Τις δεκαετίες του ‘60 ή του ‘70, όποιος ήθελε να προμηθευτεί υλικό με «άσεμνο» περιεχόμενο (κατά την ορολογία της εποχής) θα έπρεπε να το ζητήσει διακριτικά από τον περιπτερά, ο οποίος το κρατούσε σε ράφια, «προφυλαγμένο» από τα μάτια των πολλών. Τη δεκαετία του ‘80, την σκυτάλη πήραν τα βιντεοκλάμπ, τα κακόφημα σινεμά της πλατείας Ομονοίας και οι κρυφές αίθουσες των συνοικιακών βιντεοκλάμπ. Τη δεκαετία του ‘90, τα περιοδικά βγήκαν πια στην προθήκη των περιπτέρων, οι ταινίες πορνό βγήκαν από τις κρυφές αίθουσες και τα lifestyle περιοδικά εξοικείωσαν το αναγνωστικό κοινό με την εικόνα του προκλητικού γυναικείου σώματος. Η δεκαετία που διανύουμε σημαδεύτηκε από την επίδραση του Ιντερνετ (και) στα επικοινωνιακά μας ήθη. Ηδη από την αυγή της μαζικής χρήσης του Διαδικτύου, το 1994, οι λέξεις «σεξ» και «πορνό» βρίσκονται σταθερά ψηλά στην κατάταξη των λέξεων που αναζητούν οι χρήστες. Ενώ έως πρότινος όμως αυτό αφορούσε λέξεις και στατικές εικόνες, η εποχή των ευρυζωνικών δικτύων υψηλών ταχυτήτων και του web 2.0 έρχεται να αλλάξει δραστικά τα δεδομένα στην παραγωγή, διακίνηση, «κατανάλωση» πορνογραφικού υλικού, καθώς και στο ίδιο το περιεχόμενό του.
Συμπόσιο στην Αθήνα
Αυτά θα αναλύσουν, αύριο και μεθαύριο, οι επιστήμονες που θα συμμετάσχουν στο διεθνές συμπόσιο για την πορνογραφία που οργανώνουν το Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων σε συνεργασία με το τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο κέντρο τύπου της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας, του υπουργείου Τύπου.
«Ζούμε όλο και περισσότερο σε μια υπερ-σεξουαλική κοινωνία κι αυτό σχετίζεται με τους όρους παραγωγής και κατανάλωσης της πορνογραφίας», λέει στην «Κ» η Κατερίνα Σαρικάκη, λέκτορας επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Λιντς στη Μεγάλη Βρετανία. Read the rest of this entry »
Ανοίγει η αυλαία και εμφανίζεται μια βαριά κόκκινη κουρτίνα, δημιουργώντας ατμόσφαιρα ταινίας του Ντέιβιντ Λιντς. Μπροστά της μια Ντίβα του Θεάτρου ξεκινάει να μιλά για το πώς έχει ξεφτίσει το θέατρο. Πίσω της ένας άντρας, γυμνός από τη μέση και πάνω, φορώντας μάσκα κούνελου –σαν να βγήκε από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων– παίζει μουσική. Η Ντίβα αρχίζει να κινείται μπροστά σε ένα αφηρημένο βίντεο που απεικονίζει αρχέγονες καταστάσεις, όπως είναι για παράδειγμα η γέννηση. Ο κούνελος πετάει τη μάσκα και γίνεται τραγουδιστής. Χορεύει με τη γυναίκα κλείνοντας την παράστασή τους με χάπι εντ. Το κοινό μένει αποσβολωμένο για αρκετά δευτερόλεπτα και μετά χειροκροτεί ξέφρενα τη χορογράφο και περφόρμερ Μάλα Κλάιν.
Είναι ένα από τα highlights του «MIR», ενός ανεξάρτητου φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα, παρουσιάζοντας σύγχρονα ζωντανά θεάματα: performances, κονσέρτα θορύβου, ζωντανό σινεμά, νέες υβριδικές μορφές έκφρασης όπως webart, πρωτότυπα animation κ.ά. Read the rest of this entry »
Τον Δεκέμβριο του 2007, στο ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδος συνέβη κάτι πρωτοποριακό. Δίπλα στις παραδοσιακές κάλπες που οι άνθρωποι του επιμελητηρίου είχαν στήσει για τη διεξαγωγή των προγραμματισμένων τους εκλογών, τοποθέτησαν και τα τερματικά του Ερευνητικού, Ακαδημαϊκού Ινστιτούτου Τεχνολογίας Υπολογιστών (ΕΑΙΤΥ), που εδρεύει στην Πάτρα. 200 εγγεγραμμένοι χρήστες από τα 3.500 μέλη του επιμελητηρίου χρησιμοποίησαν τους υπολογιστές του συστήματος ηλεκτρονικών ψηφοφοριών ΠΝΥΚΑ προκειμένου να διεκπεραιώσουν την υποχρέωσή τους απέναντι στον συλλογικό θεσμό.
