- Οταν είμαι στο PC και μου πούνε έλα να φάμε, θα πω έρχομαι σε δυο λεπτά, αλλά πάντα υπάρχει πρόβλημα γιατί πραγματικά χάνω την αίσθηση του χρόνου. Δεν ξέρω αν είναι τόσο θέμα εξάρτησης όσο της ευχαρίστησης που νιώθω μπροστά στον υπολογιστή.
- Εγώ το έχω λύσει αυτό το πρόβλημα. Τρώω μπροστά στο PC.
- Δεν τίθεται θέμα, μπροστά στο PC τρώω κι εγώ, αλλά μερικές φορές τρώω στο τραπέζι όταν βρίσκεται ο πατέρας μου στο σπίτι.
- Αυτό που μου τη σπάει είναι με το mouse και το πιρούνι. Το ιδανικό είναι να μπορείς να φας με το αριστερό και να έχεις το ποντίκι στο δεξί, γιατί το ποντίκι στο αριστερό δεν γίνεται με τίποτα.
Ο παραπάνω διάλογος είναι αυθεντικός. Εκτυλίχθηκε στα σχόλια ενός φόρουμ στο Ιντερνετ και αποτελεί τυπικό δείγμα αυτού που οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι ονομάζουν εξάρτηση από το Διαδίκτυο και τα βιντεοπαιχνίδια. Η υπόθεση δεν είναι καινούργια, όμως στη χώρα μας μόλις τα τελευταία χρόνια αρχίζει να απασχολεί έντονα τόσο τις δομές υγείας όσο και τις οικογένειες που αδυνατούν να ελέγξουν τις δραστηριότητες των νεότερων, κατά κύριο λόγο, μελών τους. Αιτία; Οπως όλα δείχνουν, το ψηφιακό χάσμα που χωρίζει τους αναλφάβητους τεχνολογικά γονείς και καθηγητές από τα ημιμαθή στις περισσότερες περιπτώσεις παιδιά, τα οποία βρίσκονται εκτεθειμένα στο νέο τεχνολογικό περιβάλλον. Η εκπαίδευση που θα μπορούσε να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στην καθοδήγηση των παιδιών στον νέο, απέραντο αυτό κόσμο παραμένει αγκυλωμένη στο σύστημα των εξετάσεων και της προετοιμασίας για το πανεπιστήμιο που επιβάλλει ένα πειθαρχημένο εξαντλητικό πρόγραμμα και «σκοτώνει» οποιαδήποτε απόπειρα διερεύνησης της δημιουργικότητας που τα νέα Μέσα φέρνουν. Αποτέλεσμα: Ενα μεγάλο ποσοστό εφήβων «χάνεται» στα καλώδια των υπολογιστών παραμελώντας υποχρεώσεις, οικογενειακές και φιλικές σχέσεις, ξεχνούν ακόμα και να φάνε ή να κοιμηθούν σε ακραίες περιπτώσεις. Φταίνε το Ιντερνετ και τα βιντεοπαιχνίδια; Σε καμία περίπτωση, συμφωνούν οι περισσότεροι ειδικοί. Φταίμε όλοι εμείς που δεν ασχολούμαστε με την ορθή χρήση τους… Read the rest of this entry »
H επιστολή που συνοδεύει το βίντεο, όπως μου την έστειλε ο Θ Καρούνος.
“Την Παρασκευή 2/5 και το Σάββατο 3/5 πραγματοποιήσαμε στο Άργος μια
πρώτη διδασκαλία με τη χρήση του OLPC μέσα σε τάξη. Στη διάθεση μας
είχαμε 7 laptops από τα οποία το ένα είχε μόνο 128 Mbyte μνήμη και δεν
καταφέραμε να το χρησιμοποιήσουμε σε πραγματικές συνθήκες γιατί
αργούσε πολύ. Από τα υπόλοιπα, 2 ήταν Β2 ενώ τα υπόλοιπα 4 ήταν XO-1
με OS image 656 (η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο είναι αρκετά σημαντική
σε επίπεδο λειτουργίας όσον αφορά στο πόσες εφαρμογές μπορούσαμε να
έχουμε ανοιχτές και στο χρόνο για το φόρτωμα των ασκήσεων)”.
