Grand Master Flash!!!
Filed under: video
27 Νοεμβρίου, 2007 • 1:42 πμ 1
http://mme-gia-somateio.blogspot.com/
Εδώ θα βρείτε κείμενα και πρωτοβολίες της πρώτης ομάδας που κινητοποιήθηκε για την σύσταση σωματείου όσων δουλεύουν με δελτίο παροχής υπηρεσιών σα ΜΜΕ. Δυο ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις ακόμα απο εργαζομένους στα ηλεκτρονικά portal in.gr (Οργανισμός Λαμπράκη) και e-go.gr (Πήγασος εκδοτική – Μπόμπολας – Εθνος).
Filed under: Πολιτική, δικαιώματα
25 Νοεμβρίου, 2007 • 10:27 πμ 0
Συνήθως κανείς δεν περνάει από αυτήν την πτέρυγα του νοσοκομείου δερματικών νοσημάτων «Ανδρέας Συγγρός» στο κέντρο της Αθήνας εκτός από την 40χρονη Μαρία Πολυχρονοπούλου. Πρόκειται για την υπεύθυνη του μουσείου Κέρινων Ομοιωμάτων δερματολογικών ασθενειών – ομοιώματα που κατασκευάστηκαν στις αρχές του περασμένου αιώνα με στόχο να εκπαιδεύσουν τις επόμενες γενιές γιατρών, να τους δείξουν με ρεαλιστικές απεικονίσεις τι θα καλούνταν να αντιμετωπίσουν. Η εξέλιξη των τεχνολογιών απεικόνισης (φωτογραφία, video, μικροφωτογραφία, μικροσκόπια κ.ο.κ.) έθεσε σε αχρησία την εν λόγω συλλογή, μία απο τις ελάχιστες διατηρητέες παγκοσμίως.
Η περασμένη Πέμπτη όμως ήταν μια ιδιαίτερη μέρα. Η Μαρία Πολυχρονοπούλου και ο Ανδρέας Κατσάμπας, διοικητής του νοσοκομείου, ήταν από νωρίς στο πόδι, προκειμένου να υποδεχθούν τους καλεσμένους μιας πρωτότυπης έκθεσης γλυπτών και εικαστικών έργων που θέλουν να τραβήξουν την προσοχή μας σε αυτόν τον άγνωστο χώρο της πόλης και να μαζέψουν χρήματα για την αναπαλαίωσή του. Με θέμα το δέρμα, «αυτό το ανθρώπινο σύνορο, το γεωγραφικό τέλος του σώματός μας και την αρχή της επαφής μας με το περιβάλλον», όπως έλεγε αργότερα ο επιμελητής γλύπτης Γιάννης Μελανίτης, η ομάδα των εικαστικών, δούλεψε επί έξι μήνες προκειμένου να παράγει έργα «που θα αγκάλιαζαν και θα σύστηναν στο κοινό τα κέρινα αυτά ομοιώματα», χρονικό μιας ολόκληρης εποχής.
Filed under: Πολιτισμός
23 Νοεμβρίου, 2007 • 9:57 μμ 6

Σήμερα Σάββατο έχει κηρυχθεί στην Ευρώπη από μια σειρά κοινωνικών οργανώσεων Αντικαταναλωτική Ημέρα. Σήμερα, όσοι μπορείτε, “Μην Αγοράσετε Τίποτα”. Η ιστορία ξεκινάει το 1992 στο Βανκούβερ του Καναδά όταν η αντιδιαφημιστική ομάδα των Adbusters (παππούδες πολλών από αυτούς που κάνουν αντιmediaκες καμπάνιες σήμερα) οργάνωσαν την πρώτη καταναλωτική αποχή. Απο τότε, κάθε χρόνο, σε πολλές χώρες του Δυτικού κόσμου διεξάγεται με διάφορους τρόπους (πορείες, χάπενινγκ) η αντικαταναλωτική διαμαρτυρία με λιγότερη η περισσότερη επιτυχία. Εγραψα πρώτη φορά για τους AdBusters το 1998 στο περιοδικό ΜΕΤΡΟ. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η μάχη στις μέρες μας δίνεται περισσότερο στα σημεία και τα σύμβολα ή τουλάχιστον εξίσου με τις μάχες που δίνονται στο δρόμο. Ιδιαίτερα στο internet, όπου η ταυτότητα του πολίτη, είναι άρρηκτα δεμένη με την ταυτότητα του καταναλωτή, είναι περισσότερο από απαραίτητη η σύσταση τέτοιων ακτιβιστικών ομάδων που θα απογυμνώνουν τα μηνύματα και θα αποκαλύπτουν την αλήθεια (ένα πολύ καλό παράδειγμα νομιζω πως ήταν η Salata). Να το πω και διαφορετικά, ομάδες επικοινωνιακού ανταρτοπολέμου ενάντια στην κυριαρχία των εταιριών που σε λίγο θα υπερκεράσουν και αυτήν των κρατών και (σίγουρα) των δημοκρατικών θεσμών. Το γράφω για έναν ακόμα λόγο όμως. Νομίζω πως στην Ελληνική μπλογκόσφαιρα αναλωνόμαστε πολύ στον σχολιασμό της τρέχουσας ελληνικής επικαιρότητας (και καλά κάνουμε απ’τη μια βεβαίως), αλλά δεν την μπολιάζουμε αρκετά με νέες ιδέες (που υπάρχουν εκεί έξω). Links εδώ και εδώ. Αντε και του Χρόνου εύχομαι να συμμετέχουμε κι εμείς. :-)
Filed under: Πολιτική, δικαιώματα
• 4:10 μμ 8
Πρωτοβουλία Εργαζομένων στον Τύπο και στα ΜΜΕ
με Αναγκαστική Υπαγωγή στο Δελτίο Παροχής (Δ.Π.Υ.)
