Ανοιχτή πρόσβαση στη γνώση: Η επανάσταση που φοβόμαστε

Αυτή τη στιγμή στα ελληνικά πανεπιστήμια γίνεται μια υπόγεια (ηλεκτρονική) επανάσταση. Περίπου 100.000 μεταπτυχιακές διπλωματικές εργασίες και διδακτορικές διατριβές είναι ήδη προσβάσιμες μέσω Διαδικτύου, ενώ ταυτόχρονα ηλεκτρονικά συστήματα τηλε-εκπαίδευσης είναι ανοιχτά στον κάθε Ελληνα πολίτη. Οι ελληνικές ηλεκτρονικές πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες είναι εδώ. Ακολουθώντας το ρεύμα που αναπτύχθηκε διεθνώς για ελεύθερη πρόσβαση στην επιστημονική γνώση, τα ελληνικά πανεπιστήμια προσαρμόζουν τις βιβλιοθήκες τους στη νέα εποχή.

Ισως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα πανεπιστημιακής ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης είναι αυτό του Πανεπιστημίου Cornell στην ηλεκτρονική διεύθυνση του οποίου (arxiv.org) μπορεί κανείς να αναζητήσει νέες επιστημονικές εργασίες που οι ερευνητές προτιμούν να καταθέσουν online ώστε να είναι διαθέσιμες σε όλους αντί να τις «δώσουν» στα επιστημονικά περιοδικά ιδιωτικών εκδοτικών οίκων. Το arxiv είναι η δημοφιλέστερη έκφραση του κινήματος της ανοιχτής πρόσβασης στη γνώση, μιας διεθνούς προσπάθειας πανεπιστημίων και πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών απ’ όλο τον κόσμο με στόχο το άνοιγμα της πρόσβασης στα προϊόντα της επιστήμης και της ανώτατης εκπαίδευσης σε όλους.

«Το κίνημα της ανοιχτής πρόσβασης προέκυψε στους χώρους της επιστήμης εξαιτίας των ακριβών τιμών των συνδρομών που επέβαλαν τα επιστημονικά περιοδικά», εξηγεί στην «Κ» η κ. Αννα Φράγκου, διευθύντρια της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. «Τα τελευταία 20 χρόνια, οι τιμές τους έχουν αυξηθεί ώς και 30%, με αποτέλεσμα οι Βιβλιοθήκες των Ακαδημαϊκών ιδρυμάτων να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά. Αρχισαν να κόβουν τίτλους εξαιτίας της ακρίβειας και οι ερευνητές των Πανεπιστημίων άρχισαν να μην έχουν πρόσβαση στις έρευνες των συναδέλφων τους», συνεχίζει η ίδια.

Filed under: Δημοσιεύματα, Τεχνολογία

Το ρεπορτάζ μου στο ΣΚΑΙ

Μιας και ορισμένοι με εγκαλούν για παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και ζητούν περίπου “λαικό δικαστήριο” εις βάρος μου, ιδού τα πειστήρια που ζητήσανε. Στο box αριστερά μπορείτε να ακούσετε το ρεπορτάζ μου στον ΣΚΑΙ χτές το απόγευμα για την υπόθεση της Καβάλας. Εχω ξαναπεί οτι όταν κάνω λάθη, τα αναγνωρίζω κιόλας και τα επανορθώνω. Επανορθώνω λοιπόν το εξής: Είπα, “άπειροι bloggers σχολίασαν το θέμα”, έκανα λάθος. Σαφώς μονοπώλησε τη συζήτηση για μερικές μέρες, αλλά δεν ήταν και άπειροι οι bloggers που ενεπλάκησαν. Ηταν απλώς πολλοί. Πέραν τούτου δικαιούμαι απολύτως να θεωρώ και να αναφέρω οτι “αναγκάστηκε” ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να μαζέψει την αναστάτωση που συντονισμένα μια ομάδα bloggers του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί. Δεν βλέπω άλλο λόγο να συντρέξει ο πρόεδρος του δεύτερου μεγαλύτερου κόσμματος της χώρας να ζητήσει συγνώμη απο μια blogger, η οποία μάλιστα δεν εγκαλεί τον ίδιο αλλά και για αυτούς που εγκαλεί, επιφυλάσσει μια γλώσσα στην οποία υποθέτω (εύλογα) πως δεν θα απαντούσε ποτέ προσωπικά ο ίδιος. Εκτός αν αισθάνεται αναγκασμένος να το πράξει. Ποιός ακριβώς σας είπε οτι οι δημοσιογράφοι δεν έχουν το δικαίωμα της ερμηνείας και του σχολιασμού των γεγονότων; Δεν είμαι δικαστής κύριοι του ΠΑΣΟΚ, είμαι δημοσιογράφος και ως τέτοιος καταγράφω αντικειμενικά τα γεγονότα απο την οπτική γωνία μέσα απο την οποία τα βλέπω. Κατά την προσωπική μου κρίση και οπτική λοιπόν ο ΓΑΠ δεν “εδέησε” ως άλλος Πάπας, αλλά, επιμένω, “αναγκάστηκε” αφού το θέμα αντί να σβήνει, έπαιρνε διαστάσεις και δεν υπήρχε κανείς να το ελέγξει.