«Τα αποτελέσματα ήταν πολύ ενθαρρυντικά» σημειώνει ο Δημήτρης Σοφοτάσιος, ερευνητής του ΕΑΙΤΥ και ένας από τους βασικούς συντελεστές του συστήματος. «Το σύστημα δούλεψε με αξιοπιστία και μας έδωσε δυνατότητες για περισσότερη εμπλοκή των μελών στα κοινά ζητήματα και μάλιστα πιο οικονομικά από την παραδοσιακή εκλογική διαδικασία» συμπληρώνει ο ίδιος. Read the rest of this entry »
Στο Radiobubble φυσικά. Φέτος κυκλικά ανάμεσα στους Nikan, Oneiros και άλλους καλούς φίλους στην ζώνη Open Radio. Η πρώτη εκπομπή ήταν αφιερωμένη στα ψηφιακά δικαιώματα. Αναγκαστικά βαριά για τους ανεξοικείωτους αλλά και funky χάρη στις μουσικές του ccmixter. Ενημερώνουν και σχολιάζουν για τα δικαιώματα του πολίτη στον “σύγχρονο, ψηφιακό κόσμο” και το e-privacy οι: oneiros, cosmix.org, Γιώργος Πάντζαρης και e-laywer.
Όλα τα τραγούδια και οι συνθέσεις που ακούγονται στην εκπομπή, προέρχονται από το ccmixter, και κυκλοφορούν με άδειες των Creative Commons, οπότε μπορείτε να κάνετε download την εκπομπή. Στόχος είναι φέτος όλες οι εκπομπές ει δυνατόν να είναι διαθέσιμες για download. Το playlist καλλιτεχνών με τα links για να κατεβάσετε τα κομμάτια:
Και βέβαια αμέσως μετά ακολουθεί η εκπομπή της Ροδιάς (την οποία και ευχαριστώ για τα ωραία σχόλια και το follow up κείμενο). Αν βαριέστε να ακούσετε όλο το μπλά-μπλά για digital rights, ακούστε τις μουσικές, είναι super. Σκέφτομαι η εκπομπή του επομένου μηνός να έχει τίτλο Pornography. Αν έχετε όρεξη για συνεργασία σε αυτό, στείλτε κανα mail (open radio είπαμε άλλωστε) Επιπλέον περάστε γενικά απο το Radiobubble, έχουμε μαζευτεί πολύς κόσμος πια εκεί (να κι η διαφήμιση;-)
Το mail έγραφε για μια υπόθεση λογοκρισίας στο κρατικό ραδιόφωνο. Το κείμενο που διάβασα σε αυτό το blog είναι ένα συναισθηματικό αποχαιρετιστήριο γράμμα ενος ακροατή σε μια αγαπημένη εκπομπή και εξαιτίας της στο δεύτερο πρόγραμμα. Διαβάστε το είναι συγκινητικό. Το ραδιόφωνο παραμένει νομίζω το μέσο με το οποίο χτίζουμε την πιο προσωπική σχέση. Είναι ραντεβού. Για την ουσία της απογοήτευσης του φίλτατου blogger που μου έστειλε το link, δεν έχω άποψη ακόμα. Πρόκειται για λογοκρισία; Δεν έχει δικαίωμα το κρατικό ραδιόφωνο να αλλάζει το πρόγραμμα του και να ανανεώνεται; Δεν ξέρω αλλά και δεν μπορώ να συμφωνήσω. Πολλές φορές έχω ακούσει και το ανάποδο. Οτι δηλαδή πρέπει -ειδικά τα κρατικά μέσα να δίνουν χώρο και ευκαιρίες σε νέες φωνές και προσεγγίσεις. Δεν γίνεται η ανανέωση στην κατεύθυνση που θεωρούμε σωστή και ωφέλιμη; Σε αυτό σίγουρα θα συμφωνήσω. Δεν γνωρίζω την εκπομπή της Λίντας και της Ελενας στην οποία αναφέρεται ο φίλος. Αν πράγματι είναι μια καλή εκπομπή, ελπίζω να βρεί καινούργια επαγγελματική στέγη. Κι αν οχι, το διαδίκτυο είναι ένα καλό μέρος για οτιδήποτε. Εκτιμώ δηλαδή οτι μπορεί αν θέλει, να μην χαθεί. Τα σχόλια δικά σας.