Μιας και κόπηκε στο τυπογραφείο η τελευταία παράγραφος του μικρού ρεπορτάζ που έγραψα την περασμένη κυριακή για το olpc, το παραθέτω ξανά, ολόκληρο εδώ:
Το τέλος ενός ονείρου; Κάπως έτσι άκουσαν οι θιασώτες του ανοικτού λογισμικού αλλά και οι οπαδοί του οράματος του Νίκολας Νεγκρεπόντε, καθηγητή του ΜΙΤ, για τη δημιουργία ενός φτηνού λάπτοπ που θα μπορούσε να αποκτήσει κάθε παιδί σε όποια χώρα του κόσμου και αν βρίσκεται, την παρακάτω είδηση: «Μια έκδοση των Windows XP ετοιμάζεται για το OLPC». Το πρόγραμμα «Ενα λάπτοπ για κάθε παιδί», γνωστότερο ως «laptop των 100 δολαρίων», κατασκευάστηκε ως απάντηση στην εμπορευματοποίηση της γνώσης και της πρόσβασης σε αυτήν εξαιτίας του απαγορευτικού κόστους των υπολογιστών για τους φτωχούς του Τρίτου Κόσμου. Πλειάδα μηχανικών των ηλεκτρονικών υπολογιστών ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και πολλοί Ελληνες, εργάζονται εδώ και χρόνια εθελοντικά για την προσαρμογή του πρωτοποριακού αυτού φορητού υπολογιστή στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρας. Η είδηση προκάλεσε προσωρινά απογοήτευση. Read the rest of this entry »
Απόψε στις 8 το βράδυ συζητάμε στο Ευγενίδειο Πλανητάριο για την παιδαγωγική αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Πληροφορικής. Στην συζήτηση που θα συντονίσω, ο καθηγητής Τάσσος Μικρόπουλος, ο οποίος είναι διευθυντής του Εργαστηρίου Εφαρμογών Εικονικής Πραγματικότητας στην Εκπαίδευση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και Πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Τ.Π.Ε. στην Εκπαίδευση, θα ξεδιπλώσει όλες τις πτυχές του θέματος αφενός εξηγώντας τις διαθέσιμες τεχνολογίες σήμερα, αφετέρου μιλώντας για τις ανατροπές που μπορεί αυτές να φέρουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, αν αξιοποιηθούν σωστά. Ο καθηγητής θα αναφερθεί ακόμα στις πρωτοβουλίες που έχουν ως σήμερα παρθεί στη χώρα μας και το εξωτερικό και θα φωτίσει τα κενά και τις ελλείψεις. Η δική μου εισαγωγή θα κινηθεί πάνω στην ιδέα ότι οι ΤΠΕ μπορούν να φέρουν μια κανονική επανάσταση ανοίγοντας την εκπαίδευση στην κοινωνία και το αντίθετο, θα πρέπει όμως να είμαστε προσεκτικοί. Διαβάστε περισσότερα στα σχετικά άρθρα μου εδώ , εδώ , εδώ και εδώ. Link στο Ευγενίδειο για πληροφορίες εδώ. Αυτά προς το παρόν, τα υπόλοιπα, τα λέμε από κοντά το βράδυ
- Οταν είμαι στο PC και μου πούνε έλα να φάμε, θα πω έρχομαι σε δυο λεπτά, αλλά πάντα υπάρχει πρόβλημα γιατί πραγματικά χάνω την αίσθηση του χρόνου. Δεν ξέρω αν είναι τόσο θέμα εξάρτησης όσο της ευχαρίστησης που νιώθω μπροστά στον υπολογιστή.
Μιας και κόπηκε στο τυπογραφείο η τελευταία παράγραφος του μικρού ρεπορτάζ που έγραψα την περασμένη κυριακή για το olpc, το παραθέτω ξανά, ολόκληρο εδώ:
Αυτά λέτε