Filed under: Πολιτική

Η Κωνσταντίνα “τα λέει”

Το αναδημοσιεύω όπως το βρήκα εδώ και χωρίς κανένα απολύτως σχόλιο απο σεβασμό προς όλους (και αυτούς ακόμα που επιμένουν να παραφέρονται όντας σ πλήρη σύγχυση):

Το ότι αναγκάζομαι να γράψω αυτό το κείμενο έχοντας σταματήσει το blogging και μάλιστα σε αυτό το συγκεκριμένο blog είναι μεγάλης σημασίας για μένα και πιστέψτε με, είναι το τελευταίο που θα ήθελα να κάνω αυτή τη στιγμή. Είμαι όμως υποχρεωμένη και παρόλο που ο ιδιοκτήτης αυτού του blog θα είχε όλα τα δίκια να αρνηθεί, εκείνος αντιθέτως με πήρε άπειρα τηλέφωνα για να διασφαλίσει ότι το κράξιμο που θα φάει το ΠΑΣΟΚ θα είναι μέσα από το δικό του blog. Λυπάμαι εάν θα βγει μεγάλο αλλά είμαι πολύ παρμένη.

Λίγο πριν αποφασίσω να κλείσω το blog μου, είχα απαντήσει θετικά σε μία πρόσκληση του Κωστή Δεμερτζίδη ώστε να πω δυό λόγια για την δική μου “εμπειρία του blogging” στην γνωστή πια εκδήλωση της Καβάλας. Θα ήταν η πρώτη ομιλία στη ζωή μου και όπως προέκυψε και η τελευταία (αυτό, για να απαντήσω σε όσους βιάστηκαν να μου χρεώσουν και καριέρα ομιλήτριας παύλα x-blogger). Φτάνοντας εκεί, μαθαίνω πως η αφίσα της εκδήλωσης μπήκε σε ελάχιστα σημεία της Καβάλας και στα περισσότερα από αυτά, σκίστηκε αμέσως μετά. Βασικά, η καλύτερή μου γιατί ήμουν στο παρατσάκ να λιποθυμήσω από το άγχος για το βράδι. Έμαθα επίσης ότι στο δελτίο τύπου είχε προστεθεί η εξής φράση:

Filed under: blogging

“Διόρθωση” στο Μικρόκοσμο

Λοιπόν ομολογώ ότι με δυσκολία κρατιέμαι να μην σχολιάσω τις δραστηριότητες των ιστολόγων του (κατά δήλωση τους) ΠΑΣΟΚ αυτές τις ημέρες στην μπλογκόσφαιρα, όμως θα με έβαζε σε έναν κουραστικό μεγάλο κύκλο συζήτησης, τον οποίο δεν μπορώ να φέρω εις πέρας αυτή τη στιγμή. Περιορίζομαι να σας πω από εδώ φίλοι ότι είναι λάθος η τακτική που ακολουθείτε. Χαρακτηρίζεται από σπασμωδικότητα και επιθετικότητα που δεν υπηρετούν τους στόχους σας. Αν προλάβω κάποια στιγμή, θα επανέλθω. Στο μεταξύ θεωρώ ότι συμβαίνουν και πολύ σοβαρότερα πράγματα εκεί έξω που χάνουμε ομφαλοσκοπώντας στα ρηχά των blogs και του διαδικτύου. Και δεν μιλάω μόνο για την μεγαλειώδη απεργία για το ασφαλιστικό που η “δημοσιογραφία των πολιτών” (λέγε με blogs) απέτυχε να καλύψει (παρά την απουσία ΜΜΕ εκείνη την ημέρα) αλλά και για άλλα πιο μικρά αλλά ουσιαστικά όπως το παρακάτω που μου έστειλε (ξανά) η φίλη μου Σωζίτα:

Παραμονές της εθνικής μας εορτής θα κάνει πρεμιέρα στην Αθήνα η «Διόρθωση» του Θάνου Αναστόπουλου. Είναι μια ταινία με άριστες διαπιστεύσεις: Εδρεψε θετικές κριτικές στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο, συμμετείχε στο Forum της πρόσφατης Μπερλινάλε και επιλέχθηκε από το MOMA της Νέας Υόρκης για το πρόγραμμα ενός φεστιβάλ με τίτλο New Directors / New films.