“Κάποιοι αποφασίζουν ανώνυμα να χαρακτηρίζουν κάποια bloggs ως άσεμνα. Είναι αυτό πράξη ευπρέπειας άραγε; Αναίτιθα επίθεση στο blogg: http://youmymirror.blogspot.com/ της νέας μου ταινίας με τίτλος “Είσαι ο καθρέφτης μου” που τον πρώτο κιόλας μήνα της λειτουργίας του είχε περίπου 4500 επισκέψεις και πολύ καλή συμμετοχή σε ιστορίες και διάλογο γύρω από το θέμα που προτείνει η ταινία.
Πού βρίσκεται η απρέπεια;;;
Οπως θα δείτε μπαίνοντας στο ιστολόγιο αυτό, ορισμένοι αναγνώστες αυτού του ιστολογίου επικοινώνησαν με τη Google επειδή θεωρούν ότι το περιεχόμενό του είναι απρεπές!!!..Διαβάζοντας το ιστολόγιο θα διαπιστώσετε εάν η απρέπεια βρίσκεται στο περιεχόμενο των ιστοριών, που τόσοι ανθρωποι ήδη γενναιόδωρα κατέθεσαν..η εάν η απρέπεια βρίσκεται στην κίνηση των ευσυνείδητων!!! ας πούμε αναγνωστών που έσπευσαν -απο ποιά διαδρομη ευθιξίας άραγε;;;- να διατυπώσουν την τοοοοοοσο καλοπροαίρετη άποψη τους,κρυμμενοι πίσω απο την ανωνυμία που τους δίνει το μέσο.Φανταζομαι ότι ήδη κοιμούνται ήσυχοι τώρα που κατήγγειλαν ακόμη μία απρέπεια!! με αυτον το τόσο ‘ευπρεπή’ τρόπο..Και η ομορφιά στη ζωη τους που κατοικεί άραγε;;;την προσπερνούν φαντάζομαι γρήγορα μην τους κάψει το βλεμμα..Τόση ομορφια γυρω μας ειναι απρέπεια δεν κάνει να την κοιτάζουμε… γιατί μετά θα πρέπει ανάλογα να αλλάξουμε τη ζωη μας..μάλλον θλιβερός είναι ο ύπνος τους,,παρόλα αυτα τους ευχόμεθα όνειρα γλυκά..”
Η διεύθυνση του υπολογιστή μας είναι προσωπικό δεδομένο που πρέπει να προστατεύεται ή όχι; Για πόσο διάστημα θα πρέπει οι εταιρείες του Ιντερνετ να διατηρούν στα αρχεία τους στοιχεία σχετικά με τις σελίδες που επισκεπτόμαστε και για πόσο καιρό οι εταιρείες τηλεφωνίας να αρχειοθετούν τις κλήσεις που κάνουμε; Θέλετε να γνωρίζετε ποιες εταιρείες εκθέτουν σε κίνδυνο τα προσωπικά σας δεδομένα και ποιες όχι; Και τέλος, θέλετε η αστυνομία να ανατρέχει εύκολα στα στοιχεία σας προκειμένου να συνθέσει τον ψηφιακό σας φάκελο ή όχι; Ερωτήματα ουσιώδη που αφορούν στη «δημόσια και ιδιωτική εικόνα» όλων μας, στην εποχή της ταχύτατης πρόσβασης και ανταλλαγής πληροφοριών. Την προσεχή Τρίτη, το Ευρωκοινοβούλιο ψηφίζει μια νέα οδηγία για τα δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών στα δίκτυα και τις τηλεπικοινωνίες, ορίζοντας παράλληλα πώς μεταφράζονται οι κοινές ευρωπαϊκές αξίες στη γλώσσα των υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιών. Η Γηραιά Ηπειρος υπογράφει μια ιστορική, ηλεκτρονική σελίδα…
«Θα λανσάρω μία υπηρεσία όπου θα παραχωρώ δωρεάν στους χρήστες ένα μοντέρνο και τεχνολογικά προηγμένο κινητό τηλέφωνο με τη δυνατότητα απεριόριστων δωρεάν κλήσεων και SMS. Το μόνο που ζητώ σε αντάλλαγμα είναι να μπορώ να στέλνω στη συσκευή αυτή διαφημίσεις» διακηρύσσει το blog adeligia.net
«Για να το πετύχω όμως, θα πρέπει να έχω πλήρη πρόσβαση σε όλες τις συνομιλίες όπως και στο κείμενο των μηνυμάτων. Για να μην ανησυχήσει κανείς, ενημερώνω προκαταβολικά ότι δεν θα κρυφακούει άνθρωπος τη συνομιλία, ούτε θα διαβάζει ένα ένα τα μηνύματα. Θα τα «σκανάρει» υπολογιστής, ο οποίος και θα επιλέγει στη συνέχεια να στείλει την κατάλληλη διαφήμιση στο κινητό. Σύμφωνοι;» Read the rest of this entry »