για τη Δημιουργία Σωματείου
Χιλιάδες εργαζόμενοι στο χώρο του Τύπου τα τελευταία χρόνια εξαναγκάζονται από την εργοδοσία να δουλεύουν με Δ.Π.Υ. ως δήθεν ελεύθεροι επαγγελματίες. Αν και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εκάστοτε επιχείρησης, εκείνη τους αρνείται την ένταξή τους στο μισθολόγιο. Η δε πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ επιμένει να τους αγνοεί.
Η αναγκαστική «ελεύθερη» σχέση εργασίας με Δ.Π.Υ. σημαίνει:
-Την υπαγωγή στο ΤΕΒΕ, με υπέρογκα ασφαλιστικά έξοδα, που επιβαρύνουν τους εργαζόμενους, τα οποία αναπροσαρμόζονται ετησίως ασχέτως του ύψους των εισοδημάτων.
-Τον αποκλεισμό από την ΕΣΗΕΑ, αφού το καταστατικό ορίζει ως προϋπόθεση της εγγραφής στην Ένωση την ένταξη στο μισθολόγιο και την υπαγωγή στο ΤΣΠΕΑΘ.
-Την απουσία οποιασδήποτε συνδικαλιστικής κάλυψης και την αδυναμία συλλογικής διαπραγμάτευσης δικαιωμάτων.
Το κομμάτι των συναδέλφων-μελών της ΕΣΗΕΑ που αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό τόσο για τα δικά μας, όσο και για τα δικά του εργασιακά-οικονομικά και ασφαλιστικά δικαιώματα δεν έχει δυστυχώς κατορθώσει να ανατρέψει τους συσχετισμούς στο Δ.Σ. της Ένωσης ώστε να αλλάξει το καταστατικό και να επιλυθεί το ζωτικό ζήτημα της ένταξής μας στον κλάδο. Δεν έχει καν κατορθώσει να επιβάλλει την τήρηση του, οριζόμενου από το καταστατικό, χρόνου μαθητείας και υποχρεωτικής ένταξης στο μισθολόγιο αφήνοντας τους εργαζόμενους στο έλεος της εργοδοσίας.
Η εργασία μας απαξιώνεται και κοστολογείται κατά το δοκούν. Οι αυξήσεις των εισφορών του ΤΕΒΕ μας εξωθούν στο κυνήγι των όποιων συνεργασιών με το κομμάτι. Οι εργοδότες μας χρησιμοποιούν για να μην ανοίγουν νέες θέσεις εργασίας στον κλάδο. Οι εισφορές μας βγαίνουν από την τσέπη μας για να καταλήξουν σε άλλο ασφαλιστικό Ταμείο από εκείνο που θα έπρεπε. Μας πετάνε όποτε θέλουν, απλώς σταματώντας να δημοσιεύουν τη δουλειά μας, ειδικά όταν αρχίζουμε να στοιχειοθετούμε δικαίωμα νομικής προσφυγής για τη μετατροπή της εργασιακής σχέσης σε σχέση μισθωτού αορίστου χρόνου, ή αναπτύσσουμε συνδικαλιστική δράση. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά τι χάνουμε τόσο εμείς, όσο και ολόκληρος ο κλάδος από την κατάσταση που μας έχει επιβληθεί.
Η πρωτοβουλία αυτή απευθύνεται σε όλους τους εργαζόμενους στον Τύπο και τα ΜΜΕ με Δ.Π.Υ. που:
-δεν επέλεξαν την εργασιακή σχέση με το δελτίο παροχής αλλά τους επιβλήθηκε,
-δεν είναι ενταγμένοι σε κανένα μισθολόγιο επιχείρησης του Τύπου,
-η δημοσιογραφία είναι η κύρια επαγγελματική τους δραστηριότητα
-επιθυμούν την ένταξή τους στο μισθολόγιο της επιχείρησης στην οποία εργάζονται,
-επιθυμούν την ένταξή τους στο συνδικαλιστικό όργανο του κλάδου τους
αλλά και στους συναδέλφους που, χωρίς να βρίσκονται στη θέση μας, επιθυμούν να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να παλέψουν για την ανατροπή αυτής της κατάστασης.
Δεδομένου ότι η εργοδοσία και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία μας στερούν τα δικαιώματά μας θεωρούμε επιβεβλημένο να συγκροτηθούμε ως ξεχωριστό σώμα με απώτερη-άμεση προοπτική τη δημιουργία σωματείου που θα αγωνιστεί για την απόδοση των δικαιωμάτων μας και την αναγνώριση της δημοσιογραφικής μας οντότητας.
ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 10/12/2007, στις 7 μ.μ. ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ 3ου ΟΡΟΦΟΥ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6977238673, 6934245943
Ακόμα αν το προτιμάτε μη διστάσετε να μου στείλετε email
Filed under: Πολιτική, δικαιώματα
20 Νοεμβρίου, 2007 • 10:26 πμ 1
18 Νοεμβρίου, 2007 • 3:37 πμ 2
Στο postsecret.blogspot. com πολίτες από όλο τον κόσμο εξομολογούνται ανώνυμα τα πιο μύχια μυστικά τους. Στο fark.com οι χρήστες δημιουργούν κάθε μέρα ένα δελτίο «μη ειδήσεων», που αντλούν από χιλιάδες blogs και sites Μέσων Ενημέρωσης από όλο το Internet. To realclear politics.com παρακολουθεί την πολιτική ατζέντα της εβδομάδας αντλώντας από κάθε δυνατή ψηφιακή πηγή, ώστε να διευκολύνεται η διασταύρωση των στοιχείων που δημοσιεύονται, και το jammiewearing fool.blog spot.com γνωρίζει ιδιαίτερη επιτυχία απλώς προσθέτοντας μικρά ηθικά σχόλια στην τρέχουσα επικαιρότητα. Τα blogs ωριμάζουν παίζοντας το παιχνίδι της ενημέρωσης και της δημόσιας επικοινωνίας με τους δικούς τους -νέους- όρους.
Τα τέσσερα αυτά blogs βρίσκονται στον κατάλογο των 45 δημοφιλέστερων blogs, όπως τα ψήφισαν περισσότεροι από 545.00 χρήστες του Internet ανά τον κόσμο στην ετήσια διαδικτυακή διοργάνωση 2007 weblog awards, που προσπαθεί να διαγνώσει τις τάσεις που αναπτύσσονται στον διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο του Internet.
Παρόλο που δεν υπάρχει αντικειμενικός τρόπος μέτρησης της δημοτικότητας ενός blog (και πώς θα μπορούσε άλλωστε όταν δημιουργείται ένα καινούργιο blog κάθε δευτερόλεπτο και καταργούνται άγνωστο πόσα), ο διαγωνισμός αυτός, που έγινε φέτος για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, δίνει μια ιδέα του τι είδους μορφές επικοινωνίας παράγονται στο Internet σήμερα.
Μυστικά και ανωνυμία
Στις περισσότερες κατηγορίες του διαγωνισμού, οι χρήστες προτίμησαν τα blogs που παρακολουθούν την επικαιρότητα με νέους εναλλακτικούς τρόπους από εκείνα που επικοινωνούν και ενημερώνουν με κλασικούς τρόπους ακόμα κι αν είναι πολύ καλής ποιότητας. Αν τα πρώτα χρόνια χαρακτηρίζονταν από την αθωότητα των προσωπικών ημερολογίων μέσω των οποίων μοιράζεται κανείς τις προσωπικές του στιγμές με τους οικείους του, σήμερα τα blogs παίζουν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην πολιτική επικοινωνία, την τέχνη, την ενημέρωση και βεβαίως την οικονομία. Read the rest of this entry »
Filed under: blogging, web, Τεχνολογία
17 Νοεμβρίου, 2007 • 3:26 μμ 3
Αυτό το παιχνίδι δε μοιάζει με κανένα από όσα έχετε δει έως σήμερα. Δέκα παίκτες χωρισμένοι σε δύο ομάδες ρίχνονται σε ένα κυνήγι θησαυρού στους δρόμους της πόλης με σκοπό να βρουν και να μεταφέρουν στον τελικό προορισμό πέντε αντικείμενα, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να παρεμποδίσουν την αντίπαλη ομάδα. Πού βρίσκεται η πρωτοτυπία; Στο γεγονός ότι το παιχνίδι εκτυλίσσεται στην πόλη, η οποία αποτυπώνεται σε έναν εικονικό κόσμο στο Internet.
