Για να είμαι ειλικρινής το περίμενα ότι θα ταράζονταν τα λιμνάζοντα ύδατα της μπλογκόσφαιρας με την πρόταση μου για συνέντευξη με τον Αλέξη Τσίπρα τις πρώτες μέρες του Γενάρη. Αλλά ότι θα γίνει τέτοιος χαμός και θα χωριστεί η “κοινότητα” στα δυο – αυτό δεν το περίμενα. Οφείλω εκτενείς απαντήσεις στους Αθήναιο και Nylon και δεσμεύομαι να τις δώσω αφότου ολοκληρωθεί η διαδικασία. Ως τότε πρέπει να διευκρνίσω τα εξής: Το κεντρικό αντανακλαστικό όσων διαφωνούν σχετίζεται με το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν διαθέτει μπλόγκ – άρα τι καταλαβαίνει και τι να μας πει τώρα; Να μας εκμεταλευθεί προσπαθεί ο άνθρωπος (το επαναδιατυπώνω γλυκά, όπως φαντάζεσθε έχει ειπωθεί με διάφορους τρόπους). Εαν το δεχτούμε αυτό, τότε πρέπει να δεχτούμε καταρχήν ότι η μπλογκόσφαιρα είναι κάτι που ορίζεται με σαφήνεια, έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, αιτήματα και διακυβεύματα και για να συνομιλεί κανείς μαζί της πρέπει να την γνωρίζει – αν όχι να είναι συστατικό της μέρος. Ακόμα παραπέρα, αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε την μπλογκόσφαιρα όπως και κάθε άλλη μειονότητα, επαγγελματική ένωση, θρησκευτική σέκτα κοκ. Και βεβαίως –αν είναι έτσι- έχουμε κάθε λόγο να αμυνόμαστε κάθε φορά που υποψιαζόμαστε οτι κάποιος προσπαθεί να μας εκμεταλευθεί. Αυτή η λογική με βρίσκει κάθετα αντίθετο και γι’αυτό με βρίσκει αντίθετο και η “συνδικαλιστικού τύπου” άρνηση στην πρόταση μου.
Από τον καιρό της διαδήλωσης υπέρ της αναδάσωσης της Πάρνηθας γράφω ότι τα μπλόγκς δεν είναι τίποτα άλλο από τα media στα χέρια όλων (και όχι μόνο των εχόντων οικονομική δύναμη). Δεν χωράνε λοιπόν ομογενοποιήσεις, περιχαρακώσεις και ομαδοποιήσεις κλειστού τύπου σαν αυτή που προτείνει η συγκεκριμένη οπτική. Δεν πρόκειται να κάνουμε κάποιο σούπερ κίνημα που θα αλλάξει τον κόσμο εδώ πέρα (αν και έχει συμβεί κατά περιπτώσεις). Ομως μπορούμε να τον κάνουμε να συζητάει και να ενημερώνεται καλύτερα. Βρίσκομαι εδώ επειδή διακρίνω μια απελευθερωτική διάσταση στην επικοινωνία αυτού του είδους και όχι για να πειθαρχώ σε μια “ως εδώ” λογική. Χρειάζεται να θυμίσω την υπόθεση της Αμαλίας, την αναδάσωση και τους βασανισμούς σε αστυνομικά τμήματα που ξεκίνησαν απο τα blogs (όπως πολύ καλά γράφει ο Nylon στην συζήτηση στου Αθήναιου); Η μήπως τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας που μέχρι και κυβερνήσεις έχει καταφέρει να ρίξει αυτός ο νέος δίαυλος δημόσιας επικοινωνίας και πολιτικοποίησης, όπως μου υπενθύμισε προ ημερών ο Oneiros; Υπάρχει και αυτή η διάσταση και δεν επιθυμώ να την αφαιρέσω αλλά αντίθετα να την καλλιεργήσω. Επομένως, όχι μόνο θέλω να συνομιλώ με πολιτικούς, αλλά προσβλέπω σε μια όσο πιο άμεση επικοινωνία (και) μαζί τους υποψιαζόμενος οτι αυτό μπορεί να βοηθήσει τον δημόσιο διάλογο και έλεγχο σε αυτόν τον τόπο που τόσο έχει ταλαιπωρηθεί. Read the rest of this entry »
Filed under: blogging, Πολιτική, Συνεντεύξεις
Ελάχιστες μέρες πριν το 5ο τακτικό συνέδριο του 

Αν ο Νοέμβριος δεν ήταν ο μήνας που μας ψιθύρισε για πρώτη φορά καθαρά στο αυτί πως ίσως τα ατομικά και κοινωνικά μας δικαιώματα κινδυνεύουν σοβαρά, στην Ψηφιακή εποχή, τότε πραγματικά αναρωτιέμαι πως θα μοιάζει αυτός ο μήνας. Μετρήστε γεγονότα:
Εν αρχή…
Περισσότεροι από ένας στους τρεις Ευρωπαίους πολίτες εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση στην ψηφιακή κοινωνία. Αυτό προκύπτει από πρόσφατη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παρά τις προόδους που έχουν γίνει τόσο στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών όσο και στη βελτίωση των πολιτικών στην ευρωπαϊκή επικράτεια, πρόκειται να χαθούν 35 έως 85 δισ. ευρώ την επόμενη πενταετία εξαιτίας ακριβώς του αποκλεισμού μεγάλων ομάδων του πληθυσμού από τις γρήγορες ευρυζωνικές συνδέσεις και την πρόσβαση σε πληροφορίες. Οι ομάδες αυτές δεν είναι άλλες από τις συνήθεις ευάλωτες ομάδες, δηλαδή τις γυναίκες, τους μεγάλους σε ηλικία και τους φτωχούς. Στην Ελλάδα το ψηφιακό χάσμα είναι ακόμα πιο έντονο, αφού οι αποκλίσεις στις συγκεκριμένες ομάδες είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από τον κοινοτικό μέσο όρο.
CRISIS IN BALI CLIMATE TALKS – Sign the Global Emergency Petition




Αυτά λέτε