Filed under: Πολιτισμός

Συνδέοντας την επιστήμη με την ζωή

Η επιστήμη λειτουργεί σαν μια τεράστια βιομηχανία παραγωγής γνώσεων, αλλά και λύσεων στα προβλήματα της ανθρωπότητας. Αρκετές φορές όμως βρίσκεται τόσο αποκομμένη από τις ανάγκες της κοινωνίας, ώστε η ανθρωπότητα -εμείς όλοι δηλαδή- να μην ωφελείται από τις ιδέες και τα εργαλεία που η επιστήμη παράγει. Αλλες φορές πάλι είναι οι πολιτικοί που δεν κατανοούν τις αλλαγές που η επιστήμη επιφέρει, αλλά επιμένουν σε παρωχημένες και ζημιογόνες πρακτικές. Θέλοντας να κλείσουν αυτό το χάσμα, οι σημαντικότεροι μηχανικοί (όλων των επιστημονικών κλάδων) του κόσμου συναντήθηκαν τον περασμένο μήνα στη Βοστώνη σε ένα συνέδριο που διοργάνωσε το περιοδικό Science σε συνεργασία με την Αμερικανική Ακαδημία Μηχανικής. Το συνέδριο προσδιόρισε τις 14 σημαντικότερες προκλήσεις για την επιστήμη, των οποίων οι λύσεις -διά της έρευνας- θα μπορούσαν να βελτιώσουν θεαματικά τη ζωή μας. Σύμφωνα με άρθρο των Financial Times, το εύρος των στόχων αυτών κυμαίνεται από την κατασκευή αποτελεσματικότερων φαρμάκων ώς την παραγωγή οικονομικής αλλά και «καθαρής» ηλιακής ενέργειας.

«Ο στόχος είναι να δώσουμε λύσεις που θα αλλάζουν τους όρους του παιχνιδιού. Επιτυχία σε οποιοδήποτε από αυτά τα προγράμματα θα μπορούσε να βελτιώσει δραστικά τη ζωή όλων πάνω στον πλανήτη» δήλωσε ο πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Μηχανικής, Charles Vest.

Filed under: Δημοσιεύματα, Επιστήμη, Πολιτική, Τεχνολογία

Περιπλάνηση στην εσωτερική μας πόλη

Τριάντα ποδήλατα περιμένουν σε παράταξη τους αναβάτες τους. Είναι εξοπλισμένα με υπολογιστές παλάμης, ακουστικά και μικρόφωνα. Σκοπός του παιχνιδιού, που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα η διεθνούς φήμης καλλιτεχνική ομάδα των Βρετανών Blast Theory, είναι να χαθείς. Οχι απλά στους δρόμους της πόλης, αλλά σε εκείνη την απόλυτα υποκειμενική περιοχή της μεικτής πραγματικότητας που συντίθεται από τις αναμνήσεις σου, τις αφηγήσεις των άλλων παικτών και τις εικόνες που απλόχερα σου προσφέρει η πόλη.

Ανεβαίνεις στο ποδήλατο και πατάς «έναρξη» στην οθόνη του υπολογιστή. Μια χαλαρή φωνή σού ζητάει να ηρεμήσεις και να περιπλανηθείς αναζητώντας σημεία στα οποία θα μπορέσεις να ηχογραφήσεις και να κρύψεις τα ηχητικά σου μηνύματα στον χώρο ή να αναζητήσεις τα μηνύματα που άλλοι παίκτες έχουν αφήσει πριν από εσένα. Επειτα από λίγα λεπτά η ποδηλασία σε απελευθερώνει από άλλες σκέψεις. Οι εικόνες της πόλης υφαίνουν με τη βοήθεια της τεχνολογίας και τις αναμνήσεις σου ένα παράξενο θέαμα στους δρόμους της. Σαν ένα ανεστραμμένο μπαλέτο, όπου αυτός που κινείται και παράγει δράση είναι ο ίδιος ο χώρος που συνομιλεί με τη φαντασία και τη μνήμη σου.

«Οι ερωτήσεις σε καθοδηγούν με αφαιρετικό τρόπο. Σου ζητάνε να βρεις, ας πούμε, ένα άνοιγμα και να αντικρίσεις τον ουρανό ή να σταθείς μπροστά σε ένα παράθυρο», λέει η Jue Row Farr, ιδρυτικό μέλος της ομάδας.

«Θέλουμε να χαθείς μέσα στον εαυτό σου και να αφήσεις να βγουν πράγματα που δεν συνειδητοποιείς στην καθημερινότητά σου αλλά σε διαχωρίζουν και σε κάνουν μοναδικό. Θέλουμε να δεις πράγματα που δεν έχεις προσέξει ποτέ ακόμα κι αν ζεις εδώ. Αυτό που κάνει κι ένα συμβατικό έργο τέχνης δηλαδή».