Οι δέκα παίκτες, που θα ξεχυθούν τον Φεβρουάριο σε κάποια περιοχή της Αθήνας, θα φέρουν επάνω τους συσκευές PDA, εξοπλισμένες με συστήματα γεωγραφικού εντοπισμού GPS, ειδικό λογισμικό που αναπτύσσει το Πανεπιστήμιο Αθηνών, σύνδεση στο GSM δίκτυο κινητής τηλεφωνίας της Vodafone, κάμερες και σύνδεση στο Internet.
Ενώ θα περιπλανώνται στον χώρο, άλλοι συμπαίκτες τους θα πλοηγούνται, από τους υπολογιστές του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε έναν ψηφιακό χάρτη που θα αποτυπώνει τον ίδιο χώρο. Θα γίνονται διαρκώς αντιληπτοί κοιτώντας τα PDA τους ασχέτως της φυσικής η εικονικής παρουσίας τους, ενώ θα μπορούν να δουν και να πάρουν στις συσκευές αυτές τα αντικείμενα του παιχνιδιού (ψηφιακές εικόνες, κείμενα ή βίντεο) μόνο όταν θα τα προσεγγίζουν σε απόσταση δέκα μέτρων. Read the rest of this entry »
Filed under: Δημοσιεύματα, Επιστήμη, Τεχνολογία
16 Νοεμβρίου, 2007 • 3:00 μμ 5
Κάθε χρόνο η γιορτή μου συμπέφτει με το Πολυτεχνείο. Αυθόρμητα μου έρχονται μερικές σκέψεις σε ελαφρώς “Βακαλοπουλικό στύλ”:
Το 1987 θα έσπαγαν τα τηλέφωνα στο σπίτι. Οσοι δεν έπαιρναν θα θεωρούσαν αυτονόητο ότι θα βρεθούμε κάπου το βράδυ και θα τους το πει, ο Αλέξανδρος, ο Μιχάλης, ο Αλέκος, ο Νίκος, η Πένυ, θα ήταν “προγραμματισμένοι” έτσι όλοι. Εγώ θα διχαζόμουν, θα μου την έσπαγε η αγελαία συμπεριφορά μας, θα με συγκινούσε όμως η αγάπη όλων τους, θα σκεφτόμουν την πορεία του Πολυτεχνείου, θα εφτιαχνα με το μυαλό μου για άλλη μια χρονιά την εικόνα της μητέρας μου με την κοιλιά ως το στόμα να ζητάει από τον πατέρα μου να βγει από εκεί μέσα το 1973 κι αυτός να την αγνοεί ως την τρίτη ημέρα. Το 1987 θα προτιμούσα να πάω στην πορεία του Πολυτεχνείου, θα καλούσα τους φίλους μου εκεί, δεν θα έρχονταν ούτε οι μισοί, δεν θα το μάθαιναν καν οι περισσότεροι αφού δεν θα τους το έλεγαν αυτοί στους οποίους το είπα, αντίθετα θα κανόνιζαν κάτι για το βράδυ σε κάποιο από τα μπαράκια στα Πατήσια, κι εγώ μοιραία σχεδόν και γλυκά θα πήγαινα εκεί μετά την πορεία.
Απο το 1990 ως το 1994 δεν υπήρχε θέμα συζήτησης. Εγώ πήγαινα στην πορεία, όλοι πηγαίναμε στην πορεία, σχεδόν κάθε πορεία. Οι φίλοι εξακολουθούσαν να παίρνουν στο σπίτι. Η μητέρα μου απαντούσε “οχι δεν είναι εδώ. Ναι θα του το πω. Οχι δεν ξέρω πότε θα έρθει, αλλά θα του το πω, ευχαριστώ”. Δεν ξέρω αν θυμόταν το 1973, τότε που περίμενε τον πατέρα μου με την κοιλιά ως το στόμα, Στουρνάρη και Πατησίων γωνία. Τώρα φοβόταν. “Μην πας” έλεγε σαν να εννοούσε πήγαινε ως το 1980 στους ώμους του πατέρα σου. Μετά “μην πας”, μπορεί να είναι 1973 ξανά ή 1978 ή 1980 αλλά δεν είσαι στους ώμους του πατέρα σου. Το βράδυ θα βρισκόμασταν σε ταβέρνα στα Εξάρχεια. Αυτόματα, χωρίς ραντεβού. Κάποιοι θα περίμεναν ακόμα στα γνωστά στέκια στα Πατήσια αλλά εμείς θα ήμασταν στα Εξάρχεια. Επειτα δεν θα περίμεναν πια. Απο εκεί και πέρα κανείς δεν θα περίμενε πια, ούτε θα είχε λόγο στο πως θα γιορτάσεις απόψε. Read the rest of this entry »
Filed under: Γενικά
13 Νοεμβρίου, 2007 • 7:12 μμ 1
Αυτά λέτε