Ελαβα στο email μου τα δυο αυτά βίντεο. Ο Γιώργος Σαλαμέ, ζει στην Σικελία αλλά μεγάλωσε στην Ελλάδα και το Λίβανο. Παραμένει πάντοτε με το ένα πόδι στην Ανατολή και το άλλο στη Δύση. Στήνει τις αφηγήσεις του σε μορφή ημερολογίου. Αντλεί το μύθο μέσα από την καταγραφή της πραγματικότητας. Δεν τον στήνει. Προκύπτει. Αυτό μου φαίνεται πως συνιστά μια ενδιάμεση οδό – ένα σχετικά καινούργιο υβρίδιο. Παίζει και με την παράδοση του βίντεο κλίπ – δεν την αρνείται χάριν μιας κάποιας κινηματογραφικότητας. Για όλους αυτούς τους λόγους αποφάσισα να σας τον συστήσω. Εδώ δυο trailer από τις πρόσφατες ταινίες του. Δεν γνωρίζω αν θα παιχτούν σύντομα, όμως σας προτείνω -αν σκοντάψετε πάνω του- να τον προσέξετε. Επάνω το Maesmak και κάτω το Ορος Φαλακρό
οκ, το ομολογώ. Μίλησα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού στις Βρυξέλες στο Νίκο Βασιλάκο και την Ψηφιακή Ελλάδα. Είναι μια γενικού περιεχομένου δήλωση για τα ψηφιακά δικαιώματα, για τα οποία παρεπιμπτόντως θα γράψω εκτενώς τις επόμενες ημέρες σε εφημερίδες και εδώ.
Το βιντεο είναι της Μαρίνας Γιώτη για το φεστιβαλ ΜΙR που διεξάγεται αυτές τις μέρες στο πολιτιστικό κέντρο Μελίνα στη γέφυρα Πουλοπούλου στο Θησείο. Με εντυπωσίασε η φυσικότητα με την οποία αυτό που λέμε Νέα Μέσα αντιμετωπίζεται ως καμβάς παραγωγής καλλιτεχνικού έργου, σε αντίθεση με πολλές άλλες προσπάθειες όπου πήρα το αίσθημα οτι η τεχνολογία αφορά κάτι εξωτικούς καλλιτέχνες ή οτι συνιστά έναν ανεξάρτητο χώρο έκφρασης ή έρευνας. Θέλω να μνημονεύσω το πολιτικό έργο web2.0wants you, μια ψηφιακή όπερα των ομάδων Personal Cinema και Erasers όπου σε πέντε υπολογιστές παρουσιάζονται έργα κριτικής και διαμαρτυρίας για το web 2.0. Μεταξύ άλλων τα project Hatebook, Folded in, Grand Theft Avatar κ.α. Ακόμα ιδιαίτερα γοητευτικό ήταν το βίντεο #7, φτιαγμένο σε after effects. Πρόκειται για μια μη γραμμική αφήγηση που αποτελείται όμως μόνο απο γραμμές. Το έργο δεν είναι βίντεο αρτ και σε καμία περίπτωση αφηγηματικό ή εικαστικό animation. Είναι εντούτοις έντονα αφηγηματικό και αποκαλύπτει μια γλώσσα που προκύπτει απο τη σχέση του καλλιτέχνη με το μέσο χάρη στο οποίο δημιουργεί. Νομίζω οτι ανοίγει ένα δρόμο. Σας προτείνω να πάτε μια βόλτα. Διαρκεί ως το Σάββατο 20 του μηνός
Τις δεκαετίες του ‘60 ή του ‘70, όποιος ήθελε να προμηθευτεί υλικό με «άσεμνο» περιεχόμενο (κατά την ορολογία της εποχής) θα έπρεπε να το ζητήσει διακριτικά από τον περιπτερά, ο οποίος το κρατούσε σε ράφια, «προφυλαγμένο» από τα μάτια των πολλών. Τη δεκαετία του ‘80, την σκυτάλη πήραν τα βιντεοκλάμπ, τα κακόφημα σινεμά της πλατείας Ομονοίας και οι κρυφές αίθουσες των συνοικιακών βιντεοκλάμπ. Τη δεκαετία του ‘90, τα περιοδικά βγήκαν πια στην προθήκη των περιπτέρων, οι ταινίες πορνό βγήκαν από τις κρυφές αίθουσες και τα lifestyle περιοδικά εξοικείωσαν το αναγνωστικό κοινό με την εικόνα του προκλητικού γυναικείου σώματος. Η δεκαετία που διανύουμε σημαδεύτηκε από την επίδραση του Ιντερνετ (και) στα επικοινωνιακά μας ήθη. Ηδη από την αυγή της μαζικής χρήσης του Διαδικτύου, το 1994, οι λέξεις «σεξ» και «πορνό» βρίσκονται σταθερά ψηλά στην κατάταξη των λέξεων που αναζητούν οι χρήστες. Ενώ έως πρότινος όμως αυτό αφορούσε λέξεις και στατικές εικόνες, η εποχή των ευρυζωνικών δικτύων υψηλών ταχυτήτων και του web 2.0 έρχεται να αλλάξει δραστικά τα δεδομένα στην παραγωγή, διακίνηση, «κατανάλωση» πορνογραφικού υλικού, καθώς και στο ίδιο το περιεχόμενό του.
Ανοίγει η αυλαία και εμφανίζεται μια βαριά κόκκινη κουρτίνα, δημιουργώντας ατμόσφαιρα ταινίας του Ντέιβιντ Λιντς. Μπροστά της μια Ντίβα του Θεάτρου ξεκινάει να μιλά για το πώς έχει ξεφτίσει το θέατρο. Πίσω της ένας άντρας, γυμνός από τη μέση και πάνω, φορώντας μάσκα κούνελου –σαν να βγήκε από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων– παίζει μουσική. Η Ντίβα αρχίζει να κινείται μπροστά σε ένα αφηρημένο βίντεο που απεικονίζει αρχέγονες καταστάσεις, όπως είναι για παράδειγμα η γέννηση. Ο κούνελος πετάει τη μάσκα και γίνεται τραγουδιστής. Χορεύει με τη γυναίκα κλείνοντας την παράστασή τους με χάπι εντ. Το κοινό μένει αποσβολωμένο για αρκετά δευτερόλεπτα και μετά χειροκροτεί ξέφρενα τη χορογράφο και περφόρμερ Μάλα Κλάιν.
Τον Δεκέμβριο του 2007, στο ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδος συνέβη κάτι πρωτοποριακό. Δίπλα στις παραδοσιακές κάλπες που οι άνθρωποι του επιμελητηρίου είχαν στήσει για τη διεξαγωγή των προγραμματισμένων τους εκλογών, τοποθέτησαν και τα τερματικά του Ερευνητικού, Ακαδημαϊκού Ινστιτούτου Τεχνολογίας Υπολογιστών (
Στο 
Το mail έγραφε για μια υπόθεση λογοκρισίας στο κρατικό ραδιόφωνο. Το κείμενο που διάβασα σε αυτό το 
Ελαβα με email την παρακάτω καταγγελία της σκηνοθέτου Λουκίας Ρικάκη για το blog: 
Η διεύθυνση του υπολογιστή μας είναι προσωπικό δεδομένο που πρέπει να προστατεύεται ή όχι; Για πόσο διάστημα θα πρέπει οι εταιρείες του Ιντερνετ να διατηρούν στα αρχεία τους στοιχεία σχετικά με τις σελίδες που επισκεπτόμαστε και για πόσο καιρό οι εταιρείες τηλεφωνίας να αρχειοθετούν τις κλήσεις που κάνουμε; Θέλετε να γνωρίζετε ποιες εταιρείες εκθέτουν σε κίνδυνο τα προσωπικά σας δεδομένα και ποιες όχι; Και τέλος, θέλετε η αστυνομία να ανατρέχει εύκολα στα στοιχεία σας προκειμένου να συνθέσει τον ψηφιακό σας φάκελο ή όχι; Ερωτήματα ουσιώδη που αφορούν στη «δημόσια και ιδιωτική εικόνα» όλων μας, στην εποχή της ταχύτατης πρόσβασης και ανταλλαγής πληροφοριών. Την προσεχή Τρίτη, το Ευρωκοινοβούλιο ψηφίζει μια νέα οδηγία για τα δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών στα δίκτυα και τις τηλεπικοινωνίες, ορίζοντας παράλληλα πώς μεταφράζονται οι κοινές ευρωπαϊκές αξίες στη γλώσσα των υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιών. Η Γηραιά Ηπειρος υπογράφει μια ιστορική, ηλεκτρονική σελίδα…
Αυτά λέτε