Ομως το Rider Spoke δεν είναι ένα συμβατικό έργο τέχνης. Είναι ένα διαδραστικό παιχνίδι που θυμίζει στα πάντα τα videogames με τη διαφορά ότι εκτυλίσσεται στον δρόμο. Οπως και όλες οι προηγούμενες δουλειές των Blast Theory, συνδυάζει τη θεατρικότητα με τις νέες τεχνολογίες σε μια αναζήτηση των ορίων των νέων κοινωνικών χώρων που δημιουργούν οι τεχνολογίες των προσωπικών τηλεπικοινωνιών. Οι καλλιτεχνικές ερωτήσεις που προσπαθούν να απαντήσουν οι Βρετανοί καλλιτέχνες αφορούν το θέατρο, τον τόπο διεξαγωγής του και τις νέες μορφές που αυτό μπορεί να πάρει στις συνθήκες της νέας μεικτής πραγματικότητας που κατασκευάζει η ψηφιακή τεχνολογία. Ομως τα παιχνίδια των Blast Theory πάνε πολύ παρακάτω από την καλλιτεχνική πρόθεση.

Filed under: Δημοσιεύματα, Πολιτισμός, Τεχνολογία

cinema 2.0 …περίπου

Από την Πέμπτη 3 Απριλίου θα προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες το Valse Sentimentale, πρώτη μεγάλου μήκους ταινία, της Κωνσταντίνας Βούλγαρη, η οποία απέσπασε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο, καθώς και το Α βραβείο γυναικείας ερμηνείας για την Λουκία Μιχαλοπούλου.

Το Valse Sentimentale θα προβληθεί στο Φεστιβάλ New Directors / New Films (26 Μαρτίου έως 6 Απριλίου) που διοργανώνει το ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης εδώ και τρεις δεκαετίες παρουσιάζοντας και προτείνοντας νέους δημιουργούς από όλο τον κόσμο. Στη συνέχεια, η ταινία συμμετέχει στο Φεστιβάλ του Σαν Φρανσίσκο που θα διεξαχθεί από τις 26 Απριλίου έως τις 8 Μαΐου. Ακόμα, το Valse Sentimentale απέσπασε τα εγκωμιαστικά σχόλια του Seth Horowitz, υπευθύνου της Sony Pictures Classics -με την προοπτική αγοράς της ταινίας για την αμερικανική αγορά- ο οποίος σε επιστολή του χαρακτηρίζει την Κωνσταντίνα Βούλγαρη «ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο», ενώ για την ταινία αναφέρει: «πρόκειται για μία αυθεντική στο συναίσθημά της ταινία, με έντιμες προθέσεις και με χαρακτήρες που αποδίδουν δυνατά συναισθήματα σε φαινομενικά συνηθισμένες καταστάσεις».

Filed under: Πολιτισμός

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ για το δημοψήφισμα-διαδόστε το

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

http://www.petitiononline.com/syn0803/petition.html

Όλο το προηγούμενο διάστημα αγωνιστήκαμε μέσα από τα συνδικάτα μας. συμμετείχαμε στις απεργίες και τις κινητοποιήσεις των κλάδων μας κάναμε σαφές πως δεν θα αφήσουμε να περάσει η διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος.

Η κυβέρνηση κάνει πως δεν καταλαβαίνει αγνοώντας τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους που βρέθηκαν στον δρόμο στα μεγαλειώδη συλλαλητήρια της Τετάρτης 19 Μαρτίου και προκαλώντας τελικά το λαϊκό αίσθημα.

Με αυτό το κείμενο στηρίζουμε την πρωτοβουλία για διενέργεια δημοψηφίσματος και καλούμε την, τόσο σίγουρη για τον εαυτό της, κυβέρνηση να παγώσει την διαδικασία όπως προβλέπει το Σύνταγμα και να θέσει το νομοσχέδιο στην κρίση του λαού.

Ο αγώνας αυτός πρέπει να έχει νικητή
κι αυτό είναι υπόθεση και ευθύνη όλων μας.

Filed under: Πολιτική

Big brother is approaching

Federal, state and local cops are huddling together in domestic intelligence dens around the nation to fuse anti-terror information and tips in ways they never have before, and they want the American people to know about it — sort of.

Η συνέχεια εδώ

Filed under: web, Δημοσιεύματα, δικαιώματα

Πόσοι άνθρωποι έχουν πεθάνει στο Darfour;

Η απάντηση εδώ

Thanks to Αλέξανδρος

Filed under: web