαναν τα videogames, είναι ότι έβγαλαν την υψηλή τεχνολογία από το εργαστήριο και την εισήγαγαν στα σπίτια του κόσμου»!
Τα παιχνίδια κατέστησαν τις νέες τεχνολογίες φιλικές προς όλους δίνοντας μια γερή ώθηση σε αυτό που σήμερα αποκαλούμε ψηφιακό πολιτισμό.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα τα εκθέματα είναι αλληλεπιδραστικά – μπορείτε να παίξετε δηλαδή μπροστά σε μεγάλες οθόνες (playroom).
Αν πάλι είστε πολύ πάνω από τα 25 και δεν τα πολυκαταλαβαίνετε όλα αυτά, ίσως σας πείσει αυτό που λέει ο αρχιτέκτονας, πανεπιστημιακός Θάνάσης Μουτσόπουλος σε ένα από τα κείμενα που συνοδεύουν την έκθεση: «Ο,τι ήταν οι Beattles και οι Stones για τις γενιές του ’60 και του ’70, ήταν η Nintendo και τα videogames για τις γενιές του ’80 και του ’90» ή ο Jean Baudrillard: «Η εποχή της μικροσκοπικοποίησης, του τηλεχειρισμού και της μικροεπεξεργασίας του χρόνου, των σωμάτων και των απολαύσεων, έχει έρθει».

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: